Papoea-Nieu-Guinese nasionale krieketspan

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Papoea-Nieu-Guinee
Flag of Papua New Guinea.svg
BynaamBarramundis
KonferensieKrieket PNG (CPNG)
Personeel
KapteinAssad Vala
AfrigterVlag van Italië Carl Sandri
Internasionale Krieketraad
IKR-statusAssosiaatlid met EDI-status (1973)
IKR-streekIKR Oos-Asië-Pasifiek
IKR-ranglys Tans[1] Beste rang tot dusver
EDI20ste17de
T20I16de15de (9 September 2016)
Internasionale eendagwedstryde
Eerste EDIt Vlag van Hongkong Hongkong op Riverwaystadion, Townsville; 8 November 2014
Laaste EDIt Vlag van Namibië Namibië op Sentraal-Browardpark, Lauderhill; 23 September 2019
EDIs Gespeel Gewen/Verloor
Totaal[2]277/20 (25,92%)
(0 gelykop, 0 geen uitslag)
Vanjaar[3]00/0
(0 gelykop, 0 geen uitslag)
verskynings tydens wêreldbeker-kwalifiserings10 (eerste in 1979)
Beste uitslag3de plek (in 1982)
Twintig20s
Eerste T20It Vlag van Ierland Ierland op Stormont, Belfast; 15 Julie 2015
Laaste T20It Vlag van Nederland Nederland op Doebai Internasionale Krieketstadion, Doebai; 2 November 2019
T20Is Gespeel Gewen/Verloor
Totaal[4]2617/8 (68%)
(0 onbeslis, 1 geen uitslag)
Vanjaar[5]00/0
(0 onbeslis, 0 geen uitslag)
Verskynings by T20-wêreldbeker-kwalifiserings4 (eerste in 2012)
Beste uitslagNaaswenner (in 2019)
EDI-klere

Die Papoea-Nieu-Guinese nasionale krieketspan (Engels: Papua New Guinea national cricket team), met die bynaam Barramundis, verteenwoordig Papoea-Nieu-Guinee in internasionale krieket. Die span word deur Krieket PNG (CPNG, van Engels: Cricket PNG) bestuur en het in 1973 ’n geassosieerde lid van die Internasionale Krieketraad (IKR) geword.[6][7] Ná hul vierde plek tydens die Krieketwêreldbekerkwalifisering 2014 is aan Papoea-Nieu-Guinee EDI-status toegeken.[8] In Maart 2018 het Papoea-Nieu-Guinee beide sy EDI- en T20I-status verloor, nadat hulle in die uitspeelwedstryd van die Krieketwêreldbekerkwalifisering 2018 deur Nepal verslaan is, waardeur hul teenstander op sy beurt EDI- en T20I-status ontvang het. Op 26 April 2019 het Papoea-Nieu-Guinee in die eindstryd van die Wêreldkrieketliga se afdeling twee Oman verslaan en sodoende in die vierde plek geëindig en hul EDI-status herwin.[9]

Papoea-Nieu-Guinee is die sterkste span sonder toetsstatus in die IKR Oos-Asië-Pasifiek-streek en hulle het die meeste plaaslike IKR-toernooie gewen en beskik oor ’n soortgelyke rekord in die Pasifiese Spele se kriekettoernooi.[7][10] Die span het ook aan elke Krieketwêreldbekerkwalifisering (voorheen die IKR-trofee genoem) deelgeneem.[11] Papoea-Nieu-Guinee hou die wêreldrekord vir die hoogste telling in ’n EDI-wedstryd, nadat hulle in 2007 572/7 teen Nieu-Kaledonië aangeteken het.[12]

In April 2018 het die IKR besluit om aan al sy lede volle T20I-status toe te ken. Vervolgens sal elke T20I-wedstryd wat Papoea-Nieu-Guinee ná 1 Januarie 2019 teen ander IKR-lede speel, as volle T20I erken word.[13] Papoea-Nieu-Guinee is tans (25 Junie 2021) 20ste op die eendagranglys en 16de op die Twintig20-wêreldranglys.[14][15]

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Beginjare[wysig | wysig bron]

