Klas 16E-stoomlokomotief

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Suid-Afrikaanse Klas 16E 4-6-2
16E-Vetrivier-HGG.jpg
No. 858 Betty by Vetrivier, 5 November 1979
Tipe en oorsprong
Kragtipe Stoom
Ontwerper Suid-Afrikaanse Spoorweë
(A.G. Watson)
Vervaardiger Henschel & Son
Serienommer 22583-22588
Klas Klas 16E
Vervaardig 1935
Aantal gebou 6
Bouspesifikasies
Konfigurasie 4-6-2 ("Pacific")
UIC wielklassifikasie 2'C1'h2
Spoorbreedte Kaapspoor (1,067 m)
Voorwielomtrek 34 in (864 mm)
Gekoppelde wiele 72 in (1,829 mm)
Agterwielomtrek 34 in (864 mm)
Wielbasis 63 ft 5 316 in (19,334 mm)
Silinders Twee
Silindergrootte 24 in (610 mm) boor
28 in (711 mm) slag
Klepwerk Klepnokas
Klepsoort Ontlasklep
Koppelsisteem AAR-kneukel
Werkverrigting
Trekkrag 35,280 lbf (156.9 kN) @ 75%
Diensgeskiedenis
Gebruiker Suid-Afrikaanse Spoorweë
Aantal in klas 6
Vlootnommer(s) 854–859
Afleweringsdatum 1935
Eerste tog 1935
Onttrekkingsdatum 1972

Die Suid-Afrikaanse Spoorweë Klas 16E 4-6-2 van 1935 was 'n stoomlokomotief uit die vorige eeu.

In 1935 het die Suid-Afrikaanse Spoorweë ses Klas 16E-stoomlokomotiewe met 'n 4-6-2 "Pacific"-tipe wielrangskikking in snelpassasiersdiens geplaas.[1]

Vervaardiger[wysig | wysig bron]

Ná die Groot Depressie in Suid-Afrika van 1930-1933, het die Suid-Afrikaanse Spoorweë (SAR) begin om sy KaapstadJohannesburg snelpassasiersdiens te verbeter. Om hoër gemiddelde snelhede vir sy belangriker sneltreine te bereik, is die Klas 16E 4-6-2 "Pacific"-tipe lokomotief ontwerp deur AG Watson, Hoof Meganiese Ingenieur van die SAR van 1929 tot 1936, spesifiek vir gebruik met die Union Express en die Union Limited treine. Ses lokomotiewe is deur Henschel & Son in Kassel, Duitsland gebou en in 1935 afgelewer, genommer in die reeks van 854 tot 859.[1][2]

Eienskappe[wysig | wysig bron]

Met sy 72 duim (1 830mm) deursnee gekoppelde wiele, is die Klas 16E beskou as die merkwaardigste Kaapse spoor snelpassasierslokomotief wat ooit gebou is. Dit het die grootste vuurrooster van enige "Pacific"-lokomotief buite Noord-Amerika gehad. Die gekoppelde wiele was die grootste ooit op enige smalspoorlokomotief en dit het 'n algehele massa en trekkrag gelyk aan of meer as dié van die meeste "Pacifics" buite Noord-Amerika gehad.[1]

Die dryfasse wat die klepnokasse draai, verskil nie van dié wat onder die meeste agterwielaangedrewe motors en vragmotors voorkom nie

Diens[wysig | wysig bron]

Die Klas 16E Pacifics is by Kimberley in diens geplaas en het gereeld treine soos die Union Express en Union Limited suidwaarts na Beaufort-Wes en noordwaarts na Johannesburg gewerk. Die Union-trein sou na die Tweede Wêreldoorlog die Bloutrein word. Alhoewel die lokomotiewe nooit by Braamfonteinloods in Johannesburg gestasioneer was nie, is hulle daar gediens terwyl hulle tussen Kimberley en Johannesburg gewerk het. [3]

Hulle was baie suksesvol, doeltreffend en ekonomies in diens wanneer hulle vragte binne hul kapasiteit getrek het. Toe die oorspronklike houtbakwaens van die Union-treine in 1939 vervang is met swaarder staalbakwaens met lugversorging, het die vrag egter tot 600 ton of meer toegeneem en die Klas16E is as onvoldoende beskou vir die taak en na Bloemfontein in die Oranje-Vrystaat verskuif.[1]

Van hier af het hulle gereelde passasierstreine, insluitend die Orange Express, noord na Johannesburg en suid na De Aar getrek, asook uit na Kimberley. Toe lugversorgde sitkamerwaens by treine soos die Orange Express en Trans-Karoo gevoeg is, is hulle weer as nie as sterk genoeg vir die bykomende vrag beskou nie en is hulle uiteindelik in 1972 van diens onttrek.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Espitalier, T.J.; Day, W.A.J. (1946). The Locomotive in South Africa - A Brief History of Railway Development. Chapter VII - South African Railways (Continued). South African Railways and Harbours Magazine, Augustus 1946. pp. 631-632.
  2. Henschel-Lieferliste (Henschel & Son werkslys), saamgestel deur Dietmar Stresow
  3. Soul of A Railway, System 7, Western Transvaal, based in Johannesburg, Part 2. Johannesburg between the Home Signals, Part 2. Captions 14, 18, 22. Geargiveer 9 November 2020 op Wayback Machine (Besoek op 21 Maart 2017)

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]