Gaan na inhoud

Keniaanse nasionale rugbyspan

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Kenia
Unie Keniaanse Rugbyunie (KRU)
Bynaam(e) Simbas (“die leeus”)
Embleem die leeu
Stadion RFUEA-veld, Nairobi
Kapasiteit 6 000
Afrigter(s) Vlag van Suid-Afrika Jerome Paarwater[1] (sedert 2023)
Kaptein(s) Daniel Sikuta
Spankleure
Alt. kleure
Statistiek
Meeste toetse Darwin Mukidza (30)[2]
Meeste toetspunte Darwin Kinyangi (302)[3]
Meeste drieë Darwin Kinyangi (13)[4]
Eerste internasionale wedstryd
Vlag van Kenia Kenia wen teen Tanganjika Vlag van Tanganjika[5]
(Arusha, Tanganjika, 1954)
Grootste oorwinning
Vlag van Kenia Kenia 96–3 Nigerië Vlag van Nigerië
(Nairobi, Kenia; 10 Augustus 1987)
Grootste nederlaag
Vlag van Portugal Portugal 85–0 Kenia Vlag van Kenia
(Doebai, Verenigde Arabiese Emirate; 12 November 2022)
Amptelike webwerf
www.kru.co.ke

Die Keniaanse nasionale rugbyspan (Engels: Kenya national rugby union team; Swahili: Timu ya raga ya Kenya) is die nasionale rugbyspan wat Kenia in internasionale wedstryde (toetswedstryde) verteenwoordig. Hulle dra die bynaam Simbas (“die leeus”), genoem na die leeu (Panthera leo), Kenia se wapendier. Rugby word in Kenia geadministreer deur die Keniaanse Rugbyunie (Kenya Rugby Union, KRU; Swahili: Shirikisho la Raga Kenya) wat in 1970 gestig is. Kenia word deur Wêreldrugby as ’n vlak drie-span erken. Die Keniaanse rugbyspan is tans (November 2025) 36ste op Wêreldrugby se wêreldranglys gelys.[6] Saam met Ivoorkus en Zimbabwe is Kenia tradisioneel een van die sterker nasionale Afrikarugbyspanne na die Suid-Afrikaanse Springbokke en die Namibiese Welwitschias.

Rugby in Kenia dateer uit die Britse koloniale tydperk en word sedertdien sterk deur die voormalige koloniale mag beïnvloed. Kenia het in 1954 sy eerste toetswedstryd teen Tanganjika (nou Tanzanië) gespeel. Hulle tuisveld is die RFUEA-veld in Nairobi wat in 1955 vir ’n Oos-Afrika-span teen die Britse Leeus voorberei is. Die span het tydens die Afrikabeker twee titels ingepalm, vier keer in die derde en vier keer in die vierde plek geëindig. Hulle kon nog nie vir ’n rugbywêreldbekertoernooi kwalifiseer nie.[7] Die Keniaanse span speel tradisioneel in rooi truie met swart broeke en groen sokkies – wat aan die kleure van die vlag van Kenia ontleen is. Een voormalige Keniaanse rugbyspeler is in Wêreldrugby se Heldesaal opgeneem.

Beheerliggaam

[wysig | wysig bron]
Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Keniaanse Rugbyunie.

Die beheerliggaam vir rugby in Kenia is die Keniaanse Rugbyunie (Engels: Kenya Rugby Union, KRU; Swahili: Shirikisho la Raga Kenya). Die KRU is in 1970 gestig en het in 1990 ’n volle lid van die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR; nou Wêreldrugby) geword.[8] Daarbenewens was die Keniaanse Rugbyunie ’n stigterslid van die Konfederasie van Afrikarugby (Engels: Confederation of African Rugby; Frans: Confédération africaine de rugby; nou Rugby Afrika, RA) wat in 1986 in Tunis deur agt beheerliggame gestig is.[9]

Die hoogste rugbyliga in Kenia is die Keniaanse Beker met elf spanne. Die meeste spelers van die Keniaanse nasionale span speel in dié liga. Van die ander spelers is veral in veral in Suid-Afrika of Europa op professionele vlak aktief.

Naas die amptelike nasionale span roep die Keniaanse Rugbyunie ook ander keurspanne byeen. Net soos ander rugbylande beskik Kenia oor ’n o/20-nasionale span wat aan die Wêreldrugby o/20-trofee deelneem.[10] Die Kenia Sevens is die Keniaanse sewesrugbyspan. Kinders en jongmense word reeds op skool aan rugby bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hulle met hul afrigting.