’n Krieketwedstryd op Kwato-eiland, Papoea-Nieu-Guinee, ca. 1905

Krieket is in die 1890’ deur predikante na die Territorium Papoea gebring, waar dit vinnig deur die plaaslike bevolking opgeneem is. Wedstryde is nie altyd volgens die reëls gespeel nie en spanne met meer as vyftig spelers was algemeen. Krieket het eers in die Territorium Nieu-Guinee verskyn, toe Australië dié gebied onder ’n Verenigde Nasies-mandaat begin administreer het.[7]

Krieket word in landelike gebiede veral deur die inheemse bevolking uitgeoefen, terwyl in stedelike gebiede soos Port Moresby die spel veral deur Britse en Australiese emigrante gespeel is, en in 1937 is ’n toernooi vir klubs in dié stad van stapel gestuur. In 1972 het ’n span bestaande uit nege emigrante en twee inheemse spelers in Papoea-Nieu-Guinee se eerste internasionale wedstryd teen Australië verskyn.[7][16]

Vanaf die begin af was krieket in die Motuan-gebiede van Papoea-Nieu-Guinee, veral in die dorp Hanuabada, gewild. Hanuabada is in die buitenste voorstede van Port Moresby geleë, kinders speel hier krieket elke dag en die Liklik-kriekettoernooi het ook hier in Papoea-Nieu-Guinee begin. Dit kan om hierdie redes wees dat meer as die helfte van die Papoea-Nieu-Guinese nasionale krieketspan se spelers uit Hanuabada afkomstig is.

IKR-lidmaatskap[wysig | wysig bron]

In 1973 het Papoea-Nieu-Guinee ’n geassosieerde lid van die IKR geword,[17] kort voordat die land in 1975 sy onafhanklikheid verkry het.[7] Daardie jaar het die Wes-Indiese nasionale krieketspan die land besoek en hulle met vier paaltjies verslaan.[18] Die span vir die wedstryd het ses inheemse spelers ingesluit en sedertdien het inheemse spelers die nasionale span begin oorheers.[7]

Papoea-Nieu-Guinee het aan die eerste IKR-trofee 1979 deelgeneem, maar hulle het versuim om vanaf die eerste rondte te vorder.[19] Later die jaar het hulle tydens die eerste Suid-Pasifiese Spele se kriekettoernooi die goue medalje gewen en sedertdien elke keer met dié medalje weggestap.[7][10] Ná ’n toer na Australië in 1981,[20] het Papoea-Nieu-Guinee tydens die IKR-trofee 1982 sy beste internasionale prestasie behaal en derde geëindig, nadat hulle Bangladesj in ’n uitspeelwedstryd verslaan het.[21]

Tydens die IKR-trofee 1986 het Papoea-Nieu-Guinee weer versuim om vanaf die eerste rondte te vorder,[22] hoewel hulle teen Gibraltar die rekord vir die hoogste telling in dié toernooi se geskiedenis aangeteken het.[23] Hulle het daarvan herstel en die Suid-Pasifiese Spele se kriekettoernooi die volgende jaar in Nieu-Kaledonië gewen.[7] Tydens die IKR-trofee 1990 in Nederland het hulle die tweede rondte gehaal[24] en tydens die Suid-Pasifiese Spele se kriekettoernooi op eie bodem die goue medalje.[7]

Tydens die IKR-trofee 1994 het Papoea-Nieu-Guinee die “plate-eindstryd” gehaal, maar nie in dié wedstryd verskyn nie, nadat hulle reeds die vlug huis toe bespreek het, omdat hulle nie verwag het om te kwalifiseer nie.[25] Dit was soms ’n probleem vir Papoea-Nieu-Guinee, aangesien vlugte van en na die land net ongereeld voorkom. Hulle het ook die AKR-trofee 1998 in Nepal vroeg verlaat, nadat hulle hul eerste twee wedstryde verloor en sodoende hul wedstryde teen die Maledive misgeloop het, omdat hulle andersins meer as ’n week vir die volgende vlug sou moes gewaag het. As gevolg daarvan onderneem hulle selde oorsese toere buite amptelike internasionale toernooie, noemenswaardige uitsonderinge is ’n besoek aan Fidji in 1977, ’n toer na Hongkong in die vroeë 1980’s en die bogenoemde Australiese toer.[7]

Moderne tydperk[wysig | wysig bron]

