Sjanghai

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
(Aangestuur vanaf Shanghai)
上海市 (Shànghǎi Shì)
Sjanghai-munisipaliteit
Shanghai montage.png
Ligging in die Volksrepubliek China
Sjanghai is beklemtoon op hierdie kaart

Basiese inligting
Oorsprong van die naam: shàng – aan, op
hǎi – see
"aan die see"
Afkorting: Shēn
Oppervlakte: 6 341 km² (munisipaliteit)
14 923 km² (metro)
687 km² (water)
Bevolking (2021): 24 890 116 (munisipaliteit)
41 354 149 (metro)
Bevolkingsdigtheid (2021): 3 900/km² (munisipaliteit)
2 800/km² (metro)
BBP (2021):
 - per kapita
VS$680 miljard (12de)
VS$27 342 (3de)
Stadsblom: Yulan magnolia
Hoogte bo seespieël: 4 m (13 vt)
Hoogste punt (Sheshan): 118 m (387 vt)
Poskode: 200000 – 2021000
Areakode: +86/21
Nommerplaat-identifikasie: 沪A, B, D, E, F, G
沪C (buite die stadsgebied)
Tydsone: UTC+8
Webwerf: www.shanghai.gov.cn
Regering
Administratiewe tipe: Munisipaliteit
KPC Sjanghai-
komiteesekretaris
:
Li Qiang
Burgemeester: Gong Zheng

Sjanghai (Chinees: 上海;) is 'n megastad in die ooste van China en die grootste stad van die Volksrepubliek China. Sjanghai is een van die munisipaliteite van die Volksrepubliek China, wat gelykstaande is aan 'n provinsie in China se administratiewe struktuur. Die Sjanghai-munisipaliteit grens aan die Jiangsuprovinsie in die noorde en weste, Zhejiangprovinsie in die weste en suide, en die Oos-Chinese See in die ooste.

Inleiding[wysig | wysig bron]

Sjanghai is 'n hoofvervoersentrum, met dosyne spoorlyne, paaie en hoofweë in alle rigtings. Sjanghai vorm die finansiële en kommersiële sentrum van die Volksrepubliek China. Sjanghai is ook een van die vier groot geskiedkundige hoofstede van China.

Sjanghai word beskryf as die "pronkstuk" van die bloeiende ekonomie van China. Met verskeie argitektoniese style soos Art Deco en shikumen, is die stad bekend vir sy hoë geboue, museums en historiese geboue insluitend die City God Temple, Yu-tuin, die China Pavilion en geboue langs die Bund, wat die Oriental Pearl TV-toring insluit. Sjanghai is ook bekend vir sy soetgebak, kenmerkende plaaslike taal (Sjanghainees) en lewendige internasionale flair.

As 'n belangrike internasionale stad is Sjanghai die setel van die Nuwe Ontwikkelingsbank, 'n multilaterale ontwikkelingsbank gestig deur die BRICS state en die stad huisves meer as 70 buitelandse verteenwoordigers en talle nasionale en internasionale geleenthede elke jaar, soos die Sjanghai Modeweek, die Chinese Grand Prix en ChinaJoy. Sjanghai is die toeristestad met die hoogste verdienste in die wêreld,[1] met die sewende meeste vyfster hotelle ter wêreld,[2] en die wêreld se derde hoogste gebou, die Shanghai-toring.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

1553 tot 1900[wysig | wysig bron]

Voordat die stad Sjanghai gestig is, was dit 'n dorpie Huating (華亭 鎮), deel van Songjiang, wat deur die Suzhou-prefektuur beheer is. Onder die Tang-dinastie het dit 'n onafhanklike prefektuur geword, wat sedert die Song-dinastie Sjanghai genoem word.

'n Stadsmuur is in 1553 gebou, wat algemeen beskou word as die ontstaan van die stad Sjanghai. Tydens die eerste Opiumoorlog in die vroeë 19de eeu het Engelse troepe Sjanghai oorgeneem. Toe die oorlog in 1842 met die Verdrag van Nanking beëindig is, is sommige hawestede vir internasionale handel geopen, insluitend die hawe van Sjanghai.

In 1850 het die Taiping-opstand begin en in 1853 is Sjanghai beset deur 'n triade van rebelle wat hulself die Klein Swaard-genootskap genoem het. Die baie gevegte het die plattelandse gebiede rondom die stad vernietig, maar die buitelandse nedersettings is nie aangeval nie. Baie Chinese, vir wie dit voorheen verbode was om buitelandse nedersettings te betree, het hierheen gevlug. In 1854 is nuwe regulasies uitgereik wat meer grond aan die Chinese inwoners beskikbaar gestel het. In dieselfde jaar is ook die eerste jaarlikse vergadering van die stadsraad van Sjanghai gehou om buitelandse nedersettings te bestuur. In 1863 het die Britse en Amerikaanse nedersettings saamgesmelt in die Internasionale Konsessie. Tussen 1850 en 1900 het die bevolking van die stad gegroei van ongeveer 250 000 tot ongeveer 650 000.

Die Eerste Sino-Japannese Oorlog (1894–1895) vir mag in Korea is beëindig met die Verdrag van Shimonoseki. Met hierdie verdrag is China genoodsaak om Korea se onafhanklikheid te erken en sekere gebiede (insluitende Taiwan) aan Japan af te staan. Dit het ook die opkoms van Japan as 'n bykomende buitelandse mag in Sjanghai beteken. Japan het die eerste fabrieke in Sjanghai gebou en hierdie voorbeeld is vinnig gevolg deur die ander buitelandse magte wat teenwoordig was. Dit was die begin van die industrialisering van Sjanghai.

20ste eeu[wysig | wysig bron]

Sjanghai was nou die belangrikste finansiële stad in die Verre Ooste. Onder die heerskappy van die Republiek van China is die stad in 1927 'n "spesiale stad" verklaar en in 1930 tot 'n provinsie verhef.

Op 28 Januarie 1932 het die Japannese Keiserlike Vloot tydens die voorval in Sjanghai die stad gebombardeer in 'n poging om studentebetogings te onderdruk wat begin het as gevolg van die Manchuria-voorval en die daaropvolgende besetting van Manchuria. Sjanghai is in 1937 deur Japan tydens die Slag van Sjanghai verower en bly onder Japannese besetting tot die oorgawe van Japan in 1945. Tydens die Tweede Wêreldoorlog was Sjanghai 'n streeksentrum vir vlugtelinge uit Europa. Teen daardie tyd was dit ook die enigste stad in die wêreld wat sonder voorwaardes vir Jode oop was.

In die eerste dekades van die 20ste eeu het die bevolking van die stad fenomenale groei getoon. Die bevolking was in 1900 ongeveer 650 000, maar in 1918 is die 1 miljoen punt reeds bereik. In 1940 het die bevolking ontplof tot 3,6 miljoen. Behuisingskonstruksie het nie tred gehou met hierdie groei nie, dus was die lewensomstandighede van die meerderheid van die bevolking ondraaglik.

Op 27 Mei 1949 het Sjanghai onder die beheer van die Kommunistiese Party van China gekom. Sjanghai en Beijing was die enigste stede wat onafhanklik was in die Republiek van China, wat daardie onafhanklike status behou het. Ander stede het weer onder beheer van die plaaslike provinsies gekom. In die volgende dekade is die grense van die distrikte en provinsies in Sjanghai gereeld aangepas.

Ná 1949 het die meeste buitelandse maatskappye hul kantore na Hongkong verskuif weens die kommunistiese regering wat nou aan bewind gekom het. In die 1950's en 1960's het Sjanghai 'n industriële sentrum en 'n linkse revolusionêre vesting geword. Ten spyte hiervan het Sjanghai daarin geslaag om hoë produktiwiteit en sosiale stabiliteit gedurende hierdie tyd te handhaaf. Sjanghai het in die geskiedenis van die Volksrepubliek China byna altyd die grootste bydrae tot staatsbelasting gemaak. In die vroeë 1980's het 70-80% van die nasionale belastinginkomste uit Sjanghai gekom. Dit het egter verreikende gevolge vir die Sjanghai-ekonomie gehad omdat die hoë belastinglas ten koste van kapitaalbou- en instandhoudings- en infrastruktuurbeleggings was. Grootskaalse hervormings is gedurende die 1980's in die suidelike provinsie Guangdong deurgevoer. As gevolg van China se hoë finansiële afhanklikheid van Sjanghai, is hervormings in Sjanghai eers na 1990 begin.