Geskiedenis

[wysig | wysig bron]

Invoering en vestiging van rugby

[wysig | wysig bron]

Aan die begin van die 20ste eeu het Britse setlaars rugby na die destydse kolonie Brits-Oos-Afrika saamgebring; in 1909 is die eerste gedokumenteerde wedstryd gespeel.[11] Aan die begin is slegs “wit” setlaars toegelaat om rugby te speel, terwyl inheemses verbied is om dié sport te beoefen.[12] Die Rugbyvoetbalunie van Kenia (Engels: Rugby Football Union of Kenia, “RFUK”) is in Augustus 1921 gestig en het teen 1923 operasioneel geword, nadat die eerste klub in Kenia, Nairobi-distrik, weens sy oorvleuelende sterkte in Nondescripts RFC en Harlequins verdeel is (moenie verwar word met die Kenia Harlequin FC nie).[11] Van die vroeë toernooie sluit in die Nairobi-distrikkampioenskap van 1925 af, die Enterprise-beker sedert 1930 en ’n Koninklike Gewapende Magte-toernooi sedert 1937.[11]

Van die 1920’s tot die 1950’s het verskeie noemenswaardige spanne toere na Kenia onderneem, waaronder keurspanne van die Universiteit van Kaapstad, Universiteit Stellenbosch en in 1951 ’n saamgestelde Universiteitspan (Oxford en Cambridge). Hierdie wedstryde is op die Mitchell Park-stadion gehuisves, voordat een jaar later die RFUEA-veld in Nairobi opgerig is.[11] In 1950 is die Oos-Afrikaanse nasionale rugbyspan gestig as keurspan vir die beste spelers uit die kolonies Kenia, Tanganjika (nou Tanzanië) en Uganda na aanleiding van die Britse Leeus. Dié span is ook Tuskers genoem, ’n term wat na Savanne-olifante met baie groot slagtande verwys.[13] Die Tuskers het gedurende die drie daaropvolgende dekades verskeie toere onderneem, onder andere na Engeland (in 1966) en Ierland (in 1972). Net só het hulle ook in Nairobi teen besoekende spanne te staan gekom, waaronder die Britse Leeus (in 1955 en 1962), die Barbarians (in 1958), die Suid-Afrikaanse Springbokke (in 1961) en die Walliese span (in 1964).[14][15][16][17]

In 1953 het Tanganjika en Uganda as subunies by die RFUK aangesluit om die Rugbyvoetbalunie van Oos-Afrika (Engels: Rugby Football Union of East Africa, “RFUEA”) te vorm.[18] In 1954 het ’n Keniaanse span in Arusha vir die eerste keer teen ’n Tanganjikaanse span gespeel en hierdie ontmoeting gewen. Dit het gedien as ’n seleksieproef vir die Tuskers se toer na die Koperstreek in Noord-Rhodesië later dieselfde jaar.[5] In 1955 is die wedstryd weer gespeel en dié keer het Tanganjika met 11–3 geseëvier. In 1956 is in Arusha die derde wedstryd tussen albei spanne gereël wat Kenia met 13–0 gewen het.[5] In 1956 is die RFUK, wat nog slegs formeel bestaan het, ontbind, aangesien die subunies reeds op hul eie lede van die RFUEA was. In 1958 het ’n Keniaanse span die Ugandese s’n met 21–11 geklop.[5] Vir beide die Keniaanse span en die Tuskers is dikwels spelers van ander Oos-Afrikaanse lande gekeur en ook spelers met ’n Europese afkoms opgeroep. Hoewel die uitslae soms eensydig was, het hierdie wedstryde rugby in Kenia gewild gemaak.[11]

Onafhanklikheid en integrasie

[wysig | wysig bron]

In 1963 het Kenia sy onafhanklikheid verkry. Ná die gepaardgaande einde van die rassesegregasie in die skoolstelsel is die inheemse bevolking (of ten minste die hoër klas) toegelaat om eliteskole soos Duke of York en Prince of Wales te besoek wat tradisionele rugbyvestings was. Spelers soos Chris Onsotti, John Gichinga, Dennis Awori, George Kariuki, Jackson “Jacko” Omaido en Jim Owino was deel die eerste generasie van inheemse Keniaanse rugbyspelers. Hierdie eerste spelergenerasie het ’n belangrike grondslag geleë vir die daaropvolgende spelergenerasie wat die Keniaanse rugby verder laat opbloei het.[12] In 1970 is daar besluit om die bestaande plaaslike subunies in die Keniaanse Rugbyunie (Engels: Kenya Rugby Union, KRU; Swahili: Shirikisho la Raga Kenya) met sy setel in Nairobi te verenig. In dieselfde jaar is die Keniaanse Beker vir die eerste keer beslis.[11] In 1972 het Ted Kabetu die eerste inheemse speler geword wat vir die Tuskers uitgedraf het.[19]

