Rugbywêreldbeker 1987

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Rugbywêreldbeker 1987
RugbyWorldCup.svg
Toernooibesonderhede
Gasheer Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland
Vlag van Australië Australië
Datums 22 Mei – 20 Junie
Aantal nasies 16
Finale posisies
Kampioen Gold medal blank.svg Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland
Naaswenner Silver medal blank.svg Vlag van Frankryk Frankryk
Derde plek Bronze medal blank.svg Vlag van Wallis Wallis
Toernooistatistiek
Wedstryde 32
Bywoning 604 500 (gem. 18 891 per wedstryd)
Drieë 224 (gemiddeld 7 per wedstryd)
Meeste punte Vlag van Nieu-Seeland Grant Fox (126)[1]
Meeste drieë Vlag van Nieu-Seeland Craig Green
Vlag van Nieu-Seeland John Kirwan (6 drieë elk)[2]
← Geen
1991

Die Rugbywêreldbeker 1987 het vanaf 22 Mei tot en met 20 Junie 1987 in beide Australië en Nieu-Seeland plaasgevind. Dit was die eerste rugbywêreldbeker van die vierjaarlikse rugbywêreldkampioenskap wat deur die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR) aangebied word.

Die Webb Ellis-beker waarom meegeding is

16 nasionale rugbyspanne het aan die Rugbywêreldbeker 1987 deelgeneem: Die destydse sewe lede van die IRVR (Australië, Engeland, Frankryk, Ierland, Nieu-Seeland, Skotland en Wallis), saam met die voorste nielede wat deur die IRVR genooi is (Argentinië, Fidji, Italië, Japan, Kanada, Roemenië, Tonga, die Verenigde State en Zimbabwe). Vir Wes-Samoa is ten spyte van ’n beter speelkwaliteit in vergelyking met sommige van die genooide nasionale rugbyspanne nie ’n uitnodiging gestuur nie. Die Sowjetunie is wel genooi om aan die toernooi deel te neem, maar hulle het weens Suid-Afrika se lidmaatskap by die IRVR dié aanbod verwerp.[3] Suid-Afrika kon nie aan die rugbywêreldbeker deelneem nie as gevolg van ’n sportboikot teen dié land.

Tydens die Rugbywêreldbeker 1987 is 32 wedstryde beslis. Die spanne is in vier poele van vier spanne elk verdeel, waarvan elke span een keer teen al die ander spanne van die poel gespeel het. Die boonste twee spanne van elke poel het hierna vir die kwarteindrondte gekwalifiseer. Die spanne wat tot die kwarteindrondte gevorder het, het outomaties vir die volgende Rugbywêreldbeker 1991 gekwalifiseer.

Nieu-Seeland wen die trofee nadat hulle Frankryk met 29–9 in die eindstryd op Edenpark in Auckland klop en sodoende die eerste rugbywêreldbekerwenners word.[4] Wallis eindig in die derde en Australië in die vierde plek; interessant genoeg het die vier poelwenners as die vier beste spanne van die toernooi geëindig. Die kwarteindstryd waarin Frankryk Australië 30–24 kon klop, word as een van die beste wedstryde in die rugbywêreldbekergeskiedenis beskou.[5]

Toewysing[wysig | wysig bron]

Aan die begin van die 1980's het die idee van ’n rugbywêreldbekertoernooi opgedaag, maar tydens ’n vergadering van die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR) is dié voorstel verwerp. Die Australiese en Seelandse rugbyunies het vervolgens – onafhanklik van mekaar – ’n brief vir die IRVR geskryf, waarin hulle op die aanbieding van ’n rugbywêreldbekertoernooi aangedring het. 1985 is die voorstel, ten spyte van veral Britse en Ierse weerstand, goedgekeur. Australië en Nieu-Seeland is vervolgens die Rugbywêreldbeker 1987 toegeken. Die beslissende stem was van Suid-Afrika, wat die projek ten spyte van die voortgesette boikot teen die land weens apartheid ondersteun het.

