Europium

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
63 samariumeuropiumgadolinium
-

Eu

Am
Eu-TableImage.png
Algemeen
Naam, Simbool, Getal europium, Eu, 63
Chemiese reeks lanthanides
Groep, Periode, Blok nvt, 6, f
Voorkoms silwerig white
Atoommassa 151.964(1) g/mol
Elektronkonfigurasie [Xe] 4f7 6s2
Elektrone per skil 2, 8, 18, 25, 8, 2
Fisiese Eienskappe
Toestand vastestof
Digtheid (naby k.t.) 5.264 g/cm³
Vloeistof digtheid teen s.p. 5.13 g/cm³
Smeltpunt 1099 K
(826 °C)
Kookpunt 1802 K
(1529 °C)
Smeltingswarmte 9.21 kJ/mol
Verdampingswarmte 176 kJ/mol
Warmtekapasiteit (25 °C) 27.66 J/(mol·K)
Dampdruk
P/Pa 1 10 100 1 k 10 k 100 k
teen T/K 863 957 1072 1234 1452 1796
Atoomeienskappe
Kristalstruktuur kubies body centered
Oksidasietoestande 3,2
(mildly basic oxide)
Elektronegatiwiteit  ? 1.2 (Skaal van Pauling)
Ionisasie energieë
(meer)
1ste: 547.1 kJ/mol
2de: 1085 kJ/mol
3rde: 2404 kJ/mol
Atoomradius 185 pm
Atoomradius (ber.) 231 pm
Diverse
Magnetiese rangskikking no data
Elektriese weerstand (k.t.) (polie) 0.900 µΩ·m
Termiese geleidingsvermoë (300 K) est. 13.9 W/(m·K)
Termiese uitstetting (r.t.) (poly)
35.0 µm/(m·K)
Young se modulus 18.2 GPa
Skuifmodulus 7.9 GPa
Massamodulus 8.3 GPa
Poissonverhouding 0.152
Vickers hardheid 167 MPa
CAS-registernommer 7440-53-1


Vernaamste isotope
Hoofartikel: [[Isotope van {{{isotopevan}}}]]
iso NV halfleeftyd VM VE (MeV) VP
150Eu syn 36.9 y ε 2.261 150Sm
151Eu 47.8% Eu is stabiel met 88 neutrone
152Eu syn 13.516 y ε 1.874 152Sm
β- 1.819 152Gd
153Eu 52.2% Eu is stabiel met 90 neutrone
Verwysings

Europium (IFA: /jʊˈrəʊpiəm/) is 'n chemiese element in die periodieke tabel met die simbool Eu en atoomgetal 63. Dit is na die kontinent Europa vernoem.

Merkbare eienskappe[wysig]

Europium is die mees reaktiewe van die seldsame aardelemente; dit oksideer onmiddellik in lug, en stem ooreen met kalsium in terme van reaksie met water; die metaalelement in vastetoestand is selde blink, selfs wanneer dit in mineraalolie geberg word. Europium ontsteek in lug by omtrent 150 °C tot 180 °C. Dit is omtrent so hard soos lood en heel pletbaar.

Toepassings[wysig]

Daar is min kommersiële toepassings van europiummetaal. Dit is egter al gebruik om sommige tipes glas om lasers te maak, benewens vir die toetsing vir Down sindroom en sekere ander genetiese siektes. Weens die element se vermoë om neutrone te absorbeer word dit ook bestudeer vir gebruik in kernreaktors. Europiumoksied (Eu2O3) word algemeen gebruik as 'n rooi fosfor in televisiestelle en fluoressent ligte, en as 'n aktiveerder vir yttrium-gebaseerde fosfors. Dit word ook gebruik as 'n middel vir die vervaardiging van fluoresserende glas. Europiumfluoressensie word gebruik om biomolekulêre interaksies in toetse vir geneesmiddelontdekking uit te voer. Dit word ook gebruik vir anti-vervalsingfosfors in Eurobanknote.[1]

Europium word algemeen ingesluit in spoorelementstudies in geochemie en petrologie om die prosesse wat stollingsgesteentes (rotse wat gevorm is uit magma of lawa wat afgekoel het) vorm te bestudeer. Die aard van die europium-anomalie wat gevind word, word gebruik om die verhouding binne 'n stel stollingsgesteentes te herkonstrueer.

Geskiedenis[wysig]

Europium is vir die eerste keer deur Paul Émile Lecoq de Boisbaudran in 1890 waargeneem toe hy basiese fraksie van samarium-gadolinium konsentrate verkry het wat spektrale lyne getoon het wat nie verklaar kan word uit die teenwoordigheid van samarium of gadolinium nie; die ontdekking van europium word egter gewoonlik toegeskryf aan die Franse chemikus Eugène-Antole Demarçay, wat vermoed het dat monsters van die onlangs ontdekte element samarium besoedel is met 'n element wat in 1896 onbekend was. Hy het in 1901 daarin geslaag het om europium te isoleer.

Voorkoms[wysig]

Europium word nooit in die natuur as 'n vrye element aangetref nie; daar is egter verskeie minerale wat europium bevat, waarvan die belangrikste bronne bastnasiet en monaziet is. Europium is ook in die spektra van die son en sekere ander sterre geïdentifiseer.

Verbindings[wysig]

Europiumverbindings sluit in:

Europium(II)-verbindings neig om die algemeenste te wees, wat 'n effense uitsondering is aangesien meeste lanthanide-verbindings vorm met 'n oksidasietoestand van +3. Europium(II)-chemie is baie soortgelyk aan barium(II)-chemie, aangesien hulle soortgelyke ioniese radiuse het.

Isotope[wysig]

Natuurlik voorkomende europium bestaan uit twee stabiele isotope, 151-Eu en 153-Eu, waarvan 153-Eu die vollopste is (52.2%). 35 radioisotope is gekarakteriseer, waarvan 150-Eu met 'n halfleeftyd van 36,9 jaar, 152-Eu met 'n halfleeftyd van 13,516 jaar, en 154-Eu met 'n halfleeftyd van 8,593 jaar die mees stabieles is. Al die ander radioaktiewe isotope het halflewes minder as 4,7612 jaar, en die meeste het halfleeftye minder as 12,2 sekondes. Die element het ook 8 metastate, waarvan 150m-Eu (t½ 12,8 ure), 152m1-Eu (t½ 9,3116 ure) en 152m2-Eu (t½ 96 minute) die mees stabieles is.

Die primêre vervalmodus voor die vollopste stabiele isotoop, 153-Eu, is elektronvang, en die primêre modus daarna is beta-minusverval. Die primêre vervalproduk voor 153-Eu is element Sm (samarium) isotope en die primêre produkte daarna is element Gd (gadolinium) isotope.

Voorsorgmaatreëls[wysig]

Die toksisiteit van europiumverbindings is nog nie ten volle ondersoek nie, maar daar is geen duidelike aanduidings dat europium hoogtoksies is vergeleke met ander swaarmetale nie. Die metaalstof verteenwoordig 'n vuur- en ontploffingsgevaar. Europium het geen bekende biologiese rol nie.

Verwysings[wysig]

Eksterne skakels[wysig]

Voetnotas[wysig]

  1. Europium and the Euro [1]
Commons
Wikimedia Commons het meer media verwant aan:
Europium (bladsy)
Wiktionary-logo-en.svg Vir woordeboekinligting, sien die bladsy europium op WikiWoordeboek