’n Toestroom van Tanzaniese spelers het aan die Keniaanse span ’n hupstoot besorg. Gedurende die vroeë 1970’s het verskeie Engelse klubs na Kenia begin toer vir nieamptelike toetse teen die Oos-Afrikaners. Dit sluit ’n byna-oorwinning oor Harlequins in, nadat hulle naelskraap met 15–20 geklop is. Ná uitnodigings in plaaslike dagblaaie aan Afrikarugbyspelers is Miro RFC as ’n uitnodigingspan soortgelyk aan die Britse Barbarians, of meer plaaslik, die Scorpions RFC, gestig. Miro was ’n span vir “swart” spelers en het twee “wit” spelers (Doug Hamilton en Pat Orr) ingesluit; dié span het ’n belangrike rol gespeel om rugby onder Afrikane in Kenia te vestig. In 1976 het die span teen Rugby Roma Olimpic gespeel en met 20–12 gewen. Die span is egter ontbind oor vrae rakende die rasseseleksie van spelers. Die Oos-Afrikaanse keurspan, wat teen die middel-1970’s uit beide “swart” en “wit” spelers bestaan het, het teen Zambië te staan gekom; hulle kon vier van hul vyf toetswedstryde wen. Teen dié tyd het sommige klubs begin vou weens die migrasie van “wit” spelers. Ondanks die vordering het daar konflik ontstaan tussen die Keniaanse spelers en die talle klubs wat steeds deur uitgewekenes bestuur is; in 1979 het die Miro RFC weer begin speel en kon teen Blackheath FC met 32–19 seëvier wat aan die “swart” rugbyspelers nuwe hoop besorg het.[20]

In 1977 is beide Mean Machine RFC en Mwamba RFC as aparte spanne vir inheemse spelers gestig.[11] Mean Machine, ’n verteenwoordigende span van die Nairobi-universiteit bestaande uit spelers soos Absalom “Bimbo” Mutere, Tom Oketch en Joe “JJ” Masiga, het die Keniaanse beker in die eerste seisoen ingepalm. Dit was veral ’n noemenswaardige prestasie omdat rugby in Kenia destyds steeds ’n “wit” oorheersde sport was met klubs soos Kenya Harlequins, Nondescripts, Impala en Western Kenya/Oribis.[12] Volgens die historikus Michael Mundia Kamau het met die stigting van Mean Machine by die Universiteit van Nairobi die transformasie in Keniaanse rugby afgeskop. Sedertdien beoefen in Kenia veral inheemse studente rugby.[21] Black Blad RFC van die Kenyatta Universiteitskollege het in die volgende jaar die beker ingepalm. Dit was veral spelers van die tweede generasie wat ’n leidende rol gespeel het by die stigtings van albei klubs.[12] As gevolg van die mislukte staatsgreeppoging teen president Daniel arap Moi in Augustus 1982 en die daaropvolgende sluiting van die Nairobi-universiteit moes die Mean Machine RFC sy speelprogram vir een jaar staak.[22]

Die beheerliggame van Kenia, Uganda en Tanzanië het toenemend uitmekaar gespat en hul belangstelling in die Oos-Afrikaanse keurspan het aansienlik verdwyn. In 1982 het die Tuskers hul laaste toer onderneem. Aan die ander kant het die Keniaanse Rugbyunie van 1979 af aktief daarop gefokus dat die voorheen verwaarloosde nasionale span elke jaar minstens een toetswedstryd teen ander Afrikaspanne speel. Gedurende die 1980’s het hulle veral teen Zimbabwe, Zambië, Madagaskar en Nigerië te staan gekom. Veral Zimbabwe en ná 1990 se onafhanklikwording het Namibië groot mededingers vir Kenia in die Afrikabeker en die rugbywêreldbekerkwalifiserings geword. In Januarie 1986 was die Keniaanse beheerliggaam in Tunis een van die stigterslede van die vastelandse beheerliggaam Konfederasie van Afrikarugby (Engels: Confederation of African Rugby; Frans: Confédération africaine de rugby; nou Rugby Afrika, RA). Die ander stigterslede was Ivoorkus, Madagaskar, Marokko, Senegal, Seychelle, Tanzanië en Tunisië.[23] In 1985 het die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR; nou Wêreldrugby), wat destyds baie eksklusief was en slegs agt lede gehad het, op die invoering van die rugbywêreldbekertoernooi besluit. Vir die eerste Rugbywêreldbeker 1987 het die IRVR nege spanne vir deelname genooi, maar Kenia het geen uitnodiging ontvang nie.[24]

Langdurige krisis

[wysig | wysig bron]

In 1990 het die Keniaanse Rugbyunie by die Internasionale Rugbyvoetbalraad aangesluit[8] en in dieselfde jaar is rugby as ’n skoolsport by hoërskole ingevoer.[11] Die Keniane het egter nie aan die Rugbywêreldbeker 1991-kwalifisering deelgeneem nie.[25] Oor die algemeen het die Keniaanse rugbysport gedurende die 1990’s in ’n krisis verkeer. Een van die redes was die tragiese dood van Ken Kanyi in 1992, wie as een van die land se beste spelers beskou is. Hy is tydens ’n toernooi van die Impala RFC onder ongelukkige omstandighede dood, waarna byna ’n hele spelergenerasie die sport laat vaar het.[26] Die nasionale span moes opnuut opgebou word en kon slegs op ’n sporadiese vlak toetswedstryde speel. Daarbenewens het die variant sewesrugby ’n toenemende mededinger geword, wat veral danksy internasionale suksesse in gewildheid gegroei het. Tydens die Rugbywêreldbeker 1995-kwalifisering is Kenia deur beide Zimbabwe en Namibië geklop, terwyl hulle teen Arabië ’n naelskraapse oorwinning kon behaal, waarmee hulle die hooftoernooi misgeloop het.[27] Tydens die Rugbywêreldbeker 1999-kwalifisering kon die Keniane Arabië verslaan, terwyl hulle teen Tunisië verloor het, waarmee hulle met ’n swakker punteverskil weer uitgeskakel is.[28]

