Donald Trump

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Donald Trump
Donald Trump official portrait.jpg
45ste President van die Verenigde State
Ampstermyn 20 Januarie 201720 Januarie 2021
Voorganger Barack Obama
Opvolger Joe Biden
Geboortedatum 14 Junie 1946 (1946-06-14) (75 jaar oud)
Geboorteplek Queens, New York Stad
Sterftedatum
Sterfteplek
Eerste Dame Melania Trump (née Knauss)
Politieke party Republikein (2012–hede; 2009–11; 1987–99)[1]
Visepresident Mike Pence
Handtekening Donald Trump Signature.svg
Donald Trump
Gebore
Donald John Trump
NasionaliteitVlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State
BeroepVoorsitter en president van die Trump-organisasie
Voorsitter van Trump Plaza Associates, LLC
Voorsitter van Trump Atlantic City Associates
Gasheer van The Apprentice (2004–15)
Termyn1968–hede
Politieke partyVorige affiliasies:
Onafhanklik (2011–12)[1]
Demokraties (23001–09;[1] 1987[2])
Reformiste (1999–2001)[1]
EggenootIvana Zelníčková (1977–91)
Marla Maples (1993–99)
Melania Knauss (2005–hede)
KindersVyf: Donald Jr., Ivanka, Eric, Tiffany, Barron
Ouer(s)Fred Trump
Mary Anne MacLeod Trump
Webwerfdonaldjtrump.com

Donald John Trump (gebore 14 Junie 1946 in Queens, New York Stad) is ’n Amerikaanse sakemagnaat en die 45ste President van die Verenigde State van Amerika. Hy was die Republikeinse Party se kandidaat en het sy Demokratiese teenstander Hillary Clinton op 8 November 2016 in die Amerikaanse presidentsverkiesing verslaan, hoewel hy minder stemme as sy op hom verenig het. Hy is op 20 Januarie 2017 as die 45ste president beëdig. Op 20 Januarie 2021 is hy deur die Demokraat Joe Biden opgevolg, wat hom in die Amerikaanse presidentsverkiesing 2020 verslaan het.

Op 70 jaar was Trump die oudste en welvarendste persoonlikheid wat ooit die amp van president van die VSA beklee het, asook die eerste sonder enige voorafgaande militêre of politieke loopbaan en die vyfde wat op nasionale vlak geen meerderheid van die uitgebragte stemme op hom verenig het nie. Trump is ook ’n belegger, skrywer en TV-persoonlikheid. In 1971 het hy die voorsitter van die eiendomsgroep geword wat in besit van sy familie is en dit hernoem tot The Trump Organization. Hy het die onderneming vervolgens uitgebrei om die bou en renovasie van wolkekrabbers, hotelle, kasinos en gholfbane in te sluit. Die onderneming Trump Entertainment Resorts is deur hom gestig.

Hy het in Junie 2015 sy kandidatuur vir die Amerikaanse presidentskap van November 2016 aangekondig en is op 19 Julie 2016 deur die Republikeinse Party amptelik as die party se presidentskandidaat benoem.

Vroeë lewe

Donald Trump se voorouers aan vaderskant is afkomstig uit die Duitse nedersetting Kallstadt in die Palts-streek, en van die Buite-Hebride in Skotland aan moederskant. Sy grootouers en sy moeder is almal in Europa gebore. Trump is op 14 Junie 1946 in Jamaica, Queens, 'n woonbuurt in die stad New York gebore. Hy is die vierde van vyf kinders van Frederick Christ "Fred" Trump (1905–1999) en Mary Anne Trump (née MacLeod, 1912–2000). Trump het twee susters, Maryanne en Elizabeth, en twee broers, Fred Jr., en Robert. Trump se ouer broer, Fred Jr., het in 1981 weens alkoholisme gesterf. Trump het al aangedui dat sy broer se dood aanleiding gegee het tot sy besluit om homself te weerhou van enige alkoholiese drank en sigarette. Robert Trump is in Augustus 2020 oorlede.

Grensmuur

Een van Trump se verkiesingsbeloftes was om 'n muur teen die Meksikaanse grens op te rig, en Republikeine het oorweeg om aksyns van tot 20% op Meksikaanse invoere te hef wat effektief vir die muur sou betaal. Meksiko is byvoorbeeld die grootste verskaffer van vars groente aan die V.S.A., en het in 2016 groente ter waarde van $5.6 miljard na die V.S.A. uitgevoer.[4] Teen die einde van Trump se termyn het betonmure of metaalheinings oor 'n afstand van 423 myl gestrek, waarvan sekere dele opknappings van bestaande mure was.

