Rugbywêreldbeker 2019

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Current sport.svg Die artikel beskryf ’n sportgebeurtenis wat tans plaasvind.
Die inligting op hierdie bladsy kan vinnig verander soos nuwe data beskikbaar raak.
Rugbywêreldbeker 2019
RugbyWorldCup.svg
Toernooibesonderhede
Gasheer Vlag van Japan Japan
Datums 20 September – 2 November
Aantal nasies 20 (93 kwalifiseer)
Finale posisies
Toernooistatistiek
Wedstryde 44
Bywoning 1 444 960 (gem. 32 840 per wedstryd)
Drieë 271 (gemiddeld 6.16 per wedstryd)
Meeste punte Vlag van Japan Yu Tamura (51)[1]
Meeste drieë Vlag van Japan Kotaro Matsushima
Vlag van Suid-Afrika Makazole Mapimpi
Vlag van Wallis Josh Adams (5 drieë elk)[2]
2015
2023

Die Rugbywêreldbeker 2019 (Japannees: 2019 ラグビーワールドカップ) word vanaf 20 September tot en met 2 November 2019 in Japan gehuisves. Dit is die negende rugbywêreldbeker van die vierjaarlikse rugbywêreldkampioenskap wat deur Wêreldrugby aangebied word en die vyfde in die Noordelike Halfrond. Dit is die eerste keer wat dié toernooi in Asië en buite die tradisionele tuiste van rugby beslis word.[3] Al die vorige Rugbywêreldbekertoernooie is afwisselend in lande van óf die destydse Drienasiesreeks (nou bekend as die Rugbykampioenskap, Suidelike Halfrond) óf die destydse Vyfnasiestoernooi (nou bekend as die Sesnasies-toernooi, Noordelike Halfrond) gehou.

Die Webb Ellis-beker waarom meegeding word

20 nasionale rugbyspanne neem aan die Rugbywêreldbeker 2019 deel, waartydens 48 wedstryde beslis word. Die toernooi het op 20 September tussen die gasheer Japan en Rusland op Chōfu, Tokio, se Ajinomoto-stadion afgeskop. Die spanne is in vier poele van vyf spanne elk verdeel, waarvan elke span een keer teen al die ander spanne van die poel gespeel het. Die boonste twee spanne van elke poel het hierna vir die uitklopfase gekwalifiseer. Die drie beste spanne van elke poel het outomaties vir die volgende Rugbywêreldbeker 2023 in Frankryk gekwalifiseer. Die eindstryd sal in die Internasionale Stadion van Jokohama beslis word. Nieu-Seeland is die verdedigende kampioen nadat hulle die vorige Rugbywêreldbeker 2015 in Engeland gewen het. Soos tydens die Rugbywêreldbeker 2015 is daar geen nuwe toetreders nie.

Die wedstryd tussen die gasheer Japan en Ierland – een van die groot gunstelinge voor dié toernooi – word as een van die "grootste ontsteltenisse" in die rugbygeskiedenis beskou, net ná die Japannese oorwinning teen Suid-Afrika tydens die Rugbywêreldbeker 2015.[4] Enkele dae vroeër het Uruguay die eerste groot verrassing besorg toe hulle Fidji met 30–27 kon klop.[5] Die grootste skok tot dusver is die uitskakeling van die mede-gunsteling Argentinië tydens die poelfase nadat hulle deur Engeland met 39–10 geklop is. Die gasheer Japan kon hul 2015-sukses oortref en al vier teenstanders tydens die poelfase, Rusland, Ierland, Samoa en Skotland, verslaan. Japan kon vervolgens as die eerste Asiatiese span nog tot die uitklopfase vorder, hul beste prestasie in internasionale rugby tot dusver.

Vir die eerste keer in die rugbywêreldbekertoernooi se geskiedenis moes wedstryde, eers dié tussen Nieu-Seeland en Italië asook tussen Engeland en Frankryk, weens die tifoon Hagibis afgelas word. Albei wedstryde word as 0–0-gelykop geag en elke span kry vervolgens twee bykomende tabelpunte.[6][7][8][9] Later moes ook die poelwedstryd tussen Kanada en Namibië afgelas word.[10]

Die Nasionale Olimpiese stadion, wat herbou is vir die Olimpiese Somerspele 2020, was oorspronklik die kern van die Japannese bod vir die Rugbywêreldbeker 2019, maar as gevolg van hersienings aan die planne vir die Olimpiese Stadion moes die velde vir die Rugbywêreldbeker 2019 verander word.[11] Die Internasionale Stadion Jokohama is al tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002 ingespan en het ook die eindstryd gehuisves.