Kenia teen die Weermag se nasionale wag in 2009

Daarna het die Keniaanse rugby ’n stewige vordering beleef, nadat die spel se gewildheid onder die bevolking gegroei het. Nuwe toernooie het met meer geleenthede vir toetswedstryde gepaard gegaan wat die voorheen jarelange pouses beëindig het. Nadat die eerste Afrikabeker in 2000 nog sonder Kenia beslis is,[29] het die Simbas een jaar later die tweede afdeling se finale rondte in die tweede plek agter Madagaskar afgesluit.[30] In die tweede afdeling van die Afrikabeker 2002, wat ook as Rugbywêreldbeker 2003-kwalifisering gedien het, het op die naelskraapse oorwinning oor Kameroen ’n ewe naelskraapse nederlaag teen Uganda gevolg, waarmee hulle die daaropvolgende rondte misgeloop het.[31]

Van die Afrikabeker 2003 af het die span in die eerste afdeling gespeel, waar hulle tweede agter Namibië geëindig het.[32] Een jaar later het hulle dieselfde uitslag behaal.[33] Ook in 2004 het die Keniane die eerste jaarlikse wedstryd om die nuwe Elgonbeker teen Uganda met 18–8 beklink. Tydens die Afrikabeker 2005 het hulle hul groep weer in die tweede plek afgesluit, dié keer agter die Marokkane.[34] Een jaar later was die Afrikabeker 2006 gelyktydig deel van die Rugbywêreldbeker 2007-kwalifisering. Die span kon beide Tunisië en Namibië tuis klop, terwyl hulle twee wegnederlae gely het; as gevolg van hul swakker punteverskil is hulle weer uitgeskakel.[35]

Tydens die Afrikabeker 2007 het die Keniane hul groepwedstryde teen Marokko en Kameroen gewen. In die halfeindstryd het hulle teen Uganda vasgeval, terwyl hulle in die uitspeelwedstryd om die derde plek oor Ivoorkus met 20–17 geseëvier het.[36] Die Afrikabeker 2008/09 het oor twee jaar gestrek en as die Rugbywêreldbeker 2011-Afrikakwalifisering gedien. Ná ’n oorwinning oor Kameroen en ’n nederlaag teen Tunisië het die Keniane hul groep tweede afgesluit en die halfeindrondte misgeloop, waarmee hulle ook versuim het om vir die toernooi te kwalifiseer.[37]

Geleidelike vestiging

[wysig | wysig bron]
Kenia teen Namibië tydens die Afrikabeker 2018 op die Hage Geingob Rugbystadion in Windhoek
Kenia teen Kanada tydens die rugbywêreldbekerkwalifisering in Marseille in 2018

Marokko en Namibië het weens finansiële beperkings hulself onttrek aan die Afrikabeker 2011. Die gasheer Kenia het die afwesigheid van albei gunstelinge benut, Tunisië in die eindstryd met 16–7 verslaan en daarmee vir die eerste keer die vastelandse toernooi beklink.[38] Tydens die Afrikabeker 2012 het die Keniane in die halfeindstryd teen hul buurland Uganda vasgeval, maar in die uitspeelwedstryd om die derde plek Tunisië geklop.[39] Die Afrikabeker 2013 is in Madagaskar beslis en dit was deurslaggewend vir die Keniaanse rugby. In die halfeindstryd het die nasionale span Uganda getroef en in die eindstryd Zimbabwe, waarmee hulle hul tweede vastelandse titel ingepalm het.[40] In 2014 het die Keniane onder die naam “Simba XV” aan die Suid-Afrikaanse Vodacombeker deelgeneem. Hulle het hul tuiswedstryde in Kaapstad gespeel en hul openingswedstryd teen die Oostelike Provinsie met 17–10 gewen.[41] Die Keniane is egter in hul oorblywende ses wedstryde verslaan en het die suidelike afdeling in die sewende plek afgesluit. Die toernooideelname was vir die Keniaanse span ’n goeie voorbereiding op die daaropvolgende Afrikabeker 2014, wat saam met die 2013-toernooi getel het as die vastelandse Rugbywêreldbeker 2015-kwalifisering. Die Keniane kon in die eerste wedstryd Namibië klop en Madagaskar afransel. Nadat hulle egter deur Zimbabwe verslaan is, is hulle gelyk aan punte met Namibië en Zimbabwe uit die kwalifisering geskakel.[42]