Vir 'n lang tyd is Sjanghai beskou as 'n intreepunt vir poste binne die sentrale regering van die Volksrepubliek China. In die 1990's is die "Sjanghai-kliek" dikwels gebruik, waaronder die president van die Volksrepubliek China, Jiang Zemin, en premier Zhu Rongji. Jiang en Zhu was beide burgemeesters en partysekretarisse van Sjanghai in die laat-1980's. Sedert 1992 het Jiang Zemin begin met die hervorming van die Sjanghai-belastingbeleid. Die skerp verminderde belastinglas het baie plaaslike en buitelandse maatskappye na die stad gelok en Sjanghai 'n sterk ekonomiese sentrum in Oos-Asië gemaak. Sedertdien het die stad 'n ekonomiese groei van 9-15% per jaar gehandhaaf.

In die konteks van stedelike uitbreiding is daar ook besluit om nege satellietstede in die One City, Nine Towns-projek te bou.

Uitsig op Puxi vanuit die Sjanghai Finansiële Wêreldsentrum
Uitsig op Puxi vanuit die Sjanghai Finansiële Wêreldsentrum
Sonsondergang oor die stadskim
Sonsondergang oor die stadskim

Demografie[wysig | wysig bron]

Historiese bevolking
JaarInwoners±% p.a.
1954[3]6 204 400—    
1964[3]10 816 500+5.72%
1982[3]11 859 700+0.51%
1990[3]13 341 900+1.48%
2000[3]16 407 700+2.09%
2010[3]23 019 200+3.44%
2015[4]24 152 700+0.97%
2016[4]24 197 000+0.18%
2017[4]24 183 300−0.06%
2018[5]24 237 800+0.23%
2019[6]24 281 400+0.18%
Bevolkingsgrootte kan beïnvloed word deur veranderinge aan administratiewe afdelings.

Sedert 2019 het Sjanghai 'n totale bevolking van 24 281 400, insluitend 14 504 300 (59.7%) hukou-houers (plaaslik geregistreer).[6] volgens die 2010 nasionale sensus, woon 89,3% van Sjanghai se bevolking in stedelike areas, en 10,7% woon in landelike areas.[7] Gebaseer op die bevolking van sy totale administratiewe gebied, is Sjanghai die tweede grootste van die vier munisipaliteite van China, na Chongqing, maar word oor die algemeen as die grootste Chinese stad beskou omdat die stedelike bevolking van Chongqing baie kleiner is.[8] Volgens OESO, het Sjanghai se metropolitaanse gebied 'n geskatte bevolking van 34 miljoen.[9]

Volgens Sjanghai se Munisipale Statistiekburo is ongeveer 157 900 inwoners in Sjanghai buitelanders, insluitend 28 900 Japannese, 21 900 Amerikaners en 20 800 Koreane.[10] Die werklike aantal buitelandse burgers in die stad is waarskynlik veel hoër.[11] Sjanghai is ook 'n binnelandse immigrasiestad; 40,3% (9,8 miljoen) van die stad se inwoners is uit ander streke van China afkomstig.[6]

Sjanghai het 'n lewensverwagting van 83,6 jaar vir die stad se geregistreerde bevolking,[12] die hoogste lewensverwagting van alle stede op die vasteland van China. Dit het ook veroorsaak dat die stad veroudering van die bevolking ervaar het – in 2017 was 33,1% (4,8 miljoen) van die stad se geregistreerde bevolking 60 jaar of ouer.[13] In 2017 het die Chinese regering bevolkingsaanwasbeheer vir Sjanghai geïmplementeer, wat gelei het tot 'n bevolkingsafname van 10 000 mense teen die einde van die jaar.[14]

Godsdiens[wysig | wysig bron]

Lugfoto van die goue pagode, Jing'an-tempel

Weens sy kosmopolitiese geskiedenis het Sjanghai 'n mengsel van godsdienstige erfenis; godsdienstige geboue en instellings is reg oor die stad versprei. Volgens 'n 2012-opname behoort slegs 13,1% van die stad se bevolking aan georganiseerde godsdienste, insluitend boeddhiste met 10,4%, Protestante met 1,9%, Katolieke met 0,7%, en ander gelowe met 0,1% terwyl die oorblywende 86,9% van die bevolking óf ateïste óf betrokke kan wees by die aanbidding van natuurgode en voorouers of volksgodsdienstige sektes.[15]

<div style="border:solid transparent;position:absolute;width:100px;line-height:0;<div style="border:solid transparent;position:absolute;width:100px;line-height:0;

Religie in Shjanghai (2012) ██ Chinese volksgodsdiens, of ateïs (86.9%)██ Boeddhisme (10.4%)██ Protestantisme (1.9%)██ Rooms-Katolieke Kerk (0.7%)██ Ander (0.1%)

Boeddhisme, in sy Chinese variëteite, het 'n teenwoordigheid in Sjanghai sedert die Drie Koninkryke-tydperk, waartydens die Longhua-tempel en die Jing'an-tempel gestig is.[16] Nog 'n belangrike tempel is die Jade Buddha Temple, wat vernoem is na 'n groot standbeeld van Boeddha wat in die tempel uit jade gekerf is.[17] Teen 2014 het Boeddhisme in Sjanghai 114 tempels, 1 182 geestelike personeel en 453 300 geregistreerde volgelinge gehad.[16] Die godsdiens het ook sy eie kollege, die Shanghai Buddhist College, en sy eie drukker, Shanghai Buddhological Press.[18]

Katolisisme is in 1608 in Sjanghai ingebring deur die Italiaanse sendeling Lazzaro Cattaneo.[19] Die Apostoliese Vikariaat van Sjanghai is in 1933 opgerig, en is verder verhef tot die Bisdom Sjanghai in 1946.[20] Belangrike Katolieke terreine sluit die St. Ignatius-katedraal in Xujiahui in—die grootste Katolieke kerk in die stad,[21] die St. Francis Xavier-kerk, en die She Shan-basiliek.[22] Ander vorme van Christenskap in Sjanghai sluit in Oosters-Ortodokse minderhede en, sedert 1996, geregistreerde Christelike Protestantse kerke.

Alhoewel dit tans 'n fraksie van die godsdienstige bevolking in Sjanghai uitmaak, het Jode 'n invloedryke rol in die stad se geskiedenis gespeel. Nadat die Verdrag van Nanking die Eerste Opiumoorlog in 1842 beëindig het, is die stad oopgestel vir westerse bevolkings en handelaars het na Sjanghai gereis vir sy ryk sakepotensiaal, insluitend baie prominente Joodse gesinne. Die Sassoons het groot rykdom in die opium- en tekstielbedrywe versamel en hul status versterk deur baie van die geboue te finansier wat ikonies in Sjanghai se luglyn geword het, soos die Cathay Hotel in 1929.[23] Die Hardoons was nog 'n prominente Baghdadi Joodse familie wat hul besigheidsukses gebruik het om Sjanghai in die 20ste eeu te definieer. Die hoof van die familie, Silas Hardoon, een van die rykste mense in die wêreld gedurende die 1800's, het Nanjingweg gefinansier, wat toe departementele winkels in die Internasionale Nedersetting gehuisves het, wat nou een van die besigste winkelsentrums ter wêreld is.

