Verenigde State se nasionale rugbyspan

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Verenigde State
Kenteken van die Verenigde State se nasionale rugbyspan.svg
Unie VSA Rugby
Bynaam(e) die Arende
Embleem Die goue arend
Afrigter(s) Vlag van Suid-Afrika Gary Gold
Kaptein(s) Blaine Scully
Spankleure


Alt. kleure

Statistiek
Meeste toetse Todd Clever (76)[1]
Meeste toetspunte Mike Hercus (465)[2]
Meeste drieë Vaea Anitoni (26)[3]
Eerste internasionale wedstryd
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 8–12 Australië Vlag van Australië
(Berkeley, Kalifornië; 6 September 1912)
Grootste oorwinning
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 91–0 Barbados Vlag van Barbados


(Stanford, Kalifornië; 1 Julie 2006)

Grootste nederlaag
Vlag van Engeland Engeland 106–8 Verenigde State Vlag van Verenigde State van Amerika
(Londen, Engeland; 21 Augustus 1999)
Wêreldbeker
Verskynings 8/9 (Eerste in 1987)
Beste uitslag Een oorwinning in 1987, 2003 en 2011
Unie webwerf
www.usa.rugby

Die Verenigde State se nasionale rugbyspan (Engels: United States national rugby union team) is ’n sportspan wat die Verenigde State in internasionale rugby verteenwoordig. Dié span dra die bynaam “die Arende” (the Eagles), afgelei van die VSA se nasionale dier, die Amerikaanse seearend (Haliaeetus leucocephalus). Rugby word in die Verenigde State deur VSA Rugby geadministreer. Die Verenigde State se nasionale rugbyspan is tans (September 2020) 16de op Wêreldrugby se wêreldranglys gelys[4] en die tweede beste rugbyspan in die AmerikasArgentinië. Tot rugby se terugkeer na die Olimpiese Spele tydens die Olimpiese Somerspele 2016 was die VSA die titelhouers van die Olimpiese rugbykampioenskap, nadat hulle hul enigste teenstander tydens die Olimpiese Somerspele 1920 verslaan en tydens die Olimpiese Somerspele 1924 hul titel suksesvol verdedig het.

Die Verenigde State het in 1912 hul internasionale rugbydebuut teen Australië gemaak. Die span neem jaarliks deel aan Wêreldrugby se Stille Oseaan Nasiesbeker teen Fidji, Japan, Kanada, Samoa en Tonga. Die Verenigde State neem ook gereeld aan die Amerikaanse Kampioenskap deel en speel tydens dié toernooi teen Argentinië XV, Brasilië, Chili, Kanada en Uruguay.

Die VSA word reeds lank as ’n mindere rugbynasie gesien, maar deur ’n professionele benadering is die Arende besig om verbeterings in afrigting, bestuur en spelerontwikkeling te maak en het as ’n resultaat hiervan vordering op die veld gelei. Die Arende het potensieel ’n reuse poel spelers aangesien baie Amerikaners Amerikaanse voetbal op hoërskool en kollege speel. Hulle verruil egter nie sommer die sport om oor te gaan na ander sportkodes soos bv. rugby terwyl hulle op hoërskool is nie. Baie min Amerikaners word egter groot met rugby en meeste spelers speel vir die eerste keer op kollege of selfs later rugby. Die gemiddelde Amerikaanse speler het dus baie minder rugby-ondervinding as spelers van soortgelyke ouderdom in die tradisionele rugbynasies.

Die reuse grootte van die VSA en die relatief min wedstryde wat die span speel, beteken dat die Amerikaanse nasionale rugbyspan slegs tydens wedstryde en vir evaluasies wat van tyd tot tyd plaasvind bymekaarkom. Spelers word gedeeltelik gekies deur talentsoektogte in die VSA Super Liga-wedstryde. Sommige van die beste spelers speel egter nou vir Europese klubs wat aan hulle waardevolle oefening en speelondervinding bied. Die Arende speel jaarliks in die Pan Am-trofee teen Kanada. Daar is ook twee-jaarlikse Pan Amerikaanse kampioenskappe wat ook kan dien as die kwalifiserende wedstryde vir die Amerikasone van die Wêreldbekerkompetiesie. Die VSA is ook betrokke by die implementering van die NAWIRA-kompetisie wat aan Noord-Amerikaanse en Wes-Indiese spanne gereelde kompetisie sal bied. ’n Gebied waar die VSA internasionaal die meeste vordering gemaak het is die kleiner formaat van die spel waar die Arende ’n sterk indruk op die Wêreldrugby se Wêreldrugbysewesreeks maak en gereeld tot die uitklopstadium van kompetisies deurdring.

