Walter Kaufmann

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Walter Kaufmann
Gebore (1921-07-01)1 Julie 1921
Freiburg im Breisgau, Republiek van Weimar
Oorlede 4 September 1980 (op 59)
Princeton, New Jersey[1]
Nasionaliteit Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State
Vakgebied Eksistensialisme, godsdiensfilosofie, tragedie
Alma mater Williams College
Harvard-universiteit
Beïnvloed deur Martin Buber, Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Friedrich Nietzsche, Johann Wolfgang von Goethe, Sigmund Freud, Søren Kierkegaard, Karl Jaspers
Invloed op Frithjof Bergmann, Richard Schacht, Ivan Soll, Alexander Nehamas

Walter Arnold Kaufmann (1 Julie 19214 September 1980) was 'n Duits-Amerikaanse filosoof, vertaler en digter. 'n Produktiewe skrywer, het hy breedvoerig geskryf op 'n wye verskeidenheid onderwerpe soos egtheid en die dood, morele filosofie en eksistensialisme, teïsme en ateïsme, Christendom en Judaïsme, sowel as filosofie en letterkunde. Hy het meer as 30 jaar as professor aan die Princeton Universiteit gedien.

Hy is bekend as 'n kenner en vertaler van Friedrich Nietzsche. Hy het ook 'n boek van 1965 oor Georg Wilhelm Friedrich Hegel geskryf en 'n vertaling van Goethe se Faust gepubliseer.

Biografie[wysig | wysig bron]

Kaufmann was Luthers grootgemaak. Op die ouderdom van 11 het hy bevind dat hy nie in die Drie-eenheid geglo het of in die goddelikheid van Jesus geglo het nie. Hy het hom tot Judaïsme bekeer.[2] Kaufmann het later ontdek dat sy grootouers almal Jode was. Kaufmann het Duitsland verlaat en in 1939 na Amerika geëmigreer en by Williams College begin studeer, waar hy in die filosofie gegradueer het en ook baie godsdienslesse geneem het. Alhoewel hy die geleentheid gehad het om dadelik met sy nagraadse studie in die filosofie aan te gaan, en ten spyte van raad deur sy professore om dit nie te doen nie, het hy uiteindelik by die oorlogse poging teen die Nazi's aangesluit deur in Amerika se intelligensie te dien. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het hy vir 15 maande op die Europese front geveg. Na die oorlog het hy in net twee jaar 'n PhD in die religiefilosofie by Harvard voltooi. Sy proefskrif was getiteld "Nietzsche's Theory of Values" en het uiteindelik 'n hoofstuk geword in sy Nietzsche: Philosopher, Psychologist, Antichrist (1950).

Hy het daarna sy hele loopbaan van 1947 tot 1980 spandeer om filosofie aan die Princeton Universiteit aan te bied waar sy studente die Nietzsche-geleerdes Frithjof Bergmann, Richard Schacht, Alexander Nehamas en Ivan Soll ingesluit het. Kaufmann het in 1960 'n genaturaliseerde burger van die Verenigde State van Amerika geword.

Filosofiese werk[wysig | wysig bron]

In 'n artikel van 1959 in Harper's Magazine het hy alle godsdienstige waardes en praktyke summier verwerp, veral die liberale Protestantisme van die vasteland van Europa wat met Schleiermacher begin het, en kulmineer in die geskrifte van Paul Tillich en Rudolf Bultmann.[3] In hul plek het hy moraliste geprys, soos die Bybelse profete, die Boeddha en Sokrates. Hy het aangevoer dat kritiese analise en die verkryging van kennis bevrydende en bemagtigende magte was. Hy het die modieuse liberale protestantisme van die 20ste eeu sterk gekritiseer, gevul met teenstrydighede en uitsonderings, en verkies die soberheid van die boek Job en die Joodse eksistensialisme van Martin Buber. Kaufmann het baie van hierdie probleme in sy Critique of Religion and Philosophy in 1958 bespreek.

Kaufmann het baie geskryf oor die eksistensialisme van Søren Kierkegaard en Karl Jaspers. Kaufmann het groot bewondering gehad vir Kierkegaard se passie en sy insigte oor vryheid, angs en individualisme.[4] Kaufmann het geskryf: "Niemand voor Kierkegaard het so duidelik gesien dat die vryheid om 'n noodlottige besluit te maak wat ons karakter en toekoms angs kan kweek nie."[4] Alhoewel Kaufmann Kierkegaard se godsdienstige uitkyk nie gedeel het nie en kritiek op sy Protestantse teologie gehad het, was Kaufmann tog simpatiek en beïndruk met die diepte van Kierkegaard se denke:

"... Ek weet van geen ander groot skrywer in die hele negentiende eeu, miskien selfs in die hele wêreldliteratuur nie, aan wie ek met minder geluk reageer en met 'n meer diepgaande sin dat ek op die proef gestel en te lig bevind word, tensy dit Søren Kierkegaard was. "[5]