Taal[wysig | wysig bron]

Die volkstaal wat in die stad gepraat word, is Sjanghainees, 'n dialek van die Taihu Wu-subgroep van die Wu-taalfamilie. Dit is anders as die amptelike Chinese dialek, Standaard Chinees (Standaard Noord-Mandaryns), wat wedersyds onverstaanbaar is met Wu-Chinees.[24] Moderne Sjanghainees is gebaseer op ander dialekte van Taihu Wu: Suzhounees, Ningbonees, en die plaaslike dialek van die Songjiang Prefektuur.[25]

Voor sy uitbreiding was die taal wat in Sjanghai gepraat is ondergeskik aan dié wat rondom Jiaxing en later Suzhou gepraat is,[25] en was bekend as "die plaaslike taal", wat nou slegs in voorstede gebesig word.[26] In die laat 19de eeu, het middestad-Shanghainees (上海闲话) voorgekom, en het vinnige veranderinge ondergaan en Suzhounees vinnig vervang as die verkose dialek van die Yangtzerivier-delta streek. Destyds was die meeste van die stad se inwoners immigrante uit die twee aangrensende provinsies, Jiangsu and Zhejiang, dus was Sjanghainees meestal 'n baster tussen Suidelike Jiangsu- en Ningbo-dialekte. Na 1949, het Putonghua (Standaard Mandaryn) ook 'n groot impak op Sjanghainese gehad as gevolg van streng bevordering deur die regering.[25]Sedert die 1990's het baie migrante buite die Wu-sprekende streek na Sjanghai gekom vir onderwys en werk. Hulle kon dikwels nie die plaaslike taal praat nie en gebruik daarom Putonghua as 'n lingua franca. Omdat Putonghua en Engels meer bevoordeel was, het Sjanghainees begin afneem, en vlotheid onder jong sprekers het verswak. In onlangse jare was daar bewegings binne die stad om die plaaslike taal te bevorder en te beskerm teen vervaging.[27][28]

Ekonomie[wysig | wysig bron]

Die Shanghai Citi Bank-gebou vertoon 'n ligpaneel, dit sê "I love Shanghai".

Sjanghai word beskryf as die "pronkstuk" van die bloeiende ekonomie van China.[29][30] Die stad is 'n globale sentrum vir finansies en innovasie,[31][32] en 'n nasionale sentrum vir handel en vervoer,[33] met die wêreld se besigste houerhawe — die hawe van Sjanghai.[34] Vanaf 2019 het Sjanghai 'n BBP van CN¥3,82 triljoen (VS$539 miljard) gehad wat 3,85% van China se BBP uitmaak,[35] en 'n BBP per capita van CN¥157 138 (VS$22 186).[6] Vanaf 2020 was die ekonomie van Sjanghai na raming $1 biljard (PPP), wat dit die mees produktiewe metrogebied van China maak en onder die top tien grootste metropolitaanse ekonomieë in die wêreld rangskik.[36] Sjanghai se ses grootste nywerhede — kleinhandel, finansies, IT, eiendom, masjienvervaardiging en motorvervaardiging — beslaan ongeveer die helfte van die stad se BBP.[37] In 2021 was die gemiddelde jaarlikse besteebare inkomste van Sjanghai se inwoners CN¥78 027 (VS$12 287) per capita, wat dit een van die rykste stede in China maak,[38] maar ook die duurste stad op die vasteland van China om in te woon volgens 'n 2017-studie deur die Economist Intelligence Unit.[39]

In 2021 was Sjanghai die duurste stad ter wêreld.[40][41] Sjanghai is die 5de rykste stad in die wêreld, met 'n totale rykdom wat $1,8 biljard beloop,[42] en huisves die vyfde meeste miljardêrs volgens Forbes.[43] Sjanghai se nominale BBP sal na verwagting VS$1,3 biljard in 2035 bereik (eerste plek in China), wat dit een van die wêreld se Top 5 groot stede in terme van GRP maak volgens 'n studie deur Oxford Economics.[44]

Finansies[wysig | wysig bron]

Die Shanghai Effektebeurs is een van die grootste beurse ter wêreld.

Sjanghai is 'n globale finansiële sentrum, en beklee die eerste plek in die hele Asië en Oseanië-streek en derde wêreldwyd (na New York en Londen) in die 28ste uitgawe van die Global Financial Centres Index.[45] Sjanghai is ook 'n groot spil van die Chinese en globale tegnologie-industrie en die tuiste van 'n groot afskop-ekosisteem.

Teen 2019 het die Sjanghai Aandelebeurs 'n markkapitalisasie van VS$4,02 biljard gehad, wat dit die grootste aandelebeurs in China en die vierde grootste aandelebeurs ter wêreld maak.[46] In 2009 was die handelsvolume van ses sleutelkommoditeite (insluitend rubber, koper en sink) op die Sjanghai-termynbeurs almal wêreldwyd eerste geplaas.[47] Teen die einde van 2017 het Sjanghai 1 491 finansiële instellings gehad, waarvan 251 buitelandse beleggings was.[48]

Toerisme[wysig | wysig bron]

Die Nanjing Voetgangerstraat het 'n rits hotelle in Sjanghai

Toerisme is 'n groot bedryf van Sjanghai. In 2017 het die aantal binnelandse toeriste met 7,5% tot 318 miljoen toegeneem, terwyl die aantal oorsese toeriste met 2,2% tot 8,73 miljoen toegeneem het.[48] In 2017 was Sjanghai die toeristestad met die hoogste verdienste ter wêreld, wat na verwagting tot 2027 gehandhaaf sal word.[1] Sjanghai het 71 vyfsterhotelle, 61 viersterhotelle, 1 758 reisagentskappe, 113 gegradeerde toeristeaantreklikhede en 34 rooi toeristeaantreklikhede in 2017 gehad.[6]

Die konferensie- en vergadersektor groei ook. Volgens die Internasionale Kongres- en Konvensievereniging het Sjanghai 82 internasionale vergaderings in 2018 aangebied, 'n toename van 34% sedert 2017.[49][50]

Vryhandelsone[wysig | wysig bron]

Sjanghai huisves die eerste vryhandelsone op die vasteland van China[162] en beslaan 'n gebied van 240,22 km² met die integrasie van vier bestaande gebonde sones—Waigaoqiao Free Trade Zone, Waigaoqiao Free Trade Logistics Park, Yangshan Free Trade Port Area, en Pudong Airport Comprehensive Free Trade Zone.[164][165] Verskeie voorkeurbeleide is geïmplementeer om buitelandse beleggings in verskeie nywerhede na die sone te lok. Omdat die sone nie tegnies as Chinese gebied vir belastingdoeleindes beskou word nie, is kommoditeite wat die sone binnekom vrygestel van belasting en doeaneklaring.[166]

Vervaardiging[wysig | wysig bron]

'n Fregat van die Pakistanse Vloot, gebou deur Hudong–Zhonghua.

As een van die belangrikste industriële sentrums van China, speel Sjanghai 'n sleutelrol in huishoudelike vervaardiging en swaar nywerhede. Verskeie nywerheidsones—insluitend Sjanghai Hongqiao Ekonomiese en Tegnologiese Ontwikkelingsone, Jinqiao Ekonomiese Uitvoerverwerkingsone, Minhang Ekonomiese en Tegnologiese Ontwikkelingsone, en Sjanghai Caohejing Hoëtegnologieontwikkelingsone—is ruggrate van Sjanghai se sekondêre sektor. Sjanghai is die tuiste van China se grootste staalvervaardiger Baosteel Group, China se grootste skeepsboubasis Hudong-Zhonghua Shipbuilding Group, en een van China se oudste skeepsbouers, die Jiangnan Shipyard.[51][52] Motorvervaardiging is nog 'n belangrike bedryf. Die Sjanghai-gebaseerde SAIC Motor is een van die drie grootste motormaatskappye in China, en het strategiese vennootskappe met Volkswagen en General Motors.[53]

Geografie[wysig | wysig bron]

Die stedelike gebied van Sjanghai in 2016, saam met sy grootste eilande. Van noordwes na suidoos: Chongming, Changxing, Hengsha, en die Jiuduansha banke van Pudong. Die Yangtze se natuurlike sedimentafvoer kan gesien word.
Bevolkingsdigtheid en laagliggende kussones in die Sjanghai-gebied. Sjanghai is veral kwesbaar vir seevlakstyging.

