Nieu-Seelandse nasionale krieketspan

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Nieu-Seeland
Kenteken van die Nieu-Seelandse nasionale krieketspan.svg
Kenteken van die Nieu-Seelandse nasionale krieketspan
BynaamBlack Caps, Kiwis
KonferensieNieu-Seeland Krieket (NSK)
Personeel
ToetskapteinKane Williamson
EDI-kapteinKane Williamson
T20I-kapteinKane Williamson
AfrigterGary Stead
Geskiedenis
Toetsstatus verkry1930
Internasionale Krieketraad
IKR-statusVolle lid (1926)
IKR-streekOos-Asië-Pasifiek
IKR-ranglys Tans[4] Beste rang tot dusver
Toetsrang2de1ste (6 Januarie 2021)[1]
EDI3de2de (8 Februarie 2016)[2]
T20I5de1ste (4 Mei 2016)[3]
Toetse
Eerste toetst Vlag van Engeland Engeland op Lancasterpark, Christchurch; 10–13 Januarie 1930
Laaste toetst Vlag van Pakistan Pakistan op Hagley-ovaal, Christchurch; 3–6 Januarie 2021
Toetse Gespeel Gewen/Verloor
Totaal[5]446105/175 (23,54%)
(166 onbeslis, 0 geen uitslag)
Vanjaar[6]11/0 (0 onbeslis)
Internasionale eendagwedstryde
Eerste EDIt Vlag van Pakistan Pakistan op Lancasterpark, Christchurch; 11 Februarie 1973
Laaste EDIt Vlag van Bangladesj Bangladesj op Universiteit van Otago-ovaal, Dunedin; 20 Maart 2021
EDIs Gespeel Gewen/Verloor
Totaal[7]773352/374 (48,49%)
(7 gelykop, 40 geen uitslag)
Vanjaar[8]11/0
(0 gelykop, 0 geen uitslag)
verskynings tydens wêreldbeker-toernooie12 (eerste in 1975)
Beste uitslagNaaswenner (in 2015 en 2019)
Twintig20s
Eerste T20It Vlag van Australië Australië op Edenpark, Auckland; 17 Februarie 2005
Laaste T20It Vlag van Australië Australië op Westpacstadion, Wellington; 7 Maart 2021
T20Is Gespeel Gewen/Verloor
Totaal[9]14268/62 (52,17%)
(8 onbeslis, 4 geen uitslag)
Vanjaar[10]53/2
(0 onbeslis, 0 geen uitslag)
Verskynings by T20-wêreldbeker-toernooie6 (eerste in 2007)
Beste uitslagHalfeindrondte (in 2007 en 2016)
Toetsklere
EDI-klere
T20I-klere

Die Nieu-Seelandse nasionale krieketspan (Engels: New Zealand national cricket team), met die bynaam Black Caps[11] (“swart pette”) of Kiwis,[12] is die nasionale krieketspan wat Nieu-Seeland in toetse en kitskrieket verteenwoordig. Hulle het hul eerste toets in 1930 teen Engeland in Christchurch, Nieu-Seeland, gespeel en daarmee die wêreld se vyfde toetsnasie geword. Die span kon eers in die 1955/56-seisoen ’n toets wen, teen Wes-Indië op Edenpark in Auckland.[13] Hulle het hul eerste internasionale eendagwedstryd in die 1972/73-seisoen teen Pakistan in Christchurch gewen. Die Nieu-Seelandse krieketspan het bekend geword as die “Black Caps” in Januarie 1998, nadat sy eertydse borg, Clear Communications, ’n kompetisie uitgeskryf het om ’n naam vir die span te kies.[14] Dit is een van talle byname vir Nieu-Seelandse nasionale spanne wat verband hou met die All Blacks. Die nasionale span word bestuur deur Nieu-Seeland Krieket (NZC, van Engels: New Zealand Cricket).

Teen 10 Maart 2021 het Nieu-Seeland reeds 1 360 internasionale wedstryde gespeel, 524 gewen, 611 verloor, 15 geëwenaar, 166 gelykop en 44 onbeslis.[15] Nieu-Seeland is tans (Maart 2021) tweede op die IKR-toetsranglys, derde op die eendagranglys en vyfde op die Twintig20-wêreldranglys.[16][17][18]

Nieu-Seeland het tot dusver twee keer as medegasheer van ’n krieketwêreldbekertoernooi opgetree (in 1992 en 2015), in albei gevalle saam met Australië; hulle het ook twee keer tot die eindstryd van dié toernooi gevorder (in 2015 en 2019), maar is deur onderskeidelik Australië en Engeland in die eindstryd verslaan. Nieu-Seeland het Suid-Afrika in die halfeindstryd van die Krieketwêreldbeker 2015 verslaan, hul eerste oorwinning in ’n wêreldbekerhalfeindstryd en sodoende vir die eerste keer in ’n wêreldbekereindstryd verskyn, maar uiteindelik teen hul trans-Tasmanse teenstanders Australië verloor.[19] In die volgende krieketwêreldbekertoernooi in 2019 het Nieu-Seeland weer die eindstryd gemaak, maar naelskraap teen Engeland volgens aangetekende grenshoue verloor, nadat beide die wedstryd en die volgende superboulbeurt gelykop geëindig het.[20][21][22][23] Twee voormalige Nieu-Seelandse spelers is in die Internasionale Krieketraad se Heldesaal opgeneem.[24]

Beheerliggaam[wysig | wysig bron]

Die beheerliggaam van krieket in Nieu-Seeland, Nieu-Seeland Krieket (NZC, New Zealand Cricket), is op 27 Desember 1894 as die Nieu-Seeland Krieketraad gestig (NZCC, New Zealand Cricket Council) en is die toesighouer van die Nieu-Seelandse nasionale krieketspanne.[25] In 1930 het Nieu-Seeland ’n volle lid van die Internasionale Krieketraad (IKR) geword en Nieu-Seeland mag dus toetskrieket speel.

Nieu-Seeland Krieket bestuur al die Nieu-Seeland verteenwoordigende nasionale spanne, insluitende die mans, vroue en jeug. Hulle is ook verantwoordelik vir die bestuur en organisasie van toets-, EDI- en T20I-reekse teen ander spanne, en vir die reëling van internasionale wedstryde tuis. Nieu-Seeland Krieket is ook verantwoordelik vir inkomsteverkryging deur die verkoop van kaartjies, borgskappe en uitsaairegte, veral in verband met die Nieu-Seelandse span.