Deelnemers[wysig | wysig bron]

Die sewe lede van die IRVR het outomatiese vir die Rugbywêreldbeker in 1987 gekwalifiseer: Die gashere Australië en Nieu-Seeland, die vier tuisnasies Engeland, Ierland, Skotland en Wallis asook Frankryk. Die IRVR-lid Suid-Afrika is in 1984 weens sy apartheidsbeleid van die beplande toernooi geskors; nasionale rugbyspanne van ander deelnemende lande het egter ook ná die Rugbywêreldbeker 1987 wedstryde teen die Springbokke beslis. Vir die oorblywende nege plekke is nie ’n kwalifisering gehou nie. Die nasionale rugbyspanne van Argentinië, Fidji, Italië, Japan, Kanada, Tonga, die Verenigde State en Zimbabwe is deur die IRVR genooi om deel te neem. Wes-Samoa is egter nie genooi nie, ten spyte van sy beter plasing op die destydse nieamptelike wêreldranglys bo Tonga. Die Sowjetse nasionale rugbyspan is ook vir die toernooi genooi, maar hulle het die aanbod uit protes teen die Suid-Afrikaanse IRVR-lidmaatskap verwerp. Vervolgens het Roemenië die Sowjetunie vervang.

Span Kwalifiseringmetode Vorige beste prestasie Poel
Vlag van Australië Australië Gashere Debuut 1
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland 3
Vlag van Engeland Engeland Volle lede 1
Vlag van Frankryk Frankryk 4
Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland 2
Vlag van Skotland Skotland 4
Vlag van Wallis Wallis 2
Vlag van Argentinië Argentinië Uitnodiging 3
Vlag van Kanada Kanada 2
Vlag van Fidji Fidji 3
Vlag van Italië Italië 3
Vlag van Japan Japan 1
Vlag van Roemenië Roemenië 4
Vlag van Tonga Tonga 2
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 1
Vlag van Zimbabwe Zimbabwe 4

Stadions[wysig | wysig bron]

Australië het 11 wedstryde op twee verskeie plekke gehuisves, terwyl Nieu-Seeland 21 wedstryde op nege plekke aangebied het.

Auckland, Noordeiland Wellington, Noordeiland Christchurch, Suideiland Dunedin, Suideiland
Edenpark Athletic Park Lancasterpark Carisbrook
36°52′30″S 174°44′41″O / 36.87500°S 174.74472°O / -36.87500; 174.74472 (Edenpark) 41°19′2″S 174°46′37″O / 41.31722°S 174.77694°O / -41.31722; 174.77694 (Athletic Park) 43°32′31″S 172°39′15″O / 43.54194°S 172.65417°O / -43.54194; 172.65417 (Lancasterpark) 45°53′37″S 170°29′26″O / 45.89361°S 170.49056°O / -45.89361; 170.49056 (Carisbrook)
Kapasiteit: 48 000 Kapasiteit: 39 000 Kapasiteit: 36 500 Kapasiteit: 35 000
Eden Park cropped.jpg All Blacks vs British Lions 31 July 1971, Athletic Park, Wellington (19957594411).jpg Lancaster Park aerial July 2011.jpg Carisbrook.jpg
Rotorua, Noordeiland
Rugbywêreldbeker 1987 (Australië)
Napier, Noordeiland
Rotorua Int’l Stadion McLeanpark
38°9′21″S 176°13′27″O / 38.15583°S 176.22417°O / -38.15583; 176.22417 (Rotorua Internasionale Stadion) 39°30′7″S 176°54′46″O / 39.50194°S 176.91278°O / -39.50194; 176.91278 (McLeanpark)
Kapasiteit: 35 000 Kapasiteit: 30 000
McLean Park, Napier.jpg
Hamilton, Noordeiland Brisbane, Queensland
Waikato Ballymore
37°46′52″S 175°16′6″O / 37.78111°S 175.26833°O / -37.78111; 175.26833 (Waikatostadion) 27°26′31″S 153°1′4″O / 27.44194°S 153.01778°O / -27.44194; 153.01778 (Ballymorestadion)
Kapasiteit: 30 000 Kapasiteit: 24 000
Hamilton 03.jpg
Sydney, Nieu-Suid-Wallis Invercargill, Suideiland Palmerston North, Noordeiland
Concord-ovaal Rugby Park Showgrounds-ovaal
33°52′6″S 151°6′34″O / 33.86833°S 151.10944°O / -33.86833; 151.10944 (Concord-ovaal) 46°25′1″S 168°21′46″O / 46.41694°S 168.36278°O / -46.41694; 168.36278 (Rugby Park-stadion) 40°21′24″S 175°36′4″O / 40.35667°S 175.60111°O / -40.35667; 175.60111 (Showgrounds-ovaal)
Kapasiteit: 20 000 Kapasiteit: 30 000 Kapasiteit: 20 000
Concord Oval eastern grandstand.JPG Rugby Park Invercargill.jpg Fmgstadium.JPG