Sjanghai is aan die Yangtze-riviermond van China se ooskus geleë, met die Yangtze-rivier in die noorde en Hangzhou-baai in die suide, en die Oos-Chinese See aan die ooste. Die land is gevorm deur die Yangtze se natuurlike afsettings en moderne grondherwinningsprojekte. As gevolg hiervan het dit sanderige grond, en wolkekrabbers moet met diep betonstapels gebou word om te verhoed dat dit in die sagte grond wegsak.[54]

Sjanghai is op 'n alluviale vlakte geleë. As gevolg daarvan is die oorgrote meerderheid van sy 6 340,5 km2 grondgebied plat, met 'n gemiddelde hoogte van 4 m.[55] Getyvlak-ekosisteme bestaan rondom die riviermonding, maar hulle is lank gelede reeds vir landboudoeleindes herwin.[56] Die stad se paar heuwels, soos Sheshan-heuwel, lê in die suidweste, en sy hoogste punt is die piek van Dajinshan-eiland (103 m) in Hangzhou-baai.[55] Sjanghai het baie riviere, kanale, strome en mere, en dit is bekend vir sy ryk waterbronne as deel van die Tai-meer opvanggebied.[57]

Klimaat[wysig | wysig bron]

Sjanghai het 'n vogtige subtropiese klimaat (Cfa), met 'n gemiddelde jaarlikse temperatuur van 15,8 °C vir stedelike distrikte en 15,2–15,7 °C vir voorstede.[54] Die stad beleef vier afsonderlike seisoene. Winters is gematig tot koud en klam—noordwestewinde uit Siberië kan veroorsaak dat nagtemperature tot onder vriespunt daal. Elke jaar is daar gemiddeld 6,2 dae met sneeuval en 2,8 dae met sneeubedekking.[54] Somers is warm en vogtig, en af en toe reënbuie of donderstorms kan verwag word. Gemiddeld oorskry 8,7 dae jaarliks 35 °C. In die somer en die begin van die herfs is die stad vatbaar vir tifone.[58]

Die aangenaamste seisoene is oor die algemeen lente, hoewel wisselvallig en dikwels reënerig, en herfs, wat gewoonlik sonnig en droog is. Met die maandelikse persentasie moontlike sonskyn wat wissel van 34% in Maart tot 54% in Augustus, ontvang die stad jaarliks 1 895 ure helder sonskyn. Uiterste waardes sedert 1951 het gewissel van -10,1 °C op 31 Januarie 1977 tot 40,9 °C op 21 Julie 2017 by 'n weerstasie in Xujiahui.[59][60]

Onderwys en navorsing[wysig | wysig bron]

Shanghai Jiao Tong Universiteit se biblioteek

Sjanghai is 'n internasionale sentrum van navorsing en ontwikkeling en is 5de in die hele Asië- en 2de in die Oseanië-streek (na Beijing) volgens wetenskaplike navorsingsuitsette, soos nagespeur deur die Natuurindeks.[61] Dit is ook 'n belangrike sentrum van hoër onderwys in China. Teen die einde van 2019 het Sjanghai 64 universiteite en kolleges, 929 sekondêre skole, 698 laerskole en 31 spesiale skole gehad.

'n Aantal van China se mees gesogte universiteite wat op die wêreldwye universiteitsranglys verskyn, is in Sjanghai geleë. Sjanghai is 'n setel van twee lede (Fudan Universiteit en Sjanghai Jiao Tong Universiteit) van die C9-liga, 'n alliansie van elite Chinese universiteite wat omvattende en toonaangewende onderwys bied,[62] en hierdie twee universiteite is gerangskik in die wêreldwye top 100 navorsing omvattende universiteite volgens die mees invloedryke universiteitsranglys in die wêreld soos QS Rankings, Shanghai Rankings, en Times Higher Education Rankings.[63][64] Die ander twee lede van die "Projek 985", Tongji Universiteit en East China Normal University, is ook gebaseer in Sjanghai en internasionaal; hulle word beskou as van die mees gerespekteerde Chinese universiteite deur die Times Higher Education World Reputation Rankings waar hulle wêreldwyd 150-175ste gerangskik het.[65]

In Sjanghai bestaan daar nege jaar van gratis verpligte onderwys – insluitend vyf jaar primêre onderwys en vier jaar junior sekondêre onderwys, met 'n bruto inskrywingsverhouding van meer as 99,9%. Die stad se verpligte onderwysstelsel is van die beste ter wêreld: in 2009 en 2012 het 15-jarige studente van Sjanghai die eerste plek ingeneem in alle vakke (wiskunde, lees en wetenskap) in die Program vir Internasionale Studente-assessering, 'n wêreldwye studie van akademiese prestasie uitgevoer deur die OESO.[66][67] Die opeenvolgende driejaar- senior sekondêre onderwys word hoog aangeslaan, en gebruik die Senior Hoërskool-toelatingseksamen (Zhongkao) as 'n keuringsproses, met 'n bruto inskrywingsverhouding van 98%.[68]

Kultuur[wysig | wysig bron]

Die China Kunsmuseum in Pudong

Die kultuur van Sjanghai is gevorm deur 'n kombinasie van die nabygeleë Wuyue-kultuur en die "Oos ontmoet Wes" Haipai-kultuur. Wuyue-kultuur se invloed word gemanifesteer in die Sjanghainese taal — wat dialektiese elemente van nabygeleë Jiaxing, Suzhou en Ningbo bevat—en Sjanghai-kookkuns, wat deur Jiangsu- en Zhejiang-kookkuns beïnvloed is.[69] Haipai-kultuur het ontstaan nadat Sjanghai 'n welvarende hawe in die vroeë 20ste eeu geword het, met talle buitelanders van Europa, Amerika, Japan en Indië wat hul intrek in die stad geneem het.[70] Die kultuur versmelt elemente van Westerse kulture met die plaaslike Wuyue-kultuur, en die invloed daarvan strek tot die stad se literatuur, mode, argitektuur, musiek en kookkuns.[71] Die term Haipai – wat oorspronklik na 'n skilderskool in Sjanghai verwys – is in 1920 deur 'n groep Beijing-skrywers geskep om sommige Sjanghai-geleerdes te kritiseer omdat hulle kapitalisme en Westerse kultuur bewonder het.[72] In die vroeë 21ste eeu is Sjanghai erken as 'n nuwe invloed en inspirasie vir kuberpunkkultuur.[73] Futuristiese strukture, soos die Oriental Pearl-toring en die neonverligte Yan'an verhewe pad, is voorbeelde wat Sjanghai se kuberpunk-beeld ’n hupstoot gegee het.

Museums[wysig | wysig bron]

Kulturele aktiwiteite in Sjanghai het aansienlike groei beleef sedert 2013, met verskeie nuwe museums wat in die stad geopen is.[74] Dit is deels te danke aan die stad se 2018-ontwikkelingsplanne, wat daarop gemik is om van Sjanghai "'n uitstekende globale stad" te maak.[75] Die Sjanghai Museum het een van die grootste versamelings van Chinese artefakte in die wêreld, insluitend 'n groot versameling van antieke Chinese brons en keramiek.[76] Die China Kunsmuseum, geleë in die voormalige China Pavilion van Expo 2010, is een van die grootste museums in Asië en vertoon 'n geanimeerde replika van die 12de eeuse skildery Langs die Rivier tydens die Qingming-fees.[77] Die Sjanghai Natuurhistoriese Museum en die Sjanghai Wetenskap- en Tegnologiemuseum is noemenswaardige natuurgeskiedenis- en wetenskapmuseums.

Kookkuns[wysig | wysig bron]

Tamatiepasta vervang beet in Sjanghai-styl borsjt.