Kinders en jongmense word reeds op skool aan krieket bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin aansluitend hul opleiding. Nes ander krieketnasies beskik Nieu-Seeland oor ’n o/19-nasionale span wat aan die o/19-krieketwêreldbeker deelneem.[26] Nieu-Seeland A is die tweede nasionale span van Nieu-Seeland en van hul wedstryde geniet eersterangse of A-lys-status.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Die begin van krieket in Nieu-Seeland[wysig | wysig bron]

Soos in ander dele van die wêreld het Britse kolonisasie die spel krieket na Nieu-Seeland gebring, wat vinnig gewildheid verwerf het. Die predikant Henry Williams verskaf geskiedenis met die eerste berig oor ’n krieketwedstryd in Nieu-Seeland, wanneer hy in sy dagboek in Desember 1832 oor krieketspelende seuns rondom Paihia aan die Horotutu-strand skryf. In 1835 besoek Charles Darwin met sy HMS Beagle tydens sy beroemde omseiling van die aarde die Bay of Islands en Darwin sien, hoe bevryde Māori-slawe en die seun van ’n sendeling in Waimate North krieket speel. Darwin skryf in The Voyage of the Beagle soos volg:[27]

verskeie jong mans wat deur die sendelinge uit slawerny verlos is, is op die plaas in diens geneem. In die aand het ek ’n partytjie van hulle sien krieket speel.

Die eerste bekende krieketwedstryd in Nieu-Seeland het in Desember 1842 in Wellington plaasgevind. Die Wellington Spectator berig oor ’n wedstryd op 28 Desember 1842 tussen ’n “rooi”- en ’n “blou”-span van die Wellington-klub. Die Examiner in Nelson berig oor die eerste amptelike bekende wedstryd tussen die Surveyors en Nelson in Maart 1844.

Die eerste span wat na Nieu-Seeland getoer het was Parr se All Engeland-span in 1863–64.[28] Tussen 1864 en 1914 het 22 buitelandse spanne na Nieu-Seeland getoer. Ses spanne was uit Engeland, 15 uit Australië en een uit Fidji.

Die eerste nasionale span[wysig | wysig bron]

Op 15–17 Februarie 1894 het die eerste verteenwoordigende span uit Nieu-Seeland teen Nieu-Suid-Wallis op Lancasterpark in Christchurch gespeel. Nieu-Suid-Wallis het dié wedstryd met 160 lopies gewen. Nieu-Suid-Wallis het in 1895/96 teruggekom en Nieu-Seeland het die eensame wedstryd met 142 lopies gewen, hul eerste oorwinning. Die Nieu-Seelandse Krieketraad is aan die einde van 1894 gestig.

Nieu-Seeland het sy eerste twee internasionale wedstryde (nie toetse nie) in 1904/05 teen ’n sterbesaaide Australiese span met spelers soos Victor Trumper, Warwick Armstrong en Clem Hill gespeel. Reën het Nieu-Seeland van ’n afranseling in die eerste wedstryd beskerm, maar nie in die tweede nie, wat Nieu-Seeland met ’n beurt en 358 lopies verloor het – tans die tweede hoogste nederlaag in Nieu-Seeland se eersterangse geskiedenis.

Tussenoorlogse tydperk[wysig | wysig bron]

In 1927 het Nieu-Seeland na Engeland getoer. Hulle het 26 eersterangse wedstryde gespeel, meestal teen county-spanne. Hulle het sewe wedstryde gewen, insluitende dié teen Worcestershire, Glamorgan, Somerset en Derbyshire. Ná sy sterk prestasie is aan Nieu-Seeland as vyfde nasie toetsstatus toegeken.

In 1929/30 het die MCC na Nieu-Seeland getoer en vier toetse gespeel, almal het drie dae geduur. Nieu-Seeland het sy eerste toetswedstryd met 8 paaltjies verloor,[29] maar hulle het die volgende drie geëwenaar. In die tweede toets het Stewie Dempster en John Mills 276 lopies om die eerste paaltjie aangeteken. Dit is nog steeds die hoogste vennootskap vir Nieu-Seeland teen Engeland. Nieu-Seeland het in 1931/32 vir die eerste keer teen Suid-Afrika in ’n drie-toetsreeks gespeel, maar was nie in staat om ’n wedstryd teen ’n ander span as Engeland te wen voordat die Tweede Wêreldoorlog alle internasionale krieketwedstryde vir sewe jaar sal stopsit nie. ’n Toetstoer deur Australië, beplan vir Februarie en Maart 1940, is ná die uitbreek van die oorlog afgelas.[30][31][32]

Ná die Tweede Wêreldoorlog[wysig | wysig bron]

Nieu-Seeland se eerste toets ná die oorlog was teen Australië in 1945/46. Dié wedstryd is destyds nie as ’n toets beskou nie, maar is in Maart 1948 deur die Internasionale Krieketkonferensie (IKK, die huidige Internasionale Krieketraad) terugwerkende toetsstatus toegeken. Die Nieu-Seelandse spelers wat in hierdie wedstryd gespeel het, het die besluit deur die IKR nie verwelkom nie, omdat Nieu-Seeland met onderskeidelik 42 en 54 lopies verloor het. Weens die Nieu-Seelandse Krieketraad se onwilligheid om Australiese spelers ordentlike toelae vir toere na Nieu-Seeland te betaal was dit die enigste toets tussen Australië en Nieu-Seeland in die tydperk vanaf 1929 tot 1972.

In 1949 het Nieu-Seeland een van sy beste spanne nog na Engeland gestuur. Dié span het spelers soos Bert Sutcliffe, Martin Donnelly, John R. Reid en Jack Cowie ingesluit. Toetse van drie dae het egter daartoe gelei dat al vier toetse gelykop was. Baie beskou die 1949-toer na Engeland as een van Nieu-Seeland se beste toerprestasies nog. In al die vier toetse is hoë tellings aangeteken, ondanks die feit dat hulle gelykop was en Martin Donnelly se 206 op Lord’s word as een van die beste boulbeurte nog op dié krieketveld beskou.[33] Ondanks die feit dat hulle sonder oorwinning was, het Nieu-Seeland ook nie ’n toets verloor nie. Voorheen het net die legendariese Australiese 1948-span onder hul ster Don Bradman daarin geslaag.

Nieu-Seeland het sy eerste wedstryd teen Wes-Indië in 1951/52, asook beide Pakistan en Indië in 1955/56 gespeel. In 1954/55 het Nieu-Seeland die laagste beurttelling nog aangeteken, 26 teen Engeland. In die volgende seisoen het Nieu-Seeland sy eerste toetsoorwinning behaal. Die eerste drie toetse van ’n vier-toetsreeks het Wes-Indië maklik gewen, maar Nieu-Seeland het die vierde met 190 lopies gewen en sodoende sy eerste toetsoorwinning behaal.[34] Dit het 45 wedstryde en 26 jaar geneem voordat hulle dié mylpaal bereik het.