Formaat[wysig | wysig bron]

Die Rugbywêreldbeker 1987 is oor 29 dae tussen 16 verskillende nasies oor 32 wedstryde gespeel. Dit het op 22 Mei 1987 op Edenpark in Auckland met ’n wedstryd tussen die gasheer, Nieu-Seeland, en Italië afgeskop. Die toernooi het geëindig by dieselfde stadion op 20 Junie met die eindstryd tussen Nieu-Seeland en Frankryk, waartydens die All Blacks die Webb Ellis-beker ingepalm het.

Poele[wysig | wysig bron]

Poel 1 Poel 2 Poel 3 Poel 4

Vlag van Australië Australië
Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Japan Japan
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State

Vlag van Kanada Kanada
Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland
Vlag van Tonga Tonga
Vlag van Wallis Wallis

Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Fidji Fidji
Vlag van Italië Italië
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland

Vlag van Frankryk Frankryk
Vlag van Roemenië Roemenië
Vlag van Skotland Skotland
Vlag van Zimbabwe Zimbabwe

Die poelwedstryde is onder die twee gashere soos volg verdeel:

  • Poel 1 is in Australië beslis
  • Van Poel 2 is vyf wedstryde in Nieu-Seeland en een wedstryd in Australië beslis
  • Poel 3 is in Nieu-Seeland beslis
  • Poel 4 is in Nieu-Seeland beslis

Poelfase[wysig | wysig bron]

Die eerste Rugbywêreldbekertoernooi is deur 16 nasionale rugbyspanne beslis. Daar is geen kwalifikasie gehou om die deelnemende spanne te bepaal nie, die deelnemende spanne is egter deur die Internasionale Rugbyvoetbalraad genooi. Vir die poelfase is die 16 deelnemende spanne in vier poele van vier spanne elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde poel gespeel, dus het elke span drie wedstryde in die poelfase beslis. Twee punte is vir ’n oorwinning toegeken, een vir ’n gelykop en geen punte vir ’n nederlaag: spanne wat met dieselfde aantal punte geëindig het is volgens gedrukte drieë gerangskik, in plaas van die punte wat total aangeteken is (sou dit anders gewees het, sou Argentinië in Poel C tweede geëindig het, bo Fidji; Frankryk sou steeds Poel D eerste afgesluit het.)

Klassifisering binne elke poel was gegrond op die volgende puntestelsel:

  • Twee wedstrydpunte vir ’n oorwinning;
  • Een vir ’n gelykop;
  • geen vir ’n nederlaag.

Aan die einde van die poelfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vierde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die twee top spanne wat na die kwarteindrondte deurdring het.

Uitklopfase[wysig | wysig bron]

Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit agt wedstryde bestaan het: vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde, ’n derdeplekwedstryd en die eindstryd.