Die AKR-trofee 1996 in Kuala Lumpur het aan Papoea-Nieu-Guinee ’n nuwe kans vir internasionale deelname besorg. Hulle het tot die halfeindstryd gevorder, maar hulle is deur Bangladesj verslaan.[26] In 1998 het hulle weer aan dié toernooi deelgeneem, maar dit vroeg verlaat. Weens die stigting van die IKR Oos-Asië-Pasifiek-ontwikkelingsstreek het hulle sedertdien nie meer aan die toernooi deelgeneem nie.[7] Tussen die twee AKR-trofee het Papoea-Nieu-Guinee tydens die IKR-trofee 1997 in die 13de plek geëindig.[27] Tydens die IKR-trofee 2001 in Ontario, Kanada, het Papoea-Nieu-Guinee versuim om vanaf die eerste rondte te vorder.[28] Tydens die Pacifica-beker 2001 het hulle in die derde plek geëindig[29] en in 2002 het hulle dié toernooi gewen, nadat hulle Tonga in die eindstryd verslaan het.[30]

Tydens die Suid-Pasifiese Spele 2003 se kriekettoernooi het Papoea-Nieu-Guinee weer die goue medalje ingepalm,[31] en in 2005 het hulle aan die IKR-trofee 2005 se uitspeeltoernooi deelgeneem. Papoea-Nieu-Guinee het in die eindstryd Fidji verslaan en sodoende die toernooi gewen.[32] Daarmee het hulle vir die IKR-trofee 2005 gekwalifiseer, waar hulle in die elfde plek geëindig het.[33] In 2007 het Papoea-Nieu-Guinee in wêreldkrieketliga se afdeling drie in Darwin gespeel, waar hulle derde geëindig het.[34] Tydens die Suid-Pasifiese Spele 2007 se kriekettoernooi het hulle weer goud gewen.[10]

In laat Januarie 2009 het Papoea-Nieu-Guinee na Buenos Aires vertrek om aan die wêreldkrieketliga se afdeling drie deel te neem, waar hulle teen Argentinië, die Kaaimanseilande, Uganda en die beste twee spanne van die wêreldkrieketliga 2008 se afdeling vier te staan gekom het. Dié toernooi se beste twee spanne kon vir die Krieketwêreldbekerkwalifisering later die jaar in Suid-Afrika kwalifiseer, waarvandan hulle vir die Krieketwêreldbeker 2011 kon kwalifiseer.[35] Papoea-Nieu-Guinee het die kwalifisering net naelskraap misgeloop en in die derde plek na Afghanistan en Uganda geëindig.

Papoea-Nieu-Guinee het tydens die wêreldkrieketliga se afdeling drie in Januarie 2011 in die derde plek geëindig. Nadat hulle hul eerste vier wedstryde gewen het, het hulle die kans gehad om tweede te geëindig, maar hulle is in die laaste groepwedstryd en die aansluitende eindstryd deur Hongkong verslaan.

In April 2011 het Papoea-Nieu-Guinee aan wêreldkrieketliga se afdeling twee in die Verenigde Arabiese Emirate deelgeneem, derde geëindig en vervolgens vir die Krieketwêreldbekerkwalifisering 2014 in Nieu-Seeland gekwalifiseer.

In Februarie 2013 het Papoea-Nieu-Guinee na Auckland, Nieu-Seeland, vir die IKR Oos-Asië-Pasifiek vertrek, gedurende die groepfase onoorwonne gebly en in die eindstryd Vanuatu verslaan.[36] Vervolgens het hulle aan die T20I-wêreldbekerkwalifisering in die Verenigde Arabiese Emirate in Oktober deelgeneem.

EDI- en T20I-status[wysig | wysig bron]

In 2014 het Papoea-Nieu-Guinee tydens die finale Krieketwêreldbekerkwalifisering in Nieu-Seeland vir die Krieketwêreldbeker 2015 in die vierde plek geëindig. Terwyl hulle nie vir die Krieketwêreldbeker kon kwalifiseer nie, het hulle vir die eerste keer EDI-status ontvang.[37] Saam met die EDI-status het die Internasionale Krieketraad ook T20I-status aan Papoea-Nieu-Guinee toegeken.[38] In November 2014 het Papoea-Nieu-Guinee sy eerste EDI-wedstryd tydens ’n tweewedstrydreeks teen Hongkong in Australië gespeel.[39] Hulle het die eerste met vier paaltjies en die tweede met drie paaltjies gewen. Sodoende was hulle die enigste span wat sy eerste twee EDI-wedstryde kon wen.[40]