In Mei 2015 het Kenia vir die eerste keer sedert die Oos-Afrikaanse keurspan se wedstryde in die 1970’s en 1980’s weer teen Europese spanne te staan gekom en Portugal in ’n toetswedstryd op die RFUEA-veld met 41–15 geklop.[43] Die daaropvolgende Afrikabeker 2015 het die span ná nederlae teen Zimbabwe en Namibië, asook ’n oorwinning oor Tunisië in die derde plek afgesluit.[44] Een jaar later het Kenia tydens die Afrikabeker 2016 as naaswenner agter Namibië geëindig.[45] Ook in 2016 het die Keniaanse Rugbyunie ’n borgskapstransaksie met Sportpesa ter waarde van KES 607 miljoen onderteken. Dit is die winsgewendste borgskapstransaksie in die Keniaanse rugbygeskiedenis. Die inkomste sal nie net die sewes- en mansspanne se ontwikkeling steun nie, maar ook die vroue- en jeugspanne s’n.[46] In September 2016 het die Keniaanse Rugbyunie formeel aansoek gedoen om aan die Suid-Afrikaanse Curriebeker deel te neem,[47] maar hulle kon geen ooreenkoms met die Suid-Afrikaanse Rugbyunie bereik nie. Die Afrikabekertoernooie in 2017 en 2018 het gesamentlik as Rugbywêreldbeker 2019-Afrikakwalifisering gedien en Kenia het albei toernooie tweede agter Namibië geëindig.[48][49] Gevolglik het die span die uitspeelrondte om die laaste plek vir die hooftoernooi gehaal. Tydens die in November 2018 in Marseille besliste uitspeelrondte is die Keniane egter deur Kanada, Hongkong en Duitsland verslaan.[50]

Nadat die toernooi twee keer vanweë die wêreldwye Covid-19-pandemie gekanselleer is, het die Keniane wel deelgeneem aan die Afrikabeker 2021/22, wat by uitsteek oor twee jaar gestrek het. Die eerste rondte, wat in 2021 in Nairobi beslis is, het met ’n naelskraapse nederlaag teen Senegal en ’n maklike oorwinning oor Zambië afgeskop, waarmee die Keniane die uitklopfase gehaal het. Om epidemiologiese redes is dit in Julie 2022 in die Franse stede Marseille en Aix-en-Provence beslis. Ná hul kwarteindstrydoorwinning oor Uganda en hul naelskraapse halfeindstrydoorwinning oor Algerië is die span egter in die eindstryd deur die Namibiërs verneder.[51] Daarmee het die Keniane weer die interkontinentale kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 2023 gehaal, wat in Doebai beslis is. Hulle het dié keer egter teen die Verenigde State, Portugal en Hongkong vasgeval.[52]

Tydens die Afrikabeker 2024 het die Keniane in die halfeindstryd teen Algerië ’n verrassende 12–20-nederlaag gely, waarna hulle in die bronseindstryd teen Namibië met 27–38 vasgeval het.[53] Die Afrikabeker 2025 was deel van die Rugbywêreldbeker 2027-kwalifisering, maar Kenia het in die halfeindstryd naelskraap teen die Zimbabwiërs met 23–29 vasgeval en hulle is ook in die bronseindstryd deur die Algeryne met 15–5 geklop.[54]

Kleure, embleem en bynaam

[wysig | wysig bron]
Die leeu, embleem van die Keniaanse nasionale rugbyspan

Kenia speel tradisioneel in ’n rooi trui met swart-rooi-groen moue, swart broeke en groen-rooi sokkies, die kleure van die nasionale vlag. Hul alternatiewe trui is groen met swart-rooi-groen moue, swart broeke en groen-rooi sokkies.

Die huidige truiverskaffer is die Britse sportuitruster Umbro[55] en die truiborg is die Keniaanse dobbelmaatskappy SportPesa.[56] Die beheerliggaam se kenteken verskyn op die regterbors, die truiverskaffer se kenteken links en die borgkenteken in die middel.

Die Keniaanse Rugbyunie se kenteken, wat ook op die trui verskyn, toon ’n Leeu, Kenia se wapendier, en die belettering KENYA RUGBY. Die nasionale span se bynaam is Simbas (Swahili vir: “die leeus”).

Tuisstadion

[wysig | wysig bron]
Die RFUEA-veld in Nairobi, tuiste van Keniaanse rugby

Kenia se tuisstadion is die RFUEA-veld in Nairobi met ’n kapasiteit van sowat 6 000. Dit is in besit van die Keniaanse Rugbyunie en word vir amper al die tuiswedstryde gebruik. Die Keniaanse regering het intussen grond vir die oprigting van ’n nuwe stadion beskikbaar gestel.[57]

Toetswedstryde

[wysig | wysig bron]

Kenia het 84 van sy 149 toetswedstryde gewen, ’n wenrekord van 56,38%. Kenia se statistieke in toetswedstryde teen alle lande, in alfabetiese volgorde, is soos volg (korrek teen November 2025):[58]