Benbang-kookkuns (本帮菜)[78] het in die 1600's ontstaan, met invloede van omliggende provinsies. Dit beklemtoon die gebruik van speserye terwyl die oorspronklike geure van die rou bestanddele behoue bly. Suiker is 'n belangrike bestanddeel in Benbang-kookkuns, veral wanneer dit in kombinasie met sojasous gebruik word. Kenmerkende geregte van Benbang-kookkuns sluit in Xiaolongbao, rooi gebraaide varklies, en Sjanghai harige krap.[79] Haipai-kookkuns, aan die ander kant, is 'n Westers-beïnvloede kookstyl wat in Sjanghai ontstaan het. Dit het elemente van Franse, Britse, Russiese, Duitse en Italiaanse kookkuns geabsorbeer en dit aangepas om by die plaaslike smaak te pas volgens die kenmerke van inheemse bestanddele.[80] Bekende geregte van Haipai-kookkuns sluit in Sjanghai-styl borsjt (罗宋汤, "Russiese sop"), bros varkkotelette en Sjanghai-slaai.[81] Beide die Benbang- en Haipai-kookkunste berei 'n verskeidenheid seekos, insluitend varswatervis, garnale en krappe.[82]

Kuns[wysig | wysig bron]

No. 4 of a Hundred Thousand Scenes deur Ren Xiong, 'n pionier van die Sjanghai Chinese Kunsskool, c. 1850

Die Songjiang-skool, wat die Huating-skool bevat wat deur Gu Zhengyi gestig is,[83] was 'n klein skilderskool in Sjanghai tydens die Ming- en Qing-dinastieë.[84] Dit was verteenwoordig deur Dong Qichang.[85] Die skool is beskou as 'n uitbreiding van die Wu-skool in Suzhou, die destydse kulturele sentrum van die Jiangnan-streek.[86] In die middel van die 19de eeu het die Sjanghai-skoolbeweging begin, wat minder gefokus het op die simboliek wat deur die Literati-styl beklemtoon word, maar meer op die visuele inhoud van skilder deur die gebruik van helder kleure. Sekulêre voorwerpe soos blomme en voëls is dikwels as temas gekies.[87]

Chinese opera[wysig | wysig bron]

Tradisionele Chinese opera (Xiqu) het in die laat 19de eeu 'n gewilde bron van openbare vermaak geword. In die vroeë 20ste eeu het monoloog en burleske in Shanghainese verskyn, wat elemente uit tradisionele dramas absorbeer. Die "Great World" het in 1912 geopen en was destyds 'n belangrike verhoog.[88] In die 1920's het Pingtan van Suzhou na Sjanghai uitgebrei.[89] Pingtan-kuns het vinnig ontwikkel tot 103 programme elke dag teen die 1930's as gevolg van die oorvloed kommersiële radiostasies in die stad. Ongeveer dieselfde tyd het 'n Sjanghai-styl van die Beijing Opera gevorm. Onder leiding van Zhou Xinfang en Gai Jiaotian het dit baie Xiqu-meesters, soos Mei Lanfang, na die stad gelok.[90]

Drama en filmbedryf[wysig | wysig bron]

Drama het in die laat-19de eeu in sendingskole in Sjanghai verskyn. Destyds is dit hoofsaaklik in Engels opgevoer. Scandals in Officialdom, opgevoer in 1899, was een van die vroegste opgeneemde toneelstukke.[91] In 1907 is Life Among the Lowly (黑奴吁天录) in die Lyceum-teater opgevoer.[92] Ná die Nuwe Kultuurbeweging het drama ’n gewilde manier geword vir studente en intellektuele om hul menings uit te druk. Die stad het verskeie groot institute van teateropleiding, insluitend die Sjanghai Konservatorium vir Musiek, die Sjanghai Dramatiese Kunstesentrum, die Sjanghai Operahuis en die Sjanghai Teaterakademie. Bekende teaters in Sjanghai sluit die Sjanghai Grand Theatre, die Oosterse Kunssentrum en die People's Theatre in.

Sjanghai word beskou as die geboorteplek van die Chinese filmbedryf.[93] China se eerste kortfilm, The Difficult Couple (1913), en die land se eerste fiktiewe speelfilm, An Orphan Rescues His Grandfather (1923)[94] is albei in Sjanghai vervaardig. Sjanghai se filmbedryf het gedurende die vroeë 1930's gegroei en verskeie sterre opgelewer.

Mode[wysig | wysig bron]

Sedert 2001 het Sjanghai twee keer elke jaar in April en Oktober sy eie modeweek genaamd Shanghai Fashion Week gehou. Die hooflokaal is in Fuxing Park, en die openings- en sluitingseremonies word in die Sjanghai Modesentrum gehou. Die April-sessie is ook deel van die Sjanghai Internasionale Modekultuurfees van een maand.[95] Sjanghai Modeweek word beskou as 'n gebeurtenis van nasionale betekenis wat beide internasionale en Chinese ontwerpers insluit. Die internasionale teenwoordigheid het baie belowende jong Britse mode-ontwerpers ingesluit.[96] Die geleentheid word aangebied deur die Sjanghai Munisipale Regering en ondersteun deur die Volksrepubliek se Ministerie van Handel.[97]

Vervoer[wysig | wysig bron]

Openbare vervoer[wysig | wysig bron]

Die Sjanghai Metro is die wëreld se langste metrostelsel.
Shanghai Metro-netwerk

Sjanghai het 'n uitgebreide openbare vervoerstelsel wat bestaan uit metro's, busse, veerbote en taxi's, wat almal toeganklik is met 'n Sjanghai Openbare Vervoerkaart.[98]

Sjanghai se snelvervoerstelsel, die Sjanghai-metro, inkorporeer beide metro- en ligte metrolyne en strek tot in al die stedelike kerndistrikte sowel as naburige voorstedelike distrikte. Teen 2021 is daar 19 metrolyne (die Sjanghai maglev-trein en Jinshan-spoorweg uitgesluit), 515 stasies en 803 km se lyne in werking, wat dit die langste netwerk ter wêreld maak. Op 8 Maart 2019 het dit die stad se daaglikse metropassasiersrekord opgestel met 13,3 miljoen.[99] Die gemiddelde tarief wissel van CN¥3 (VS$0.48) tot CN¥9 (VS$1.28), afhangende van die reisafstand.[100]

'n Maglev-trein verlaat Pudong Internasionale Lughawe

Die Sjanghai-maglev-trein, wat in 2004 geopen is, is die eerste en die vinnigste kommersiële hoëspoed-maglev in die wêreld, met 'n maksimum werkspoed van 430 km/h.[101] Die trein kan die rit van 30 km tussen Longyang Road-stasie en Pudong Internasionale Lughawe in 7 minute 20 sekondes aflê,[102] in vergelyking met 32 minute per Metrolyn 2[103] en 30 minute per motor.[104] 'n Eenrigtingkaartjie kos CN¥50 (VS$8), of CN¥40 (VS$6,40) vir diegene met vliegtuigkaartjies of openbare vervoerkaarte. 'n Retoerkaartjie kos CN¥80 (VS$12,80), en BBP-kaartjies kos dubbel die standaardtarief.[105]

Paaie en snelweë[wysig | wysig bron]

Wisseling tussen Yan'an-hoëpad en Noord–Suid-hoëpad

Sjanghai is 'n belangrike middelpunt van China se snelwegnetwerk. Baie nasionale snelweë (voorvoegsel met die letter G) gaan deur of eindig in Sjanghai, insluitend Jinghu Expressway (oorvleuel met Hurong Expressway), Shenhai Expressway, Hushaan Expressway, Huyu Expressway, Hukun Expressway (oorvleuel met Hangzhou Bay Ring Expressway), en Sjanghai Ringsnelweg.[106] Teen 2019 het Sjanghai 'n totaal van 12 brûe en 14 tonnels wat die Huangpu-rivier oorsteek.[107][108] Die Sjanghai Yangtzerivierbrug is die stad se enigste brug-tonnelkompleks oor die Yangtzerivier.

Spoorpendel[wysig | wysig bron]

Sjanghai het vier groot spoorwegstasies: Sjanghai-treinstasie, Sjanghai-Suid-treinstasie, Sjanghai-Wes-treinstasie, en Sjanghai Hongqiao-treinstasie.[109] Almal is aan die metronetwerk gekoppel en dien as spilpunte vir die spoorwegnetwerk van China. Sjanghai het ongeveer twintig spoorlyne wat onder hierdie stad loop, wat inwoners se lewe in Sjanghai grootliks vergemaklik.