Saam met die Olimpiese Somerspele 2020 in Tokio sal die Rugbywêreldbeker 2019 een van twee groot sportkompetisies in Japan binne een jaar wees; albei behoort tot die mees gesiene sportgeleenthede ter wêreld. Tydens die Olimpiese Somerspele 2020 sal in sewesrugby wedstryde beslis word, waarmee Japan twee van die rugbywêreld se belangrikste toernooie binne een jaar huisves.

Toewysing[wysig | wysig bron]

Kaart van die kandidaatlande vir die Rugbywêreldbeker 2019

Die wêreldbeheerliggaam Wêreldrugby (tot 2014: Internasionale Rugbyraad) het tot op 15 Augustus 2008 aan belangstellende lande wat die Rugbywêreldbeker 2015 of Rugbywêreldbeker 2019 wou aanbied tyd gegee om hul bod in te sit. Tot op hierdie datum was slegs ’n formele verklaring sonder gedetailleerde planne voldoende. ’n Rekord van tien lande het vervolgens hul belangstelling vir een van die twee toernooie aangekondig: Australië, Engeland, Ierland, Italië, Jamaika, Japan, Rusland, Skotland, Suid-Afrika en Wallis.[12] Van hierdie tien lande het ses hul kandidatuur in die eerste helfte van 2009 teruggetrek. Engeland, Italië, Japan en Suid-Afrika was vervolgens die moontlike kandidaatlande; met Engeland en Japan as gunstelinge.[13]

Tydens ’n spesiale vergadering van die Internasionale Rugbyraad wat op 28 Julie 2009 in Dublin gehou is, is die Rugbywêreldbeker 2015 aan Engeland toegeken. Vervolgens is die Rugbywêreldbeker 2019 aan Japan toegewys.[14][3] Japan het voorheen ook aangebied om die Rugbywêreldbeker 2011 te huisves, maar dié toernooi is in Nieu-Seeland aangebied.[15] Die Internasionale Rugbyraad was destyds van mening dat Japan nie volle stadions kan waarborg nie.[16]

Beide Hongkong en Singapoer het aangebied om van die wedstryde te huisves en het deel gevorm van die Japannese Rugbyunie se oorspronklike suksesvolle gasheerbod, maar albei was nie deel van die 14 plekke wat die organiseerders op 5 November 2014 amptelik as gasheerstede aangekondig het nie.[3]

Deelnemende spanne[wysig | wysig bron]

Grafiek van die kwalifiseringsproses vir die Rugbywêreldbeker 2019

Naas die gasheer Japan, wat ook met sy derde plek tydens die poelfase van die Rugbywêreldbeker 2015 vir die Rugbywêreldbeker 2019 kon kwalifiseer, het ook die agt deelnemers aan die kwarteindrondte en die drie ander derdeplek-spanne van die 2015-poelfase vir die toernooi gekwalifiseer. Vervolgens is agt van die 20 plekke van die toernooi tydens die kwalifisering uitgespeel. Twee plekke elk is vir die nasionale spanne van die Amerikas en Oseanië en een elk vir Afrika en Europa gereserveer. Die twee oorblywende plekke is tydens ’n interkontinentale kwalifiseringrondte (uitspeel tussen Europa en Oseanië) en ’n uitspeel beslis.

Die volgende 20 spanne het vir die Rugbywêreldbeker 2019 gekwalifiseer: Japan as gasheer en poel-derdeplek 2015, Nieu-Seeland as verdedigende kampioen, Australië as naaswenner en Suid-Afrika as derde plek in 2015, Argentinië as halfeindrondtespan, die spanne van die kwarteindrondte Ierland, Frankryk, Skotland en Wallis, asook die derde plekke van die poelfase Italië, Georgië en Engeland. Hierby het die Verenigde State en Uruguay as Amerikaanse spanne, Rusland vir Europa, Fidji en Tonga uit Oseanië, Namibië uit Afrika, Samoa as wenner van die uitspeelwedstryd tussen Europa en Oseanië en Kanada as uitspeelwenner aangesluit.[17]

Nadat die nasionale rugbyspanne van België, Roemenië en Spanje tydens die kwalifisering ongeskikte spelers ingespan het, is hulle vir elke wedstryd met hierdie spelers met puntaftrekking beboet.[18][19] Vervolgens het Rusland onmiddellik vir die Rugbywêreldbeker 2019 gekwalifiseer, terwyl Duitsland, ondanks gedeeltelik hoë nederlae, tot die volgende rondte gevorder het.[20] Duitsland, wat as naaswenner van die uitspeel geëindig het, het die Rugbywêreldbeker 2019 egter net-net misgeloop, nadat hulle die beslissende wedstryd teen Kanada verloor het.

