Hongkongse nasionale rugbyspan

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Hongkong
Flag of Hong Kong.svg
Unie Hongkongse Rugbyunie
Bynaam(e) die Drake
Embleem Chinese draak
Stadion Hongkongse Sokkerklubstadion, Hongkong
Kapasiteit 2 750
Afrigter(s) Vlag van Skotland Andrew Hall
Kaptein(s) Liam Slatem
Spankleure


Alt. kleure

Statistiek
Meeste toetse Jon Dingley (22)[1]
Meeste toetspunte Ashley Billington (70)[2]
Meeste drieë Ashley Billington (14)[3]
Eerste internasionale wedstryd
Vlag van Hongkong Hongkong 11–5 Australiese Universiteitspan
(1934)
Grootste oorwinning
Vlag van Hongkong Hongkong 164–13 Vlag van Singapoer Singapoer
(Kuala Lumpur, Maleisië; 27 Oktober 1994)
Grootste nederlaag
Vlag van Japan Japan 94–5 Hongkong Vlag van Hongkong
(Tokio, Japan; 22 Mei 2010)
Amptelike webwerf
www.hkrugby.com

Die Hongkongse nasionale rugbyspan, met die bynaam die Drake, is een van die beter rugbyspanne in Asië naas Japan, en het op gereelde grondslag na die uitspeelwedstryde van die rugbywêreldbekerkwalifisering deurgedring. Rugby word in Hongkong sedert 1952 deur die Hongkongse Rugbyunie geadministreer, en die nasionale span neem jaarliks deel aan die Asiatiese Rugbykampioenskap. Die Hongkongse rugbyspan is tans (19 Februarie 2020) 20ste op Wêreldrugby se wêreldranglys gelys.[4]

Hongkong beskik oor een van die oudste rugbytradisies in Asië, en hul rugbygeskiedenis streek terug na die 19de eeu, toe Britse koloniste hulle in Hongkong gevestig en die sport saamgeneem het. Oor ’n lang tydperk was rugby in Hongkong tradisioneel met die Engelstalige burgers van Britse herkoms geassosieer, maar sedert die 1990’s is die sport ook deur die Kantoneestalige gemeenskap oorgeneem; die eerste van hierdie spelers is "Rambo" Leung Yeung Kit. Hongkong het in onlangse jare beter vertonings gelewer, nadat hulle tweede in die Asiatiese bekers van 2011, 2014 en 2015 geëindig het, en hulle het tydens die Rugbywêreldbeker 2015-kwalifisering tot die uitspeelwedstryd deurgedring, maar met 24–3 teen Uruguay verloor. Tydens die Rugbywêreldbeker 2019-kwalifisering het Hongkong weer tot die uitspeelwedstryd gevorder, maar is deur Kanada geklop.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Vroeë geskiedenis[wysig | wysig bron]

Volgens ou koerantberigte dateer rugby in Hongkong tot die laat 1870’s terug, waarvolgens Hongkong glo die oudste rugbyspelende nasie in Asië sal wees. Die spelers van hierdie tydperk was almal Britse seemanne, maar ook polisiemanne en handelaars. Die eerste sekretaris van rugby in Hongkong was Jock McGregor.[5]

Die eerste wedstryde wat tot die stigting van die hedendaagse Hongkongse Rugbyunie in 1952 gelei het, is tussen 1924 en 1949 gespeel. ’n Nieamptelike Hongkongse hawespan het tussen 1924 en 1949 herhaaldelik teen Sjanghai gespeel, albei spanne het heeltemal uit Britse emigrante bestaan wat hulle in verskeie hawestede gevestig het; hierdie wedstryde is ná die oprigting van die Volksrepubliek China gestaak.[6] In 1934 het ’n Hongkongse span teen ’n Australiese Universiteitspan gespeel, en kon dié wedstryd 11–5 beklink.

Ná die stigting van die Volksrepubliek China, wat die uitbreiding van rugby in China verhoed het, is in 1952 die Hongkongse Rugbyunie gestig; die voortgesette Britse heerskap in Hongkong, maar ook die stroom van immigrante en kapital van die vasteland en die vestiging van Hongkong as ’n belangrike hawestad, het die sport laat bloei, alhoewel rugby nog steeds tot die Britse gemeenskap beperk was.

In hierdie tydperk is die eerste amptelike wedstryde deur die Hongkongse Rugbyunie gereël. Hongkong het in 1958 ’n Nieu-Seelandse Universiteitspan gehuisves, maar dié wedstryd met 47–0 verloor. In 1958 het Larry Abel, een van Hongkong se vroeë rugbypioniere, kleiner rugbytoernooie van stapel gestuur, wat sedertdien jaarliks gespeel is.[7] In 1968 was Hongkong een van Asiatiese Rugbyvoetbalunie se stigterslede; die ander was Japan, Maleisië, Singapoer, Sri Lanka, Suid-Korea en Thailand. Hongkong kon sy eerste amptelike toets teen Japan in 1969 met 24–22 in Tokio wen.