Gedurende die volgende 20 jaar het Nieu-Seeland net sewe verdere toetse gewen. Vir die grootste deel van hierdie tydperk het Nieu-Seeland nie oor ’n eersterangse bouler wat hul aanvalle kon lei beskik nie, alhoewel hulle met Bert Sutcliffe en Glenn Turner oor twee uitstekende kolwers en met John R. Reid oor ’n goeie veelsydige speler beskik het. Tot in 1970 sou Nieu-Seeland net sewe oorwinnings in 95 wedstryde aanteken.[35] Reid het Nieu-Seeland tydens ’n toer na Suid-Afrika in 1961/62 gelei, waar die vyf-toetsreeks met 2–2 onbeslis geëindig het. Die oorwinnings in die derde en vyfde toets was die eerste oorsese oorwinnings waarin Nieu-Seeland geslaag het. Reid het tydens dié toer 1 915 lopies aangeteken, en sodoende ’n nuwe rekord vir die meeste lopies deur ’n besoekende kolwer in Suid-Afrika aangeteken.[36]

Nieu-Seeland het sy eerste toetsreeks tydens sy toer van drie wedstryde in 1969/70 na Pakistan met 1–0 gewen.[37] Ná amper 40 jaar en 30 agtereenvolgende toetsreekse sonder ’n oorwinning was dit die eerste toetsreeks wat Nieu-Seeland gewen het.[38]

1970 tot 2000[wysig | wysig bron]

Telbord – Basin Reserve in Februarie 1978. Nieu-Seeland se eerste oorwinning oor Engeland
Toetswedstryd tussen Indië en Nieu-Seeland op Basin Reserve in Wellington, 1981

In 1973 het Richard Hadlee debuteer en die tempo waarteen Nieu-Seeland toetse gewen het, het dramaties toegeneem. Hadlee was een van die beste snelboulers van sy generasie, en hy het in 86 toetse vir Nieu-Seeland verskyn, voordat hy in 1990 afgetree het. Van hierdie 86 toetse wat Hadlee vir Nieu-Seeland gespeel het, het hulle 22 gewen en 28 verloor. In 1977/78 het Nieu-Seeland sy eerste toets teen Engeland gewen, in die 48ste poging. Hadlee het tien paaltjies tydens dié wedstryd geneem.

Gedurende die 1980’s het Nieu-Seeland ook oor sy beste kolwer nog, Martin Crowe, en ’n aantal goeie spelers soos John Wright, Bruce Edgar, John F. Reid, Andrew Jones, Geoff Howarth, Jeremy Coney, Ian Smith, John Bracewell, Lance Cairns, Stephen Boock en Ewen Chatfield beskik, wat almal in staat was om die een of ander wedstryd te wen en waardevolle bydrae tot ’n toetswedstryd te lewer. Die beste voorbeeld van Nieu-Seeland se twee sterspelers (R. Hadlee en M. Crowe) wat ’n verskil in wedstryde gemaak en ander spelers wat goeie bydraes gelewer het, is Nieu-Seeland teen Australië in 1985 in Brisbane. In Australië se eerste beurt neem Hadlee 9–52. In Nieu-Seeland se enigste draai by die kolf behaal M. Crowe 188 en John F. Reid 108. Edgar, Wright, Coney, Jeff Crowe, V. Brown, en Hadlee teken tussen 17 en 54* aan. In Australië se tweede beurt neem Hadlee 6–71 en Chatfield 3–75. Nieu-Seeland wen met ’n beurt en 41 lopies.

Eendagkrieket het aan Nieu-Seeland ook kans gegee om meer gereeld teen die beter spanne van die krieketwêreld mee te ding. In eendagkrieket hoef die kolwer nie honderdtalle aan te teken nie en die bouler hoef nie die teenstander uit te boul om wedstryde te wen nie. Eendagwedstryde kan gewen word deur een kolwer wat ’n vyftigtal en ’n paar ander wat 30’s aanteken, die boulers boul ekonomies en almal doen ’n goeie veldwerk. Dit is die vereistes waaraan Nieu-Seelandse spelers gereeld voldoen en sodoende ’n goeie EDI-rekord teen al die ander spanne ontwikkel het. Op die manier het Nieu-Seeland tydens die eerste twee krieketwêreldbekertoernooie (in 1975 en 1979) in Engeland tot die halfeindrondte gevorder. Tydens die volgende twee toernooie (in 1983 en 1987) was Nieu-Seeland egter minder suksesvol en hulle is reeds in die groepfase uitgeskakel.

Een van Nieu-Seeland se waarskynlik bekendste EDI-wedstryde is die “onderarm”-wedstryd teen Australië op die Melbourne-krieketveld in 1981. Nieu-Seeland het ses lopies met die laaste aflewering benodig om die wedstryd gelykop te laat eindig, maar die Australiese kaptein Greg Chappell het vir sy broer Trevor opdrag gegee om die bal met sy onderarm langs die paaltjie te “boul” om te verhoed dat die Nieu-Seelandse kolwer Brian McKechnie ’n grenshou kan aanteken. Die Australiese skeidsregters het die skuif as wettig beskou, maar tot vandag toe is baie van mening dat dit een van die onsportiewe besluite in krieket nog is.[39]

Toe Nieu-Seeland tydens die tri-reeks in 1983 weer teen Australië speel, is Lance Cairns vir sy EDI-kolfwerk geprys. In een wedstryd teen Australië op die Melbourne-krieketveld, een van die wêreld se grootste krieketvelde, het hy ses grenshoue aangeteken. Min aanhangers onthou dat Nieu-Seeland hierdie wedstryd met 149 lopies verloor het. Lance se grootste bydrag tot Nieu-Seelandse krieket is egter sy seun Chris Cairns.

Chris Cairns het sy debuut een jaar voor Hadlee se aftrede in 1990 gemaak. Cairns, een van Nieu-Seeland se beste veelsydige spelers, het in die 1990’s die boulaanval met Danny Morrison aangevoer. Stephen Fleming, Nieu-Seeland se mees produktiewe lopiemaker, het beide die kolfwerk en die span na die 21ste eeu geneem. Nathan Astle en Craig McMillan het ook heelwat lopies vir Nieu-Seeland aangeteken, maar albei het vroeër afgetree as verwag is. Tydens die Krieketwêreldbeker 1992 het die medegasheer Nieu-Seeland weer beter gevaar en tot die halfeindrondte gevorder, waar hulle deur die latere kampioen Pakistan onder kaptein Imran Khan uitgeskakel is; Nieu-Seeland het egter teen al die ander deelnemende spanne gewen. Tydens die Krieketwêreldbeker 1996 in Indië, Pakistan en Sri Lanka is Nieu-Seeland effens vroeër – in die kwarteindstryd – deur Australië uitgeskakel en tydens die Krieketwêreldbeker 1999 in Engeland was in die halfeindstryd weer Pakistan die laaste teenstander.

