Rugbywêreldbeker 1991

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Rugbywêreldbeker 1991
RugbyWorldCup.svg
Toernooibesonderhede
Gasheer Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Frankryk Frankryk
Flag of Ireland Ierland
Vlag van Skotland Skotland
Vlag van Wallis Wallis
Datums 3 Oktober – 2 November
Aantal nasies 16 (33 kwalifiseer)
Finale posisies
Kampioen Gold medal blank.svg Vlag van Australië Australië
Naaswenner Silver medal blank.svg Vlag van Engeland Engeland
Derde plek Bronze medal blank.svg Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland
Toernooistatistiek
Wedstryde 32
Bywoning 1 007 760 (gem. 31 493 per wedstryd)
Drieë 148 (gemiddeld 4.63 per wedstryd)
Meeste punte Vlag van Ierland Ralph Keyes (68)[1]
Meeste drieë Vlag van Frankryk Jean-Baptiste Lafond
Vlag van Australië David Campese (6 drieë elk)[2]
1987
1995

Die Rugbywêreldbeker 1991 het vanaf 3 Oktober tot en met 2 November 1991 in Engeland, Frankryk, Ierland, Skotland en Wallis, die destydse Vyfnasies, plaasgevind. Dit was die tweede rugbywêreldbeker wat deur die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR) aangebied is en die eerste in die Noordelike Halfrond. Agt jaar later sal dieselfde vyf lande nog die Rugbywêreldbeker 1999 huisves.

Die Webb Ellis-beker waarom meegeding is

Die toernooi se formaat van 1987 het onveranderd gebly en 16 nasionale rugbyspanne het aan die Rugbywêreldbeker 1991 deelgeneem, waartydens 32 wedstryde beslis is. Die spanne is in vier poele van vier spanne elk verdeel, waarvan elke span een keer teen al die ander spanne van die poel gespeel het. Die boonste twee spanne van elke poel het hierna vir die kwarteindrondte gekwalifiseer. Die spanne wat tot die kwarteindrondte gevorder het, het outomaties vir die volgende Rugbywêreldbeker 1995 in Suid-Afrika gekwalifiseer.

Australië wen die trofee nadat hulle Engeland met 12–6 in die eindstryd op Twickenham in Londen klop en sodoende hulle eerste rugbywêreldbekertitel inpalm. Die verdedigende kampioen Nieu-Seeland eindig in die derde en Skotland in die vierde plek. Suid-Afrika kon nie aan die rugbywêreldbeker deelneem nie as gevolg van 'n sportboikot teen dié land. Die nasionale rugbyspan van Samoa het vir die eerste keer aan 'n rugbywêreldbekertoernooi deelgeneem. Al die ander spanne het vir 'n tweede keer aan 'n rugbywêreldbekertoernooi deelgeneem.

Toewysing[wysig | wysig bron]

Nadat die Rugbywêreldbeker 1987 in beide Australië en Nieu-Seeland aangebied is, is die Rugbywêreldbeker 1991 aan die vyf rugbylande toegewys, wat destyds jaarliks om die Vyfnasies-beker meegeding het. Die Engelse Rugbyunie het met die ander rugbyunies van die Vyfnasies ooreengekom om van die wedstryde in Frankryk, Ierland, Skotland en Wallis aan te bied.

Deelnemende spanne[wysig | wysig bron]

Die volgende 16 spanne het vir die Rugbywêreldbeker 1991 gekwalifiseer. Die agt spanne wat tydens die Rugbywêreldbeker 1987 tot die kwarteindrondte gevorder het, het outomaties vir die Rugbywêreldbeker 1991 gekwalifiseer. Om die oorblywende agt plekke het tydens die kwalifiseringsrondte 33 nasionale rugbyspanne meegeding. Samoa, wat Tonga vervang het, is die enigste verandering in die 16-span-lys van die Rugbywêreldbeker 1987.