Kwalifiserende spanne[wysig | wysig bron]

Die volgende 20 spanne het vir die Rugbywêreldbeker 2019 gekwalifiseer. Rusland, wat Roemenië vervang het, is die enigste verandering in die 20-span-lys van die Rugbywêreldbeker 2015. Vir Roemenië is dit die eerste toernooi nog wat hulle misloop.

Uitslag van die kwalifisering:

   Land kwalifiseer vir Wêreldbeker

   Nie gekwalifiseer nie

   Nie-lidland van Wêreldrugby of nie deelgeneem nie

Span Kwalifiseringmetode Verskynings by eindstryde Laaste verskyning Vorige beste prestasie
Vlag van Argentinië Argentinië Outomaties Negende 2015 Derde plek (2007)
Vlag van Australië Australië Negende 2015 Kampioen (1991, 1999)
Vlag van Engeland Engeland Negende 2015 Kampioen (2003)
Vlag van Frankryk Frankryk Negende 2015 Naaswenner (1987, 1999, 2011)
Vlag van Georgië Georgië Vyfde 2015 Poelfase (2003, 2007, 2011, 2015)
Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland Negende 2015 Kwarteindrondte (1987, 1991, 1995, 2003, 2011, 2015)
Vlag van Italië Italië Negende 2015 Poelfase (1987, 1991, 1995, 1999, 2003, 2007, 2011, 2015)
Vlag van Japan Japan Negende 2015 Poelfase (1987, 1991, 1995, 1999, 2003, 2007, 2011, 2015)
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland Negende 2015 Kampioen (1987, 2011, 2015)
Vlag van Skotland Skotland Negende 2015 Vierde plek (1991)
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika Sewende 2015 Kampioen (1995, 2007)
Vlag van Wallis Wallis Negende 2015 Derde plek (1987)
Vlag van Fidji Fidji Oseanië 1 Agste 2015 Kwarteindrondte (1987, 2007)
Vlag van Kanada Kanada Uitspeelwenner Negende 2015 Kwarteindrondte (1991)
Vlag van Namibië Namibië Afrika 1 Sesde 2015 Poelfase (1999, 2003, 2007, 2011, 2015)
Vlag van Rusland Rusland Europa 1 Tweede 2011 Poelfase (2011)
Vlag van Samoa Samoa Uitspeelwedstrydwenner Agtste 2015 Kwarteindrondte (1991, 1995)
Vlag van Tonga Tonga Oseanië 2 Agtste 2015 Poelfase (1987, 1995, 1999, 2003, 2007, 2011, 2015)
Vlag van Uruguay Uruguay Amerikas 2 Vierde 2015 Poelfase (1999, 2003, 2015)
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State Amerikas 1 Agtste 2015 Poelfase (1987, 1991, 1999, 2003, 2007, 2011, 2015)

Stadions[wysig | wysig bron]

Die Olimpiese Stadion in Tokio, kern van die Japannese bod, was nie betyds klaar vir die Rugbywêreldbeker 2019 nie

Die bekendgestelde 2009-lys ná die toernooitoewysing het 22 stadions bevat. Oorspronklik is oorweeg om van die wedstryde in Hongkong (Hongkong-stadion) en Singapoer (Nasionale Stadion) te huisves.[21] Die amptelike lys wat op 2 Maart 2015 bekendgemaak is, het 12 stadions bevat. Onder andere is die Internasionale Stadion Jokohama bygevoeg, wat nie op die oorspronklike lys was nie. Hongkong en Singapoer is van dié lys verwyder, waarmee al die wedstryde in Japan plaasvind.[22]