1970’s[wysig | wysig bron]

Gedurende die 1970’s het Hongkong wedstryde teen die meeste Asiatiese buurlande met ’n rugbytradisie gespeel, insluitende Japan, Suid-Korea, Chinese Taipei, Thailand, Maleisië, Sri Lanka en Singapoer. Hongkong kon gemengde resultate teen sy bure aanteken, en het in 1972 tweede eindig, nadat hulle net teen Japan tuis met 16–0 verloor het.

In 1976 is die eerste Hongkong Sewes uitgespeel, wat deurslaggewend in die vestiging van dié sport in Hongkong was. Die konsep is deur die handelsvennote Ian Gow en Tokkie Smith, wat ’n haalbare rugbytoernooi in Asië wou vestig, uitgedink. Die eerste borge van die toernooi was Cathay Pacific en Rothmans International, later vervang deur die Hongkong and Shanghai Banking Corporation. Die eerste spanne wat aan hierdie toernooi deelgeneem het, was Asiaties, maar ook twee verteenwoordigende spanne van beide Australië en Nieu-Seeland. Die toernooi het vinnig gegroei met deelnemende spanne van die hele wêreld, voordat dit ’n amptelike toernooi van die jaarlikse sewesrugbykalender geword het.[8]

1980’s–1990’s[wysig | wysig bron]

Hongkong se o/24-span in 1985

Gedurende die 1980’s het Hongkong volgens sy mededingingvermoeë agter Japan en Suid-Korea teruggeval; Hongkong kon ander Asiatiese spanne gereeld klop, maar het herhaaldelik op die derde plek geëindig; net Japan en Suid-Korea het om die kroon meegeding. Hongkong het in 1988 amptelik by die Internasionale Rugbyraad aangesluit, waardeur hulle aan die rugbywêreldbeker-kwalifisering kon deelneem, alhoewel hulle nie die Rugbywêreldbeker 1991 kon maak nie.

Die 1990’s het ’n meer suksesvolle dekade vir Hongkong geword. Hongkong het in 1992 sy eerste toets teen ’n nie-Asiatiese span gespeel, toe hulle met 16–23 teen die VSA in San Francisco se Boxer-stadion verloor het. In dieselfde jaar kon Hongkong uiteindelik tot die eindstryd van die Asiatiese Rugbykampioenskap vorder, nadat hulle Suid-Korea 20–13 kon klop, maar het met 9–37 teen Japan verloor.

Van die noemenswaardige spelers wat gedurende die 1990’s vir Hongkong gespeel het, sluit in Ashley Billington, David Lewis, Leung Yeung Kit en Chan Fuk Ping.

Hongkong het aan sy eerste kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 1995 deelgeneem, en in sy groep gelykop met Thailand en Singapoer geëindig. Hongkong het sy openingswedstryd teen Suid-Korea met 28–17 verloor, maar kon sy ander teenstanders klop; hulle kon egter nie vir die toernooi in Suid-Afrika kwalifiseer nie. ’n Indrukwekkende prestasie was Ashley Billington se tien drieë teen Singapoer op 10 November 1994; dit is die meeste drieë wat ’n enkele speler tydens ’n rugbywêreldbekerkwalifisering kon druk.

Gedurende die 1990’s het Hongkong toetse teen nie-Asiatiese spanne begin speel. Die Drake het onder andere teen Namibië, Papoea-Nieu-Guinee, die Verenigde State en Kanada gespeel. Hongkong kon verskeie noemenswaardige oorwinnings aanteken, insluitende drie oorwinnings oor die Arende, waaronder een in San Francisco, en ’ oorwinning oor Kanada in 1998.

Ondanks ’n goeie vordering in die 1990’s het Hongkong tydens die Rugbywêreldbeker 1999-kwalifisering laaste geëindig; Hongkong kon Suid-Korea verslaan, maar hulle het teen Japan verloor en is deur Chinese Taipei verras; hulle het vierde geëindig en dus die uitspeelwedstryd misgeloop.

