Röntgenium

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
111 darmstadtiumröntgeniumcopernicium
Au

Rg

(Uhp)
Rg-TableImage.png
Algemeen
Naam, simbool, getal röntgenium, Rg, 111
Chemiese reeks Onbekend, moontlik ’n
oorgangsmetaal
Groep, periode, blok 11, 7, d
Atoommassa (282) g/mol
Elektronkonfigurasie voorspel;[1][2] [Rn] 5f14 6d9 7s2
Elektrone per skil voorspel; 2, 8, 18, 32, 32, 17, 2
CAS-registernommer 54386-24-2
Fisiese eienskappe
Toestand voorspel;[3] vastestof
Digtheid (naby k.t.) voorspel; 28,7 g/cm³
Atoomeienskappe
Oksidasietoestande voorspel;[2][4] 5, 3, 1, -1
Ionisasie-energieë 1ste: 1 022,7 kJ/mol
2de: 2 074,4 kJ/mol
3de: 3 077,9 kJ/mol
Geskiedenis
Ontdek 8 Desember 1994[5]
Ontdek deur Sentrum vir Swaarioonnavorsing,
Darmstadt, Duitsland
Genoem na Wilhelm Röntgen
Datum van naam 19 Februarie 2010
Vorige naam unununium (Uuu)
Vernaamste isotope
Hoofartikel: Isotope van röntgenium
iso NV halfleeftyd VM VE (MeV) VP
282Rg sin 2 min. α 9 278Mt
281Rg sin 17 s 90% SS - --
10% α - 277Mt
280Rg sin 4 s α 9,75 276Mt
279Rg sin 0,1 s α 10,37 275Mt
Verwysings
Wilhelm Röntgen.

Röntgenium is ’n superswaar, kunsmatige element met die atoomgetal 111 en simbool Rg. Dit kom nie in die natuur voor nie en kan net in ’n laboratorium vervaardig word. Die stabielste bekende isotoop, röntgenium-282, het ’n halfleeftyd van 2,1 minute.

Dit is in 1994 deur die Sentrum vir Swaarioonnavorsing naby Darmstadt, Duitsland, sinteties vervaardig en genoem na die fisikus Wilhelm Röntgen, die ontdekker van X-strale.

Op die periodieke tabel lê dit in die d-blok, in groep 11 en periode 7. Geen chemiese eksperimente is egter al uitgevoer om te bevestig dat dit optree soos die swaarder homoloog van goud net bo dit op die periodieke tabel nie.

Daar word gereken röntgenium het soortgelyke eienskappe as sy ligter homoloë, koper, silwer en goud, hoewel dit ook in sekere opsigte van hulle kan verskil.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Turler, A. (2004). “Gas Phase Chemistry of Superheavy Elements”. Journal of Nuclear and Radiochemical Sciences 5 (2): R19–R25.
  2. 2,0 2,1 (2006) “Transactinides and the future elements”, The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements, 3rd, Dordrecht, Nederland: Springer Science+Business Media. ISBN 1-4020-3555-1. 
  3. (2011) “First-principles calculation of the structural stability of 6d transition metals”. Physical Review B 84 (11). doi:10.1103/PhysRevB.84.113104.
  4. (1975) “Superheavy elements: a prediction of their chemical and physical properties”. Recent Impact of Physics on Inorganic Chemistry 21: 89–144. doi:10.1007/BFb0116498. Besoek op 4 Oktober 2013.
  5. Hofmann, S. (1995). “The new element 111”. Zeitschrift für Physik A 350 (4): 281–282. doi:10.1007/BF01291182.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

H He
Li Be B C N O F Ne
Na Mg Al Si P S Cl Ar
K Ca Sc Ti V Cr Mn Fe Co Ni Cu Zn Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nb Mo Tc Ru Rh Pd Ag Cd In Sn Sb Te I Xe
Cs Ba La Ce Pr Nd Pm Sm Eu Gd Tb Dy Ho Er Tm Yb Lu Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Po At Rn
Fr Ra Ac Th Pa U Np Pu Am Cm Bk Cf Es Fm Md No Lr Rf Db Sg Bh Hs Mt Ds Rg Cn Nh Fl Mc Lv Ts Og
Alkalimetale Aardalkalimetale Lantaniede Aktiniede Oorgangsmetale Hoofgroepmetale Metalloïde Niemetale Halogene Edelgasse Chemie onbekend