Uitgebreide periodieke tabel

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

’n Uitgebreide periodieke tabel teoretiseer oor chemiese elemente buiten dié wat in die periodieke tabel bekend is en tot by oganesson as stabiel bewys is. Laasgenoemde element voltooi die sewende periode (ry) by atoomgetal (Z) 118.

As verdere elemente met hoër atoomgetalle ontdek word, sal hulle in bykomende periodes geplaas word wat op so ’n manier uitgelê is (nes met die bestaande periodes) dat hulle periodies herhalende neigings in die eienskappe van die betrokke elemente toon. Enige bykomende periodes sal na verwagting meer elemente bevat as die sewende periode, omdat hulle waarskynlik ’n bykomende, sogenaamde "g-blok" sal hê wat minstens 18 elemente sal bevat met gedeeltelik gevulde g-orbitale in elke periode. Glenn T. Seaborg het in 1969 ’n agtste periode met hierdie blok voorgestel.[1][2]

Die eerste element van die g-blok sal waarskynlik die atoomgetal 121 en dus die sistemiese elementnaam unbiunium hê. Geen so ’n element is al sinteties vervaardig of in die natuur opgespoor nie.[3]

Vanweë onsekerhede en verskille in voorspellings van die chemiese en fisiese eienskappe van elemente ná 120, is daar tans geen konsensus oor hul plasing in die uitgebreide periodieke tabel nie.

Elemente in dié streek is waarskynlik hoogs onstabiel wat radioaktiewe verval betref en sal alfaverval of spontane splyting ondergaan met uiters kort halveertye, hoewel gehipotetiseer word dat element 126 binne ’n eiland van stabiliteit val wat teen splyting bestand is, maar nie teen alfaverval nie. Ander eilande van stabiliteit ná die bekende elemente is ook moontlik, insluitende een wat naby element 164 voorspel word, maar die omvang van stabiliserende effekte van geslote kernskille is onseker. Dit is onduidelik hoeveel elemente ná die verwagte eiland van stabiliteit fisies moontlik is, of periode agt voltooi is en of daar ’n periode nege is.

Struktuur van ’n uitgebreide tabel[wysig | wysig bron]

Daar is tans geen konsensus oor die plasing van elements ná unbinilium (atoomgetal 120) op die periodieke tabel nie. Die tabel hieronder wys een moontlikheid vir die voorkoms van die agtste periode, met die plasing van elemente hoofsaaklik gebaseer op hul voorspelde chemiese samestelling.[4][5]


Groep 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18
Periode
1 1
H

2
He
2 3
Li
4
Be

5
B
6
C
7
N
8
O
9
F
10
Ne
3 11
Na
12
Mg

13
Al
14
Si
15
P
16
S
17
Cl
18
Ar
4 19
K
20
Ca
21
Sc

22
Ti
23
V
24
Cr
25
Mn
26
Fe
27
Co
28
Ni
29
Cu
30
Zn
31
Ga
32
Ge
33
As
34
Se
35
Br
36
Kr
5 37
Rb
38
Sr
39
Y

40
Zr
41
Nb
42
Mo
43
Tc
44
Ru
45
Rh
46
Pd
47
Ag
48
Cd
49
In
50
Sn
51
Sb
52
Te
53
I
54
Xe
6 55
Cs
56
Ba
57
La

58
Ce
59
Pr
60
Nd
61
Pm
62
Sm
63
Eu
64
Gd
65
Tb
66
Dy
67
Ho
68
Er
69
Tm
70
Yb
71
Lu
72
Hf
73
Ta
74
W
75
Re
76
Os
77
Ir
78
Pt
79
Au
80
Hg
81
Tl
82
Pb
83
Bi
84
Po
85
At
86
Rn
7 87
 Fr 
88
Ra
89
Ac

90
Th
91
Pa
92
U
93
Np
94
Pu
95
Am
96
Cm
97
Bk
98
Cf
99
Es
100
Fm
101
Md
102
No
103
Lr
104
Rf
105
Db
106
Sg
107
Bh
108
Hs
109
Mt
110
Ds
111
Rg
112
Cn
113
Nh
114
Fl
115
Mc
116
Lv
117
Ts
118
Og
8 119 120 121 *
* *
144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172


* * 
122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143


Kategorieë van elemente
 Alkalimetale    Aardalkalimetale    Lantaniede    Aktiniede    Oorgangsmetale    Onbekende 
 chemiese 
 eienskappe 
 Hoofgroepmetale    Metalloïdes    Niemetale    Halogene    Edelgasse  


Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Seaborg, Glenn T. (26 Augustus 1996). "An Early History of LBNL".
  2. (1978) “Superheavy Elements”. Science News 113 (15): 236–238. doi:10.2307/3963006.
  3. Bewerings in April 2008 dat unbibium (element 122) natuurlik voorkom, word wyd as foutief beskou."Heaviest element claim criticised". Rsc.org. 2008-05-02. Besoek op 2010-03-16.
  4. "Heaviest element claim criticised". Rsc.org. 2008-05-02. Besoek op 2010-03-16.
  5. (2006) “Electronic Configurations and the Periodic Table for Superheavy Elements”. Doklady Physical Chemistry 408 (2): 149–151. doi:10.1134/S0012501606060029.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]