Azerbeidjans
| Azerbeidjans Azərbaycan dili, آذربایجان دیلی |
||
|---|---|---|
| Gepraat in: | ||
| Gebied: | Kaukasus | |
| Totale sprekers: | 20-30 miljoen[1] | |
| Rang: | 34 | |
| Taalfamilie: | Altaïes Turks Oghusies Wes-Oghusies Azerbeidjans |
|
| Skrifstelsel: | Latynse alfabet Cyrilliese alfabet Arabiese alfabet |
|
| Amptelike status | ||
| Amptelike taal in: | ||
| Gereguleer deur: | geen' | |
| Taalkodes | ||
| ISO 639-1: | az | |
| ISO 639-2: | aze | |
| ISO 639-3: | aze | |
| Nota: Hierdie bladsy kan IFA fonetiese simbole in Unicode bevat. | ||
Azerbeidjans (Azərbaycan dili, Azəricə, Azərbaycanca; آذربایجان دیلی) is 'n Suidwes-Turkiese taal met tussen twintig en dertig miljoen sprekers in Azerbeidjan, Iran, Rusland, Turkye, Georgië, Kazakstan, Oesbekistan, Toerkmenistan, Oekraïne en Armenië. Dit is die amptelike taal in die Republiek van Azerbeidjan.
Azerbeidjans is nou verwant aan Turkye-Turkies of Turks, die ampstaal van Turkye, sodat taalkundiges dié twee tale dikwels as 'n gemeenskaplike Turks-Azerbeidjanse taal beskou. Turks-Azerbeidjans sou dan as 'n oorkoepelende term vir 'n groot dialekkontinuüm gebruik word wat van die Balkan-skiereiland ooswaarts tot by die Kaukasus-gebied en Iran strek. In Iran is Azerbeidjans met sowat 14 miljoen moedertaalsprekers erreweg die belangrikste Turkiese taal.
Moderne Standaard-Azerbeidjans baseer op die dialek van die Azerbeidjanse hoofstad Bakoe en toon sterk invloede van Turkye-Turks. So is Azerbeidjans as literêre taal onlosmaaklik aan Osmaanse Turks verbind. Die taal van Oud-Anatoliese Turkse tekste is dikwels identies met dié van ou Azerbeidjanse tekste.
Tot in 1929 is Azerbeidjans tradisioneel in Arabiese skrif geskryf. Vanaf 1929 is die Latynse alfabet en vanaf die laat 1930's tot in 1991 die Cyrilliese alfabet met enkele spesiale letters nagevolg. In 1991 is die besluit geneem om by Turks aan te pas en weer die Latynse alfabet met enkele spesiale karakters te gebruik.
Azerbeidjanse alfabette [wysig]
|
|
|
|