Kern van die Japannese bod was die Olimpiese Stadion in Tokio, wat met die oog op die Olimpiese Somerspele 2020 deur Zaha Hadid ontwerp is. Met ’n beplande kapasiteit van 80 000 sou dit die grootste stadion gewees het; dit was ook as plek vir die eindstryd en ander belangrike wedstryde beplan. Weens ’n massiewe koste-oorskryding het die eerste minister Shinzō Abe op 17 Julie 2015 aangekondig, dat dié projek geskrap en ’n nuwe aansoek onderneem sal word. As gevolg van hierdie vertraging is die nuwe Olimpiese Stadion nie vir die Rugbywêreldbeker 2019 beskikbaar nie.[23] In ’n verklaring het Wêreldrugby sy teleurstelling oor die beslissing uitgedruk, veral nadat die bodkomitee en die Japannese Sportraad herhaaldelik verseker het dat die projek betyds klaar sou wees.[24]

Wêreldrugby het vervolgens tot einde September 2015 tyd gegun om ’n alternatiewe plan te ontwerp. Te midde van verskeie mediaberigte oor ’n nuwe toewysing van die toernooi aan óf Italië óf Suid-Afrika, het die raadspresident Bernard Lapasset beklemtoon, dat Japan in elk geval gasheer sal wees en dat daar nie ’n "Plan B" is nie.[25] Op 28 September 2015 het Wêreldrugby ’n ooreenkoms met die reëlingskomitee oor ’n nuwe stadionkonsep bekend gemaak. Die belangrikste stadion sal die Internasionale Stadion Jokohama wees, terwyl die Ajinomoto-stadion, in ’n voorstad van Tokio, Chōfu, ingespan kon word.[11] Die Internasionale Stadion Jokohama is al tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002 gebruik en het ook die eindstryd gehuisves.

Chōfu, Honsjoe Jokohama, Honsjoe Fukuroi, Honsjoe Higashiosaka, Honsjoe
Ajinomoto-stadion Int’l Stadion Jokohama Shizuoka-stadion Hanazono Rugbystadion
35°39′51.4″N 139°31′37.7″O / 35.664278°N 139.527139°O / 35.664278; 139.527139 (Ajinomoto-stadion) 35°30′36.16″N 139°36′22.49″O / 35.5100444°N 139.6062472°O / 35.5100444; 139.6062472 (Int’l Stadion Jokohama) 34°44′35.60″N 137°58′13.81″O / 34.7432222°N 137.9705028°O / 34.7432222; 137.9705028 (Shizuoka-stadion) 34°40′8.2″N 135°37′35″O / 34.668944°N 135.62639°O / 34.668944; 135.62639 (Hanazono Rugbystadion)
Kapasiteit: 49 970 Kapasiteit: 72 327 Kapasiteit: 50 889 Kapasiteit: 30 000
Ajinomoto Stadium 20101120.JPG NISSANSTADIUM20080608.JPG Ecopa030304.jpg Kintetsu Hanazono rugby stadium.jpg
Fukuoka, Kioesjoe Toyota, Honsjoe
Level-5-stadion Toyota-stadion
33°35′09″N 130°27′39″O / 33.585889°N 130.46079°O / 33.585889; 130.46079 (Level-5-stadion) 35°05′04.2″N 137°10′14.2″O / 35.084500°N 137.170611°O / 35.084500; 137.170611 (Toyota-stadion)
Kapasiteit: 22 563 Kapasiteit: 45 000
レベルファイブスタジアム3.JPG Toyota sta 0313 2.JPG
Sapporo, Hokkaido Ōita, Kioesjoe
Sapporo Dome Ōita Bank Dome
43°0′54.62″N 141°24′35.16″O / 43.0151722°N 141.4097667°O / 43.0151722; 141.4097667 (Sapporo Dome) 33°12′2″N 131°39′27″O / 33.20056°N 131.65750°O / 33.20056; 131.65750 (Ōita Bank Dome)
Kapasiteit: 41 410 Kapasiteit: 40 000
Sapporo Dome 001.jpeg Ooita Stadium20090514.jpg
Kumamoto, Kioesjoe Kobe, Honsjoe Kumagaya, Honsjoe Kamaishi, Honsjoe
Umakana Yokana-stadion Noevir Stadion Kobe Kumagaya Rugbystadion Kamaishi Recovery Memorial Stadion
32°50′13″N 130°48′0″O / 32.83694°N 130.80000°O / 32.83694; 130.80000 (Umakana Yokana-stadion) 34°39′24.15″N 135°10′8.27″O / 34.6567083°N 135.1689639°O / 34.6567083; 135.1689639 (Kobe City Misaki Park-stadion) 36°09′50″N 139°24′40″O / 36.164°N 139.411002°O / 36.164; 139.411002 (Kumagaya Rugbygrond) 39°16′N 141°53′O / 39.267°N 141.883°O / 39.267; 141.883 (Kamaishi Recovery Memorial Stadion)
Kapasiteit: 32 000 Kapasiteit: 30 312 Kapasiteit: 24 000 Kapasiteit: 16 187
Kumamoto kk wing.jpg Inside View of Kobe Wing Stadium.jpg Kumagayasogo1.JPG 釜石鵜住居復興スタジアム.jpg

Formaat[wysig | wysig bron]

’n Reuse rugbybal, Sirius – die amptelike rugbybal van die Rugbywêreldbeker 2019 – in Osaka adverteer vir die Rugbywêreldbeker 2019

Die Rugbywêreldbeker 2019 word oor 44 dae tussen 20 verskillende nasies oor 48 wedstryde gespeel. Dit het op 20 September op die Ajinomoto-stadion in Chōfu naby Tokio met ’n wedstryd tussen die gasheer, Japan, en Rusland afgeskop. Die toernooi sal op Internasionale Stadion Jokohama op 2 November met die eindstryd waarin die wenner van die Webb Ellis-beker in 2019 bepaal word, eindig.

Poele[wysig | wysig bron]

Die eerste rondte, of die poelfase, het 20 lande wat in vier poele van 5 spanne gedeel is. Die loting vir die poelfase was op 10 Mei 2017 in Kioto.[26]

Die poele is soos volg (in hakies is die ranglysplasing vóór die loting:

  • Poel 1: Nieu-Seeland (1), Engeland (2), Australië (3), Ierland (4)
  • Poel 2: Skotland (5), Frankryk (6), Suid-Afrika (7), Wallis (8)
  • Poel 3: Argentinië (9), Japan (11), Georgië (12), Italië (15)
  • Poel 4: Fidji (Oseanië 1), Verenigde State (Amerikas 1), Rusland (Europa 1), Namibië (Afrika 2)
  • Poel 5: Tonga (Oseanië 2), Uruguay (Amerikas 2), Samoa (Uitspeelwedstrydwenner), Kanada (Uitspeelwenner)
Poel A Poel B Poel C Poel D

Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland
Vlag van Skotland Skotland
Vlag van Japan Japan
Vlag van Rusland Rusland
Vlag van Samoa Samoa

Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika
Vlag van Italië Italië
Vlag van Namibië Namibië
Vlag van Kanada Kanada

Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Frankryk Frankryk
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State
Vlag van Tonga Tonga

Vlag van Australië Australië
Vlag van Wallis Wallis
Vlag van Georgië Georgië
Vlag van Fidji Fidji
Vlag van Uruguay Uruguay

Poelfase[wysig | wysig bron]

Verbyvlug van die Japannese Lugselfverdedigingsmag se Blue Impulse tydens die openingseremonie van die Rugbywêreldbeker 2019[27]
Toneel tydens die openingseremonie van die Rugbywêreldbeker 2019
Toneel met die berg Foedji tydens die openingseremonie

Soos in die Rugbywêreldbekertoernooie van 2003, 2007, 2011 en 2015 is die 20 nasies wat vir die Rugbywêreldbeker 2019 gekwalifiseer het, in vier poele verdeel. Die poele is verdeel van Poel A tot Poel D en elke poel het uit vyf spanne bestaan. Elke poel het een semifinalis en een kwarteindfinalis (outomatiese kwalifiseerders) van die Rugbywêreldbeker 2015 gehad, met die ander drie plekke wat deur die kwalifiseringstelsel gevul is. Elke land het een keer teen elke ander span in hulle poel gespeel: elke land het dus vier wedstryde in die poelfase gespeel.

Klassifisering binne elke poel is gegrond op die volgende puntestelsel:

  • vier wedstrydpunte vir ’n oorwinning;
  • twee vir ’n gelykopuitslag;
  • geen vir ’n nederlaag;
  • Een bonuspunt vir die druk van vier of meer drieë, of ’n nederlaag met sewe punte of minder.[28]

Bonuspunte wat bydra tot spanne se versamelde wedstrydpuntetelling is toegeken in elkeen van die volgende omstandighede (een wedstrydpunt vir elke geval):

  • ’n span druk vier of meer drieë (ongeag van die wedstryduitslag);
  • ’n span verloor met sewe punte (’n verdoelde drie) of minder.[28]

Aan die einde van die poelfase word die spanne gerangskik van die eerste na die vyfde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die twee top spanne wat na die kwarteindrondte deurdring.

Uitklopfase[wysig | wysig bron]

Van die begin van dié fase af neem die toernooi ’n uitklopformaat aan wat uit agt wedstryde bestaan: vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde, ’n derde-plek-wedstryd en die eindstryd.

Die wenner en naaswenner van elk van die poele dring na die uitklopfase deur. Poelwenners speel teen naaswenners in ander poele in die kwarteindrondte, byvoorbeeld: die wenner van Poel A speel teen die naaswenner van Poel B en die wenner van Poel B speel teen die naaswenner van Poel A.

Elke wedstryd in die uitklopfase móét in ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. Indien daar ná tagtig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag is, word daar verder gespeel om te bepaal wie die wenner is. Aanvanklik word daar twee periodes van ekstra tyd gespeel; die spanne speel dan 10 minute aan ’n kant. Indien daar dan steeds geen wenner is nie word daar vir tien minute gespeel in ’n uitklop-formaat, waar die eerste span wat daarin slaag om punte aan te teken, wen. Indien daar steeds nie ’n wenner is ná 110 minute nie word die wenner bepaal deur ’n stelskopkompetisie.[28]

2019-effek op 2023-kwalifisering[wysig | wysig bron]

Soos tydens die Rugbywêreldbekertoernooie van 2007, 2011 en 2015 sal die top drie spanne in elke poel outomaties vir die volgende Rugbywêreldbeker 2023 in Frankryk kwalifiseer. Hulle is Argentinië, Australië, Engeland, Fidji, Frankryk, Ierland, Italië, Japan, Nieu-Seeland, Skotland, Suid-Afrika en Wallis.

Wedstrydbeamptes[wysig | wysig bron]

’n Paneel van 12 skeidsregters, sewe lynregters en vier televisieskeidsregters word vir die 48 wedstryde ingespan.[29]

Skeidsregters

Lynregters
Televisieskeidsregters

Wedstryde[wysig | wysig bron]

Poelwedstryde[wysig | wysig bron]

Poel A[wysig | wysig bron]

Die openingswedstryd tussen Japan en Rusland in Chōfu
Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT +/− BP Pte
Vlag van Japan Japan 4 4 0 0 13 115 62 +53 3 19
Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland 4 3 0 1 18 121 27 +94 4 16
Vlag van Skotland Skotland 4 2 0 2 16 119 55 +64 3 11
Vlag van Samoa Samoa 4 1 0 3 8 58 128 –70 1 5
Vlag van Rusland Rusland 4 0 0 4 1 19 160 –141 0 0

Poel B[wysig | wysig bron]

Italië klop Namibië op 22 September in Higashiosaka met 47–22
Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT +/− BP Pte
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland 4 3 1 0 22 157 22 +135 2 16
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika 4 3 0 1 27 185 36 +149 3 15
Vlag van Italië Italië 4 2 1 1 14 98 78 +20 2 12
Vlag van Namibië Namibië 4 0 1 3 3 34 175 –141 0 2
Vlag van Kanada Kanada 4 0 1 3 2 14 177 –163 0 2

Poel C[wysig | wysig bron]

Wedstryd tussen Frankryk en Tonga in Poel C op 6 Oktober
Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT +/− BP Pte
Vlag van Engeland Engeland 4 3 1 0 17 119 20 +99 3 17
Vlag van Frankryk Frankryk 4 3 1 0 9 79 51 +28 1 15
Vlag van Argentinië Argentinië 4 2 0 2 14 106 91 +15 3 11
Vlag van Tonga Tonga 4 1 0 3 9 67 105 –38 2 6
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 4 0 0 4 7 52 156 –104 0 0

Poel D[wysig | wysig bron]

Wedstryd tussen Australië en Fidji in Poel D op 21 September
Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT +/− BP Pte
Vlag van Wallis Wallis 4 4 0 0 17 136 69 +67 3 19
Vlag van Australië Australië 4 3 0 1 20 136 68 +68 4 16
Vlag van Fidji Fidji 4 1 0 3 17 110 108 +2 3 7
Vlag van Georgië Georgië 4 1 0 3 9 65 122 –57 1 5
Vlag van Uruguay Uruguay 4 1 0 3 6 60 140 –80 0 4

Uitklopwedstryde[wysig | wysig bron]

Kwarteindrondte Halfeindrondte Eindrondte
                   
19 Oktober – Ōita        
 Vlag van Engeland Engeland  40
26 Oktober – Jokohama
 Vlag van Australië Australië  16  
 Vlag van Engeland Engeland  
19 Oktober – Chōfu
   Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland    
 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  46
2 November – Jokohama
 Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland  14  
 Wenner Halfeindrondte 1  
20 Oktober – Ōita
   Wenner Halfeindrondte 2  
 Vlag van Wallis Wallis  20
27 Oktober – Jokohama
 Vlag van Frankryk Frankryk  19  
 Vlag van Wallis Wallis   derde plek
20 Oktober – Chōfu
   Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika     1 November – Chōfu
 Vlag van Japan Japan  3
   Verloorder Halfeindrondte 1  
 Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika  26  
 Verloorder Halfeindrondte 2  

Kwarteindrondte[wysig | wysig bron]

Halfeindrondte[wysig | wysig bron]

Bronseindstryd[wysig | wysig bron]

Eindstryd[wysig | wysig bron]


Rugbywêreldkampioen 2019

Finale puntestand[wysig | wysig bron]

Hierdie tabel toon die finale puntestand van al die 20 deelnemende nasionale rugbyspanne ná die Rugbywêreldbeker 2019.[30]

Rang Span Poel Wed Wen Gel Ver Pte Drieë Doelskoppe Strafdoele Skepdoele
1 N.v.t. 7
2 N.v.t. 7
3 N.v.t. 7
4 N.v.t. 7
In die kwarteindrondte uitgeskakel
5 Vlag van Japan Japan A 5 4 0 1 118 13 10 11 0
6 Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland A 5 3 0 2 135 20 15 1 0
7 Vlag van Australië Australië D 5 3 0 2 152 21 13 7 0
8 Vlag van Frankryk Frankryk C 5 3 1 1 98 12 10 5 1
In die poelfase uitgeskakel
9 Vlag van Italië Italië B 4 2 1 1 98 14 9 2 0
10 Vlag van Skotland Skotland A 4 2 0 2 119 16 13 2 1
11 Vlag van Argentinië Argentinië C 4 2 0 2 106 14 12 4 0
12 Vlag van Fidji Fidji D 4 1 0 3 110 17 7 3 0
13 Vlag van Tonga Tonga C 4 1 0 3 67 9 8 2 0
14 Vlag van Georgië Georgië D 4 1 0 3 65 9 7 2 0
15 Vlag van Samoa Samoa A 4 1 0 3 53 7 3 4 0
16 Vlag van Uruguay Uruguay D 4 1 0 3 47 5 5 4 0
17 Vlag van Namibië Namibië B 4 0 1 3 34 3 2 5 0
18 Vlag van Kanada Kanada B 4 0 1 3 14 2 2 0 0
19 Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State C 4 0 0 4 52 7 4 3 0
20 Vlag van Rusland Rusland A 4 0 0 4 19 1 1 3 1
Totaal 48