Teenstander Gespeel Gewen Verloor Gelykop % Gewen
Vlag van Algerië Algerië312033,33
Arabië4400100,00
Vlag van Botswana Botswana1100100,00
Vlag van Brasilië Brasilië3300100,00
Vlag van Chili Chili10100,00
Vlag van Duitsland Duitsland20200,00
Vlag van Hongkong Hongkong715114,29
Vlag van Ivoorkus Ivoorkus1100100,00
Vlag van Kameroen Kameroen4400100,00
Vlag van Kanada Kanada10100,00
Vlag van Madagaskar Madagaskar412125,00
Vlag van Marokko Marokko422050,00
Vlag van Mauritius Mauritius1100100,00
Vlag van Namibië Namibië15312020,00
Vlag van Nigerië Nigerië10100,00
Vlag van Portugal Portugal211050,00
Vlag van Rusland Rusland10100,00
Vlag van Senegal Senegal321066,67
Vlag van Spanje Spanje1100100,00
Vlag van Tanganjika Tanganjika1100100,00
Vlag van Tunisië Tunisië1082080,00
Vlag van Uganda Uganda443012268,18
Vlag van Verenigde Arabiese Emirate Verenigde Arabiese Emirate2200100,00
Vlag van Zambië Zambië871087,50
Vlag van Zimbabwe Zimbabwe24915037,50
Algeheel1498461456,38

Rekords

[wysig | wysig bron]

Wêreldbekerrekord

[wysig | wysig bron]

Kenia kon tot dusver nog nie vir ’n rugbywêreldbekertoernooi kwalifiseer nie.

JaarUitslag
1987Nie genooi nie
1991Nie deelgeneem nie
1995Nie gekwalifiseer nie
1999Nie gekwalifiseer nie
2003Nie gekwalifiseer nie
2007Nie gekwalifiseer nie
2011Nie gekwalifiseer nie
2015Nie gekwalifiseer nie
2019Nie gekwalifiseer nie
2023Nie gekwalifiseer nie
2027Nie gekwalifiseer nie
2031N.v.t.

Afrikabeker

[wysig | wysig bron]

Kenia neem sedert 2001 aan die tweejaarlikse Afrikabeker deel. Hulle het sedertdien twee toernooie gewen.

  • Titeloorwinnings (2): 2011, 2013

Ander toetswedstryde

[wysig | wysig bron]
Die Elgonbeker in 2007

Vanweë sy laat vestiging in 1981 het Kenia gedurende die amateurtydperk min toere volgens die ou tradisie onderneem, aangesien dit teen die jaar 2000 tot ’n einde gekom het. Deesdae is toetswedstryde teen die spanne van die Noordelike Halfrond tweekeer per jaar moontlik. Gedurende Juniemaand se midjaarrugbytoetsreeks vertrek Europese spanne na Kenia en gedurende Novembermaand se eindjaarrugbytoetsreeks reis die Keniane na Europa. As deel daarvan ding Kenia sedert 2004 met Uganda om die Elgonbeker mee (genoem na Elgon, ’n berg op die grens tussen Kenia en Uganda).[59] Buite die Afrikabeker neem die span ook aan die sporadiese Victoriabeker deel, saam met die Oos-Afrikaanse lande Uganda, Zambië en Zimbabwe. Wedstryde teen nie-Afrikaspanne is skaars.

Spelers

[wysig | wysig bron]

Huidige span

[wysig | wysig bron]

Die volgende spelers het die Keniaanse span gevorm tydens die Rugbywêreldbeker 2023-uitspeelrondte:

Agterspelers (backs)
SpelerPosisieKlub
Samuel AsatiSkrumskakelKenya Commercial Bank SC
Brian TangaSkrumskakelKabras Sugar RC
Samson OnsumuSkrumskakelMenengai Oilers RC
Amon WamalwaLosskakelHomeboyz RC
Geoffrey OmindeLosskakelMenengai Oilers RC
Bryceson AdakaSenterKabras Sugar RC
John OkothSenterMenengai Oilers RC
Peter KilonzoSenterKenya Commercial Bank SC
Timothy OmelaVleuelMenengai Oilers RC
Beldad Peter Ogeta ObiaVleuelMenengai Oilers RC
Jacob OjeeVleuelKenya Commercial Bank SC
Geoffrey OkwachVleuelKenya Commercial Bank SC
Darwin MukidzaHeelagterKenya Commercial Bank SC
Voorspelers (forwards)
SpelerPosisieKlub
Teddy AkalaHakerKabras Sugar RC
Eugene SifunaHakerKabras Sugar RC
Brian WarabaHakerKenya Harlequins
Edward MwauraStutMenengai Oilers RC
Joseph OderoStutKabras Sugar RC
Ephraim OduorStutKabras Sugar RC
Patrick OukoStutKenya Commercial Bank RFC
Andrew SimiyuStutUniversiteit van Johannesburg
Ian MashetiStutImpala Saracens
Brian Juma OtienoSlotKabras Sugar RC
Thomas Okeyo OngeraSlotUniversiteit van Johannesburg
Malcolm OnsandoSlotCS Dinamo București
Clinton OdhiamboSlotMenengai Oilers RC
Daniel Sikuta KapteinLosvoorspelerKabras Sugar RC
Joshua WeruLosvoorspelerNorthampton Saints
Martin OwilahLosvoorspelerKenya Commercial Bank RFC
Bethwel AnamiAgstemanStrathmore University RFC

Bekende spelers

[wysig | wysig bron]

Een voormalige Keniaanse speler is vir sy uitstekende prestasie in Wêreldrugby se Heldesaal opgeneem:[60]

SpelerPosisieInskrywing
Humphrey KayangeSenter2011

Spelerstatistieke

[wysig | wysig bron]

Vervolgens die belangrikste statistieke van Kenia se spelers. Die spelers wat met * gekenmerk is, is nog aktief en kan hul statistieke verbeter.

