Nauru

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Republic of Nauru (Engels)
Ripublik Naoero (Nauruaans)
Republiek van Nauru
Vlag van Nauru Wapen van Nauru
Vlag Wapen
Nasionale leuse: God's Will shall be First
(Engels vir: "God se wil sal die Eerste wees")
Volkslied: Nauru Bwiema
Ligging van Nauru
Hoofstad Yaren (de facto)

0°33′S 166°55′O / 0.550°S 166.917°O / -0.550; 166.917

Grootste stad Yaren
Amptelike tale Engels en Nauruaans
Regering Parlementêre republiek
Baron Waqa
Onafhanklikheid
Onafhanklikheid
• van VN-trusteeskap
(van Australië,
Nieu-Seeland en die
Verenigde Koninkryk)





31 Januarie 1968
Oppervlakte
 - Totaal
 
 - Water (%)
 
21 km2  (239ste)
8,1 myl2
0,57
Bevolking
 - 2011-skatting
 - 2006-sensus
 - Digtheid
 
9 378[1] (216de)
9 275
447 / km2 (23ste)
1 158 / myl2
BBP (KKP)
 - Totaal
 - Per capita
2006-skatting

$36,9 miljoen[2] (192ste)
$2 500[2] (135ste)

Geldeenheid Australiese dollar (AUD)
Tydsone
 - Somertyd
(UTC+12)
nie toegepas nie (UTC+12)
Internet-TLD .nr
Skakelkode +674
Die parlement van Nauru.
Die distrikte Denigomodu en Nibok.

Nauru, amptelik die Republiek van Nauru (Engels: Republic of Nauru, Nauruaans: Ripublik Naoero), is 'n klein eilandnasie in die Stille Oseaan en Oseanië, suid van die ewenaar. Die koraaleiland van 22 km² is deur fosfaatmynbou erg verwoes, en fosfaatreserwes is nou byna uitgeput. Nauru, wat jare gelede een van die welvarendste nasies wêreldwyd was, kon die bates van die fosfaatmynbou nie winsgewend belê nie en is vandag weer een van die ontwikkelende lande. Die eiland het 'n bevolking van 9 378 in 2011 gehad. Engels en Nauruaans is die twee amptelike tale en die Australiese dollar is die amptelike geldeenheid. Klein hoeveelhede fosfaat, piesangs en kokosprodukte is die hoofsaaklike uitvoerprodukte. Australië se ambassades neem die diplomatieke verteenwoordiging vir Nauru in die buiteland waar. De jure het Nauru geen hoofstad of stede nie en slegs die parlement en regering van Nauru is in Yaren.

Geografie[wysig | wysig bron]

Satellietbeeld van Nauru.
Kaart wat Nauru vertoon.

Nauru bestaan uit net een atol van sowat 22 km² met 'n omvang van 19 km en 'n middellyn van 6 km. Die eiland lê slegs 51 km suid van die ewenaar, halfweg tussen Honolulu en Sydney. Die eiland se kuslyn word hoofsaaklik deur 'n sandstrand gevorm. 'n Binnelandse landbougordel van enkele honderd meter breedte lewer piesangs, pynappels, kokospalms en groente op. 'n Plato van rotse vorm die hartland van Nauru, waar fosfaat in oop myne ontgin word. Die mynbou laat 'n verwoeste landskap agter.

Nauru lê in die ooste van Papoea-Nieu-Guinee, in die suide van die Gefedereerde State van Mikronesië, in die weste van Kiribati en in die noorde van die Solomoneilande.

Klimaat[wysig | wysig bron]

Nauru se klimaat is tropies, met 'n gemiddelde temperatuur van 27,5 °C en 'n gemiddelde reënval van 1 500 mm (met uiterstes tussen sowat 100 en 4 500 mm). Die reënseisoen tussen November en Februarie gaan gepaard met 'n hoë lugvogtigheid van tot by 85%.