Lug en see[wysig | wysig bron]

Binne Shanghai Pudong Internasionale Lughawe Terminaal 1

Sjanghai is een van die grootste lugvervoerspilpunte in Asië.[110] Die stad het twee kommersiële lughawens: Sjanghai Pudong Internasionale Lughawe en Sjanghai Hongqiao Internasionale Lughawe.[111] Pudong Lughawe is die primêre internasionale lughawe, terwyl Hongqiao Lughawe hoofsaaklik binnelandse vlugte met kortafstand internasionale vlugte bedryf. In 2018 het Pudong 74,0 miljoen passasiers bedien en 3,8 miljoen ton vrag hanteer, wat dit die negende besigste lughawe volgens passasiersvolume en derde besigste lughawe volgens vragvolume maak.[112] Dieselfde jaar het Hongqiao 43,6 miljoen passasiers bedien, wat dit die 19de besigste lughawe volgens passasiersvolume maak.[112]

Sjanghai beskik oor die wêreld se besigste houerhawe, die Yangshan Port.

Sedert sy opening het die hawe van Sjanghai vinnig gegroei tot die grootste hawe in China.[113] Yangshan-hawe is in 2005 gebou omdat die rivier nie geskik was om groot houerskepe aan te dok nie. Die hawe is met die vasteland verbind deur die 32-kilometerlange Donghai-brug. Alhoewel die hawe deur die Shanghai International Port Group onder die regering van Sjanghai bestuur word, behoort dit administratief aan Shengsi County, Zhejiang.[114]

Nadat dit die hawe van Singapoer in 2010 verbygesteek het,[115] het die hawe van Sjanghai die wêreld se besigste houerhawe geword met 'n jaarlikse TEU-vervoer van 42 miljoen in 2018.[116] Benewens vrag, het die hawe van Sjanghai ook 259 bootvaarte en 1,89 miljoen passasiers in 2019 hanteer.

Sport[wysig | wysig bron]

Van 2 tot 11 Oktober 2007 het die Spesiale Olimpiese Spele Wêreld Somerspele in die stad plaasgevind. 7 000 atlete met 'n verstandelike gestremdheid het deelgeneem. In 2008 was Sjanghai besig om die infrastruktuur op allerhande plekke te verbeter, soos 'n bykomende ringpad, die bou van 'n uitgebreide metro-spoornetwerk en verbeterings aan die spoorweë en hawens. Baie aandag is ook gegee aan die voorbereidings vir die Expo 2010 wat in Sjanghai plaasgevind het.

Sokker en basketbal[wysig | wysig bron]

Yao Ming is in Sjanghai gebore. Hy het sy loopbaan by die Shanghai Sharks begin.

Sjanghai is die tuiste van verskeie sokkerspanne, insluitend twee in die Chinese Superliga: Shanghai Shenhua[117] en Shanghai Port.[118] China se topvlak-basketbalspan, die Shanghai Sharks van die Chinese Basketbalvereniging, het Yao Ming ontwikkel voordat hy by die Amerikaanse NBA aangesluit het.[119][120] Sjanghai se bofbalspan, die Shanghai Golden Eagles, speel in die China bofballiga.[121]

Krieket[wysig | wysig bron]