Kaufmann het die antologie Existentialism from Dostoevsky to Sartre geredigeer. Kaufmann hou nie van Martin Heidegger se denke asook sy onduidelik skryf nie.[6] Kaufmann is veral bekend vir sy vertalings en eksegese van Nietzsche, wat hy as ernstig misverstaan deur Engelse lesers beskou het, wat hy as 'n belangrike vroeë eksistensialis, en as 'n onverskillige voorloper in sommige opsigte tot die Anglo-Amerikaanse analitiese filosofie. Llewellyn Jones het geskryf dat Kaufmann se "vars insig in … Nietzsche … die insigte van elke diskriminerende literatuurstudent kan verdiep"[7] en The New Yorker het geskryf dat Kaufmann "geproduseer het wat beskou kan word as die definitiewe studie van Nietzsche se . .. gedagtes – 'n ingeligte, wetenskaplike en glansryke werk."[8]

Kaufmann het dit oppervlakkig beskryf:

"...Dit lyk ook asof 'n filosoof [Nietzsche] 'n baie skerp agteruitgang verteenwoordig [van Kant en Hegel] … omdat [Nietzsche] geen 'stelsel' het nie. Tog is hierdie argument skaars oortuigend. Niezsche kan nie net op hierdie punt verdedig word nie, maar een moet byvoeg dat hy sterk filosofiese redes het om nie 'n stelsel te hê nie."[9]

Kaufmann het ook simpatie met Nietzsche se bitter kritiek op die Christendom gehad. Kaufmann het egter baie in Niezsche skuldig gemaak en geskryf dat "my meningsverskille met [Nietzsche] veelvuldig is."[10] Met betrekking tot styl het Kaufmann aangevoer dat Nietzsche se Thus Spoke Zarathustra byvoorbeeld in dele sleg geskryf is, melodramaties of langdradig is maar tog tot die gevolgtrekking gekom het dat die boek "nie net 'n bron van idees is nie, maar ook 'n belangrike literatuurwerk en 'n persoonlike triomf."[11]

Kaufmann het sy eie etiek en sy eie lewensfilosofie in sy boeke beskryf, waaronder The Faith of a Heretic: What Can I Believe? How Should I Live? What Do I Hope? (1961) en Without Guilt and Justice: From Decidophobia to Autonomy (1973). Hy het voorgestel dat hy leef ooreenkomstig wat hy voorgestel het as die vier kardinale deugde: ambisie / nederigheid, liefde, moed en eerlikheid.[12]

Gedeeltelike bibliografie[wysig | wysig bron]

Oorspronklike werke[wysig | wysig bron]

  • Nietzsche: Philosopher, Psychologist, Antichrist
  • From Shakespeare to Existentialism
  • Existentialism: From Dostoevsky to Sartre
  • Critique of Religion and Philosophy
  • Tragedy and Philosophy
  • Hegel: A Reinterpretation
  • The Faith of a Heretic: What Can I Believe? How Should I Live? What Do I Hope?
  • Without Guilt and Justice: From Decidophobia to Autonomy
  • Cain and Other Poems
  • Existentialism, Religion, and Death: Thirteen Essays
  • The Future of the Humanities
  • Religions in Four Dimensions
  • Discovering the Mind, a trilogy consisting of
  • Goethe, Kant, and Hegel
  • Nietzsche, Heidegger, and Buber
  • Freud Versus Adler and Jung
  • Man's Lot: A Trilogy, consisting of
  • Life at the Limits
  • Time is an Artist
  • What is Man?

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) "Walter Kaufmann". Walter Kaufmann Web Site Project. Grand Valley State University. Besoek op 16 Julie 2018. 
  2. "Na my bekering, het ons saam na die sinagoge gegaan vir baie jare... ." Kaufmann, W., 1961. The Faith Of A Heretic. Doubleday & Co., bl.18.
  3. Kaufmann, Walter (February 1959). "Faith of a Heretic" (PDF). Harper's Magazine. Besoek op 9 Julie 2015. 
  4. 4,0 4,1 Kaufmann, W., 1980. Discovering the Mind. McGraw-Hill, bl 26.
  5. Kaufmann, W., 1961. Religion From Tolstoy To Camus. Harper and Brothers, bl 3.
  6. Denis Dutton, "Kaufmann, Heidegger, and Nazism" Philosophy and Literature 12 (1988): 325–36
  7. Kaufmann, Walter Arnold, From Shakespeare to Existentialism (Princeton University Press 1979).
  8. Kaufman, Walter Arnold, Nietzsche: Philosopher, Psychologist, Antichrist (Princeton University Press 1974)ISBN 0-691-01983-5, toegang 2012-Jul-29
  9. Kaufman, Walter (1974). Nietzsche: Philosopher, Psychologist, Antichrist. Princeton University Press. p. 79. ISBN 0-691-01983-5.  Onbekende parameter |toegang= geïgnoreer (help)
  10. Kaufman, Walter (1980). Nietzsche, Heidegger, and Buber: Discovering the Mind, Volume 2. Princeton University Press. p. 6. ISBN 0-88738-394-7. Besoek op Desember 20, 2008. 
  11. Kaufmann, Walter (1976), "Editor's Preface" to Thus Spoke Zarathustra, in The Portable Nietzsche, New York: Penguin Books, bl. 120–124. ISBN 0-14-015062-5
  12. Kaufmann, W., 1961. The Faith of a Heretic. Doubleday & Co., bladsye 317–338.

Bron[wysig | wysig bron]

  • Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia