Rugbywêreldbeker 2015

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Rugbywêreldbeker 2015
RugbyWorldCup.svg
Toernooibesonderhede
Gasheer Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Wallis Wallis
Datums 18 September – 31 Oktober
Aantal nasies 20 (91 kwalifiseer)
Finale posisies
Kampioen Gold medal blank.svg Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland
Naaswenner Silver medal blank.svg Vlag van Australië Australië
Derde plek Bronze medal blank.svg Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika
Toernooistatistiek
Wedstryde 48
Bywoning 2 477 805 (gem. 51 621 per wedstryd)
Drieë 271 (gemiddeld 5.65 per wedstryd)
Meeste punte Vlag van Argentinië Nicolás Sánchez (97)[1]
Meeste drieë Vlag van Nieu-Seeland Julian Savea (8)[2]
2011
2019

Die Rugbywêreldbeker 2015 het vanaf 18 September tot en met 31 Oktober 2015 in Engeland en Wallis plaasgevind. Dit was die agtste rugbywêreldbeker van die vierjaarlikse rugbywêreldkampioenskap wat deur Wêreldrugby aangebied word en die vierde in die Noordelike Halfrond. Engeland het voorheen tydens die Rugbywêreldbeker 1991 en Rugbywêreldbeker 1999 as medegasheer opgetree; albei toernooie is saam met die destydse Vyfnasies Frankryk, Ierland, Skotland en Wallis aangebied.

Die Webb Ellis-beker waarom meegeding is

20 nasionale rugbyspanne het aan die Rugbywêreldbeker 2015 deelgeneem, waartydens 48 wedstryde beslis is. Die spanne is in vier poele van vyf spanne elk verdeel, waarvan elke span een keer teen al die ander spanne van die poel gespeel het. Die boonste twee spanne van elke poel het hierna vir die kwarteindrondte gekwalifiseer. Die drie beste spanne van elke poel het outomaties vir die volgende Rugbywêreldbeker 2019 in Japan gekwalifiseer.

In die eindstryd op Twickenham in Londen het die verdedigende kampioen Nieu-Seeland Australië met 34–17 geklop om die derde keer in die geskiedenis die Webb Ellis-beker ophoog te hou. Nieu-Seeland het sodoende die eerste nasionale rugbyspan geword wat die beker kon verdedig.[3] Daarbenewens was dit die tweede eindwedstryd in dié toernooi se geskiedenis wat twee spanne van die Suidelike Halfrond gesien het, ná die Rugbywêreldbeker 1995 in Suid-Afrika, en die eerste halfeindrondte sonder spanne van die Noordelike Halfrond.[4] Suid-Afrika eindig in die derde en Argentinië in die vierde plek. Namibië is ná vier nederlae reeds in die poelfase uitgeskakel. Vir die eerste keer in dié toernooi se geskiedenis was daar geen debutante nie.

Die wedstryd tussen Japan en Suid-Afrika tydens die openingsnaweek, waarin Japan die beslissende drie in ekstra tyd teen die gunsteling Suid-Afrika kon druk, word algemeen as die "grootste ontsteltenis" in die rugbygeskiedenis beskou.[5] Vervolgens het dié toernooi van die begin af baie media-aandag geniet. Die gasheer Engeland is ná nederlae teen Wallis en Australië reeds in die poelfase uitgeskakel; dit was die eerste keer in die toernooi se geskiedenis wat ’n enkelgasheer nie tot die uitklopfase kon voerder nie. Daarbenewens was Japan, as gevolg van minder bonuspunte, die eerste span met drie oorwinnings wat nie tot die kwarteindrondte kon vorder nie.[6][7]

Toewysing[wysig | wysig bron]

Kaart van die kandidaatlande vir die Rugbywêreldbeker 2015

Die wêreldbeheerliggaam Wêreldrugby (tot 2014: Internasionale Rugbyraad) het tot op 15 Augustus 2008 vir bode van belangstellende lande wat die Rugbywêreldbeker 2015 of Rugbywêreldbeker 2019 wou aanbied tyd gegee. Tot op hierdie datum was slegs ’n formele verklaring sonder gedetailleerde planne voldoende. ’n Rekord van tien nasies het vervolgens hul belangstelling vir een van die twee toernooie aangekondig: Australië, Engeland, Ierland, Italië, Jamaika, Japan, Rusland, Skotland, Suid-Afrika en Wallis.[8] Van hierdie tien lande het ses hul kandidatuur in die eerste helfte van 2009 teruggetrek. Engeland, Italië, Japan en Suid-Afrika was vervolgens die moontlike kandidaatlande; met Engeland en Japan as gunstelinge.[9]

Tydens ’n spesiale vergadering van die Internasionale Rugbyraad wat op 28 Julie 2009 in Dublin gehou is, is die Rugbywêreldbeker 2015 aan Engeland toegeken. Vervolgens is die Rugbywêreldbeker 2019 aan Japan toegewys.[10][11]

Die Rugbywêreldbeker 2015 het tot die Verenigde Koninkryk se "Dekade van Sport" met groot sporttoernooie soos die Olimpiese Somerspele 2012 en Paralimpiese Somerspele 2012 in Londen, Statebondspele 2014 in Glasgow en Krieketwêreldbeker 2019 in Engeland en Wallis behoort.[12][13]

Deelnemers[wysig | wysig bron]

As gasheerland het Engeland outomaties gekwalifiseer, tesame met die spanne wat tydens die Rugbywêreldbeker 2011 as een van die boonste drie in hul onderskeie poele geëindig het. Hulle is Argentinië, Australië, Engeland, Frankryk, Ierland, Italië, Nieu-Seeland, Samoa, Skotland, Suid-Afrika, Tonga en Wallis. Die kwalifiseringsproses vir die oorblywende spanne is aan die hand van bestaande streekskompetisies soos die Europese Nasiesbeker gehou.[14]

Kwalifiserende spanne[wysig | wysig bron]

Die volgende 20 spanne het vir die finale toernooi gekwalifiseer. Dieselfde 20 lande het ook aan die toernooi in 2003 deelgeneem. Uruguay, wat Rusland vervang het, is die enigste verandering in die 20-span-lys van die Rugbywêreldbeker 2011.

Uitslag van die kwalifisering:

   Land kwalifiseer vir Wêreldbeker

   Nie gekwalifiseer nie

   Nie-lidland van Wêreldrugby of nie deelgeneem nie

Span Kwalifiseringmetode Verskynings by eindstryde Laaste verskyning Vorige beste prestasie
Vlag van Argentinië Argentinië Outomaties Agtste 2011 Derde plek (2007)
Vlag van Australië Australië Agtste 2011 Kampioen (1991, 1999)
Vlag van Engeland Engeland Agtste 2011 Kampioen (2003)
Vlag van Frankryk Frankryk Agtste 2011 Naaswenner (1987, 1999, 2011)
Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland Agtste 2011 Kwarteindrondte (1987, 1991, 1995, 2003, 2011)
Vlag van Italië Italië Agtste 2011 Poelfase (1987, 1991, 1995, 1999, 2003, 2007, 2011)
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland Agtste 2011 Kampioen (1987, 2011)
Vlag van Samoa Samoa Sewende 2011 Kwarteindrondte (1991, 1995)
Vlag van Skotland Skotland Agtste 2011 Vierde plek (1991)
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika Sesde 2011 Kampioen (1995, 2007)
Vlag van Tonga Tonga Sewende 2011 Poelfase (1987, 1995, 1999, 2003, 2007, 2011)
Vlag van Wallis Wallis Agtste 2011 Derde plek (1987)
Vlag van Fidji Fidji Oseanië 1 Sewende 2011 Kwarteindrondte (1987, 2007)
Vlag van Georgië Georgië Europa 1 Vierde 2011 Poelfase (2003, 2007, 2011)
Vlag van Japan Japan Asië 1 Agtste 2011 Poelfase (1987, 1991, 1995, 1999, 2003, 2007, 2011)
Vlag van Kanada Kanada Amerikas 1 Agtste 2011 Kwarteindrondte (1991)
Vlag van Namibië Namibië Afrika 1 Vyfde 2011 Poelfase (1999, 2003, 2007, 2011)
Vlag van Roemenië Roemenië Europa 2 Agtste 2011 Poelfase (1987, 1991, 1995, 1999, 2003, 2007, 2011)
Vlag van Uruguay Uruguay Uitspeelwenner Derde 2003 Poelfase (1999, 2003)
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State Amerikas 2 Sewende 2011 Poelfase (1987, 1991, 1999, 2003, 2007, 2011)

Stadions[wysig | wysig bron]

Anders as oorspronklik beplan kon Manchester se Old Trafford tydens die Rugbywêreldbeker 2015 nie ingespan word nie

Ná die besluit van die Internasionale Rugbyraad op 28 Julie 2009 is die voorgestelde stadions vir die toernooi bekendgestel. Elf stadions is in Engeland gekies en een in Wallis.[15] Slegs een stadion (Kingsholm-stadion) is spesifiek vir rugby ontwerp; twee is nasionale rugbystadions (Twickenham en die Millennium-stadion); een is veeldoelig (Olimpiese Stadion) en die ander is sokkerstadions. Twickenham is gasheer vir die eindstryd, die twee halfeindstryde en een kwarteindstryd. Die Millennium-stadion het twee kwarteindstryde gekry en Wembley die vierde een.[16]

Die eerste stadion wat amptelik aangekondig is, is Wallis se Millennium-stadion wat op 24 Mei 2011 deur die IRR onderskryf is.[15] Die RFU het die stadion voorgestel na aanleiding van sy grootte en die strategiese ligging naby belangrike rugbyvestings in Engeland se Suidweste. Die IRR het met hierdie voorstel saamgestem.[17] Op 4 Maart 2013 is Sandy Park – tuisveld van die Exeter Chiefs – as stadion bygevoeg met planne om die stadion na 20 000 sitplekke te vergroot.[18]

In April 2013 het Manchester United FC uit ’n ooreenkoms onttrek dat wedstryde op Old Trafford gespeel kan word. Die rede hiervoor is dat die stadion reeds bespreek was vir ligarugbywedstryde en die Grand Finale daarvan en dat hulle nie die speeloppervlak beskadig wil hê nie. Met Rugby World Cup Limited wat graag wedstryde in Noordwes-Engeland wou sien, is Manchester City FC genader oor die verhuring van die Stad Manchester-stadion as plaasvervanger. Manchester City sou gasheer wou speel vir slegs een wedstryd gedurende die sokkerseisoen, twee minder as wat vir Old Trafford beplan is.[19]

Op 2 Mei 2013 is die stadions vir die toernooi bevestig.[20]

Vlag van Engeland Londen, Groter Londen Vlag van Wallis Cardiff, Wallis Vlag van Engeland Newcastle, Tyne and Wear
Twickenham Wembley Olimpiese Stadion Millennium St. James’ Park
51°27′22″N 0°20′30″W / 51.45611°N 0.34167°W / 51.45611; -0.34167 (Twickenham-stadion) 51°33′21″N 0°16′47″W / 51.55583°N 0.27972°W / 51.55583; -0.27972 (Wembley-stadion) 51°32′19″N 0°00′59″W / 51.53861°N 0.01639°W / 51.53861; -0.01639 (Olimpiese Stadion (Londen)) 51°28′40″N 3°11′00″W / 51.47778°N 3.18333°W / 51.47778; -3.18333 (Millennium-stadion) 54°58′32″N 1°37′18″W / 54.97556°N 1.62167°W / 54.97556; -1.62167 (St. James’ Park)
Kapasiteit: 82 000 Kapasiteit: 90 000 Kapasiteit: 54 000 Kapasiteit: 74 500 Kapasiteit: 52 387
Twickehnam Pitch.jpg Wembley Stadium interior.jpg London Olympic Stadium Interior - April 2012.jpg Inside the Millennium Stadium, Cardiff.jpg St James Park.jpg
Vlag van Engeland Manchester, Groter Manchester Vlag van Engeland Birmingham, Wes-Midlands
Stad Manchester-stadion Villa Park
53°28′59″N 2°12′1″W / 53.48306°N 2.20028°W / 53.48306; -2.20028 (Stad Manchester-stadion) 52°30′33″N 1°53′5″W / 52.50917°N 1.88472°W / 52.50917; -1.88472 (Villa Park)
Kapasiteit: 47 805 Kapasiteit: 42 788
Eastlands East Stand.jpg Villa Park.jpg
Vlag van Engeland Leeds, Wes-Yorkshire Vlag van Engeland Leicester, Leicestershire
Elland Road King Power-stadion
53°46′40″N 1°34′20″W / 53.77778°N 1.57222°W / 53.77778; -1.57222 (Elland Road) 52°37′13″N 1°8′32″W / 52.62028°N 1.14222°W / 52.62028; -1.14222 (King Power-stadion)
Kapasiteit: 37 900 Kapasiteit: 32 262
Elland Road, East Stand.jpg The Walkers Stadium, Leicester - geograph.org.uk - 143206.jpg
Vlag van Engeland Milton Keynes, Buckinghamshire Vlag van Engeland Brighton, Oos-Sussex Vlag van Engeland Gloucester, Gloucestershire Vlag van Engeland Exeter, Devon
Stadion MK Falmer-stadion Kingsholm-stadion Sandy Park
52°00′34″N 00°44′00″W / 52.00944°N 0.73333°W / 52.00944; -0.73333 (Stadion MK) 50°51′42″N 0°4′59.80″W / 50.86167°N 0.0832778°W / 50.86167; -0.0832778 (Falmer-stadion) 51°52′18″N 2°14′34″W / 51.87167°N 2.24278°W / 51.87167; -2.24278 (Kingsholm-stadion) 50°42′33.51″N 3°28′3.26″W / 50.7093083°N 3.4675722°W / 50.7093083; -3.4675722 (Sandy Park)
Kapasiteit: 32 000 Kapasiteit: 30 750 Kapasiteit: 16 500 Kapasiteit: 10 744
StadiumMKEnglandU21.jpg Falmer Stadium - League debut.jpg Kingsholm in 2007.jpg Sandy park stadium exeter.jpg

Formaat[wysig | wysig bron]

Calverley-straat in Leeds, Wes-Yorkshire, op die vooraand van die Rugbywêreldbeker 2015

Die Rugbywêreldbeker 2015 is oor 44 dae tussen 20 verskillende nasies, oor 48 wedstryde gespeel. Dit het op 18 September 2015 begin op Twickenham met ’n wedstryd tussen die gasheer, Engeland, en Fidji. Die toernooi het geëindig by dieselfde stadion op 31 Oktober met die eindstryd tussen Nieu-Seeland en Australië, waartydens die All Blacks die Webb Ellis-beker ingepalm het.

Poele[wysig | wysig bron]

Die eerste rondte, of die poelfase, het 20 lande wat in vier poele van 5 spanne gedeel is met dieselfde formaat as wat in 2003, 2007 en 2011 gebruik is. Die loting vir die poelfase was op 3 Desember 2012 om 15:00 GMT in die Tate Modern waar die twaalf outomatiese kwalifiseerders in drie poele gedeel is na aanleiding van hul posisie op die IRR-ranglys.[21][22]

Die poele is soos volg (in hakies is die ranglysplasing vóór die loting:[23][24]

  • Poel 1: Nieu-Seeland (1), Suid-Afrika (2), Australië (3), Frankryk (4)
  • Poel 2: Engeland (5), Ierland (6), Samoa (7), Argentinië (8)
  • Poel 3: Wallis (9), Italië (10), Tonga (11), Skotland (12)
  • Poel 4: Fidji (Oseanië 1), Georgië (Europa 1), Japan (Asië 1), Kanada (Amerikas 1)
  • Poel 5: Namibië (Afrika 1), Roemenië (Europa 2), Verenigde State (Amerikas 2), Uruguay (Uitspeelwenner)
Poel A Poel B Poel C Poel D

Vlag van Australië Australië
Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Wallis Wallis
Vlag van Fidji Fidji
Vlag van Uruguay Uruguay

Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika
Vlag van Samoa Samoa
Vlag van Skotland Skotland
Vlag van Japan Japan
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State

Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Tonga Tonga
Vlag van Georgië Georgië
Vlag van Namibië Namibië

Vlag van Frankryk Frankryk
Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland
Vlag van Italië Italië
Vlag van Kanada Kanada
Vlag van Roemenië Roemenië

[25]

Poelfase[wysig | wysig bron]

’n Reuse rugbybal, Match XV – die amptelike rugbybal van die Rugbywêreldbeker 2015 – by die Cardiff-kasteel in Wallis op die vooraand van die Rugbywêreldbeker 2015
Shaun the Sheep wag in Londen vir die afskop van die Rugbywêreldbeker 2015

Soos in die Rugbywêreldbekertoernooie van 2003, 2007 en 2011 is die 20 nasies wat vir die Rugbywêreldbeker 2015 gekwalifiseer het, in vier poele verdeel. Die poele is verdeel van Poel A tot Poel D en elke poel het uit vyf spanne bestaan. Elke poel het drie outomatiese kwalifiseerders van die Rugbywêreldbeker 2011 gehad, met die ander twee plekke wat deur die kwalifiseringstelsel gevul is. Elke nasie het een keer teen elke ander span in hulle poel gespeel: elke nasie het dus vier wedstryde in die poelfase gespeel.

