Pous Johannes IV
vanuit Wikipedia, die vrye ensiklopedie.
| Pous Johannes IV | |
|---|---|
|
|
| Geboortenaam | Giovanni |
| Pontifikaat begin | 24 Desember 640 |
| Pontifikaat eindig | 12 Oktober 642 |
| Voorganger | Severinus |
| Opvolger | Theodorus I |
| Gebore | ±580 Salona, Dalmasië |
| Sterf | 12 Oktober 642 Rome, Italië |
| Ander pouse genaamd Johannes | |
Johannes IV was die 72ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Inhoud |
[wysig] Biografie
Pous Johannes IV is gebore in Salona, Dalmasië, die seun van Venantius. Toe hy as pous verkies is was hy die aartsdeken van die kerk in Rome. Op 24 Desember 640 volg hy Pous Severinus op en regeer tot sy dood weens kanker op 12 Oktober 642. Hy word opgevolg deur Pous Theodorus I. Die naam ‘Johannes’ beteken 'God is genadig'.
[wysig] Pontifikaat
Aangesien die bevestiging van Pous Johannes so kort na sy verkiesing plaasgevind het, word aangeneem dat die eksarg van Ravenna eerder as die Bisantynse keiser die verkiesing goedgekeur het.
Probleme in sy geboorteland deur die invalle van die Slawe het Pous Johannes IV se aandag geverg. Om die leed van die inwoners te verlig het hy die ab Martin na Dalmasië gestuur met groot bedrae geld om die gevangenes los te koop. Omdat die verwoeste kerke nie herstel kon word nie, is die relieke van belangrike Dalmasiese heiliges na Rome gebring. Die pous het 'n oratorium ter ere van hulle opgerig wat vandag nog staan. In die oratorium is 'n mosaïek van die pous self waar hy 'n model van die gebou vashou. Johannes IV het ook probeer om die Slawe te bekeer. Keiser Konstantyn Porfirogenitus sê dat Porga, hertog van die Dalmasiese Kroate die keiser gevra het om Christen leermeesters te stuur. Die keiser het die versoek aan Pous Johannes IV oorgedra. Na sy verkiesing maar nog voordat hy bevestig is, skryf die pous aan die priesters in Noord-Ierland oor die fout wat hulle maak met die tyd waarop Paasfees gevier word en waarsku hulle teen die Pelagianisme. Pous Johannes IV veroordeel ook die monoteletisme. Op sy versoek veroordeel keiser Heraclius die monotelitistiese geloofsbeleidenis, die "Ecthesis". Die pous skryf ook aan die keiser se seun Konstantyn III in 'n poging om sy voorganger Pous Honorius I se betrokkenheid by monotelitisme te verduidelik.
Beeltenisse in mosaïek van die pous en sy opvolger Pous Theodorus I, het bewaar gebly in die kapel van Sint Venanzio in die baptisterium van die Lateraanse Paleis.
[wysig] Bibliografie
- Davis, R. (2001) Book of the Pontiffs (English Translation of the Liber Pontificalis) Liverpool University Press. ISBN 0-85323-545-7
- Duff, Eamon. Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press, 2001. pp 62–63. ISBN 0300091656
- Maxwell-Stuart, P. G. Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson, 2002, p. 47. ISBN 0500017980.
[wysig] Eksterne Skakels
- CE Inskrywing in die Catholic Encyclopedia (Engels)
- BBKL Inskrywing (met Literatuurverwysings) in die Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (Duits)
[wysig] Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
[wysig] Opvolging
| Vooraf gegaan deur: Severinus |
Pous (Pontifex Maximus) 640 – 642 |
Opgevolg deur: Theodorus I |
| Teenpouse | |
|---|---|
|
Hippolitus – Novatianus – Felix II – Ursinus – Eulalius – Laurentius – Dioscurus – Eugenius I - Theodorus II – Paschalis I – Theofilactus - Konstantyn II – Philippus – Johannes – Anastasius – Christoforus – Bonifatius VII – Donus II - Johannes XVI – Gregorius – Silvester III – Benedictus X – Honorius II – Clemens III – Theodoricus – Albertus – Silvester IV – Gregorius VIII – Celestinus II – Anacletus II – Victor IV – Paschalis III – Callixtus III – Innocentius III – Nicolaas V – Clemens VII – Benedictus XIII – Alexander V – Johannes XXIII – Clemens VIII – Benedictus XIV – Felix V |
|