Op 4 April 1996 het Nieu-Seeland ’n unieke wêreldrekord behaal, nadat die hele span vir hul spanprestasie as speler van die wedstryd aangewys is, nadat hulle Wes-Indië met 4 lopies verslaan het. Dit is die eerste keer wat ’n hele span hierdie toekenning ontvang het.[40][41][42]

Daniel Vettori het sy debuut op 18 in 1997 gemaak, en toe hy in 2007 by Fleming as kaptein oorgeneem het, is hy reeds as die beste veelsydige draaibouler in die krieketwêreld beskou. Op 26 Augustus 2009 het Daniel Vettori die agste speler, en tweede linkerhandse bouler (na Chaminda Vaas) geword om 300 paaltjies te neem en 3 000 toetslopies aan te teken, en sodoende die roemryke klub betree. Vettori het in 2011 besluit om ’n onbeperkte ruskans van krieket se internasionale kortvorme te neem, maar voortgegaan om Nieu-Seeland in toetskrieket te verteenwoordig en vir die Krieketwêreldbeker 2015 teruggekeer.

21ste eeu[wysig | wysig bron]

Engeland teen Nieu-Seeland op Lord’s in Mei 2004
Eindstryd van die Krieketwêreldbeker 2015 tussen Australië en Nieu-Seeland op Melbourne-krieketveld
Die Nieu-Seelandse kaptein Kane Williamson tydens die wedstryd teen Afghanistan gedurende die Krieketwêreldbeker 2019

Nieu-Seeland het die nuwe millennium met hul oorwinning tydens die 2000 IKR Uitkloptrofee in Kenia afgeskop en sodoende hul eerste IKR-toernooi gewen. Hulle het met ’n oorwinning van 64 lopies oor Zimbabwe begin, en toe Pakistan met 4 paaltjies in die halfeindstryd verslaan. In die eindstryd teen Indië het Chris Cairns ’n onoorwonne 102 in Nieu-Seeland se lopiejaag aangeteken en Nieu-Seeland sodoende die toernooi laat wen. Shane Bond het tussen 2001 en 2007 17 toetse vir Nieu-Seeland gespeel, maar hy kon ná ’n besering nie verder speel nie. Wanneer hy fiks was, het hy aan die Nieu-Seelandse boulaanval ’n dimensie besorg wat sedert Hadlee se aftrede nie meer gesien is nie.

Tydens die Krieketwêreldbeker 2003 in Suid-Afrika, Kenia en Zimbabwe het Nieu-Seeland net die Super 6 behaal, wat hoofsaaklik te wyte was aan die puntestelsel. Nadat Nieu-Seeland in die groepfase die wedstryd teen Kenia in Nairobi weens veiligheidskwessies verbeur het,[43] het die punte uit hierdie wedstryd in die volgende rondte ontbreek, omdat dit na die volgende rondte oorgedra is.[44]

Die opkoms van die finansiële sterk BCCI het ’n sterk impak op Nieu-Seelandse krieket en die spelers gehad. Die BCCI het daarin geslaag om ander krieketrade te oortuig om nie spelers te kies wat by die mededingende Indiese T20-Krieketliga aangesluit het nie. Nieu-Seelandse krieket het die dienste van Shane Bond, Lou Vincent, Andre Adams, Hamish Marshall en Daryl Tuffey verloor. Die geld, wat met T20-krieket in Indië verdien kan word, het dalk ook spelers soos Craig McMillan en Scott Styris (van toetskrieket) vroeër laat aftree as wat hulle andersins sou gedoen het. Ná die ondergang van die Indiese Krieketliga het beide Bond en Tuffey weer vir Nieu-Seeland gespeel.

In 2007 het Nieu-Seeland tydens beide die Krieketwêreldbeker in Wes-Indië en die nuwe T20I-wêreldbeker in Suid-Afrika die halfeindrondte bereik. Alhoewel die Black Caps tydens die volgende vier T20I-wêreldbekertoernooie net tot die Super 8 of Super 10 gevorder het, het hulle tydens die Krieketwêreldbeker 2011 in Indië, Sri Lanka en Bangladesj weer die halfeindstryd gemaak.

Vettori het in 2011 as toetskaptein bedank en is deur die sterkolwer Ross Taylor opgevolg. Taylor het Nieu-Seeland vir een jaar aangevoer, insluitende ’n naelbyter-oorwinning in ’n toetswedstryd met ’n lae telling teen Australië in Hobart, hul eerste oorwinning oor Australië sedert 1993. In 2012/13 is Brendon McCullum as kaptein benoem en nuwe spelers soos Kane Williamson, Corey Anderson, Doug Bracewell, Trent Boult en Jimmy Neesham het as wêreldklasspelers opgekom. McCullum het Nieu-Seeland in reeksoorwinnings oor beide Wes-Indië en Indië in 2013/14 en beide Pakistan en Sri Lanka in 2014/15 aangevoer, waarvolgens Nieu-Seeland in die ranglyste vir beide toets en EDI gestyg het. In die reeks teen Indië het McCullum 302 in Wellington aangeteken en sodoende Nieu-Seeland se eerste drievoudige honderdtaller in toetskrieket geword.

In vroeg 2015 het die medegasheer Nieu-Seeland die eindstryd van die krieketwêreldbekertoernooi gemaak, en onoorwonne deur dié toernooi tot in die eindstryd gevorder, maar hulle is deur die ander medegasheer Australië met 7 paaltjies verslaan.[45] In 2015 het die Nieu-Seelandse nasionale krieketspan onder die naam Aotearoa in hul eerste wedstryd teen Zimbabwe gespeel om die Māori-taalweek te vier.[46] In middel-2015 het Nieu-Seeland na Engeland getoer,[47] en goed presteer, nadat die toetsreeks onbeslis met 1–1 eindig, en hulle die EDI-reeks met 2–3 verloor. Tussen Oktober tot November 2015, en weer in Februarie 2016, het Nieu-Seeland in twee toetsreekse teen Australië gespeel, met drie en twee wedstryde onderskeidelik. Met ’n Australiese span wat veranderinge ondergaan het, het Nieu-Seeland glo ’n kans gehad om te wen, veral tuis. Nieu-Seeland het albei reekse egter met 0–2 verloor.[48]