Klassifisering binne elke poel was gegrond op die volgende puntestelsel:

  • vier wedstrydpunte vir ’n oorwinning;
  • twee vir ’n gelykopuitslag;
  • geen vir ’n nederlaag;
  • Een bonuspunt vir die druk van vier of meer drieë, of ’n nederlaag met sewe punte of minder.[26]

Bonuspunte wat bydra tot spanne se kumulatiewe wedstrydpuntetelling is in elkeen van die volgende omstandighede (een wedstrydpunt vir elke geval) toegeken:

  • ’n span druk vier of meer drieë (ongeag van die wedstryduitslag);
  • ’n span verloor met sewe punte (’n verdoelde drie) of minder.[26]

Aan die einde van die poelfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vyfde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die twee top spanne wat na die kwarteindstryd deurdring het.

Uitklopfase[wysig | wysig bron]

Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit agt wedstryde bestaan het: vier kwarteindrondtewedstryde, twee halfeirondtewedstryde, ’n derde-plek-wedstryd en die eindstryd.

Die wenner en naaswenner van elk van die poele het na die uitklopfase deurgedring. Poelwenners het teen naaswenners in ander poele in die kwarteindstrydwedstryde gespeel, byvoorbeeld: die wenner van Poel A speel teen die naaswenner van Poel B en die wenner van Poel B speel teen die naaswenner van Poel A. Spanne van dieselfde poel sou dus eers weer in óf die klein finale óf die eindstryd kon ontmoet het.

Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar na tagtig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag is, word daar verder gespeel om te bepaal wie die wenner is. Aanvanklik word daar twee periodes van ekstra tyd gespeel, 10 minute in elke rigting: as daar dan steeds geen wenner is nie word daar vir tien minute gespeel in ’n uitklop-formaat, waar die eerste span wat daarin slaag om punte te behaal, wen. As daar steeds nie ’n wenner is na 110 minute nie word die wenner bepaal deur ’n stelskopkompetisie.[26]

2015-effek op 2019-kwalifisering[wysig | wysig bron]

Soos tydens die Rugbywêreldbekertoernooie van 2007 en 2011 het die top drie spanne in elke poel outomaties vir die volgende Rugbywêreldbeker 2019 in Japan gekwalifiseer. Hulle is Argentinië, Australië, Engeland, Frankryk, Georgië, Ierland, Italië, Japan, Nieu-Seeland, Skotland, Suid-Afrika en Wallis.

Wedstrydbeamptes[wysig | wysig bron]

’n Paneel van 12 skeidsregters, sewe lynregters en vier televisieskeidsregters is vir die poelfase ingespan.[27]

Skeidsregters

Lynregters
Televisieskeidsregters

Wedstryde[wysig | wysig bron]

Poelwedstryde[wysig | wysig bron]

Poel A[wysig | wysig bron]

Australië klop Engeland met 33–13 op Twickenham in Londen
Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT +/− BP Pte
Vlag van Australië Australië 4 4 0 0 17 141 35 +106 1 17
Vlag van Wallis Wallis 4 3 0 1 11 111 62 +49 1 13
Vlag van Engeland Engeland 4 2 0 2 16 133 75 +58 3 11
Vlag van Fidji Fidji 4 1 0 3 10 84 101 –17 1 5
Vlag van Uruguay Uruguay 4 0 0 4 2 30 226 –196 0 0

Poel B[wysig | wysig bron]

Suid-Afrika klop die VSA met 64–0 op die Olimpiese stadion in Londen
Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT +/− BP Pte
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika 4 3 0 1 23 176 56 +120 4 16
Vlag van Skotland Skotland 4 3 0 1 14 136 93 +43 2 14
Vlag van Japan Japan 4 3 0 1 9 98 100 –2 0 12
Vlag van Samoa Samoa 4 1 0 3 7 69 124 –55 2 6
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 4 0 0 4 5 50 156 –106 0 0

Poel C[wysig | wysig bron]