(Korrek teen November 2025)

Meeste toetswedstryde[61]
RangNaamTydperkToetswedstryde
1Darwin Mukidza2015–202130
2Moses Amusala2014–201827
3Samson Onsomu2016–202125
4Peter Karia2015–201824
5Oliver Kizito2014–201824
6Tony Opondo2014–201824
7Isaac Adimo2011–201821
8Davis Chenge2014–202121
9Curtis Lilako2011–201820
10Martin Owilah2014–201819
Meeste punte aangeteken[62]
RangNaamTydperkPunte
1Darwin Kinyangi2015–2021302
2Tony Opondo2014–201855
3Davis Chenge2014–202150
4Jacob Ojee2015–201842
5Samson Onsomu2016–202135
6David Ambunya2011–201732
7Fabian Ogutu2015–201628
8Samuel Oliech2015–201825
9Martin Owilah2014–201825
10Oliver Kizito2014–201822
Meeste drieë gedruk[63]
RangNaamTydperkDrieë
1Darwin Kinyangi2015–202113
2Tony Opondo2014–201811
3Davis Chenge2014–202110
4Jacob Ojee2015–20188
5Samson Onsomu2016–20217
6David Ambunya2011–20176
7Martin Owilah2014–20185
8William Ndayara2018–20184
9Moses Amusala2014–20184
10Oliver Kizito2014–20184

Afrigters

[wysig | wysig bron]
Benjamin Ayimba (2016)

Die volgende persone het al as hoofafrigters van die Keniaanse nasionale rugbyspan gedien:

NaamTydperk
Vlag van Kenia Ken Thimba2001–2003
Vlag van Kenia Benjamin Ayimba (tussentyds)2003
Vlag van Kenia Thomas Odundo2004–2006
Vlag van Kenia Manuel Okoth2006
Vlag van Kenia Michael Otieno2007–2012
Vlag van Suid-Afrika Jerome Paarwater2013–2017
Vlag van Nieu-Seeland Ian Snook2018–2019
Vlag van Kenia Paul Odera2019–2022
Vlag van Suid-Afrika Jerome Paarwatersedert 2023