Span Kwalifiseringmetode Verskynings by eindstryde Laaste verskyning Vorige beste prestasie Poel
Vlag van Australië Australië Outomaties Tweede 1987 Vierde plek (1987) 3
Vlag van Engeland Engeland 1987 Kwarteindrondte (1987) 1
Vlag van Fidji Fidji 1987 Kwarteindrondte (1987) 4
Vlag van Frankryk Frankryk 1987 Naaswenner (1987) 4
Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland 1987 Kwarteindrondte (1987) 2
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland 1987 Kampioen (1987) 1
Vlag van Skotland Skotland 1987 Kwarteindrondte (1987) 2
Vlag van Wallis Wallis 1987 Derde plek (1987) 3
Vlag van Argentinië Argentinië Kwalifiseringsrondte Tweede 1987 Poelfase (1987) 3
Vlag van Italië Italië Tweede 1987 Poelfase (1987) 1
Vlag van Japan Japan Tweede 1987 Poelfase (1987) 2
Vlag van Kanada Kanada Tweede 1987 Poelfase (1987) 4
Vlag van Roemenië Roemenië Tweede 1987 Poelfase (1987) 4
Vlag van Samoa Samoa Eerste Debuut 3
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State Tweede 1987 Poelfase (1987) 1
Vlag van Zimbabwe Zimbabwe Tweede 1987 Poelfase (1987) 2

Stadions[wysig | wysig bron]

Die Rugbywêreldbeker 1991 is gemeenskaplik deur Engeland, Frankryk, Ierland, Skotland en Wallis aangebied, met wedstryde wat in al dié vyf lande beslis is. Van Poel A, waarin Engeland meegeding het, se wedstryde is die helfte in Londen gehuisves, maar wedstryde het ook in Leicester, Gloucester en Otley plaasgevind. Poel B, met die Europese nasies Ierland en Skotland, wat hul wedstryde tuis in óf Dublin óf Edinburg gespeel het; een wedstryd is in Belfast gehou. Poel C met Wallis, wat al sy wedstryde in Cardiff gespeel het, en die ander wedstryde in Pontypool, Pontypridd en Llanelli. Poel D, waarin Frankryk gespeel het, met wedstryde in Agen, Bayonne, Béziers Brive, Grenoble en Toulouse. Geen van die kwart- of halfeindwedstryde is in Engeland beslis nie. Die eindstryd is op Londen se Twickenham uitgespeel.