Nieu-Seeland klop Argentinië met 26–16 op Wembley in Londen
Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT +/− BP Pte
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland 4 4 0 0 25 174 49 +125 3 19
Vlag van Argentinië Argentinië 4 3 0 1 22 179 70 +109 3 15
Vlag van Georgië Georgië 4 2 0 2 5 53 123 –70 0 8
Vlag van Tonga Tonga 4 1 0 3 8 70 130 –60 2 6
Vlag van Namibië Namibië 4 0 0 4 8 70 174 –104 1 1

Poel D[wysig | wysig bron]

Ierland klop Kanada op die Millennium-stadion in Cardiff met 50–7
Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT +/− BP Pte
Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland 4 4 0 0 16 134 35 +99 2 18
Vlag van Frankryk Frankryk 4 3 0 1 12 120 63 +57 2 14
Vlag van Italië Italië 4 2 0 2 7 74 88 –14 2 10
Vlag van Roemenië Roemenië 4 1 0 3 7 60 129 –69 0 4
Vlag van Kanada Kanada 4 0 0 4 7 58 131 –73 2 2

Uitklopwedstryde[wysig | wysig bron]

Nieu-Seeland nadat hulle in 2015 as die wêreldkampioen gekroon is
Kwarteindrondte Halfeindrondte Eindrondte
                   
17 Oktober – Twickenham        
 Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika  23
24 Oktober – Twickenham
 Vlag van Wallis Wallis  19  
 Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika  18
17 Oktober – Millennium
   Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  20  
 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  62
31 Oktober – Twickenham
 Vlag van Frankryk Frankryk  13  
 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  34
18 Oktober – Millennium
   Vlag van Australië Australië  17
 Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland  20
25 Oktober – Twickenham
 Vlag van Argentinië Argentinië  43  
 Vlag van Argentinië Argentinië  15 Uitspeel om derde plek
18 Oktober – Twickenham
   Vlag van Australië Australië  29   30 Oktober – Olimpiese Stadion
 Vlag van Australië Australië  35
   Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika  24
 Vlag van Skotland Skotland  34  
 Vlag van Argentinië Argentinië  13

Kwarteindrondte[wysig | wysig bron]

Halfeindrondte[wysig | wysig bron]

Bronseindstryd[wysig | wysig bron]

Eindstryd[wysig | wysig bron]


Rugbywêreldkampioen 2015
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland

Finale puntestand[wysig | wysig bron]

Hierdie tabel toon die finale puntestand van al 20 deelnemende nasionale rugbyspanne in die Rugbywêreldbeker 2015.[60]

Rang Span Poel Wed Wen Gel Ver Pte Drieë Doelskoppe Strafdoele Skepdoele
1 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland C 7 7 0 0 290 39 28 11 2
2 Vlag van Australië Australië A 7 6 0 1 222 28 17 16 0
3 Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika B 7 5 0 2 241 26 15 25 2
4 Vlag van Argentinië Argentinië C 7 4 0 3 250 27 23 21 2
In die kwarteindrondte uitgeskakel
5 Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland D 5 4 0 1 154 18 14 12 0
6 Vlag van Frankryk Frankryk D 5 3 0 2 133 13 13 14 0
7 Vlag van Skotland Skotland B 5 3 0 2 170 17 14 19 0
8 Vlag van Wallis Wallis A 5 3 0 2 130 12 11 15 1
In die poelfase uitgeskakel
9 Vlag van Japan Japan B 4 3 0 1 98 9 7 13 0
10 Vlag van Engeland Engeland A 4 2 0 2 133 16 10 10 1
11 Vlag van Italië Italië D 4 2 0 2 74 7 6 9 0
12 Vlag van Georgië Georgië C 4 2 0 2 53 5 5 6 0
13 Vlag van Fidji Fidji A 4 1 0 3 84 10 8 6 0
14 Vlag van Tonga Tonga C 4 1 0 3 70 8 3 8 0
15 Vlag van Samoa Samoa B 4 1 0 3 69 7 5 10 0
16 Vlag van Roemenië Roemenië D 4 1 0 3 60 7 5 5 0
17 Vlag van Namibië Namibië C 4 0 0 4 70 8 6 6 0
18 Vlag van Kanada Kanada D 4 0 0 4 58 7 4 5 0
19 Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State B 4 0 0 4 50 5 2 7 0
20 Vlag van Uruguay Uruguay A 4 0 0 4 30 2 1 6 0
Totaal 48 2439 271 197 224 8

