Staat Palestina

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
(Aangestuur vanaf Staat van Palestina)
Spring na: navigasie, soek
دولة فلسطين / Dawlat Filasṭīn
Staat van Palestina
Vlag van Palestina Wapen van Palestina
Vlag Wapen
Volkslied: فدائي Fida'i[1][2]
(Arabies vir: "My verlossing")
Ligging van Palestina
Hoofstad (Oos-)Jerusalem[3][4] (geproklameer)
Ramallah (administratief)
Grootste stad Jerusalem (geëis)
Gasa (de facto)
Amptelike tale Arabies
Regering De jure parlementêre
demokrasie bedryfstelsel
de facto as 'n
semi-presidensiële stelsel[5]
Mahmoud Abbas
Rami Hamdallah
Onafhanklikheid
Vorming
• Onafhanklikheidsverklaring
• VN-waarnemer-
status-resolusie
• Verander van PA
• Soewereiniteitsdispuut
met Israel


15 November 1988

29 November 2012
3 Januarie 2013

voortdurend[6][7]
Oppervlakte
 - Totaal
 
 - Water (%)
 
6 220 km²
- Wesoewer 5 860 km²[8]
- Gasastrook 360[9] km2  (-)
2 400 myl2
Bevolking
 - 2014-skatting
 - Digtheid
 
4 550 368[10] (123ste)
731 / km2
1 895 / myl2
BBP (KKP)
 - Totaal
 - Per capita
2008-skatting

$11,95 miljard
$2 900

MOI (2013) 0,686[11] (107de)  –  medium
Gini (2009) 35,5[12] –  medium
Geldeenheid Egiptiese pond (EGP)
Israeliese nuwe sjekel (ILS)
Jordaanse dinar (JOD)[13] (-)
Tydsone
 - Somertyd
PST (UTC+2)
PST (UTC+3)
Internet-TLD .ps
Skakelkode +970
Internasionale erkenning van die Staat van Palestina.
Resultate van die VN-waarnemer-status stemming: ██ Ten gunste ██ Teenoor ██ Onthouding van stemming ██ Afwesig ██ Nie-lede

Die Staat van Palestina (Arabies: دولة فلسطين‎, Dawlat Filasṭīn) of Palestina (Arabies: فلسطين, Filasṭīn) is 'n land met omstrede status, geleë in Wes-Asië, en word deur Israel beset en geëis. Die Staat Palestina is deur die Palestynse Bevrydingsorganisasie verklaar op 15 November 1988[14] en word deur meer as 134 lande erken.[15][16][17][18][19][20][21] Op 31 Oktober 2011 het "Palestina" 'n lid van die UNESCO geword[22] en op 29 November 2012 het die Algemene Vergadering van die Verenigde Nasies met 'n groot meerderheid vir die opname van Palestina as waarnemer gestem.[23] Palestina bestaan uit die Gasastrook en die Wesoewer.[24][25][26]

Verwysings[wysig]