Vlag van Engeland Londen Vlag van Skotland Edinburg Vlag van Wallis Cardiff Vlag van Ierland Dublin Vlag van Frankryk Parys
Twickenham Murrayfield Nasionale Stadion
(Cardiff Arms Park)
Lansdowne Road Parc des Princes
51°27′22″N 0°20′30″W / 51.45611°N 0.34167°W / 51.45611; -0.34167 (Twickenham) 55°56′32″N 3°14′27″W / 55.94222°N 3.24083°W / 55.94222; -3.24083 (Murrayfield) 51°28′47″N 3°11′1″W / 51.47972°N 3.18361°W / 51.47972; -3.18361 (Cardiff Arms Park) 53°20′6.02″N 6°13′45.13″W / 53.3350056°N 6.2292028°W / 53.3350056; -6.2292028 (Lansdowne Road) 48°50′29″N 2°15′11″O / 48.84139°N 2.25306°O / 48.84139; 2.25306 (Parc des Princes)
Kapasiteit: 75 000 Kapasiteit: 67 800 Kapasiteit: 53 000 Kapasiteit: 49 250 Kapasiteit: 48 712
Twickenham rfu.jpg A pot of gold... - geograph.org.uk - 718806.jpg Cardiff Arms Park and Millennium Stadium.jpg Leinster2006.jpg Paris-Parc-des-Princes.jpg
Vlag van Frankryk Toulouse Vlag van Frankryk Grenoble Vlag van Frankryk Villeneuve-d'Ascq Vlag van Frankryk Béziers Vlag van Engeland Leicester
Stade Ernest-Wallon Stade Lesdiguières Stadium Lille-Metropole Stade de la Méditerranée Welford Road
43°37′19″N 1°24′56″O / 43.62194°N 1.41556°O / 43.62194; 1.41556 (Stade Ernest-Wallon) 45°9′58″N 5°42′34″O / 45.16611°N 5.70944°O / 45.16611; 5.70944 (Stade Lesdiguières) 50°37′52″N 3°08′15″O / 50.63111°N 3.13750°O / 50.63111; 3.13750 (Stadium Lille-Metropole) 43°20′5″N 3°15′58″O / 43.33472°N 3.26611°O / 43.33472; 3.26611 (Stade de la Méditerranée) 52°37′27″N 1°07′59″W / 52.62417°N 1.13306°W / 52.62417; -1.13306 (Welford Road)
Kapasiteit: 19 000 Kapasiteit: 18 548 Kapasiteit: 18 185 Kapasiteit: 18 000 Kapasiteit: 16 815
Stade-ernest-wallon-04.jpg Tribune lienard.jpg Stadium Nord (Champions League).png BéziersMassy2.jpg Welford Road, Leicester Tigers.jpg
Vlag van Frankryk Brive Vlag van Frankryk Agen Vlag van Frankryk Bayonne Vlag van Engeland Gloucester Vlag van Ierland Belfast
Parc Municipal des Sports Stade Armandie Stade Jean Dauger Kingsholm Ravenhill
45°9′42″N 1°32′55″O / 45.16167°N 1.54861°O / 45.16167; 1.54861 (Parc Municipal des Sports) 44°11′33″N 0°37′14″O / 44.19250°N 0.62056°O / 44.19250; 0.62056 (Stade Armandie) 43°29′8″N 1°28′45″O / 43.48556°N 1.47917°O / 43.48556; 1.47917 (Stade Jean Dauger) 51°52′18″N 2°14′34″O / 51.87167°N 2.24278°O / 51.87167; 2.24278 (Kingsholm) 54°34′35″N 5°54′16″W / 54.57639°N 5.90444°W / 54.57639; -5.90444 (Ravenhill)
Kapasiteit: 16 000 Kapasiteit: 14 000 Kapasiteit: 13 500 Kapasiteit: 12 500 Kapasiteit: 12 300
Stade Amédée Domenech.JPG Tribuneouest.JPG STA 0480.jpg Kingsholm in 2007.jpg Ravenhillstadium.jpg
Vlag van Wallis Llanelli Vlag van Wallis Pontypool Vlag van Wallis Pontypridd Vlag van Engeland Otley
Stradeypark Pontypoolpark Sardis Road Cross Green
51°41′13″N 4°10′31″W / 51.68694°N 4.17528°W / 51.68694; -4.17528 (Stradeypark) 51°42′5″N 3°2′4″W / 51.70139°N 3.03444°W / 51.70139; -3.03444 (Pontypoolpark) 51°36′5″N 3°20′53″O / 51.60139°N 3.34806°O / 51.60139; 3.34806 (Sardis Road) 53°54′29″N 1°41′14″O / 53.90806°N 1.68722°O / 53.90806; 1.68722 (Cross Green)
Kapasiteit: 10 800 Kapasiteit: 14 000 Kapasiteit: 7 200 Kapasiteit: 5 000
Stradey Park.jpg Pontypool Rugby Ground - geograph.org.uk - 1760922.jpg Sardis Road - Pontypridd.jpg Cross Green rugby ground, Otley.jpg
Plekke in Skotland en Ierland

Formaat[wysig | wysig bron]

Die Rugbywêreldbeker 1991 is oor 30 dae tussen 16 verskillende nasies oor 32 wedstryde gespeel. Dit het op 3 Oktober 1991 op Twickenham in Londen met ’n wedstryd tussen die amptelike gasheer, Engeland, en die verdedigende kampioen Nieu-Seeland afgeskop. Die toernooi het geëindig by dieselfde stadion op 2 November met die eindstryd tussen Australië en Engeland, waartydens die Wallabies die Webb Ellis-beker ingepalm het.