Bevolking[wysig | wysig bron]

Van die sowat 9 378 inwoners (2011) is slegs sowat die helfte inheemse Nauruers. Die res is Europese en Sjinese werknemers betrokke by die fosfaatmynbou en mense van ander eilande in die Suidelike Stille Oseaan, veral van Kiribati en Tuvalu. Die inwoners is hoofsaaklik Protestante, sowat 30% is Rooms-Katoliek. Die groot welvaart, wat die Nauruers danksy die fosfaatmynbou dekades lank kon geniet, het ook 'n nadelige invloed op die gesondheid van die bevolking, waarvan sowat 30% nou diabeet lyers is.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Anneksasie deur die Duitse Keiserryk in 1888
Nauru tydens die Tweede Wêreldoorlog
Die huidige president Baron Waqa

Die geskiedenis van die eerste menslike nedersettings is tans nie bekend nie. Waarskynlik is skipbreukelinge die eerste bewoners van die eiland. Die eerste Europese ontdekker van Nauru is die Engelse kaptein John Fearn wat hier in die jaar 1798 voet aan wal sit. Hy noem dit vanweë sy natuurskoon Pleasant Island (die Mooie Eiland), en eers sowat negentig jaar later word hierdie naam ten gunste van Nauru verander. Vanaf 1830 doen walvisvaarders gereeld by Nauru aan om vars proviand te kry, en saam met hulle kom ontvlugte strafgevangenes en deserteurs na die eiland om hier 'n bestaan as strandgoedjagters te vind.

In die sewentigerjare van die 19de eeu stig Duitse handelaars die eerste handelsposte; hulle slaag daarin om Nauru in die jaar 1888 by die Duitse protektoraat van die Marshall-eilande te laat inlyf. Duitse en Amerikaanse sendelinge begin in 1899 met die kerstening van die inwoners.

Met die ontdekking van Nauru se ryke fosfaat-afsettings in 1900 begin 'n nuwe tydperk op die eiland. Die Duitsers en Britte stig in 1906 'n maatskappy wat met die fosfaatmynbou begin. Die inheemse bevolking baat baie min by hierdie ekonomiese aktiwiteite, en die swaar werk in die myne word deur buitelanders, veral Gilbert-eilanders en Sjinese, gedoen.

In 1914 word Nauru 'n mandaatgebied van die Volkerebond; Australiese troepe beset die eiland. Australië is volgens 'n ooreenkoms met die Verenigde Koninkryk en Nieu-Seeland verantwoordelik vir die administrasie van Nauru. Ook tydens die Tweede Wêreldoorlog beset vreemde troepe die eiland. Die Japanners land op die eiland, terwyl Duitse oorlogskepe dit al vroeër onder vuur bestook het. Naastenby die hele bevolking word as dwangarbeiders na die Karoline-eilande geneem, waar een derde van hulle beswyk. Die oorlewendes keer in 1946 terug.

Op 31 Januarie 1968 verkry Nauru, wat sedertdien die kleinste republiek ter wêreld is, onafhanklikheid en word 'n spesiale lid van die Britse Statebond. Die fosfaatmynboumaatskappy word in 1970 genasionaliseer. In 1993 sluit Nauru en Australië 'n ooreenkoms wat Nauru AUS$ 107 miljoen skadevergoeding vir ekologiese verwoesting as gevolg van die fosfaatmynbou toeken.

In 1999 word Nauru 'n lid van die Verenigde Nasies en 'n gewone lid van die Britse Statebond.

Vandag huisves Nauru volgens 'n ooreenkoms met Australië 'n vlugtelingekamp vir asielsoekers wat nog geen verblyfsvergunning gekry het nie; die reëling is deel van Australië se "Pasifiese oplossing" vir die asielprobleem.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) [[Central Intelligence Agency|Central Intelligence Agency]] (2011). "Nauru". The World Factbook. Verkry op 25 Julie 2014.  Check |author-link1= value (help)
  2. 2,0 2,1 (en) "Country Economic Report: Nauru" (PDF). Asian Development Bank. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 7 June 2011. Verkry op 25 Julie 2014. 


 
Lande en gebiede in Oseanië
Lande: Australië | Fidji | Gefedereerde State van Mikronesië | Kiribati | Marshalleilande | Nauru | Nieu-Seeland | Palau | Papoea-Nieu-Guinee | Salomonseilande | Samoa | Tonga | Tuvalu | Vanuatu
Afhanklike gebiede: Australië: Norfolkeiland | Chili: Paaseiland | Frankryk: Frans-Polinesië | Nieu-Kaledonië | Wallis en Futuna | Nieu-Seeland: Cookeilande | Niue | Tokelau | Verenigde Koninkryk: Pitcairn | Verenigde State van Amerika: Amerikaans-Samoa | Baker-eiland | Guam | Hawaii | Howland-eiland | Jarvis-eiland | Johnston-atol | Kingman-rif | Midway-atol | Noordelike Mariana-eilande | Palmyra-atol | Wake-eiland

Lande van: Afrika - Asië - Europa - Noord-Amerika - Suid-Amerika
Karibiese gebied - Midde-Ooste - Sentraal-Amerika