Tydens die Krieketwêreldbeker 2019 in Engeland en Wallis het Nieu-Seeland vir die tweede agtereenvolgende keer die eindstryd behaal, nadat hulle in die halfeindstryd Indië met 18 lopies verslaan het.[49] Nieu-Seeland het teen die gasheer Engeland te staan gekom en sedert die Krieketwêreldbeker 1992 was dit die eerste keer dat twee spanne in die eindwedstryd ontmoet het wat nog nie ’n titel ingepalm het nie. Die eindstryd teen Engeland op Lord’s word as een van die beste en mees dramatiese krieketwedstryde nog beskryf, en sommige beskou dit as die “beste EDI in die krieketgeskiedenis”,[22] nadat beide die wedstryd en die nodige Superboulbeurt in ’n gelykop geëindig het en Engeland die titel inpalm nadat hulle meer grenshoue aangeteken het as Nieu-Seeland.[50][23][51][52] Die Nieu-Seelander Kane Williamson was die kaptein wat die meeste lopies (578) tydens een enkele krieketwêreldbekertoernooi aangeteken het.[53]

Kleure[wysig | wysig bron]

Tydperk Truiverskaffer Borg (bors) Borg (moue)
1980–1989 Adidas
1990 DB Draught
1991
1992 ISC
1993–1994 Bank of New Zealand
1995–1996 DB Draught
1997 Bank of New Zealand
1998 Canterbury TelstraClear
1999 Asics
2000 WStar TelstraClear
2001–2005 National Bank of New Zealand TelstraClear
2006–2008
2009 Dheeraj & East Coast
2010 Canterbury
2011–2014 Ford
2015–2016 ANZ
2017 ANZ
sedert 2018
Nieu-Seeland in hul helder toetsklere
Nieu-Seeland in hul donker EDI-klere

Nieu-Seeland se trui word verskaf deur Canterbury, wat in 2009 by die vorige vervaardiger WStar oorgeneem het. Wanneer hulle toetskrieket speel, toon Nieu-Seeland se wit krieketklere die silwervaring op die linkerkant van die trui, die naam en kenteken van die borg Amul op die regterkant, Ford se embleem op die linkermou en die Canterbury-kenteken op die regtermou. Nieu-Seeland se veldwerkers mag ’n swart pet (soortgelyk aan ’n bofbalpet pleks van die baggypet wat deur ander spanne gebruik word) of ’n wit sonhoed met die Nieu-Seelandse Krieketkenteken in die middel dra. Helms is ook swart geverf (alhoewel dit tot in 1996 wit was met die silwervaring-logo in ’n swart sirkel).

In die korter vorme van krieket vertoon Nieu-Seeland se EDI- en T20I-truie die ANZ-kenteken in die middel met die silwervaring op die linkerkant van die trui, Canterbury se kenteken op die regtermou en die Ford-embleem op die regterkant. Die EDI-trui bestaan uit ’n swart hemp met blou aksente en swart broeke, terwyl die T20-trui uit ’n roomkleurige hemp met swart aksente en swart broeke bestaan. Tydens IKR-toernooie in die korter vorme van krieket word ’n veranderde trui-ontwerp gebruik met die borg se kenteken op die mou en NEW ZEALAND oor die bors.

Nieu-Seeland se EDI-trui tussen die Wêreldkrieketreeks in 1980 en 1988 was roomkleur en bruin. Die 1983–1984-weergawe is deur die Black Caps se ondersteunersgroep Beige Brigade gewild gemaak, wat die weergawe van hierdie trui aan die algemene publiek saam met ’n “morele kontrak”, wat die verwagtinge van die Beige Brigadier verklaar het, verkoop is; die trui is ook tydens die eerste T20I-wedstryd tussen Australië en Nieu-Seeland gedra. Tussen 1991 en 1997 is egter grys of silwer (met die een of ander spatsels van swart of wit) gebruik. Tot in 2000 was die EDI-trui geteël met swart aksente.

Vorige uitrusters was Adidas (Wêreldkrieketreekse 1980–1990), ISC (Krieketwêreldbekertoernooie in 1992 en 1996, Wêreldkrieketreekse 1993–97), Canterbury (1998–1999), Asics (wat al die deelnemende spanne tydens die Krieketwêreldbeker in 1999 toegerus het) en WStar (2000–2009).

Vorige borge was DB Draught (in 1990–1994 op die voorkant, in 1995–1997 op die mou), Bank of New Zealand (in 1993–94 en in 1997–99 op die voorkant), Clear Communications, later TelstraClear (in 1997–2000 op die voorkant, in 2001–2005 op die mou), National Bank of New Zealand (in 2000–2014) en Dheeraj and East Coast (in 2009–2010),[54] sedert 2014 is ANZ die huidige borg, weens die herbemarking van die Nasionale Bank as ANZ. In Mei 2017 het Amul die nuwe borg vir die IKR Kampioentrofee geword.[55]

Tuisstadions[wysig | wysig bron]

Nes ander vername krieketnasies soos Australië, Bangladesj, Engeland, Ierland, Indië, Pakistan, Sri Lanka, Suid-Afrika, Wes-Indië en Zimbabwe beskik Nieu-Seeland oor geen amptelike tuisstadion vir sy nasionale span nie. Die Nieu-Seelandse nasionale krieketspan span vir hul krieketwedstryde eerder ’n verskeidenheid stadions dwarsdeur Nieu-Seeland in.

Van Nieu-Seeland se tradisionele krieketwedstryde op vakansiedae sluit in dié rondom Welwillendheidsdag op Basin Reserve in Wellington of Hagley-ovaal in Christchurch.

Krieketwêreldbekerstadions[wysig | wysig bron]

EDI-wedstryd tussen Engeland en Nieu-Seeland op Edenpark in Auckland in 2013

Die Krieketwêreldbeker 1992 is saam deur Australië en Nieu-Seeland aangebied. Van die wedstryde was soos volg opgedeel: Australië het 25 wedstryde op 11 verskeie plekke gehuisves, terwyl Nieu-Seeland 14 wedstryde op 7 plekke aangebied het. Beide Australië en Nieu-Seeland het hul wedstryde tydens dié toernooi tuis gespeel, terwyl die openingswedstryd tussen albei gashere op die Nieu-Seelandse Edenparkstadion in Auckland aangebied is. In ruil daarvoor is die eindstryd tussen Pakistan en Engeland op die Australiese Melbourne-krieketveld aangebied.

23 jaar later het beide Australië en Nieu-Seeland die Krieketwêreldbeker 2015 aangebied. Australië het 26 wedstryde op sewe verskeie plekke gehuisves, terwyl Nieu-Seeland 23 wedstryde op sewe plekke aangebied het. Albei gashere het hul wedstryde tuis gespeel, terwyl hul ontmoeting tydens die groepfase weer op die Nieu-Seelandse Edenparkstadion in Auckland gehou is. Tydens die eindwedstryd op die Australiese Melbourne-krieketveld het die gashere herontmoet.