Die Sjanghai-krieketklub dateer terug na 1858 toe die eerste aangetekende krieketwedstryd tussen 'n span Britse vlootoffisiere en 'n Sjanghai 11 gespeel is. Die klub is in 1994 weer op die been gebring deur uitgewekenes wat in die stad woon en het sedertdien tot meer as 300 lede gegroei. Die Sjanghai krieketspan het verskeie internasionale wedstryde tussen 1866 en 1948 gespeel. Met krieket wat amper nie bestaan het in die res van China nie, was hulle vir daardie tydperk die de facto Chinese nasionale krieketspan.[122]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 Töre, Özgür. "WTTC reveals the world's best performing tourism cities". ftnnews.com (in Engels). Besoek op 2021-08-07.
  2. Nagraj, Aarti (2018-03-07). "Revealed: World's top 10 cities with the most five-star hotels". Gulf Business (in Engels). Besoek op 2021-08-07.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 "Basic Statistics on National Population Census". Shanghai Bureau of Statistics. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Mei 2013. Besoek op 25 April 2019.
  4. 4,0 4,1 4,2 "2.1 Total households, Population, Density of registered Population and life expectancy (1978~2017)". Shanghai Municipal Statistics Bureau. Besoek op 1 September 2019.
  5. 2018年上海市国民经济和社会发展统计公报 [Statistical Communiqué of Shanghai on the 2018 National Economic and Social Development]. tjj.sh.gov.cn (in Chinees). Shanghai Municipal Statistics Bureau. 1 Maart 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Mei 2019. Besoek op 1 September 2019.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 上海市统计局 (2020-03-09). "2019年上海市国民经济和社会发展统计公报". 上海市统计局.
  7. 上海人口分布呈现城市化发展和郊区化安居态势. Shanghai Statistics Bureau of Statistics. 23 September 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 September 2011.
  8. Chan, Kam Wing (2007). "Misconceptions and Complexities in the Study of China's Cities: Definitions, Statistics, and Implications" (PDF). Eurasian Geography and Economics. 48 (4): 383–412. doi:10.2747/1538-7216.48.4.383. S2CID 153676671. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 15 Januarie 2013. Besoek op 13 September 2011. bl. 395
  9. Justina, Crabtree (20 September 2016). "A tale of megacities: China's largest metropolises". CNBC. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Desember 2017. Besoek op 8 Desember 2017.
  10. "2.11 Resident Foreigners in Shanghai in main years". stats-sh.gov.cn. Shanghai Municipal Statistics Bureau. Besoek op 1 September 2019.
  11. "Shanghai Population 2015 – World Population Review". worldpopulationreview.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 November 2015. Besoek op 23 November 2015.
  12. 上海户籍人口人均期望寿命83.63岁,女性超86岁. Xinhua News (in Chinees). 14 Februarie 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Augustus 2019. Besoek op 22 Augustus 2019.
  13. "2.6 Age structure of registered population in Districts (2017)". stats-sh.gov.cn. Shanghai Municipal Statistics Bureau. Besoek op 1 September 2019.
  14. Roxburgh, Helen (19 Maart 2018). "China's radical plan to limit the populations of Beijing and Shanghai". The Guardian. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 April 2018. Besoek op 8 April 2022.
  15. 当代中国宗教状况报告——基于CFPS(2012)调查数据 [China Family Panel Studies 2012] (PDF). Chinese Academy of Social Sciences. 3 Maart 2014. p. 13. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 9 Augustus 2014. Besoek op 7 Augustus 2014.
  16. 16,0 16,1 上海市佛教概况 [An overview of Buddhism in Shanghai]. Shanghai Ethnic and Religions (in Chinees). 29 September 2003. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Oktober 2019. Besoek op 23 Oktober 2019.
  17. 第一节 玉佛寺 [Chapter One: Jade Buddha Temple]. Office of Shanghai Chronicles (in Chinees). 21 Maart 2007. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Oktober 2019. Besoek op 23 Oktober 2019.
  18. 上海宗教简介 [Brief introduction to the religions in Shanghai]. Shanghai Ethnic and Religions (in Chinees). 25 Desember 2014. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Oktober 2019. Besoek op 23 Oktober 2019.
  19. 上海天主教概况 [An overview of Catholicism in Shanghai]. Shanghai Ethnic and Religions (in Chinees). 19 September 2003. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Oktober 2019. Besoek op 24 Oktober 2019.
  20. 天主教上海教区 [Roman Catholic Diocese of Shanghai]. Shanghai Ethnic and Religions (in Chinees). 19 September 2003. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Oktober 2019. Besoek op 24 Oktober 2019.
  21. 徐家汇天主教堂 [Xujiahui Catholic Church] (in Chinees). Xuhui District People's Government. 6 Mei 2018. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Oktober 2019. Besoek op 24 Oktober 2019.
  22. "Famous Churches in Shanghai". Travel China Guide. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Oktober 2019. Besoek op 24 Oktober 2019.
  23. Parker, Rupert (15 Desember 2019). "The Jews of Shanghai". The JC. Besoek op 30 Junie 2021.
  24. "Chinese languages". Encyclopædia Britannica. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Februarie 2018.
  25. 25,0 25,1 25,2 Chen, Zhongmin. 上海市区话语音一百多年来的演变 [Changes in the downtown Shanghainese pronunciations in the past one hundred years] (in Chinees). p. 1. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Augustus 2011. Besoek op 24 Oktober 2019.
  26. You, Rujie (16 Oktober 2018). “上海闲话”和“本地闲话”为何差别这么大?. Shanghai Observer. Besoek op 25 Oktober 2019.
  27. Zat Liu (20 Augustus 2010). "Is Shanghai's local dialect, and culture, in crisis?". CNN GO. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 September 2011. Besoek op 5 Junie 2011.
  28. Jia Feishang (13 Mei 2011). "Stopping the local dialect becoming derelict". Shanghai Daily. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Februarie 2017. Besoek op 11 Februarie 2017.
  29. Hunt, Katie (21 Mei 2008). "Shanghai: China's capitalist showpiece". BBC News. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Augustus 2008. Besoek op 7 Augustus 2008.
  30. "Of Shanghai... and Suzhou". Business Line. 27 Januarie 2003. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Augustus 2005. Besoek op 20 Maart 2008.
  31. "The Global Financial Centres Index 26" (PDF). Z/Yen. September 2019. p. 17. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 3 Oktober 2019. Besoek op 20 Oktober 2019.
  32. Yu, Sheila (7 Maart 2017). "Shanghai tops next global innovation hub ranking". TechNode. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Augustus 2019. Besoek op 31 Augustus 2019.
  33. "Dokument by www.scio.gov.cn" (in Chinees). 4 Desember 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 September 2019. Besoek op 4 September 2019.
  34. "Top 50 World Container Ports". World Shipping Council. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Julie 2012. Besoek op 15 Oktober 2019.
  35. 2019年我国GDP近百万亿元,增长6.1%. gov.cn (in Chinees). Government of the People's Republic of China. 18 Januarie 2020. Besoek op 24 Maart 2020.
  36. "Global Wealth PPP Distribution: Who Are The Leaders Of The Global Economy? - Full Size". www.visualcapitalist.com. Besoek op 2022-01-22.
  37. 主要年份六大支柱产业增加值 (in Chinees). Shanghai Municipal Statistics Bureau. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Maart 2014. Besoek op 20 April 2012.
  38. "Zhejiang eclipsed only by Shanghai, Beijing in per capita disposable income". subsites.chinadaily.com.cn. Besoek op 2022-02-13.
  39. EIU: Chinese cities cost less to live in Geargiveer 22 Maart 2017 op Wayback Machine, Shanghai Daily, Ding Yining, 21 Maart 2017.
  40. Williams, Ollie A. "Shanghai Is Now The Most Expensive City In The World". Forbes (in Engels). Besoek op 2022-02-13.
  41. "For the Rich, Living in Asia Is Costlier Than Anywhere Else". Bloomberg.com. 9 April 2021. Besoek op 2022-02-13.
  42. Wealth, New World. "The Wealthiest Cities in the World 2021". New World Wealth (in Engels). Besoek op 2022-01-22.
  43. McEvoy, Jemima. "Where The Richest Live: The Cities With The Most Billionaires 2022". Forbes (in Engels). Besoek op 2022-04-23.
  44. "These will be the most important cities by 2035". World Economic Forum (in Engels). Besoek op 2020-11-03.
  45. "GFCI 28 Rank". Long Finance. Besoek op 27 September 2020.
  46. Shukla, Vikas (19 Februarie 2019). "Top 10 Largest Stock Exchanges In The World By Market Capitalization". ValueWalk (in Engels). Besoek op 20 Oktober 2019.
  47. "The rise of Lujiazui Financial City in Shanghai". CCTV News – CNTV English. 19 Januarie 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Januarie 2012. Besoek op 17 Mei 2011.
  48. 48,0 48,1 "Shanghai: Market Profile". HKTDC Research. 29 Maart 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Oktober 2019. Besoek op 20 Oktober 2019.
  49. "2018 ICCA Statistics Report Country & City Rankings Public Abstract". International Congress and Convention Association. Junie 2019. p. 28. Besoek op 21 Oktober 2019.
  50. "2017 ICCA Statistics Report Country & City Rankings Public Abstract". International Congress and Convention Association. Junie 2018. p. 25. Besoek op 21 Oktober 2019.
  51. "Shipping industry woes". China Daily. 30 November 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2011. Besoek op 17 Mei 2011.
  52. "China's Largest Shipbuilding Industry Based in Shanghai". People's Daily. 10 April 2001. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Januarie 2014. Besoek op 15 Januarie 2014.
  53. 上海汽车工业(集团)总公司|上汽集团. Saicgroup. 18 Augustus 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Mei 2011. Besoek op 17 Mei 2011.
  54. 54,0 54,1 54,2 上海通志 第二卷 自然环境 [General History of Shanghai – Volume 2. Natural environment] (in Chinees). Office of Shanghai Chronicles. 4 Julie 2008. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Oktober 2018. Besoek op 5 Oktober 2019.
  55. 55,0 55,1 "Topographic Features". Basic Facts. Shanghai Municipal People's Government. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Oktober 2011. Besoek op 19 Julie 2011.
