Waterstofchloried

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Eienskappe

Algemeen

Naam Waterstofchloried 
Ander name Soutsuurgas,
gees van sout
Struktuurformule van
Hydrogen-chloride-3D-vdW-labelled.png
Chemiese formule HCl
Molêre massa 36,46 [g/mol]
CAS-nommer 7647-01-0[1]  
Voorkoms Kleurlose gas  
Reuk Stekend
Fasegedrag
Smeltpunt -114 °C[1]
Kookpunt -85 °C[1]
Digtheid
Oplosbaarheid Hoog (in water) 
Kritieke temperatuur 51,45 °C[1]

Suur-basis eienskappe

pKa -7

Veiligheid

Flitspunt Onbrandbaar 
LC50 3124 dpm (1 uur; rotte) 1562 dpm (4 uur; rotte)[1]

Tensy anders vermeld is alle data vir standaardtemperatuur en -druk toestande.

 

Waterstofchloried is 'n chemiese verbinding met die formule HCl.

Die stof is 'n gas met 'n stekende reuk wat in die vroeë chemie spiritus salis ("gees van sout") geheet het. Die gas word vrygestel indien 'n baie sterk suur soos swaelsuur met tafelsout reageer

Die gas is goed oplosbaar in water en die vloeibare oplossings is bekend as soutsuur. Die gas word daarom ook soutsuurgas genoem.

In oplossing is HCl 'n sterk Brønstedsuur wat amper volledig in ione dissosieer. Die soute heet chloriede. Die gas kan as sterk Lewissuur optree byvoorbeeld in 'n reaksie met ammoniak gee dit 'n wit rook van salmiak (ammoniumchloried) af

Die stof het 'n belangrike rol gespeel in die ontwikkeling van die suur-basis-teorieë. Die oudste teorie, Lavoisier s'n, het voorgestel dat stowwe die element suurstof moet bevat om suureienskappe te besit. Nadat bevind is dat waterstofchloried 'n suur is wat nie suurstof bevat nie, het dit tot die ontwikkeling van die Arrheniusteorie gelei.


Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 "MSDS airgas" (PDF) (in Engels).