2000–hede: die nuwe Millennium[wysig | wysig bron]

Hongkong teen Japan tydens die Asiatiese Vyfnasies-toernooi in 2014
Hongkong teen Japan tydens die Asiatiese Rugbykampioenskap in 2015
Hongkong teen Japan tydens die Asiatiese Rugbykampioenskap in 2017

In 2000 het Hongkong geskiedenis gemaak toe hulle teen China te staan gekom het; dit was die eerste toets wat Hongkong teen ’n span van die Chinese vasteland gespeel het. Dié wedstryd is in Sjanghai ter herinnering aan die ou rugbywedstryde tussen Hongkong en Sjanghai gespeel. China kon Hongkong verras en die wedstryd 17–15 beklink.

Hongkong het gedurende die vroeë 2000’s gesukkel. In 2001 is Hongkong weer deur China verras, en eindig in ’n 25-elk-gelykop in Guangzhou. Tydens die Rugbywêreldbeker 2003-kwalifisering is Hongkong ook deur Chinese Taipei verras en 20–15 geklop, hoewel Hongkong China vir die eerste keer tydens dieselfde kwalifisering kon klop. Tydens die Rugbywêreldbeker 2007-kwalifisering is Hongkong in al sy wedstryde van die finale rondte geklop en het vervolgens die uitspeelwedstryd misgeloop.

Die Rugbywêreldbeker 2011-kwalifisering het op ’n soortgelyke manier geëindig: Hongkong kon beide Suid-Korea en die nuweling Kasakstan klop, maar is in ’n volgende wedstryd deur die Arabiese Golfspan verslaan; weens bonuspunte het Kasakstan pleks van Hongkong tot die uitspeelwedstryd gevorder.

Tydens die Rugbywêreldbeker 2015-kwalifisering het Hongkong beter gevaar. Hongkong is in ’n groep met sy tradisionele teenstanders Japan en Suid-Korea, maar ook Sri Lanka en die nuweling Filippyne geloot. Hongkong kon met Suid-Korea tuis 39–6 afreken, en ook ’n historiese oorwinning oor Filippyne met 108–0 aanteken. Hongkong het tweede geëindig en vervolgens tot die uitspeelwedstryd gevorder. In dié wedstryd teen Uruguay in Montevideo kon hulle in die eerste helfte meeding en was net met 6–3 agter; in die tweede helfte het hulle egter weens ’n gebrek aan dissipline en sleutelspelers wat nie beskikbaar was nie teruggesak, en met 28–3 verloor, waarvolgens hulle uit die kwalifisering geskakel is.

Aan die einde van 2015 het Hongkong die Nasiesbeker gehuisves, waaraan drie ander opkomende rugbynasies deelgeneem het: Portugal, Rusland en Zimbabwe. Hongkong eindig tweede, nadat hulle beide Portugal en Zimbabwe kon klop, maar deur Rusland verslaan is. In 2016 het Hongkong Leigh Jones, Japan se verdedigingsafrigter wat ’n beslissende rol in Japan se verrassing oor die Springbokke tydens die Rugbywêreldbeker 2015 gespeel het, as hoofafrigter ten einde van ’n beter vertoning aangestel.[9]

Ten einde van ’n toekomstige sukses het die HKRU onder leiding van Leigh Jones sy eerste professionele rugbyprogram, die Elite Rugbyprogram, van stapel gestuur; die korttermyndoel van dié program is om plaaslike rugbyspelers rugby op ’n professionele vlak in Hongkong te laat speel, en die langtermyndoel is ’n professionele toernooi soortgelyk aan Japan se Topliga.[10]

Tydens die Nasiesbeker in 2016 is Hongkong deur Rusland verslaan, maar kon beide Zimbabwe en Papoea-Nieu-Guinee klop. Tydens die Nasiesbeker in 2017 is hulle weer deur Rusland verslaan, maar kon beide Chili en Kenia klop.

Tydens die eerste Global Rapid Rugby in 2018 het Hongkong onder andere teen die Western Force te staan gekom.

Tydens die Rugbywêreldbeker 2019-kwalifisering kon Hongkong al sy Asiatiese teenstanders klop, nadat Japan as gasheer outomaties vir dié toernooi gekwalifiseer was. Hongkong het vervolgens tot die uitspeelwedstryd gevorder; hulle kon Kenia klop, maar is deur beide Duitsland en Kanada geklop.