  56. Murray, N.J.; Clemens, R.S.; Phinn, S.R.; Possingham, H.P.; Fuller, R.A. (2014). "Tracking the rapid loss of tidal wetlands in the Yellow Sea". Frontiers in Ecology and the Environment. 12 (5): 267–272. doi:10.1890/130260.
  57. "Water Resources". Basic Facts. Shanghai Municipal People's Government. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Oktober 2011. Besoek op 19 Julie 2011.
  58. Spencer, Richard (19 September 2008). "1.6m flee Shanghai typhoon". The Daily Telegraph. UK. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Oktober 2007. Besoek op 20 Maart 2008.
  59. "Archived copy". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Maart 2013. Besoek op 18 Februarie 2013.CS1 maint: archived copy as title (link)
  60. "Extreme Temperatures Around the World". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Augustus 2014. Besoek op 1 Desember 2010.
  61. "Nature Index's top five science cities, by the numbers". Nature (in Engels). 585 (7826): S50–S51. 2020-09-19. Bibcode:2020Natur.585S..50.. doi:10.1038/d41586-020-02576-y. PMID 32951017.
  62. "Eastern stars: Universities of China's C9 League excel in select fields". Times Higher Education (in Engels). 2011-02-17. Besoek op 2021-02-25.
  63. "Best universities in Shanghai". Student. 2020-10-29. Besoek op 2021-02-26.
  64. "World University Rankings – 2020 | China Universities in Top 1000 universities | Academic Ranking of World Universities – 2020 | Shanghai Ranking – 2020". Shanghairanking.com. Besoek op 2021-02-26.
  65. "World Reputation Rankings". Times Higher Education (THE) (in Engels). 2021-10-25. Besoek op 2021-10-29.
  66. Dillon, Sam (7 Desember 2010). "In PISA Test, Top Scores From Shanghai Stun Experts". The New York Times. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Mei 2011. Besoek op 17 Mei 2011.
  67. "How China is winning the school race". BBC. 11 Oktober 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 November 2018. Besoek op 21 Julie 2018.
  68. 上海市教育改革和发展“十三五暠规划 (PDF) (in Chinees). Shanghai Municipal Government. 16 Augustus 2016. p. 7. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 18 September 2017. Besoek op 2019-10-26.
  69. "The key ingredients of Shanghai culture". Shanghai Daily. 2 Junie 2018. Besoek op 16 Februarie 2020.
  70. "Shanghai-style Culture". Top China Travel. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Oktober 2019. Besoek op 22 Oktober 2019.
  71. Xu, S.L. "The Culture of Shanghai. Beijing". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Desember 2012.
  72. Yu, Jianhua (俞剑华) (1937). 中国绘画史(下册). Shanghai: The Commercial Press. p. 196.
  73. Sahr Johnny, "Cybercity – Sahr Johnny's Shanghai Dream" That's Shanghai, Oktober 2005; quoted online by [1] Geargiveer 14 Januarie 2012 op Wayback Machine
  74. "3 New Museums to Look Out for in 2018". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Januarie 2018. Besoek op 15 Januarie 2018.
  75. hermesauto (5 Januarie 2018). "Shanghai releases blueprint for becoming global cosmopolis by 2035". The Straits Times. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Januarie 2018. Besoek op 15 Januarie 2018.
  76. "Free Art in Shanghai". BBC. 18 Desember 2011. Besoek op 6 Augustus 2020.
  77. "China Art Museum". Travel China Guide. Besoek op 6 Augustus 2020.
  78. 看懂上海:上海本帮菜. 看看新闻 (in Chinees). 4 Mei 2014. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Julie 2014. Besoek op 31 Augustus 2014.
  79. "A Brief Intro to Shanghai "Hu" Cuisine". theculturetrip.com. 21 Desember 2017. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Augustus 2019. Besoek op 28 Augustus 2019.
  80. Pan, Junxiang; Duan, Lian (2007). 话说沪商. 中华工商联合出版社. p. 136. ISBN 9787801934925.
  81. 上海故事“吃西菜到红房子”:海派西餐那些事. The Paper (in Chinees). 19 November 2018. Besoek op 18 Februarie 2020.
  82. "Shanghai Food". Travel China Guide (in Chinees). Besoek op 6 Augustus 2020.
  83. 崔庆国 (9 April 2009). 松江画派:价格与地位不符. 《鉴宝》 (in Chinees). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 September 2019. Besoek op 5 September 2019.
  84. 上海通志>>第三十八卷文化艺术(上)>>第六章美术、书法、摄影>>节 (in Chinees). Office of Shanghai Chronicles. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 September 2015. Besoek op 20 April 2012.
  85. 《上海地方志》>>1989年第五期>>"松江画派"源流 (in Chinees). Office of Shanghai Chronicles. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 April 2019. Besoek op 20 April 2012.
  86. 單國霖 (Mei 2005). 董其昌與松江畫派 (PDF). mam.gov.mo (in Chinees). Besoek op 5 September 2019.
  87. 海上画派的艺术特点及对后世的影响. sohu.com (in Chinees). 18 Maart 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 September 2019. Besoek op 5 September 2019.
  88. 王无能. 易文网. 30 November 2006. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Januarie 2012. Besoek op 20 April 2012.
  89. 历史上的今天 3月2日. 中国网. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 April 2012. Besoek op 20 April 2012.
  90. 梅兰芳的几次出国演出(附图). 上海档案信息网. 27 Februarie 2008. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 November 2011. Besoek op 20 April 2012.
  91. 剧变沧桑:第1集 舞台西洋风. 文明网. 21 Februarie 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Februarie 2017. Besoek op 20 April 2012.
  92. 话剧百年 "兰心"之韵. 城市经济导报 (in Chinees). 11 Maart 2001. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Maart 2016. Besoek op 17 Oktober 2011.
  93. Group, SEEC Media. "Shanghai Film Museum". timeoutshanghai.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Junie 2016.
  94. 中國電影史|孤兒救祖記. 繪琳美育 (in Chinees). 4 April 2020. Besoek op 19 April 2020.
  95. 历届回顾 COLLECTION. Besoek op 30 Augustus 2019.
  96. Leisa Barnett (27 Oktober 2008). "Aminaka Wilmont to show in Shanghai (Vogue.com UK)". Vogue. UK. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Oktober 2010. Besoek op 11 Desember 2011.
  97. "Photos of Shanghai Fashion Week – Scene Asia – Scene Asia – WSJ". The Wall Street Journal. 21 Oktober 2010. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Desember 2011. Besoek op 11 Desember 2011.
  98. 上海公共交通卡 用卡范围 (in Chinees). Shanghai Public Transport Card. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 April 2019. Besoek op 21 Oktober 2019.
  99. 3月8日上海地铁客流创历史新高. WeChat (in Chinees). Shanghai Metro. 9 Maart 2019. Besoek op 9 September 2019.
  100. "Metro & Maglev Train". The Official Shanghai China Travel Website. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Junie 2019. Besoek op 1 November 2019.
  101. Hunt, Hugh (19 Januarie 2017). "How we can make super-fast hyperloop travel a reality". Independent. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Februarie 2017. Besoek op 19 Januarie 2017.
  102. 上海磁悬浮列车示范运营线通过验收. gov.cn (in Chinees). 26 April 2006. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 September 2019. Besoek op 2 September 2019.
  103. 沪地铁2号线19日起末班车时间延后 部分列车直通浦东机场. Xinhua News (in Chinees). 17 April 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 September 2019. Besoek op 2 September 2019.
  104. "Google Maps". Besoek op 2 September 2019.
  105. 上海磁浮列車 Shanghai Maglev Train 票價、時刻表、班距、轉乘資訊分享. rainieis.tw (in Chinees). 13 Desember 2018. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 September 2019. Besoek op 2 September 2019.
  106. 高速公路网. shanghai.gov.cn (in Chinees). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Augustus 2019. Besoek op 28 Augustus 2019.
  107. 上海人飞跃黄浦江历史:建14条隧道12座大桥8条轨交 (in Chinees). 7 Desember 2017. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Augustus 2019. Besoek op 28 Augustus 2019.
  108. 黄浦江上第13座大桥开始主塔施工,除了可以"走",还有哪里与众不同? (in Chinees). 18 Julie 2018. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Julie 2018. Besoek op 28 Augustus 2019.
  109. 上海有哪几个火车站,上海站是哪个站,上海有几个火车站. mafengwo.cn (in Chinees). 2 April 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 September 2019. Besoek op 1 September 2019.
  110. Chan, KG (15 Augustus 2019). "New satellite terminals to propel Shanghai's ascent". Asia Times Online (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Augustus 2019. Besoek op 17 November 2019.
  111. "Transportation". Shanghai Focus. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Desember 2010. Besoek op 5 Mei 2010.
  112. 112,0 112,1 "Preliminary world airport traffic rankings released". Airports Council International. 13 Maart 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 September 2019. Besoek op 12 Augustus 2019.
  113. 上海:一个城市的传奇和梦想. Sina News (in Chinees). 12 September 2006. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 November 2011. Besoek op 11 Maart 2011.
  114. 2017年统计用区划代码和城乡划分代码:嵊泗县. National Bureau of Statistics of China (in Chinees). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Junie 2019. Besoek op 7 Oktober 2019.
  115. "Shanghai overtakes S'pore as world's busiest port". The Straits Times. 8 Januarie 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Augustus 2011. Besoek op 14 September 2011.
  116. One Hundred Ports 2019 Geargiveer 26 Augustus 2019 op Wayback Machine Lloyd's List,2019
  117. "绿地宣布接手申花 朱骏时代宣告终结" (in Chinees). sports.163.com. 1 Februarie 2014. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Februarie 2014. Besoek op 2 Februarie 2014.
  118. 新王登基!上港终夺中超冠军 再也不是"千年老二". Sina Sports (in Chinees). 7 November 2018. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 November 2018. Besoek op 12 November 2018.
  119. 上海哔哩哔哩篮球俱乐部官方网站. Shanghai Sharks.
  120. Passa, Dennis. "Chinese great Yao Ming retires from basketball". Yahoo! Sports. Associated Press. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Desember 2011.
  121. Will Lingo (2007). Baseball America 2007 Almanac: A Comprehensive Review of the 2006 Season. p. 361. ISBN 978-1-932391-13-8.
  122. "About the Shanghai Cricket Club". Shanghai Cricket Club. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 April 2019. Besoek op 23 Mei 2019.