Papoea-Nieu-Guinee se eerste T20I-wedstryd teen Hongkong was tydens die T20I-wêreldbekerkwalifisering 2015 vir 13 Julie 2015 beplan. Dié wedstryd is egter weens reën afgelas sonder dat ’n bal geboul is.[41] Papoea-Nieu-Guinee het sy eerste T20I-wedstryd twee dae later teen Ierland gespeel en met twee paaltjies gewen.[42] Met hul oorwinning oor Nepal op 17 Julie het hulle die eerste span geword wat tot die uitspeelrondte van die toernooi gevorder het.[43]

Papoea-Nieu-Guinee is tydens die T20I-wêreldbekerkwalifisering vir die T20I-wêreldbeker 2016 in Indië vroeg uitgeskakel. Tydens dié toernooi in Ierland en Skotland het hulle in die agte plek geëindig.

In September 2017 het die destydse hoofafrigter Jason Gillespie voorgestel dat Papoea-Nieu-Guinee aan die Australiese plaaslike kitskriekettoernooi sal deelneem.[44][45]

Papoea-Nieu-Guinee het eindelik vir die T20I-wêreldbeker 2021 in Indië gekwalifiseer, dit sal hul eerste internasionale kriekettoernooi wees.

Op 30 Maart 2021 is aangekondig dat Carl Sandri die nuwe hoofafrigter en hoëprestasiebestuurder vir al die drie nasionale spanne sal word en hy sal ook toesig hou oor die talentontwikkeling in Papoea-Nieu-Guinee.[46]

Rekords[wysig | wysig bron]

Wêreldbekerrekord[wysig | wysig bron]

Jaar Uitslag
1975 Nie gekwalifiseer nie
1979 Nie gekwalifiseer nie
1983 Nie gekwalifiseer nie
1987 Nie gekwalifiseer nie
1992 Nie gekwalifiseer nie
1996 Nie gekwalifiseer nie
1999 Nie gekwalifiseer nie
2003 Nie gekwalifiseer nie
2007 Nie gekwalifiseer nie
2011 Nie gekwalifiseer nie
2015 Nie gekwalifiseer nie
2019 Nie gekwalifiseer nie
2023 N.v.t.

Twintig20-rekord[wysig | wysig bron]