  1. (en) Palestinian National Authority”. Ben Cahoon. URL besoek op 13 Augustus 2014.
  2. (en) Palestine”. (includes audio) URL besoek op 13 Augustus 2014.
  3. (en) (1995)In Bissio, Robert Remo: The World: A Third World Guide 1995–96. Montevideo: Instituto del Tercer Mundo, 443. ISBN 978-0-85598-291-1. 
  4. (en) Jerusalem: Some Legal Issues”. (PDF) 2011. URL besoek op 13 Augustus 2014. Reprinted from: Wolfrum, Rüdiger (ed.) (online 2008-, print 2011). The Max Planck Encyclopedia of Public International Law. Oxford University Press.
  5. (en) Declaration of Independence (1988) (UN Doc)”. Verenigde Nasies: 18 November 1988. URL besoek op 13 Augustus 2014.
  6. (en) PA Weighs 'State of Palestine' Passport”. Arutz Sheva: 5 Desember 2012. URL besoek op 13 Augustus 2014.
  7. (en) Palestine name change shows limitations: "Israel remains in charge of territories the world says should one day make up that state."
  8. (en) The World Factbook: Middle East: West Bank”. Central Intelligence Agency: 7 April 2014. URL besoek op 13 Augustus 2014.
  9. (en) The World Factbook: Middle East: Gaza Strip”. Central Intelligence Agency: 12 Mei 2014. URL besoek op 13 Augustus 2014.
  10. (en) Estimated Population in the Palestinian Territory Mid-Year by Governorate,1997-2016”. State of Palestine. URL besoek op 8 Junie 2014.
  11. (en) 2014 Human Development Report Summary”. pp. 21-25 United Nations Development Programme: 2014. URL besoek op 13 Augustus 2014.
  12. (en) GINI Index: West Bank and Gaza”. URL besoek op 13 Augustus 2014.
  13. (en) Article 4 of the 1994 Paris Protocol.
  14. (en) Berchovitch and Zartman, 2008, p. 43.
  15. (en) Palestine, Palestinians and International Law, Francis A. Boyle, Clarity Press, September 1, 2009, ISBN 093286337X, p19: "As I had predicted to the PLO, the creation of [a] Palestinian State was an instantaneous success. Palestine would eventually achieve de jure diplomatic recognition from about 130 states. The only regional hold-out was Europe and this was because of massive political pressure applied by the United States Government."
  16. (en) Boyle, Francis A.. "The Impending Collapse of Israel in Palestine", MWC News, 30 September 2010. URL besoek op 13 Augustus 2014.
  17. (en) Boyle, Francis A. "Israel is Committing Genocide in Gaza", Rogers Digital Media Group, 2 Junie 2010. URL besoek op 13 Augustus 2014.
  18. (en) "Ecuador latest Latin country to recognize Palestine", RFI, 25 Desember 2010. URL besoek op 13 Augustus 2014.
  19. (en) Mercier, Gilbert. "Ecuador Joins Brazil, Argentina, Uruguay And Bolivia To Recognize Palestine", 26 Desember 2010. URL besoek op 13 Augustus 2014.
  20. (en) Staff writers. "PA hopes for Palestinian state next year", 25 Desember 2010. URL besoek op 13 Augustus 2014.
  21. (es) Government of Uruguay (20 April 2010). “Comunicado conjunto de Uruguay y el Gobierno de la Autoridad Nacional Palestina”. URL besoek op 13 Augustus 2014.
  22. (en) unesco.org: General Conference admits Palestine as UNESCO Member State
  23. (en) reuters.com: Palestinians win implicit U.N. recognition of sovereign state
  24. (en) Staff writers. "Palestinians 'may declare state'", British Broadcasting Corporation, 20 Februarie 2008. URL besoek op 13 Augustus 2014.: "Saeb Erekat, disagreed arguing that the Palestine Liberation Organisation had already declared independence in 1988. "Now we need real independence, not a declaration. We need real independence by ending the occupation. We are not Kosovo. We are under Israeli occupation and for independence we need to acquire independence".
  25. (en) "Palestinians 'may declare state'", British Broadcasting Corporation, 20 Februarie 2008. URL besoek op 13 Augustus 2014.
  26. (en) Pages 44-49 of the written statement submitted by Palestine, 29 January 2004, in the Internasionale Geregshof Advisory Proceedings on the Legal Consequences of the Construction of a Wall in the Occupied Palestinian Territory, referred to the court by U.N. General Assembly resolution A/RES/ES-10/14 (A/ES-10/L.16) adopted on 8 December 2003 at the 23rd Meeting of the Resumed Tenth Emergency Special Session.


 
Lande van Asië

Afghanistan | Armenië2 | Azerbeidjan1 | Bahrein | Bangladesj | Bhoetan | Broenei | Egipte | Filippyne | Georgië1 | Indië | Indonesië | Irak | Iran | Israel | Japan | Jemen | Jordanië | Kambodja | Kasakstan1 | Katar | Kirgisië | Koeweit | Laos | Libanon | Maledive | Maleisië | Mianmar | Mongolië | Nepal | Noord-Korea | Oesbekistan | Oman | Oos-Timor | Pakistan | Palestina | Rusland1 | Saoedi-Arabië | Singapoer | Siprus2 | Sirië | Volksrepubliek van Sjina (Sjina) | Sri Lanka | Suid-Korea | Tadjikistan | Thailand | Turkmenistan | Turkye1 | Verenigde Arabiese Emirate | Viëtnam

Omstrede gebiede: Abchasië - Nagorno-Karabach - Republiek van Sjina (Taiwan) - Suid-Ossetië - Turkse Republiek van Noord-Siprus

Afhanklike gebiede: Australië: Kerseiland - Kokoseilande | Verenigde Koninkryk: Akrotiri en Dhekelië2 - Britse Indiese Oseaangebied | Volksrepubliek van Sjina: Hongkong - Macau

1. Land deels in Europa. 2. Geografies in Asië, maar gereeld beskou as deel van Europa a.g.v. kulturele en historiese oorwegings.

Lande van: Afrika Europa Noord-Amerika Oseanië Suid-Amerika