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) "Rugby Union – IRB Rugby World Cup – Most individual points in a tournament". ESPNscrum. Besoek op 8 Desember 2019.
  2. (en) "Rugby Union – IRB Rugby World Cup – Most individual tries in a tournament". ESPNscrum. Besoek op 8 Desember 2019.
  3. (en) "New Zealand retain Rugby World Cup with ruthless display against Australia". Guardian. 31 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  4. (en) "Rugby World Cup 2015: Rugby Championship downs Six Nations". New Zealand Herald. 19 October 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  5. (en) "Rugby World Cup 2015: South Africa 32–34 Japan". BBC. 19 September 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  6. (en) "Japan sign off with third win of the tournament by beating the USA". The Guardian. 11 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  7. (en) "Rugby World Cup 2015: Japan beat USA in final pool game". BBC. 11 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  8. (en) "IRB confirm 2015 & 2019 host bids". BBC. 15 Augustus 2008. Besoek op 8 Desember 2019.
  9. (en) "England set to get 2015 World Cup". BBC. 1 Julie 2009. Besoek op 8 Desember 2019.
  10. (en) "England to host 2015 Rugby World Cup with Japan chosen for 2019". The Telegraph. 28 Julie 2009. Besoek op 8 Desember 2019.
  11. (en) "England will host 2015 World Cup". BBC. 28 Julie 2009. Besoek op 8 Desember 2019.
  12. (en) "World Athletics Championships 2017 the latest addition to Britain's golden decade of sport". telegraph.co.uk. 11 November 2011. Besoek op 8 Desember 2019.
  13. (en) "Golden decade of sport in Britain starts now". telegraph.co.uk. 28 Julie 2009. Besoek op 8 Desember 2019.
  14. (en) "Groot veranderinge aan RWB kwalifisering". worldcupweb.com. 10 Mei 2007. Besoek op 30 Junie 2009.
  15. 15,0 15,1 (en) "Millennium Stadium chosen as 2015 Rugby World Cup venue". BBC. 24 Mei 2011. Besoek op 8 Desember 2019.
  16. (en) "Rugbywêreldbeker: gids vir Engeland 2015 stadions". The Telegraph. 28 Junie 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 November 2010. Besoek op 8 Desember 2019.
  17. (en) "Millennium-stadion bevestig as RWB'15 stadion". ESPNscrum. 24 Mei 2011. Besoek op 8 Desember 2019.
  18. (en) "Exeter se Sandy Park op 2015 Rugbywêreldbeker kortlys". BBC Sport. BBC. 4 Maart 2013. Besoek op 8 Desember 2019.
  19. (en) Rumsby, Ben (3 April 2013). "2015 Rugbywêreldbeker kan Manchester City slegs oorreed om een wedstryd te hê". The Telegraph. Besoek op 8 Desember 2019.
  20. (en) "RWB 2015 stadions en skedule bekendgestel". rugbyworldcup.com. Internasionale Rugbyraad. 2 Mei 2013. Besoek op 2 Mei 2013.
  21. (en) "Top vier kom ooreen op loting vir RWB 2015". rugbyworldcup.com. Besoek op 29 November 2012.
  22. (en) "Rugbywêreldbeker 2015 loting – England geloot saam met Wallis en Australië in 'Poel van die dood'". Daily Telegraph. 3 Desember 2012. Besoek op 8 Desember 2019.
  23. (en) "Rugby – ITV Sport: 2015 Rugbywêreldbekerloting". Itv.com. 27 Mei 2011. Besoek op 3 Desember 2012.
  24. (en) "Engeland saam met Wallis en Australië in 2015 Rugbywêreldbekerloting". The Guardian. 3 Desember 2012. Besoek op 8 Desember 2019.
  25. (en) "Rugby World Cup: Wales, Ireland, England and Scotland learn fate". BBC. 3 Desember 2012. Besoek op 8 Desember 2019.
  26. 26,0 26,1 26,2 (en) "Tournament Rules". rugbyworldcup.com. Besoek op 14 Augustus 2007.
  27. (en) "Match officials announced for Rugby World Cup 2015". worldrugby.com. Wêreldrugby. 7 April 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  28. (en) "Drew Mitchell breaks Australia tries record in trouncing of Uruguay". The Guardian. 27 September 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  29. (en) "THE NUMBERS GAME: Stuart Lancaster's England record doesn't make for pretty reading after the Rugby World Cup exit". Daily Mail. 4 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  30. (en) "Beale, not Foley, to blame for England's early exit?". Reuters. 5 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  31. (en) "Bernard Foley breaks English hearts with two first-half tries as hosts are sent crashing out of the World Cup". Daily Mail. 3 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  32. (en) "England put to the sword after Australia's Bernard Foley cuts loose". The Guardian. 