Neptunium

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
93 UraanNeptuniumPlutonium
Pm

Np

(Uqt)
Np-TableImage.png
Algemeen
Naam, simbool, getal Neptunium, Np, 93
Chemiese reeks Aktiniede
Voorkoms silwerwit metaal
Groep, periode, blok n/b, 7, f
Voorkoms silwerwit metaal
Atoommassa 237,05 g/mol
Elektronkonfigurasie [Rn] 5f4 6d1 7s2
Elektrone per skil 2, 8, 18, 32, 22, 9, 2
Fisiese eienskappe
Toestand Vastestof
Digtheid (naby k.t.) 20,250 g/cm³
Smeltpunt 1 188 K
(915 °C)
Smeltingswarmte 9,46 kJ/mol
Verdampingswarmte 336,6 kJ/mol
Atoomeienskappe
Kristalstruktuur ortorombies
Oksidasietoestande 7, 6, 5, 4, 3
Elektronegatiwiteit 1,36 (Skaal van Pauling)
Ionisasie-energieë 1ste: 604,55 kJ/mol
Atoomradius 130 pm
Verwysings

Neptunium is 'n chemiese element met simbool Np en atoomgetal 93. Dit is n silwerkleurige aktinied.

Ontdekking[wysig | wysig bron]

Neptunium is in 1940 deur Edwin McMillan en Philip Abelson in die laboratorium van die Universiteit van Kalifornië – Berkeley ontdek. Deur uraankerne te bombardeer met neutrone het uiteindlik 239Np ontstaan. Die was die eerste transurane element wat gesintetiseer is.[1]

Die nuwe element is na die planeet Neptunus genoem, omdat dit die eerste element is wat volg na uraan wat na die planeet Uranus genoem is. Op aarde kan dit net in baie klein hoeveelhede in uraanerts voorkom as gevolg van transmutasie. Dit ontstaan as byproduk in die vervaardiging van plutonium en hierdie proses in die element se belangrikste bron.

Vormingsreaksie[wysig | wysig bron]

Aanwendings[wysig | wysig bron]

Die aantal tegniese aanwendings van dié element is beperk. Dit kan in apparate gebruik word wat neutrone waarneem. In 2002 het navorsers in Berkeley Universiteit 'n kritieke massa van die element vervaardig.

Eienskappe[wysig | wysig bron]

Neptunium is 'n taamlik reaktiewe metaal en het drie kristalstrukture. Die ortorombiese alfavorm is stabiel tot 280 °C. Die tetragonale betavorm word tussen 280 en 577 °C aangetref en gaan by hoër temperature in die kubiese gammavorm oor.

Isotope[wysig | wysig bron]

Stabielste isotope
Iso RT (%) Halfleeftyd Verval VE (MeV) VP
236Np Sintetiese radio-isotoop 1,54×105 j α 4,572 232Pa
237Np Sintetiese radio-isotoop 2,144×106 j α 4,959 233Pa

Toksikologie en veiligheid[wysig | wysig bron]

Navorsing van Duitse wetenskaplikes het in 1984 getoon dat neptunium-239 in been kan ingebou word, waar dit verval na plutonium-239. Hierdeur kan dalk beenkanker veroorsaak word.[2]

Verwysings[wysig | wysig bron]

Crystal txt.png Hierdie artikel is (gedeeltelik) vertaal uit die Nederlandse Wikipedia. Sien bron.

  1. CRC Handbook of Chemistry and Physics, 56, CRC Press. p. B-24. 
  2. "Human Health Fact Sheet: Neptunium" (PDF). Argonne National Laboratory. augustus 2005. Verkry op 22 maart 2011.  Gaan datum na in: |access-date=, |date= (help)

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]


H He
Li Be B C N O F Ne
Na Mg Al Si P S Cl Ar
K Ca Sc Ti V Cr Mn Fe Co Ni Cu Zn Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nb Mo Tc Ru Rh Pd Ag Cd In Sn Sb Te I Xe
Cs Ba La Ce Pr Nd Pm Sm Eu Gd Tb Dy Ho Er Tm Yb Lu Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Po At Rn
Fr Ra Ac Th Pa U Np Pu Am Cm Bk Cf Es Fm Md No Lr Rf Db Sg Bh Hs Mt Ds Rg Cn Nh Fl Mc Lv Ts Og
Alkalimetale Aardalkalimetale Lantaniede Aktiniede Oorgangsmetale Hoofgroepmetale Metalloïde Niemetale Halogene Edelgasse Chemie onbekend