Die wenner en naaswenner van elk van die poele het ná die uitklopfase deurgedring. Poelwenners het teen naaswenners in ander poele in die kwarteindstryde gespeel, byvoorbeeld: die wenner van Poel 1 het teen die naaswenner van Poel 2 en die wenner van Poel 2 teen die naaswenner van Poel 1 gespeel. Spanne van dieselfde poel sou dus eers weer in óf die klein finale óf die eindstryd kon ontmoet het.

Elke wedstryd in die uitklopfase móés in ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. Indien daar ná tagtig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om te bepaal wie die wenner is. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel; die spanne het dan 10 minute aan ’n kant gespeel. Indien daar dan steeds geen wenner was nie is daar vir tien minute gespeel in ’n uitklopformaat, waar die eerste span wat daarin geslaag het om punte aan te teken, gewen het. Indien daar steeds nie ’n wenner was ná 110 minute nie is die wenner bepaal deur ’n stelskopkompetisie.

1987-effek op 1991-kwalifisering[wysig | wysig bron]

Die agt spanne wat tot die kwarteindrondte gevorder het, het outomaties vir die volgende Rugbywêreldbeker 1991 in Engeland gekwalifiseer. Hulle is Australië, Engeland, Fidji, Frankryk, Ierland, Nieu-Seeland, Skotland en Wallis.

Wedstryde[wysig | wysig bron]

Poelwedstryde[wysig | wysig bron]

Poel 1[wysig | wysig bron]

Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
Vlag van Australië Australië 3 3 0 0 18 108 41 6
Vlag van Engeland Engeland 3 2 0 1 15 100 32 4
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 3 1 0 2 5 39 99 2
Vlag van Japan Japan 3 0 0 3 7 48 123 0

Poel 2[wysig | wysig bron]

Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
Vlag van Wallis Wallis 3 3 0 0 13 82 31 6
Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland 3 2 0 1 11 84 41 4
Vlag van Kanada Kanada 3 1 0 2 7 65 90 2
Vlag van Tonga Tonga 3 0 0 3 3 29 98 0

Poel 3[wysig | wysig bron]

Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland 3 3 0 0 30 190 34 6
Vlag van Fidji Fidji 3 1 0 2 6 56 101 2
Vlag van Italië Italië 3 1 0 2 4 40 110 2
Vlag van Argentinië Argentinië 3 1 0 2 5 49 90 2
  • Fidji het gekwalifiseer op grond van die meeste drieë (Fidji 6, Italië 5, Argentinië 4)

Poel 4[wysig | wysig bron]

Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
Vlag van Frankryk Frankryk 3 2 1 0 25 145 44 5
Vlag van Skotland Skotland 3 2 1 0 22 135 69 5
Vlag van Roemenië Roemenië 3 1 0 2 5 61 130 2
Vlag van Zimbabwe Zimbabwe 3 0 0 3 5 53 151 0
  • Frankryk het gekwalifiseer as poelwenner nadat hulle drie drieë en Skotland twee drie tydens die gelykop met 20 elk gedruk het.

Uitklopwedstryde[wysig | wysig bron]

Kwarteindrondte Halfeindrondte Eindstryd
                   
6 Junie – Christchurch        
 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  30
14 Junie – Brisbane
 Vlag van Skotland Skotland  3  
 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  49
8 Junie – Brisbane
   Vlag van Wallis Wallis  6  
 Vlag van Wallis Wallis  16
20 Junie – Auckland
 Vlag van Engeland Engeland  3  
 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  29
7 Junie – Auckland
   Vlag van Frankryk Frankryk  9
 Vlag van Frankryk Frankryk  31
13 Junie – Sydney
 Vlag van Fidji Fidji  16  
 Vlag van Frankryk Frankryk  30 Uitspeel om derde plek
7 Junie – Sydney
   Vlag van Australië Australië  24   18 Junie – Rotorua
 Vlag van Australië Australië  33
   Vlag van Wallis Wallis  22
 Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland  15  
 Vlag van Australië Australië  21

Kwarteindrondte[wysig | wysig bron]

Halfeindrondte[wysig | wysig bron]

Klein finale (vir die derde plek)[wysig | wysig bron]