Internasionale toere[wysig | wysig bron]

Soos dit sedert die begin van internasionale krieket gebruiklik is, onderneem die Nieu-Seelandse nasionale krieketspan deels maandelange oorsese toere, waartydens hulle teen ander nasionale spanne, plaaslike saamgestelde spanne en klubspanne speel. Eweneens huisves hulle ander nasionale spanne in Nieu-Seeland. Gedurende die plaaslike somer tree hulle as gasheer op of onderneem op hul beurt toere deur die ander krieketnasies van die Suidelike Halfrond en gedurende die plaaslike winter onderneem hulle toere deur krieketnasies van die Noordelike Halfrond. As deel daarvan ding Nieu-Seeland in toetskrieket sedert 1985/86 met Australië om die Trans-Tasman-trofee mee. Daarbenewens ding albei spanne in EDI-krieket sedert 2004/05 om die Chappell-Hadlee-trofee mee.

Bekende spelers[wysig | wysig bron]

Martin Crowe (2011)

Twee voormalige Nieu-Seelandse spelers is vir hul uitstekende prestasies in die Internasionale Krieketraad se Heldesaal opgeneem:[56]

Speler Posisie Inskrywing
Martin Crowe Kolwer 2015
Richard Hadlee Veelsydig 2009

Spelerstatistieke[wysig | wysig bron]

Altesaam het vir Nieu-Seeland 280 spelers toets-, 200 spelers EDI- en 86 spelers T20I-krieket gespeel. Vervolgens die spelers, wat vir die Wes-Indiese span die meeste lopies aangeteken en die meeste paaltjies geneem het.

Lopies[wysig | wysig bron]

Toets EDI T20I
Speler Tydperk Toetse Lopies Speler Tydperk EDIs Lopies Speler Tydperk T20Is Lopies
Ross Taylor 2007–hede 105 7 379 Ross Taylor 2006–hede 232 8 574 Martin Guptill 2009–hede 99 2 839
Stephen Fleming 1994–2008 111 7 172 Stephen Fleming 1994–2007 279 8 007 Brendon McCullum 2005–2015 71 2 140
Kane Williamson 2010–hede 83 7 115 Nathan Astle 1995–2007 223 7 090 Ross Taylor 2006–hede 102 1 909
Brendon McCullum 2004–2016 101 6 453 Martin Guptill 2009–hede 184 6 881 Kane Williamson 2011–hede 67 1 805
Martin Crowe 1982–1995 77 5 444 Kane Williamson 2010–hede 151 6 173 Colin Munro 2012–hede 65 1 724
Korrek teen 21 Maart 2021[57] Korrek teen 21 Maart 2021[58] Korrek teen 21 Maart 2021[59]

Paaltjies[wysig | wysig bron]

Toets EDI T20I
Speler Tydperk Toetse Paaltjies Speler Tydperk EDIs Paaltjies Speler Tydperk T20Is Paaltjies
Richard Hadlee 1973–1990 86 431 Daniel Vettori 1997–2015 291 297 Tim Southee 2008–hede 80 93
Daniel Vettori 1997–2014 112 361 Kyle Mills 2001–2015 170 240 Ish Sodhi 2014–hede 55 69
Tim Southee 2008–hede 77 302 Chris Harris 1990–2004 250 203 Mitchell Santner 2015–hede 52 60
Trent Boult 2011–hede 71 281 Chris Cairns 1991–2006 214 200 Nathan McCullum 2007–2016 63 58
Chris Martin 2000–2013 71 233 Tim Southee 2008–hede 143 190 Trent Boult 2013–hede 34 46
Korrek teen 21 Maart 2021[60] Korrek teen 21 Maart 2021[61] Korrek teen 21 Maart 2021[62]

Rekords[wysig | wysig bron]

Toetsrekord teen ander lande[wysig | wysig bron]

Teenstander Gespeel Gewen Verloor Gelykop Geen uitslag % Gewen Eerste toets
Vlag van Australië Australië 60 8 34 18 0 13,33 29 Maart 1946
Vlag van Bangladesj Bangladesj 15 12 0 0 3 80 26 Desember 2001
Vlag van Engeland Engeland 105 11 48 0 46 10,47 10 Januarie 1930
Vlag van Indië Indië 59 12 21 0 26 20,33 6 Januarie 1956
Vlag van Pakistan Pakistan 60 14 25 0 21 23,33 7 November 1955
Vlag van Sri Lanka Sri Lanka 36 16 9 0 11 44,44 11 Maart 1983
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika 45 4 25 0 16 8,88 27 Februarie 1932
Vlag van Wes-Indië Wes-Indië 49 17 13 0 19 34,69 8 Februarie 1952
Vlag van Zimbabwe Zimbabwe 17 11 0 0 6 64,70 7 November 1992
Totaal 446 105 175 0 166 23,54 10 Januarie 1930
Rekords volledig tot en met toets #2400 op 3–6 Januarie 2021. Laaste keer hersien op 21 Maart 2021.[63]

EDI-rekord teen ander lande[wysig | wysig bron]

Teenstander Wedstryde Gewen Verloor Gelykop Geen uitslag % Gewen Eerste EDI
t. Toetsnasies
Vlag van Afghanistan Afghanistan 2 2 0 0 0 100,00 8 Maart 2015
Vlag van Australië Australië 138 39 92 0 7 29,77 30 Maart 1974
Vlag van Bangladesj Bangladesj 36 26 10 0 0 72,22 28 April 1990
Vlag van Engeland Engeland 91 43 41 3 4 51,14 18 Julie 1973
Vlag van Ierland Ierland 4 4 0 0 0 100,00 1 Julie 2008
Vlag van Indië Indië 110 49 55 1 5 47,14 14 Junie 1975
Vlag van Pakistan Pakistan 107 48 55 1 3 46,63 11 Februarie 1973
Vlag van Sri Lanka Sri Lanka 99 49 41 1 8 54,39 9 Junie 1979
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika 71 25 41 0 5 37,87 29 Februarie 1992
Vlag van Wes-Indië Wes-Indië 65 28 30 0 7 48,27 18 Junie 1975
Vlag van Zimbabwe Zimbabwe 38 27 9 1 1 74,32 10 Oktober 1987
t. Assosiaatlede
Vlag van Kanada Kanada 3 3 0 0 0 100,00 3 Maart 2003
Vlag van Kenia Kenia 2 2 0 0 0 100,00 21 Februarie 2003
Vlag van Nederland Nederland 1 1 0 0 0 100,00 17 Februarie 1996
ECACC.jpg Oos-Afrika 1 1 0 0 0 100,00 7 Junie 1975
Vlag van Skotland Skotland 3 3 0 0 0 100,00 31 Mei 1999
Vlag van Verenigde Arabiese Emirate Verenigde Arabiese Emirate 1 1 0 0 0 100,00 27 Februarie 1996
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 1 1 0 0 0 100,00 10 September 2004
Totaal 773 352 374 7 40 48,49 11 Februarie 1973
Rekords volledig tot en met EDI #4279 op 20 Maart 2021. Laaste keer hersien op 21 Maart 2021. Wenpersentasies sluit geen uitslae uit en tel gelykop as ’n halwe oorwinning.[64]

Wêreldbekerrekord[wysig | wysig bron]

Jaar Uitslag
1975 Halfeindrondte
1979 Halfeindrondte
1983 Groepfase
1987 Groepfase
1992 Halfeindrondte
1996 Kwarteindrondte
1999 Halfeindrondte
2003 Super 6
2007 Halfeindrondte
2011 Halfeindrondte
2015 Naaswenner
2019 Naaswenner
2023 N.v.t.