2020 verkiesing

In die 2020 verkiesing het 159,633,396 Amerikaners gestem, die grootste getal tot nog toe, waarvan Biden en Harris 51.3% op hul verenig het, en Trump en Pence, 46.8%. Trump was van mening dat grootskaalse verkiesingsbedrog die skaal in Biden se guns geswaai het, en het etlike geregtelike aksies geloots om sekere bepalende uitslae ongeldig te verklaar. Die deelstaat Texas het ook 'n aksie geloots maar was ewe onsuksesvol in die hof. Uiteindelik het Trump, sy regsverteenwoordiger Rudy Giuliani en ander Republikeine vurige toesprake voor die Kapitoolgebou gehou. Sekere optoggangers het die Kapitool bestorm en binnegedring. Hiervoor het die senaat gepoog om Trump nogmaals in 'n staat van beskuldiging te plaas, maar kon nie die nodige twee derde meerderheid verkry om hom skuldig te bevind nie.[5]

Buitelandse beleid

Die prioriteite van Donald Trump se buitelandse en veiligheidsbeleid het hul uiting gevind in die leuse America first – 'n merkbare koersverandering en breuk met Washington se politieke tradisies. Met hierdie nuwe doktrine het Trump beoog om groter speelruimte in sy buitelandse beleid te laat vir nasionale belange van die Verenigde State waar dit eensydig afdwingbaar was. Sy administrasie het gevolglik daarna gestrewe om verpligtinge, wat die VSA ingevolge internasionale ooreenkomste opgedoen het, te verminder en die land se militêre slaankrag te vergroot.[6] 'n Klem is dadelik geplaas op bestryding van gewelddadige ekstremisme en herposisionering vir grootmoondheidskompetisie met China en Rusland.[7]

China

President Trump het 'n beleid in werking gestel wat beoog het om China se toenemende geopolitiese invloed hok te slaan. Spesifiek is daar opgetree teen China se ongunstige handelspraktyke en hul strewe na politieke, ekonomiese en tegnologiese dominansie deur finansiering van groot projekte in ontwikkelende lande. Daar is gevrees dat bates en natuurlike hulpbronne van arm lande in Chinese hande sal val wanneer hierdie lande nie hul Chinese leningsverpligtinge kan nakom nie. China se strategiese belange in Afrika het reeds veral olie, gas, steenkool en metale ingesluit, wat vir hul konstruksie- en vervaardigingsektore benodig is, terwyl Afrika lenings vir infrastruktuurprojekte benodig het. Zambië, Angola, die DRK, Mosambiek, Ethiopië, Soedan, Kenia en Djiboeti het onder die lande getel wat teen 2018 reeds van hul bates aan Chinese beheer moes afstaan.[8]

Daar is perke gestel op Chinese beleggings in die VSA wat kon meebring dat Amerikaanse tegnologie en handelsgeheime in Chinese hande val, en die uitvoer van siviele kerntegnologie na China is in 2018 aan streng beperkings onderwerp. Tariewe van $250 miljard is op Chinese goedere geplaas ten einde handelspraktyke te kortwiek wat Amerikaanse maatskappye benadeel het.[9]

In sy verkiesingsveldtog het Trump sterk kritiek uitgespreek oor Amerika se buitelandse hulp tydens sy voorgangers se termyne. 'n Afskaling van buitelandse hulp sou egter in China se hande speel wat beplan het om $1 biljoen se konstruksiehulp aan 100 lande beskikbaar te stel. Gevolglik is Trump se beleid in Oktober 2018 aangepas om buitelandse hulpprogramme vir infrastruktuur in Afrika, Asië en die Amerikas te bevorder. Dié hulpprogramme het $60 miljard se lenings, leningswaarborge en versekering teen politieke risikos vir maatskappye behels wat in ontwikkelende lande wou besigheid doen. Die hoop is uitgespreek dat die nuwe stelsel beleggings volgens maksimum ekonomiese en politieke effek sou toeken, en gelyketyd die korrupsie en wanbestuur sou systap waardeur China se beleggings in Maleisië en elders gekenmerk is.[9]