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) "Points scored". Rugby World Cup 2019. Besoek op 20 Oktober 2019.
  2. (en) "Tries scored". Rugby World Cup 2019. Besoek op 20 Oktober 2019.
  3. 3,0 3,1 3,2 (en) "England will host 2015 World Cup". BBC. 28 Julie 2009. Besoek op 20 Oktober 2019.
  4. (en) "Japan 19-12 Ireland: Dazzling display gives hosts shock victory". BBC. 28 September 2019. Besoek op 20 Oktober 2019.
  5. (en) "Rugby World Cup: Relive Uruguay's stunning win v Fiji". BBC. 25 September 2019. Besoek op 20 Oktober 2019.
  6. 6,0 6,1 6,2 (en) "Typhoon Hagibis impact on Rugby World Cup 2019 matches". Rugby World Cup. 10 Oktober 2019. Besoek op 20 Oktober 2019.
  7. (en) "Rugby World Cup: Typhoon Hagibis forces England-France off; Scotland wait & Ireland play". BBC. 10 Oktober 2019. Besoek op 20 Oktober 2019.
  8. (en) "Rugby World Cup: England v France off and Japan v Scotland under threat from Typhoon Hagibis". The Guardian. 10 Oktober 2019. Besoek op 20 Oktober 2019.
  9. (en) "Rugby World Cup to cancel — not postpone — matches because of typhoon". The Washington Post. 10 Oktober 2019. Besoek op 20 Oktober 2019.
  10. 10,0 10,1 (en) "Namibia v Canada match cancelled, Hanazono and Kumamoto matches go ahead". Rugby World Cup. 13 Oktober 2019. Besoek op 20 Oktober 2019.
  11. 11,0 11,1 11,2 (en) "World Rugby approves revised Japan 2019 hosting roadmap". rugbyworldcup.com. 28 September 2015. Besoek op 20 Oktober 2019.
  12. (en) "IRB confirm 2015 & 2019 host bids". BBC. 15 Augustus 2008. Besoek op 20 Oktober 2019.
  13. (en) "England set to get 2015 World Cup". BBC. 1 Julie 2009. Besoek op 20 Oktober 2019.
  14. (en) "England to host 2015 Rugby World Cup with Japan chosen for 2019". The Telegraph. 28 Julie 2009. Besoek op 20 Oktober 2019.
  15. (en) "New Zealand handed 2011 World Cup". BBC. 17 November 2005. Besoek op 20 Oktober 2019.
  16. (en) "Japan frustrated by 2011 decision". BBC. 17 November 2005. Besoek op 20 Oktober 2019.
  17. (en) "Canada complete Rugby World Cup 2019 line-up". Wêreldrugby. 23 November 2018. Besoek op 20 Oktober 2019.
  18. (en) "Independent Appeal Committee decision regarding Romania and Spain". Wêreldrugby. 6 Junie 2018. Besoek op 20 Oktober 2019.
  19. (en) "Russia handed 2019 World Cup spot". ESPNscrum. 15 Mei 2018. Besoek op 20 Oktober 2019.
  20. (en) "Russia handed World Cup place as Romania penalised for ineligible player". The Guardian. 15 Mei 2018. Besoek op 20 Oktober 2019.
  21. (en) "World Rugby to meet Japan's 2019 World Cup organisers over stadium scrapping". stuff.co.nz. 30 Julie 2015. Besoek op 20 Oktober 2019.
  22. (en) "Host cities and venues announced for RWC 2019 in Japan". Wêreldrugby. 2 Maart 2015. Besoek op 20 Oktober 2019.
  23. (en) "Japan rips up 2020 Olympic stadium plan". Yahoo!. 15 Julie 2015. Besoek op 20 Oktober 2019.
  24. (en) "World Rugby officials seeking answers from Japan". Reuters. 17 Julie 2015. Besoek op 20 Oktober 2019.
  25. (en) "Japan will host 2019 Rugby World Cup, insists Bernard Lapasset". The Guardian. 15 September 2015. Besoek op 20 Oktober 2019.
  26. (en) "Date confirmed Rugby World Cup 2019 pool draw". Wêreldrugby. 24 November 2016. Besoek op 20 Oktober 2019.
  27. (en) McKendry, Patrick (21 September 2019). "Fitting beginning to 2019 Rugby World Cup as Japan overcome Russia". The New Zealand Herald. Besoek op 20 Oktober 2019.
  28. 28,0 28,1 28,2 (en) "Tournament Rules". rugbyworldcup.com. 1 Augustus 2019. Besoek op 20 Oktober 2019.
  29. (en) Match officials selected for RWC 2019: Introducing Team 21. Wêreldrugby (7 Mei 2019). URL besoek op 19 Oktober 2019.
  30. (en) "Rugby Union – Statsguru – Test matches – Team records". ESPNscrum. Besoek op 20 Oktober 2019.

Verdere leesstof[wysig | wysig bron]

  • (fr) Emmanuel Massicard (19 Julie 2019). Midi Olympique SAS (red.). Atlas de la Coupe du monde de rugby. Spesiale uitgawe. Toulouse: Midi Olympique. p. 210. Atlas2019.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Rugbywêreldbeker Rugbyball2.jpg

Australië en Nieu-Seeland 1987Engeland 1991Suid-Afrika 1995Wallis 1999Australië 2003Frankryk 2007Nieu-Seeland 2011Engeland 2015Japan 2019Frankryk 2023