Sien ook

[wysig | wysig bron]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. ↑ (en) "Paarwater back as Simbas head coach". Citizen Sports. 16 Maart 2023. Besoek op 16 November 2025.
  2. ↑ (en) "Most matches". ESPNscrum. Besoek op 16 November 2025.
  3. ↑ (en) "Most points". ESPNscrum. Besoek op 16 November 2025.
  4. ↑ (en) "Most tries". ESPNscrum. Besoek op 16 November 2025.
  5. 1 2 3 4 (en) M. Campbell; E.J. Cohen (1960). Rugby Football in East Africa 1909–1959. Rugby Football Union of East Africa. p. 41.
  6. ↑ (en) "Women's and Men's Rankings". Wêreldrugby. Besoek op 16 November 2025.
  7. ↑ (en) "About Us – Kenya Rugby Union". Keniaanse Rugbyunie. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 September 2015. Besoek op 5 September 2015.
  8. 1 2 (en) "Kenya". Wêreldrugby. Besoek op 16 November 2025.
  9. ↑ (en) "Rugby Africa Unions". Rugby Afrika. 2020. Besoek op 16 November 2025.
  10. ↑ (en) "World Rugby U20 Trophy". Wêreldrugby. Besoek op 16 November 2025.
  11. 1 2 3 4 5 6 7 8 (en) "Kenya Rugby Historical Highlights" (PDF). Keniaanse Rugbyunie. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 4 Februarie 2012. Besoek op 4 Februarie 2012.
  12. 1 2 3 4 (en) Michael Mundia Kamau. "A Review of Kenyan Rugby". Wesclark. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Februarie 2012. Besoek op 22 Februarie 2012.
  13. ↑ (en) "The Early Days of Kenya Rugby". KenyaPage.Net. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 September 2024. Besoek op 12 September 2024.
  14. ↑ (en) "1955 South Africa". Lions-Tour.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Augustus 2025. Besoek op 16 November 2025.
  15. ↑ (en) "1962 South Africa". Lions-Tour.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Augustus 2025. Besoek op 16 November 2025.
  16. ↑ (en) "1960/61 South Africa tour to Europe and East Africa". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  17. ↑ (en) "1964 Wales tour to Africa". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  18. ↑ (en) John Nauright (6 April 2012). Sports around the World: History, Culture, and Practice [4 volumes]: History, Culture, and Practice. ABC-CLIO. pp. 146–. ISBN 978-1-59884-301-9.
  19. ↑ (en) "Watembezi RFC". paukwa.or.ke. 2024. Besoek op 16 November 2025.
  20. ↑ (en) John Kagagi (30 Junie 2021). "Miro RFC: Those magnificent flying minds". johnkagagi.com. Besoek op 16 November 2025.
  21. ↑ (en) Huw Richards (2007). A Game for Hooligans: The History of Rugby Union. Edinburgh: Mainstream. pp. 278. ISBN 978-1-84596-255-5.
  22. ↑ (en) "The Political Era 1983 – 1987". Mean Machine FC. 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Junie 2010. Besoek op 8 Junie 2010.
  23. ↑ (en) "About us". Rugby Afrika. Besoek op 16 November 2025.
  24. ↑ (en) "1987 Rugby World Cup: The long road to the cup". New Zealand History. 2021. Besoek op 16 November 2025.
  25. ↑ (en) "1991 Rugby World Cup – African qualifiers". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  26. ↑ (en) "Oyunga Pala". The Standard. 18 April 2016. Besoek op 16 November 2025.
  27. ↑ (en) "1995 Rugby World Cup – African qualifiers". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  28. ↑ (en) "1999 Rugby World Cup – African qualifiers". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  29. ↑ (en) "2000 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  30. ↑ (en) "2001 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  31. ↑ (en) "2002 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  32. ↑ (en) "2003 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  33. ↑ (en) "2004 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  34. ↑ (en) "2005 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  35. ↑ (en) "2006 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  36. ↑ (en) "2007 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  37. ↑ (en) "2008/09 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  38. ↑ (en) "2011 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  39. ↑ (en) "2012 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  40. ↑ (en) "2013 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  41. ↑ (en) "Simba off to a winning start". Suid-Afrikaanse Rugbyunie. 8 Maart 2014. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Julie 2016. Besoek op 1 Julie 2016.
  42. ↑ (en) "2014 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  43. ↑ (en) "Kenya Simbas go on the rampage against Portugal". Daily Nation. 30 Mei 2015. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2019. Besoek op 29 Desember 2019.
  44. ↑ (en) "2015 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  45. ↑ (en) "2016 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  46. ↑ (en) Isaac Swila (20 Julie 2016). "Betting firm SportPesa, KRU sign Sh600m deal". Daily Nation. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2019. Besoek op 29 Desember 2019.
  47. ↑ (en) William Nuguna (6 September 2016). "Kenya eye Currie Cup". The Star. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2019. Besoek op 29 Desember 2019.
  48. ↑ (en) "2017 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  49. ↑ (en) "2018 Rugby Africa Cup". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  50. ↑ (en) "2019 Rugby World Cup – Qualifiers repechage". rugbyarchive.net. 2022. Besoek op 16 November 2025.
  51. ↑ (en) "Namibia win Rugby Africa Cup to secure place at Rugby World Cup 2023". rugbyworldcup.com. 10 Julie 2022. Besoek op 16 November 2025.
  52. ↑ (en) "Samuel Marques kicks Portugal to Rugby World Cup 2023". rugbyworldcup.com. 18 November 2022. Besoek op 16 November 2025.
  53. ↑ (en) "4th place for Kenya Simbas in 2024 Rugby Africa Cup after Namibia loss". Rugby Afrika. 28 Julie 2024. Besoek op 16 November 2025.
  54. ↑ (en) "Zimbabwe hold on to book first Rugby World Cup spot since 1991". Wêreldrugby. 19 Julie 2025. Besoek op 16 November 2025.
  55. ↑ (en) Festus Chuma (5 Januarie 2024). "RUGBY New era as Kenya Rugby Union secure deal with international kit makers". Pulse Sports. Besoek op 16 November 2025.
  56. ↑ (en) Ayumba Ayodi (9 Desember 2022). "SportPesa make timely return to rugby sponsorship". Daily Nation. Besoek op 16 November 2025.
  57. ↑ (en) Jonathan Harding (28 Junie 2023). "Rugby in Africa: Much more than the Springboks". Deutsche Welle. Besoek op 18 Februarie 2025.
  58. ↑ (en) "International Rugby Union Statistics – Kenya". ESPNscrum. Besoek op 16 November 2025.
  59. ↑ (en) Helen Buteme (4 September 2009). "Helen Buteme: A breakthrough year". Wêreldrugby. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Oktober 2012. Besoek op 12 Oktober 2012.
  60. ↑ (en) "Inductees". Wêreldrugby. Besoek op 16 November 2025.
  61. ↑ (en) "Total matches played (descending)". ESPNscrum. Besoek op 16 November 2025.
  62. ↑ (en) "Total points scored (descending)". ESPNscrum. Besoek op 16 November 2025.
  63. ↑ (en) "Total tries scored (descending)". ESPNscrum. Besoek op 16 November 2025.

Bronnelys

[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]

Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Keniaanse_nasionale_rugbyspan&oldid=2964655"