Afrika

Weens Trump se kenmerkende America first-benadering was belangrike beleidsaanpassings jeens Afrika te wagte. Desondanks is Amerika se voorafgaande betrokkenheid by Afrika grootliks uit sy eie oorwegings en die kongres se invloed gehandhaaf. Sy grondige skeptisisme oor buitelandse betrokkenheid, en veral in armer ontwikkelende lande, het wel hand aan hand gegaan met 'n afskaling van dié internasionale handelsooreenkomste wat as onbillik teenoor die Verenigde State beskou is. Amerikaanse steun vir internasionale hulporganisasies waarvan Afrika afhanklik is, het onder die loep gekom, en Amerika se beperkte militêre teenwoordigheid in Afrika is ingekort van 7 200 ontplooide personeel in 2018, tot 7 000 in 2019 en 6 000 in 2020. Ten spyte van die besnoeiing van AFRICOM-magte, is beplan om tussen 2021 en 2025 meer as $330 miljoen te spandeer om 27 basisse op die vasteland te versterk en uit te brei.[7]

Trump het min aptyt vir betrokkenheid by Afrika se interne beleidskwessies getoon. Tydens sy eerste termyn het hy dan nie soos sy twee voorgangers na die vasteland gereis nie, en Afrika se publieke gesondheid of die integriteit van hul verkiesings het geen hernude aandag geniet nie. Rex Tillerson, sy minister van buitelandse sake, het ontslae geraak van sy departement se kenners rakende Afrika-aangeleenthede, en sy opvolger Mike Pompeo het hierdie kundigheid eweneens nie herstel nie. Trump het Afrika-staatshoofde op die periferie van die VN se Algemene Vergadering ontmoet en enkele Afrika-leiers is in die Withuis ontvang. Diplomasie is gefokus op handel, belegging en hulp, benewens die finansiering van groot hulp- en beleggingsinisiatiewe, en die vestiging van nuwe ondernemings.[7]

In weerwil van Trump se begrotingsvoorstelle wat buitelandse hulp sou inkort, het die Republikeins-beheerde kongres duur humanitêre programme voortgesit, insluitend die president se noodplan vir vigsverligting (PEPFAR). Die staatsdepartement en Amerikaanse agentskap vir internasionale ontwikkeling (USAID) se hulp aan Afrika-lande het $7,1 miljard in die 2019-boekjaar beloop, wat met besteding deur die regering van president Barack Obama gestrook het. Een sg. onregverdige handelsooreenkoms, die African Growth and Opportunity Act, waarvolgens Afrika-produkte suid van die Sahara sonder aksyns na die VSA uitgevoer word, is ongeskonde behou. Trump het ook sy eie handels- en beleggingsinisiatief, Prosper Africa, van stapel gestuur vir fasilitering van private Amerikaanse beleggings in Afrika. Die by Trump ongewilde Overseas Private Investment Corporation wat finansierings- en beleggingsversekering aan Afrika-lande verskaf het, is saam met USAID se ontwikkelingskredietowerheid omskep in die U.S. International Development Finance Corporation wat grootliks op Afrika gefokus is.[7]

Familie

Sien ook

Verwysings

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 "Bush says Trump was a Democrat longer than a Republican 'in the last decade'" (in Engels). PolitiFact Florida Politifact.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Oktober 2019. Besoek op 21 Oktober 2015.
  2. "The man responsible for Donald Trump's never-ending presidential campaign" (in Engels). News Local Massachusetts. Boston.com. 22 Januarie 2014. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Maart 2016. Besoek op 21 Oktober 2015.
  3. (en) Horwtiz, Jeff (22 Julie 2015). "Donald Trump wealth details released by federal regulators". Associated Press. Besoek op 16 Desember 2015.
  4. Border commerce, and who will really pay for the wall, Daniel González, azcentral.com, USA TODAY NETWORK
  5. Donald Trump cleared in impeachment vote over the Captol Hill riot: The 57-43 vote fell short of the two-thirds majority required for conviction, Simon Rushton, 13 Februarie 2021, The National News
  6. (de) Bundeszentrale für politische Bildung (bpb), 23 Junie 2020: Vier Jahre Donald J. Trump: Ein Rückblick auf seine Regierungsbilanz in der Innen- und Außenpolitik. Besoek op 16 Julie 2020
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 Campbell, John (12 Oktober 2020). "U.S. Africa Policy Needs a Reset". Foreign Affairs. Besoek op 13 Oktober 2020.
  8. Kwasi, Stellah (14 Maart 2019). "High cost of having China as Africa's partner of choice" (in Engels). msn money. ISS Today, Daily Maverick. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019. Besoek op 16 Maart 2019.
  9. 9,0 9,1 Thrush, Glen (15 Oktober 2018). "Trump Embraces Foreign Aid to Counter China's Global Influence". msn money. The New York Times. Besoek op 15 Oktober 2018.

Eksterne skakels