T20I-rekord teen ander lande[wysig | wysig bron]

Teenstander Wedstryde Gewen Verloor Gelykop Geen uitslag % Gewen Eerste T20I
t. Toetsnasies
Vlag van Australië Australië 14 4 9 1 0 32,14 17 Februarie 2005
Vlag van Bangladesj Bangladesj 7 7 0 0 0 100,00 3 Februarie 2010
Vlag van Engeland Engeland 21 7 12 1 1 37,50 18 September 2007
Vlag van Ierland Ierland 1 1 0 0 0 100,00 11 Junie 2009
Vlag van Indië Indië 16 8 6 0 2 56,25 16 September 2007
Vlag van Pakistan Pakistan 24 10 14 0 0 41,66 22 September 2007
Vlag van Sri Lanka Sri Lanka 19 10 7 1 1 58,33 22 Desember 2006
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika 15 4 11 0 0 26,66 21 Oktober 2005
Vlag van Wes-Indië Wes-Indië 16 8 3 3 2 67,85 16 Februarie 2006
Vlag van Zimbabwe Zimbabwe 6 6 0 0 0 100,00 4 Mei 2010
t. Assosiaatlede
Vlag van Kenia Kenia 1 1 0 0 0 100,00 12 September 2007
Vlag van Nederland Nederland 1 1 0 0 0 100,00 29 Mei 2014
Vlag van Skotland Skotland 1 1 0 0 0 100,00 6 Junie 2009
Totaal 142 68 62 8 4 52,17 17 Februarie 2005
Rekords volledig tot en met T20I #1129 op 7 Maart 2021. Gelykop verwys na wedstryde wat deur ’n valbyl (soos ’n Superboulbeurt) beslis is. Wenpersentasies sluit geen uitslae uit en gelykop as ’n halwe oorwinning (ongeag die valby).[65]

Twintig20-rekord[wysig | wysig bron]

Jaar Uitslag
2007 Halfeindrondte
2009 Super 8
2010 Super 8
2012 Super 8
2014 Super 10
2016 Halfeindrondte
2021 gekwalifiseer
2022 N.v.t.

Kampioentrofee-rekord[wysig | wysig bron]

Jaar Uitslag
1998 Kwarteindrondte
2000 Kampioen
2002 Groepfase
2004 Groepfase
2006 Halfeindrondte
2009 Naaswenner
2013 Groepfase
2017 Groepfase