Eindstryd[wysig | wysig bron]


Rugbywêreldkampioen 1987
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland

Finale puntestand[wysig | wysig bron]

Hierdie tabel toon die finale puntestand van al 16 deelnemende nasionale rugbyspanne in die Rugbywêreldbeker 1987.[6]

Rang Span Poel Wed Wen Gel Ver Pte Drieë Doelskoppe Strafdoele Skepdoele
1 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland 3 6 6 0 0 298 43 30 21 1
2 Vlag van Frankryk Frankryk 4 6 4 1 1 215 34 26 8 1
3 Vlag van Wallis Wallis 2 6 5 0 1 126 20 11 5 3
4 Vlag van Australië Australië 1 6 4 0 2 186 26 20 12 2
In die kwarteindrondte uitgeskakel
5 Vlag van Skotland Skotland 4 4 2 1 1 138 22 16 6 0
6 Vlag van Engeland Engeland 1 4 2 0 2 103 15 11 7 0
7 Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland 2 4 2 0 2 99 13 10 7 2
8 Vlag van Fidji Fidji 3 4 1 0 3 72 8 5 9 1
In die poelfase uitgeskakel
9 Vlag van Kanada Kanada 2 3 1 0 2 65 8 3 8 1
10 Vlag van Roemenië Roemenië 4 3 1 0 2 61 6 2 11 0
11 Vlag van Argentinië Argentinië 3 3 1 0 2 49 4 3 9 0
12 Vlag van Italië Italië 3 3 1 0 2 40 5 1 4 2
13 Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 1 3 1 0 2 39 5 5 2 1
14 Vlag van Zimbabwe Zimbabwe 4 3 0 0 3 53 5 3 9 0
15 Vlag van Japan Japan 1 3 0 0 3 48 7 1 5 1
16 Vlag van Tonga Tonga 2 3 0 0 3 29 3 1 5 0
Totaal 32 1621 224 148 128 15

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) "Rugby Union – IRB Rugby World Cup – Most individual points in a tournament". ESPNscrum. Besoek op 25 Oktober 2019.
  2. (en) "Rugby Union – IRB Rugby World Cup – Most individual tries in a tournament". ESPNscrum. Besoek op 25 Oktober 2019.
  3. (en) Alexander Fedorets (31 Julie 2007). "Russians target 2011 World Cup". The M&G Online. Besoek op 25 Oktober 2019.
  4. (en) "1987: Kiwis see off France in final". BBC. 24 September 2003. Besoek op 25 Oktober 2019.
  5. (en) "1987: France 30-24 Australia". BBC. 24 September 2003. Besoek op 25 Oktober 2019.
  6. (en) "Rugby Union – Statsguru – Test matches – Team records". ESPNscrum. Besoek op 25 Oktober 2019.

Verdere leesstof[wysig | wysig bron]

  • (en) Davies, Gerald (2004). The History of the Rugby World Cup. Sanctuary Publishing Ltd. ISBN 1-86074-602-0.
  • (en) Farr-Jones, Nick (2003). Story of the Rugby World Cup. Australian Post Corporation. ISBN 0-642-36811-2.
  • (en) Harding, Grant; Williams, David (2000). The Toughest of Them All: New Zealand and South Africa: The Struggle for Rugby Supremacy. Auckland, Nieu-Seeland: Penguin Books. ISBN 978-0-14-029577-1.
  • (en) Peatey, Lance (2011). In Pursuit of Bill: A Complete History of the Rugby World Cup. New Holland Publishers. ISBN 978-1-74257-191-1.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]


Rugbywêreldbeker Rugbyball2.jpg

Australië / Nieu-Seeland 1987Engeland / Frankryk / Ierland / Skotland / Wallis 1991Suid-Afrika 1995Engeland / Frankryk / Ierland / Skotland / Wallis 1999Australië 2003Frankryk 2007Nieu-Seeland 2011Engeland / Wallis 2015Japan 2019Frankryk 2023