Pous Leo III
vanuit Wikipedia, die vrye ensiklopedie.
| Pous Leo III | |
|---|---|
 |
|
| Pontifikaat begin | 26 Desember 795 |
| Pontifikaat eindig | 12 Junie 816 |
| Voorganger | Adrianus I |
| Opvolger | Stefanus IV |
| Gebore | ±750 Rome, Italië |
| Sterf | 12 Junie 816 Rome, Italië |
| Ander pouse genaamd Leo | |
Leo III was die 96ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Inhoud |
[wysig] Biografie
Pous Leo III is gebore ongeveer in 750 in Rome die seun van Atyuppius en Elizabeth. Op 26 Desember 795 volg hy Pous Adrianus I op en regeer tot sy dood op 12 Junie 816. Hy word opgevolg deur Pous Stefanus IV. Die naam ‘Leo’ beteken 'Leeu'.
[wysig] Pontifikaat
Pous Leo III was nie van adellike afkoms nie, maar het langsaam opgang gemaak in die kerk. Net voor sy verkiesing was hy kardinaal van Sint Susanna en pouslike penningmeester. Aan die begin van sy pontifikaat kom hy in botsing met die adel van Rome veral die familie van sy voorganger Pous Adrianus I. Op 25 April 799 word 'n aanslag op sy lewe gepleeg deur die adel, maar dit misluk. Leo, onder die beskerming van Winichis, hertog van Spoleto, het na Karel die Grote gevlug. Karel het saam met hom en 'n klein leër na Rome teruggekeer. Die adel het toe 'n aanklag teen Leo by Karel ingedien as sou die pous sy amp deur simonie bekom het. Op 23 Desember 800 lê die pous 'n eed af waarin hy verklaar dat die beskuldigings vals is. Op 25 Desember 800 kroon die pous Karel die Grote as keiser. Leo het gehoop dat Karel met Irene die keiserin van Bisantium sou trou om so die Romeinse Ryk te herstel, maar Irene is in 802 afgeset.
Leo het gehelp om koning Eardwulf van Northumbrië weer op sy troon te kry en het stryery tussen die aartsbiskoppe Wulfred van Kantelberg en Eanbald van York besleg. Hy het die besluit van sy voorganger Pous Adrianus I herroep om van Lichfield 'n aartsbisdom te maak. Hy het bevind dat die voorlegging aan Adrianus I foutief was en in 803 is Lichfield weer 'n gewone bisdom.
Na die dood van Karel die Grote in 814 het daar weer moeilikheid in Rome ontstaan. Daar was weer 'n sameswering, maar die pous het tydig daarvan te hore gekom en het die leiers laat arresteer en ter dood veroordeel. Die klein adel van Campagnië het probeer om na Rome op te trek, maar is deur die hertog van Spoleto uit mekaar gedryf. Leo het ook die Neo-Nestorianisme in Spanje bestry. In 1673 word Leo III deur Pous Clemens X heilig verklaar.
[wysig] Verering
Pous Leo III word as heilige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk. Sy feesdag was voorheen op 12 Junie.
[wysig] Bibliografie
- Davis, R. (2001) Book of the Pontiffs (English Translation of the Liber Pontificalis) Liverpool University Press. ISBN 0-85323-545-7
- Duff, Eamon. Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press, 2001. pp 62–63. ISBN 0300091656
- Maxwell-Stuart, P. G. Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson, 2002, p. 47. ISBN 0500017980.
[wysig] Eksterne Skakels
- CE Inskrywing in die Catholic Encyclopedia (Engels)
- BBKL Inskrywing (met Literatuurverwysings) in die Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (Duits)
- PTA Inskrywing in "Popes through the Ages" deur J. Brusher S.J. (Engels)
[wysig] Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
[wysig] Opvolging
| Vooraf gegaan deur: Adrianus I |
Pous (Pontifex Maximus) 795 – 816 |
Opgevolg deur: Stefanus IV |
| Teenpouse | |
|---|---|
|
Hippolitus – Novatianus – Felix II – Ursinus – Eulalius – Laurentius – Dioscurus – Eugenius I - Theodorus II – Paschalis I – Theofilactus - Konstantyn II – Philippus – Johannes – Anastasius – Christoforus – Bonifatius VII – Donus II - Johannes XVI – Gregorius – Silvester III – Benedictus X – Honorius II – Clemens III – Theodoricus – Albertus – Silvester IV – Gregorius VIII – Celestinus II – Anacletus II – Victor IV – Paschalis III – Callixtus III – Innocentius III – Nicolaas V – Clemens VII – Benedictus XIII – Alexander V – Johannes XXIII – Clemens VIII – Benedictus XIV – Felix V |
|