Rekords[wysig | wysig bron]

Algehele rekord[wysig | wysig bron]

Hongkong het teen 19 Februarie 2020 117 van hulle 221 toetswedstryde gewen, ’n wenrekord van 53,18%.[11]

Hongkong se toetsrekord teen alle lande: (Korrek op 19 Februarie 2020)[11]

Teen Gespeel Gewen Verloor Gelykop % Gewen
 Arabiese Golf 6 4 2 0 66,67
Vlag van Australië Australiese Universiteite 2 1 0 1 75
Vlag van België België 4 3 1 0 75
Vlag van Brasilië Brasilië 1 1 0 0 100
Vlag van Chili Chili 1 1 0 0 100
Vlag van Cookeilande Cookeilande 2 2 0 0 100
Vlag van Duitsland Duitsland 2 0 2 0 0
Vlag van Engeland Engeland XV 1 0 1 0 0
Vlag van Fidji Fidji 3 0 3 0 0
Vlag van Filippyne Filippyne 3 3 0 0 100
Vlag van Frankryk Frankryk XV 1 0 1 0 0
Vlag van Japan Japan 28 4 24 0 14,29
Vlag van Japan Japan XV 9 1 8 0 11,11
Vlag van Kanada Kanada 7 1 6 0 14,29
Vlag van Kasakstan Kasakstan 5 4 1 0 80
Vlag van Kenia Kenia 6 4 1 1 66,67
Vlag van Suid-Korea Korea 34 18 16 0 52,94
Vlag van Maleisië Maleisië 11 11 0 0 100
Vlag van Namibië Namibië 1 0 1 0 0
Vlag van Nederland Nederland 2 0 1 1 0
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland o/23 1 0 1 0 0
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seelandse Universiteite 5 0 5 0 0
Vlag van Noorweë Noorweë 1 1 0 0 100
Vlag van Papoea-Nieu-Guinee Papoea-Nieu-Guinee 3 3 0 0 100
Vlag van Portugal Portugal 1 1 0 0 100
Vlag van Republiek van China Republiek van China 19 13 5 1 68,42
Vlag van Rusland Rusland 5 0 5 0 0
Vlag van Singapoer Singapoer 13 11 2 0 84,61
Vlag van Skotland Skotland XV 1 0 1 0 0
Vlag van Spanje Spanje 1 0 1 0 0
Vlag van Sri Lanka Sri Lanka 9 9 0 0 100
Vlag van Thailand Thailand 9 6 3 0 66,67
Vlag van Tsjeggië Tsjeggië 1 0 1 0 0
Vlag van Tunisië Tunisië 2 1 1 0 50
Vlag van Uruguay Uruguay 1 0 1 0 0
Vlag van Verenigde Arabiese Emirate Verenigde Arabiese Emirate 5 5 0 0 100
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 7 4 3 0 57,14
Vlag van die Volksrepubliek China Volksrepubliek China 5 3 1 1 60
Vlag van Wallis Wallis XV 1 0 1 0 0
Vlag van Zimbabwe Zimbabwe 3 3 0 0 100
Totaal 221 117 99 5 53,18

Wêreldbekerrekord[wysig | wysig bron]

Jaar Uitslag
1987 Nie genooi nie
1991 Nie gekwalifiseer nie
1995 Nie gekwalifiseer nie
1999 Nie gekwalifiseer nie
2003 Nie gekwalifiseer nie
2007 Nie gekwalifiseer nie
2011 Nie gekwalifiseer nie
2015 Nie gekwalifiseer nie
2019 Nie gekwalifiseer nie
2023 N.v.t.

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "Most matches" (in Engels). ESPNscrum. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Mei 2020. Besoek op 19 Februarie 2020.
  2. "Most points" (in Engels). ESPNscrum. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Mei 2020. Besoek op 19 Februarie 2020.
  3. "Most tries" (in Engels). ESPNscrum. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Mei 2020. Besoek op 19 Februarie 2020.
  4. "World Rugby Rankings" (in Engels). Wêreldrugby. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Mei 2020. Besoek op 19 Februarie 2020.
  5. (en) "Hong Kong Rugby Union". Asia Rugby. Besoek op 19 Februarie 2020.
  6. "The History of Sport Played in China's Treaty Ports". treatyportsport.com (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Oktober 2019. Besoek op 19 Februarie 2020.
  7. "Hong Kong Rugby Roll of Honour". Hongkongse Rugbyunie (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Augustus 2019. Besoek op 19 Februarie 2020.
  8. Signes, Emil. "History of the Hong Kong Sevens". Rugby7.com (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2019. Besoek op 19 Februarie 2020.
  9. Porteous, James (18 Januarie 2016). "Leigh Jones helped mastermind Japan's stunning Rugby World Cup campaign – now he aims to do the same for Hong Kong" (in Engels). South China Morning Post. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2019. Besoek op 19 Februarie 2020.
  10. (en) "Hong Kong Rugby Union launches first fully professional 15s programme". hongkong.coconuts.co. Hong Kong cocounuts.co. 24 Maart 2016. Besoek op 19 Februarie 2020.
  11. 11,0 11,1 "International Rugby Union Statistics – Hongkong" (in Engels). ESPNscrum. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 April 2016. Besoek op 19 Februarie 2020.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]