Jaar Uitslag
2007 Nie gekwalifiseer nie
2009 Nie gekwalifiseer nie
2010 Nie gekwalifiseer nie
2012 Nie gekwalifiseer nie
2014 Nie gekwalifiseer nie
2016 Nie gekwalifiseer nie
2021 gekwalifiseer
2022 N.v.t.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) "ICC Rankings". Internasionale Krieketraad.
  2. (en) "ODI matches – Team records". ESPNcricinfo.
  3. (en) "ODI matches – 2021 Team records". ESPNcricinfo.
  4. (en) "T20I matches – Team records". ESPNcricinfo.
  5. (en) "T20I matches – 2021 Team records". ESPNcricinfo.
  6. (en) "Papua New Guinea". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 September 2018. Besoek op 2 Maart 2020.
  7. 7,00 7,01 7,02 7,03 7,04 7,05 7,06 7,07 7,08 7,09 7,10 (en) Roy Morgan (2007). Encyclopedia of world cricket. Cheltenham: SportsBooks. ISBN 978-1-899807-51-2. OCLC 84998953.
  8. (en) "Scotland and UAE battle lock horns in final of ICC CWCQ 2014". Internasionale Krieketraad. 31 Januarie 2014. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Januarie 2014. Besoek op 31 Januarie 2014.
  9. (en) "Papua New Guinea secure top-four finish on dramatic final day". Internasionale Krieketraad. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 April 2019. Besoek op 25 Junie 2021.
  10. 10,0 10,1 10,2 (en) "XIII South Pacific Games 2007". Cricket Europe. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Junie 2012.
  11. (en) "List of Matches for Papua New Guinea in ICC Trophy Matches". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Maart 2020.
  12. (en) Andrew Nixon (1 September 2007). "Papua New Guinea run riot". Cricket Europe. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Maart 2016.
  13. (en) "All T20 matches between ICC members to get international status". Internasionale Krieketraad. 26 April 2018. Besoek op 25 Junie 2021.
  14. (en) "Men's ODI Team Rankings". Internasionale Krieketraad. 7 Junie 2021. Besoek op 25 Junie 2021.
  15. (en) "Men's T20I Team Rankings". Internasionale Krieketraad. 25 Junie 2021. Besoek op 25 Junie 2021.
  16. (en) "Australia XI in Papua New Guinea 1971/72". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Oktober 2012.
  17. (en) "'Most of us didn't know cricket was played on turf' – Norman Vanua reminisces about PNG's rise". Internasionale Krieketraad. 1 April 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 April 2019. Besoek op 25 Junie 2021.
  18. (en) "Scorecard of Papua New Guinea v West Indies, 23 October 1975". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Oktober 2012.
  19. (en) "ICC Trophy 1979". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Oktober 2012.
  20. (en) "Papua New Guinea in Australia 1980/81". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 April 2016.
  21. (en) "Scorecard of Bangladesh v Papua New Guinea, 9 July 1982". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Oktober 2012.
  22. (en) "ICC Trophy 1986". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Maart 2016.
  23. (en) "Team totals of 300 and more in an innings in the ICC Trophy". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Oktober 2012.
  24. (en) "Unibind ICC Trophy 1990". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Julie 2017.
  25. (en) "Scorecard of Denmark v Namibia, 1 March 1994". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Maart 2016.
  26. (en) "Scorecard of Bangladesh v Papua New Guinea, 13 September 1996". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Maart 2016.
  27. (en) "Scorecard of Papua New Guinea v Singapore, 5 April 1997". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 November 2017.
  28. (en) "ICC Trophy 2001". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Junie 2019.
  29. (en) "Scorecard of Papua New Guinea v Tonga, 8 February 2001". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 March 2016.
  30. (en) "Scorecard of Papua New Guinea v Tonga, 5 June 2002". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Maart 2016.
  31. (en) "Results for SPG 2003 Cricket". Sporting Pulse. 29 Julie 2003. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Februarie 2013. Besoek op 8 September 2018.
  32. (en) "Scorecard of Fiji v Papua New Guinea, 27 February 2005". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Maart 2016.
  33. (en) "Scorecard of Papua New Guinea v Uganda, 11 July 2005". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 March 2016.
  34. (en) "Scorecard of Cayman Islands v Papua New Guinea, 2 June 2007". Cricket Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Julie 2012.
  35. (en) "ICC World Cricket League Division 1-5 Structure for 2006–2009" (PDF). Cricket Europe. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 4 Oktober 2007. Besoek op 8 September 2018.
  36. (en) "Papua New Guinea advance to World Twenty20 Qualifier". Internasionale Krieketraad. 7 Februarie 2013. Besoek op 29 Maart 2013. [dooie skakel]
  37. (en) "Netherlands, Kenya and Canada lose ODI status". ESPNcricinfo. 1 Februarie 2014. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Maart 2014. Besoek op 25 Junie 2021.
  38. (en) "Nepal, Netherlands get T20 international status". ESPNcricinfo. 28 Junie 2014. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Desember 2016. Besoek op 25 Junie 2021.
  39. (en) "Papua New Guinea set to make ODI debut". ESPNcricinfo. 23 Oktober 2014. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Oktober 2014. Besoek op 25 Junie 2021.
  40. (en) Abhishek Mukherjee (13 November 2014). "Papua New Guinea create history to become first team to win first two ODIs". Cricket Country. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Februarie 2017. Besoek op 25 Junie 2021.
  41. (en) "17th Match, Group A, Bready, Jul 13 2015, ICC World Twenty20 Qualifier". ESPNcricinfo. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Desember 2016. Besoek op 25 Junie 2021.
  42. (en) "23rd Match, Group A, Belfast, Jul 15 2015, ICC World Twenty20 Qualifier". ESPNcricinfo. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Julie 2017. Besoek op 25 Junie 2021.
  43. (en) Peter Della Penna (17 Julie 2015). "Dominant PNG progress to knockouts with easy win". ESPNcricinfo. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Julie 2015. Besoek op 25 Junie 2021.
  44. (en) "Jason Gillespie named interim PNG coach". ESPNcricinfo. 13 Julie 2017. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Julie 2017. Besoek op 25 Junie 2021.
  45. (en) Adam Burnett (6 September 2017). "Throw PNG a one-day lifeline: Gillespie". Krieket Australië. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 September 2017. Besoek op 25 Junie 2021.
  46. (en) "Cricket PNG board announces new coach". Post Courier. 30 Maart 2021. Besoek op 25 Junie 2021.