Gaan na inhoud

Pous Sabinianus

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Pous Sabinianus
Pontifikaat begin 13 September 604
Pontifikaat eindig 22 Februarie 606
Voorganger Gregorius I
Opvolger Bonifatius III
Gebore
Blera by Viterbo, Italië
Sterf 22 Februarie 606
Rome, Italië

Sabinianus was die 65ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.

Biografie

[wysig | wysig bron]

Pous Sabinianus is gebore in Blera (nou Bieda) by Viterbo, Italië, die seun van Bonus. Op 13 September 604 volg hy Pous Gregorius I op nadat keiser Phokas sy aanstelling goedgekeur het en regeer tot sy dood op 22 Februarie 606. Hy word opgevolg deur Pous Bonifatius III. Die naam ‘Sabinianus’ verwys na die Sabyne 'n stam wat noord-oos van Rome gewoon het'.

Pontifikaat

[wysig | wysig bron]

Hy werk onder sy voorganger Pous Gregorius I en is vanaf 593 pouslike gesant in Konstantinopel. Hy het die standpunt van die kerk nie sterk uitgedra nie en nie kragdadig opgetree nie. Hy keer terug na Rome in 595. Hy word sendeling in Gallië en word stadig bevorder tot hy uiteindelik pous word.

Die gebruik om kerkklokke te lui voor die diens, word aan Pous Sabinianus toegeskryf. Tydens 'n hongersnood in Rome het hy graan uit die pouslike voorraad aan die armes verkoop, waar sy voorganger dit gratis gegee het.

Hy bemiddel die vrede tussen Smaragdus van Ravenna en koning Agilulf van die Lombarde

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  • Davis, R. (2001) Book of the Pontiffs (English Translation of the Liber Pontificalis) Liverpool University Press. ISBN 0-85323-545-7
  • Duff, Eamon. Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press, 2001. pp 62–63. ISBN 0300091656
  • Maxwell-Stuart, P. G. Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson, 2002, p. 47. ISBN 0500017980.

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]

Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.

Opvolging

[wysig | wysig bron]
Voorafgegaan deur
Gregorius I
Pous (Pontifex Maximus)
604606
Opgevolg deur
Bonifatius III