Poele[wysig | wysig bron]

Poel 1 Poel 2 Poel 3 Poel 4

Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland
Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Italië Italië
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State

Vlag van Skotland Skotland
Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland
Vlag van Japan Japan
Vlag van Zimbabwe Zimbabwe

Vlag van Australië Australië
Vlag van Wallis Wallis
Vlag van Samoa Samoa
Vlag van Argentinië Argentinië

Vlag van Frankryk Frankryk
Vlag van Fidji Fidji
Vlag van Kanada Kanada
Vlag van Roemenië Roemenië

Die poelwedstryde is onder die vyf gashere soos volg verdeel:

  • Poel 1 is in Engeland beslis
  • Poel 2 is beide in Ierland en Skotland beslis
  • Poel 3 is in Wallis beslis
  • Poel 4 is in Frankryk beslis

Poelfase[wysig | wysig bron]

Soos in die Rugbywêreldbeker 1987 is die 16 deelnemende nasionale rugbyspanne in vier poele van vier spanne elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde poel gespeel, dus het elke span drie wedstryde in die poelfase beslis. Drie punte is vir 'n oorwinning toegeken, twee vir 'n gelykop en een vir 'n nederlaag.

Klassifisering binne elke poel was gegrond op die volgende puntestelsel:

  • Drie wedstrydpunte vir 'n oorwinning;
  • Twee vir 'n gelykop;
  • Een vir 'n nederlaag.

Aan die einde van die poelfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vierde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die twee top spanne wat na die kwarteindrondte deurdring het.

Uitklopfase[wysig | wysig bron]

Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit agt wedstryde bestaan het: vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde, ’n derdeplekwedstryd en die eindstryd.

Die wenner en naaswenner van elk van die poele het ná die uitklopfase deurgedring. Poelwenners het teen naaswenners in ander poele in die kwarteindstryde gespeel, byvoorbeeld: die wenner van Poel 1 het teen die naaswenner van Poel 4 en die wenner van Poel 4 teen die naaswenner van Poel 1 gespeel.

Elke wedstryd in die uitklopfase móés in ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. Indien daar ná tagtig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om te bepaal wie die wenner is. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel; die spanne het dan 10 minute aan ’n kant gespeel. Indien daar dan steeds geen wenner was nie is daar vir tien minute gespeel in ’n uitklop-formaat, waar die eerste span wat daarin geslaag het om punte aan te teken, gewen het. Indien daar steeds nie ’n wenner was ná 110 minute nie is die wenner bepaal deur ’n stelskopkompetisie.

1991-effek op 1995-kwalifisering[wysig | wysig bron]

Die spanne wat tot die kwarteindrondte gevorder het, het outomaties vir die volgende Rugbywêreldbeker 1995 in Suid-Afrika gekwalifiseer.

Wedstryde[wysig | wysig bron]

Poelwedstryde[wysig | wysig bron]

Poel 1[wysig | wysig bron]

Span Wed Wen Gel Ver PV PT Pte
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland 3 3 0 0 95 39 9
Vlag van Engeland Engeland 3 2 0 1 85 33 7
Vlag van Italië Italië 3 1 0 2 57 76 5
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 3 0 0 3 24 113 3

Poel 2[wysig | wysig bron]

Span Wed Wen Gel Ver PV PT Pte
Vlag van Skotland Skotland 3 3 0 0 122 36 9
Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland 3 2 0 1 102 51 7
Vlag van Japan Japan 3 1 0 2 77 87 5
Vlag van Zimbabwe Zimbabwe 3 0 0 3 31 158 3

Poel 3[wysig | wysig bron]

Span Wed Wen Gel Ver PV PT Pte
Vlag van Australië Australië 3 3 0 0 79 25 9
Vlag van Samoa Samoa 3 2 0 1 54 34 7
Vlag van Wallis Wallis 3 1 0 2 32 61 5
Vlag van Argentinië Argentinië 3 0 0 3 38 83 3

Poel 4[wysig | wysig bron]

Span Wed Wen Gel Ver PV PT Pte
Vlag van Frankryk Frankryk 3 3 0 0 82 25 9
Vlag van Kanada Kanada 3 2 0 1 45 33 7
Vlag van Roemenië Roemenië 3 1 0 2 31 64 5
Vlag van Fidji Fidji 3 0 0 3 27 63 3

Uitklopwedstryde[wysig | wysig bron]

David Campese (Wallabies) se trui, versier met handtekeninge
Kwarteindrondte Halfeindrondte Eindstryd
                   
