Australië nasionale krieketspan

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Australië
Toetskrieketland sedert 1877
Eerste Toets teen Engeland in Melbourne, 15-19 Maart 1877
Kaptein in Toetse en EDI Michael Clarke
Kaptein in Twintig20 George Bailey
Afrigter Darren Lehmann
Plek op IKR Toets-, EDI- en T20I-ranglys 2de (Toetse)
1ste (EDIs)
5de (T20Is)
Totale toetse
 - Afgelope jaar
767
3
Laaste  Toets teen Suid-Afrika
Wen/verloor
 – Afgelope jaar
359/203
5/7
Soos op 23 Maart 2014[1]

Die Australiese krieketspan is die nasionale krieketspan van Australië. Dit is die gesamentlike oudste span in toetskrieket, wat hul eerste toets reeds in 1877 teen Engeland gespeel het. [2] Die span speel ook Internasionale eendagwedstryd krieket en Twintig20 Internasionale krieket, hulle was deel van beide die eerste EDI, teen Engeland in die 1970-1971 seisoen [3] en die eerste Twintig20 Internasionaal, teen Nieu-Seeland in die 2004-05-seisoen,[4] en wen ook albei wedstryde. Die span trek hoofsaaklik sy spelers van die spanne wat in die Australiese binnelandse kompetisies speel — die Sheffield Shield, die Australiese tuis-eendagreeks en die Big Bash-liga.

Die Australiese krieketspan het al 767 toetswedstryde gespeel, 360 gewen, 203 verloor en 204 was onbeslis of gelykop.[1] Australië is tans in die nommer een posisie in toetskrieket in terme van algehele oorwinnings, wen-verloor-verhouding en wenpersentasie. Australië lê tans in die tweede posisie in die IKR-kampioenskap ná die Suid-Afrika (soos op 23 Maart 2014). [5]

Verwysings[wysig]

  1. 1,0 1,1 Uitslae op ESPNcrickinfo URL besoek op 23 Maart 2014
  2. 1ste Toets: Australië t Engeland te Melbourne, 15–19 Maart 1877 (Krieket telkaart)”. ESPNcricinfo. URL besoek op 12 Julie 2013.
  3. Enigste EDI: Australië t Engeland te Melbourne, 5 Januarie 1971 (Krieket telkaart)”. ESPNcricinfo. URL besoek op 12 Julie 2013.
  4. Enigste T20I: Nieu-Seeland t Australië in Auckland, 17 Februarie 2005 (telkaart)”. ESPNcricinfo. URL besoek op 12 Julie 2013.
  5. Reliance ICC Rankings”. URL besoek op 23 Maart 2014.