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) "Jamieson takes six as New Zealand scale the rankings summit". Internasionale Krieketraad. 6 Januarie 2021. Besoek op 21 Maart 2021.
  2. (en) "ICC ODI Rankings: @BLACKCAPS move ahead of @BCCI in 2nd spot following 2-1 win; @CricketAus retains No.1 ranking". IKR Media. Internasionale Krieketraad. 8 Februarie 2016. Besoek op 21 Maart 2021.
  3. (en) "New Zealand top T20I rankings for first time". ESPNcricinfo. 4 Mei 2016. Besoek op 21 Maart 2021.
  4. (en) "ICC Rankings". Internasionale Krieketraad.
  5. (en) "Test matches – Team records". ESPNcricinfo.
  6. (en) "Test matches – 2021 Team records". ESPNcricinfo.
  7. (en) "ODI matches – Team records". ESPNcricinfo.
  8. (en) "ODI matches – 2021 Team records". ESPNcricinfo.
  9. (en) "T20I matches – Team records". ESPNcricinfo.
  10. (en) "T20I matches – 2021 Team records". ESPNcricinfo.
  11. (en) "Blackcaps". Nieu-Seeland Krieket. Besoek op 21 Maart 2021.
  12. (en) "New Zealand People". Nieu-Seeland. Besoek op 21 Maart 2021.
  13. (en) Frindall, Bill (2009). Ask Bearders. BBC. p. 163. ISBN 978-1-84607-880-4.
  14. (en) Anderson, Ian (29 Januarie 1998). "It's Clear Black Caps very dull". Waikato Times. p. 12.
  15. (en) "New Zealand / Records / Combined Test, ODI and T20I Records / Result Summary". ESPNcricinfo. Besoek op 21 Maart 2021.
  16. (en) "Men's Test Team Rankings". Internasionale Krieketraad. 8 Maart 2021. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Mei 2020. Besoek op 21 Maart 2021.
  17. (en) "Men's ODI Team Rankings". Internasionale Krieketraad. 20 Maart 2021. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Mei 2020. Besoek op 21 Maart 2021.
  18. (en) "Men's T20I Team Rankings". Internasionale Krieketraad. 20 Maart 2021. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Mei 2020. Besoek op 21 Maart 2021.
  19. (en) Baum, Greg (24 Maart 2015). "Cricket World Cup: Drama aplenty as New Zealand enter first final". The Sydney Morning Herald. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Februarie 2020. Besoek op 21 Maart 2021.
  20. (en) "A recap of the most dramatic match in cricket history". The Guardian. 14 Julie 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 April 2020. Besoek op 21 Maart 2021.
  21. (en) "England win Cricket World Cup: Ben Stokes stars in dramatic finale against New Zealand". BBC. 14 Julie 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 April 2020. Besoek op 21 Maart 2021.
  22. 22,0 22,1 (en) "2019 Cricket World Cup final: England beat Black Caps in greatest ODI in history". New Zealand Herald. 14 Julie 2019. Besoek op 21 Maart 2021.
  23. 23,0 23,1 (en) "Epic final tied, Super Over tied, England win World Cup on boundary count". ESPNcricinfo. 14 Julie 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Mei 2020. Besoek op 21 Maart 2021.
  24. (en) "ICC Hall of Fame". Internasionale Krieketraad. Besoek op 21 Maart 2021.
  25. (en) "Cricket Conference: Formation of a New Zealand Council". Press. 28 Desember 1894. p. 3.
  26. (en) Martin Williamson. "A brief history: The Under-19 World Cup". ESPNcricinfo. Besoek op 21 Maart 2021.
  27. (en) The Summer Game by D.O & P.W. Neely 1994 bl. 11
  28. (en) "Why cricket? - New Zealand cricket". NZ History. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Januarie 2020. Besoek op 21 Maart 2021.
  29. (en) "England tour of New Zealand, 1929/30". ESPNcricinfo. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Junie 2019. Besoek op 21 Maart 2021.
  30. (en) "Australian cricket team: Tour of New Zealand". Evening Star: 32. 8 Julie 1939. Besoek op 21 Maart 2021.
  31. (en) "Bradman may lead Australian team on tour of N.Z." Auckland Star: 23. 22 Junie 1939. Besoek op 21 Maart 2021.
  32. (en) "Australian tour abandoned: 'Difficulties caused by war'". Press: 12. 30 November 1939. Besoek op 21 Maart 2021.
  33. (en) "New Zealand cricket Page 4 – Playing England". NZHistory. 20 Desember 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Maart 2019. Besoek op 21 Maart 2021.
  34. (en) "West Indies tour of New Zealand, 1955/56". ESPNcricinfo. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 November 2019. Besoek op 21 Maart 2021.
  35. (en) "Statistics / Statsguru / Test matches". ESPNcricinfo. Besoek op 21 Maart 2021.
  36. (en) "Outstanding Achievements". Te Ara – the Encyclopedia of New Zealand. 23 April 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Maart 2020. Besoek op 21 Maart 2021.
  37. (en) "New Zealand in Pakistan Test Series, 1969/70". ESPNcricinfo. 1 Januarie 1970. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Maart 2020. Besoek op 21 Maart 2021.
  38. (en) "Most consecutive series without victory". ESPNcricinfo. Besoek op 21 Maart 2021.
  39. (en) "Underarm, underarm". ESPNcricinfo. 29 Januarie 2011. Besoek op 21 Maart 2021.
  40. (en) "1995–1996 West Indies v New Zealand – 4th Match – Georgetown, Guyana". HowStat. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 November 2019. Besoek op 21 Maart 2021.
  41. (en) "4th ODI, New Zealand tour of West Indies at Georgetown, Apr 3 1996". ESPNcricinfo. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Maart 2019. Besoek op 21 Maart 2021.
  42. (en) "Fourth One-Day International – WEST INDIES v NEW ZEALAND". Wisden 1997. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Februarie 2020. Besoek op 21 Maart 2021.
  43. (en) "New Zealand refuse to play in Kenya". The Guardian. 31 Januarie 2003. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Junie 2019. Besoek op 21 Maart 2021.
  44. (en) "Kiwi chief slams format". BBC. 16 Maart 2003. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Maart 2016. Besoek op 21 Maart 2021.
  45. (en) "Results | Cricket World Cup 2015 – ICC Cricket | Official Website". Internasionale Krieketraad. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Maart 2016. Besoek op 19 Maart 2016.
  46. (en) "New Zealand to play as Aotearoa". ESPNcricinfo. 27 Julie 2015. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Maart 2020. Besoek op 21 Maart 2021.
  47. (en) "New Zealand tour of England, 2015 schedule – Match details, time, venue – Cricbuzz". Cricbuzz. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Mei 2020. Besoek op 21 Maart 2021.
  48. (en) "Australia v New Zealand Test series: Little brother's big chance". The Sydney Morning Herald. 11 Februarie 2016. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Februarie 2020. Besoek op 21 Maart 2021.
  49. (en) "Jadeja, Dhoni fight in vain as New Zealand advance to final". Cricbuzz. 10 Julie 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Julie 2019. Besoek op 21 Maart 2021.
  50. (en) Sarkar, Akash (15 Julie 2019). "England win World Cup on boundary count after Super Over thriller against New Zealand". Cricbuzz. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Julie 2019. Besoek op 21 Maart 2021.
  51. (en) "Relive incredible World Cup final with clips and analysis as it happened". BBC. 14 Julie 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Mei 2020. Besoek op 21 Maart 2021.
  52. (af) "Drama op Lord's". Maroela Media. 14 Julie 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Mei 2020. Besoek op 21 Maart 2021.
  53. (en) "Kane Williamson becomes captain with most runs in a World Cup". Times of India. 15 Julie 2019. Besoek op 21 Maart 2021.
  54. (en) "NZ Cricket Museum Shop – Poster: NZ ODI Shirts". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 September 2018. Besoek op 8 September 2018.
  55. (en) "Indian dairy giant Amul to sponsor Black Caps – The Country – The Country News". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 September 2018. Besoek op 8 September 2018.
  56. (en) "ICC Hall of Famers". Internasionale Krieketraad. Besoek op 21 Maart 2021.
  57. (en) "Records / New Zealand / Test Matches / Most Runs". ESPNcricinfo. Besoek op 21 Maart 2021.
  58. (en) "Records / New Zealand / One-Day Internationals / Most Runs". ESPNcricinfo. Besoek op 21 Maart 2021.
  59. (en) "Records / New Zealand / Twenty20 Internationals / Most Runs". ESPNcricinfo. Besoek op 21 Maart 2021.
  60. (en) "Records / New Zealand / Test Matches / Most Wickets". ESPNcricinfo. Besoek op 21 Maart 2021.
  61. (en) "Records / New Zealand / One-Day Internationals / Most Wickets". ESPNcricinfo. Besoek op 21 Maart 2021.
  62. (en) "Records / New Zealand / Twenty20 Internationals / Most Wickets". ESPNcricinfo. Besoek op 21 Maart 2021.
  63. (en) "Records / New Zealand / Test matches / Result summary". ESPNcricinfo. 6 Januarie 2021. Besoek op 21 Maart 2021.
  64. (en) "Records / New Zealand / ODI matches / Result summary". ESPNcricinfo. 20 Maart 2021. Besoek op 21 Maart 2021.
  65. (en) "Records / New Zealand / Twenty20 Internationals / Result summary". ESPNcricinfo. 7 Maart 2021. Besoek op 21 Maart 2021.

Verdere leesstof[wysig | wysig bron]

  • (en) Geoffrey Rice; Frances Ryman (2015). Cricketing Colonists: The Brittan Brothers in Early Canterbury. Christchurch, Nieu-Seeland: Canterbury University Press. ISBN 978-1-927145-68-5.AS1-onderhoud: meer as een naam: authors list (link)
  • (en) Greg Ryan (2004). The Making of New Zealand Cricket, 1832–1914. Cass. ISBN 978-0-7146-5354-9.
  • (en) Don Neely; Richard Payne (1986). Men in White: The History of New Zealand International Cricket, 1894–1985. Moa. ISBN 978-0-908570-01-0.AS1-onderhoud: meer as een naam: authors list (link)
  • (en) Tom Reese (1927). New Zealand Cricket, 1841–1914. Simpson & Williams. ISBN 1-877145-65-3.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]