3 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  33. (en) "Tonga 10-17 Georgia". BBC. 19 September 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  34. (en) "Georgia spring first surprise by taking down Tonga". ESPNscrum. 19 September 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  35. (en) "Georgia introduce young blood into team to face Tonga". rugbybworldcup.com. 17 September 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  36. (en) "Record Rugby World Cup attendance at Wembley Stadium". rugbybworldcup.com. 20 September 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  37. (en) "All Blacks name most experienced ever XV to take on Pumas". Reuters. 18 September 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  38. (en) "New Zealand made to work for World Cup win by tough-tackling Namibia". The Guardian. 24 September 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  39. (en) "Rugby World Cup 2015: Tonga 35-21 Namibia". BBC. 29 September 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  40. (en) "Rugby World Cup 2015: Namibia 16-17 Georgia". BBC. 7 October 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  41. (en) "Namibia 16 Georgia 17 – Mamuka Gorgodze leads Lelos to victory but Nambia claim first ever World Cup point". Daily Telegraph. 7 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  42. (en) "Italy fire up their World Cup campaign with comeback win over Canada". The Guardian. 26 September 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  43. (en) "RWC 2015 breaks another record at Wembley Stadium". rugbybworldcup.com. 27 September 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  44. (en) "Vlaicu completes dramatic comeback for Romania". ESPNscrum. 6 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  45. (en) "Rugby World Cup: New Zealand beat France 62-13 to reach semis". BBC. 17 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2015.
  46. (en) "All Blacks 62-13 France: Les Bleus given a nine-try masterclass as champions set up Rugby World Cup semi-final with South Africa". Daily Mail. 17 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  47. (en) "Savea plays down Lomu comparison". Sporting Life. 18 Oktober 2015. Besoek op 18 Oktober 2015.
  48. (en) "Rugby World Cup 2015: Ireland 20-43 Argentina". BBC Sport. 18 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  49. (en) "Ireland 20-43 Argentina: how World Cup quarter-final was won and lost". The Guardian. 18 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  50. (en) "Ross Ford and Jonny Gray back in Scotland starting team". rugbybworldcup.com. 18 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  51. (en) "Australia 35 Scotland 34". The Guardian. 18 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2015.
  52. (en) "World Rugby Statement: Match officials' performance review (Australia v Scotland)". 18 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  53. (en) "Rugby World Cup 2015: South Africa 18-20 New Zealand". BBC. 24 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  54. 54,0 54,1 (en) "Rugby: All Blacks unchanged for final". Otago Daily Times. 30 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  55. (en) "Wallabies flanker Michael Hooper brings up his 50th Test against Argentina". Fox Sports Australia. 23 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  56. (en) "Rugby World Cup: Australia beat Argentina to reach final". BBC. 25 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  57. (en) Lambley, Garrin (31 Oktober 2015). "Habana praises 50-Test cap Lambie". sport24. Besoek op 8 Desember 2019.
  58. (en) "It's official – this New Zealand side are the greatest rugby union team ever". Daily Telegraph. 31 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  59. (en) "New Zealand 34-17 Australia: All Blacks claim record third Rugby World Cup crown as tries from Nehe Milner-Skudder, Ma'a Nonu and Beauden Barrett settle all-Southern hemisphere final". Daily Mail. 31 Oktober 2015. Besoek op 8 Desember 2019.
  60. (en) "Rugby Union – Statsguru – Test matches – Team records". ESPNscrum. Besoek op 8 Desember 2019.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Rugbywêreldbeker Rugbyball2.jpg

Australië / Nieu-Seeland 1987Engeland / Frankryk / Ierland / Skotland / Wallis 1991Suid-Afrika 1995Engeland / Frankryk / Ierland / Skotland / Wallis 1999Australië 2003Frankryk 2007Nieu-Seeland 2011Engeland / Wallis 2015Japan 2019Frankryk 2023