19 Oktober – Edinburg        
 Vlag van Skotland Skotland  28
26 Oktober – Edinburg
 Vlag van Samoa Samoa  6  
 Vlag van Skotland Skotland  6
19 Oktober – Parys
   Vlag van Engeland Engeland  9  
 Vlag van Frankryk Frankryk  10
2 November – Londen
 Vlag van Engeland Engeland  19  
 Vlag van Engeland Engeland  6
20 Oktober – Villeneuve-d'Ascq
   Vlag van Australië Australië  12
 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  29
27 Oktober – Dublin
 Vlag van Kanada Kanada  13  
 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  6 derde plek
20 Oktober – Dublin
   Vlag van Australië Australië  16   30 Oktober – Cardiff
 Vlag van Australië Australië  19
   Vlag van Skotland Skotland  6
 Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland  18  
 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  13

Kwarteindrondte[wysig | wysig bron]

Halfeindrondte[wysig | wysig bron]

Klein finale (vir die derde plek)[wysig | wysig bron]

Eindstryd[wysig | wysig bron]


Rugbywêreldkampioen 1991
Vlag van Australië Australië

Finale puntestand[wysig | wysig bron]

Hierdie tabel toon die finale puntestand van al die 16 deelnemende nasionale rugbyspanne ná die Rugbywêreldbeker 1991.[3]

Rang Span Poel Wed Wen Gel Ver Pte Drieë Doelskoppe Strafdoele Skepdoele
1 Vlag van Australië Australië 3 6 6 0 0 126 17 11 12 0
2 Vlag van Engeland Engeland 1 6 4 0 2 119 11 9 17 2
3 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland 1 6 5 0 1 143 19 11 15 0
4 Vlag van Skotland Skotland 2 6 4 0 2 162 20 14 16 2
In die kwarteindrondte uitgeskakel
5 Vlag van Frankryk Frankryk 4 4 3 0 1 92 13 5 10 0
6 Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland 2 4 2 0 2 120 13 7 16 2
7 Vlag van Samoa Samoa 3 4 2 0 2 60 8 5 5 1
8 Vlag van Kanada Kanada 4 4 2 0 2 58 6 2 8 2
In die poelfase uitgeskakel
9 Vlag van Japan Japan 2 3 1 0 2 77 13 8 2 1
10 Vlag van Italië Italië 1 3 1 0 2 57 7 7 5 0
11 Vlag van Wallis Wallis 3 3 1 0 2 32 3 1 6 0
12 Vlag van Roemenië Roemenië 4 3 1 0 2 31 5 1 3 0
13 Vlag van Argentinië Argentinië 3 3 0 0 3 38 4 2 4 2
14 Vlag van Zimbabwe Zimbabwe 2 3 0 0 3 31 6 2 1 0
15 Vlag van Fidji Fidji 4 3 0 0 3 27 1 1 3 4
16 Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 1 3 0 0 3 24 2 2 4 0
Totaal 32 1197 148 88 131 16

Verwysings[wysig | wysig bron]

Verdere leesstof[wysig | wysig bron]

  • (en) Davies, Gerald (2004). The History of the Rugby World Cup. Sanctuary Publishing Ltd. ISBN 1-86074-602-0. 
  • (en) Farr-Jones, Nick (2003). Story of the Rugby World Cup. Australian Post Corporation. ISBN 0-642-36811-2. 
  • (en) Harding, Grant; Williams, David (2000). The Toughest of Them All: New Zealand and South Africa: The Struggle for Rugby Supremacy. Auckland, Nieu-Seeland: Penguin Books. ISBN 978-0-14-029577-1. 
  • (en) Peatey, Lance (2011). In Pursuit of Bill: A Complete History of the Rugby World Cup. New Holland Publishers. ISBN 978-1-74257-191-1. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]


Rugbywêreldbeker Rugbyball2.jpg

Australië en Nieu-Seeland 1987Engeland 1991Suid-Afrika 1995Wallis 1999Australië 2003Frankryk 2007Nieu-Seeland 2011Engeland 2015Japan 2019Frankryk 2023