Deur deelname in internasionale toernooie soos die Churchillbeker en die Pan Amerikaanse Kampioenskap sowel as spesiaal gereëlde wedstryde teen rugbykragte soos Frankryk en Ierland het die Arende tot dusver vir agt van die nege Rugbywêreldbekertoernooie gekwalifiseer en slegs die 1995-toernooi misgeloop. Tydens die Rugbywêreldbeker 1987 het die span Japan geklop maar teen Australië en Engeland verloor, in 1991 het hulle al hulle wedstryde verloor. In 1995 het die Arende Kanada vir die eerste keer in Kanada verslaan met ’n telling van 15–14.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Vroeë jare: 1872–1912[wysig | wysig bron]

Die Harvard–McGill-wedstryd van 1874
Die Amerikaanse span wat teen Australië op California Field gedurende die Wallabies se 1912-toer na Kanada en die VSA gespeel het

In die middel-19de eeu het informele sokkerspele soos rugby in die VSA gewild geword. Rugby is vir die eerste keer in 1872 tussen rugbyklubs van die San Francisco Bay Area, wat hoofsaaklik uit Britse uitgewekenes bestaan het, gespeel. Op 3 Desember 1882 het die eerste Kaliforniese verteenwoordigende rugbyspan teen ’n buitelandse teenstander gespeel, laasgenoemde was rugbyspelende ex-Britte, wat hulself Phoenix Rugbyklub van San Francisco genoem het. Kalifornië het teen die Phoenixklub met 7–4 verloor.

Die eerste bekende rugbywedstryd in die VSA is in Mei 1874 gespeel, toe die plaaslike Harvard-universiteit die Kanadese McGill-universiteit gehuisves het.[5] Die spel het ’n belangstelling op universiteitskampusse landswyd laat ontstaan. In 1876 het Yale, Harvard, Princeton en Columbia die Intercollegiate Voetbalvereniging opgerig, wat veral die rugbykode gebruik het.[6] In 1886 het Harvard se Oscar Shafter Howard hierdie reëls op die kampus Universiteit van Kalifornië, Berkeley ingevoer.

Amerikaanse voetbal was kwaai, en soos oor beserings gekla is, het die publiek oor dié sport se brutaliteit ontsteld geraak en president Theodore Roosevelt het gedreig om die sport te verbied.[7] Vanaf 1906 het rugby die speel van keuse op die Stanford-universiteit, Universiteit van Kalifornië, Berkeley en verskeie ander kolleges in Kalifornië geword.[8] Rugby se gewildheid was egter van ’n kort tydperk en met die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog het die sport in die VSA verdwyn.

’n Kaliforniese studentespan het in 1910 na Australië en Nieu-Seeland getoer, en hul gashere genooi om op hul eie na die VSA te toer.[9] Australië was verplig om in 1912 na Noord-Amerika te toer, en die Amerikaanse span het sy eerste internasionale wedstryd op 16 November 1912 teen Australië in Berkeley, Kalifornië, gespeel. Die Wallabies het die VSA met 12–8 verslaan.[10] ’n Jaar later het die VSA Nieu-Seeland op 15 November 1913 op dieselfde grond gehuisves, maar die All Blacks het die wedstryd met 51–3 beklink.[9]

Olimpiese goud: 1920 en 1924[wysig | wysig bron]

Die Amerikaanse span wat die goue medalje tydens die Olimpiese Somerspele 1920 in Antwerpen ingepalm het
Die Amerikaanse rugbyspan voor hul toetswedstryd teen Frankryk in Oktober 1920
Die Amerikaanse span wat die goue medalje tydens die Olimpiese Somerspele 1924 in Parys verower het
Rugbywedstryd tussen Frankryk en die VSA tydens die Olimpiese Somerspele 1924

In die dekade voor die Olimpiese Somerspele 1920 is rugby in die grootste deel van die VSA nie op ’n mededingende vlak gespeel nie. Die Amerikaanse Olimpiese komitee het besluit, omdat “Kalifornië die enigste rugbyspelende deelstaat in die VSA is, die komitee ondersteuning sal toestaan, maar geen finansiële hulp nie”. Die Amerikaanse span het veral uit Kaliforniese spelers bestaan, met ses spelers van die Universiteit van Kalifornië, Berkeley.[11] Die Olimpiese Spelekomitee van die Atletiese Amateurunie het die kostes betaal om die span van Kalifornië na die Olimpiese Somerspele in Antwerpen te vervoer.[12] Toe die Amerikaanse span Europa bereik het, het Tsjeggo-Slowakye en Roemenië al van die toernooi onttrek. Frankryk en die VSA was die enigste spanne wat nog aan die toernooi deelgeneem het. Die VSA het ’n skokoorwinning oor Frankryk aangeteken en het met die goue medalje weggestap. Die stomgeslane Franse het voorgestel dat die Amerikaanse span na Frankryk toer, wat hulle gedoen het; die VSA het drie van die vier wedstryde gewen. Tussen 1920 en 1924 het rugby in die VSA weereens verdwyn, en Amerikaanse voetbal se gewildheid het hoogte ingeskiet.

Die Olimpiese Somerspele 1924 in Parys het meegebring dat Frankryk die VSA uitgedaag het om hul titel te verdedig. Die Amerikaanse Olimpiese komitee het weereens besluit om die Amerikaanse rugbyspan te ondersteun, maar nie finansieel nie. Nogtans het sewe spelers uit die 1920-span hul skoene aangetrek, $20 000 ingesamel, en 15 nuwe spelers, insluitende sommige voetbalspelers wat nog nooit tevore rugby gespeel het nie, saamgestel. Die saamgestelde Amerikaanse span was weer veral in Noord-Kalifornië gebaseer, waaronder nege Stanford-alumni, vyf van Santa Clara, en drie van Cal.[11] Die span het vir opwarmwedstryde na Engeland vertrek, waar hulle vier keer verslaan is. Die Franse Olimpiese Komitee (FOC) het die rugbytoernooi vir die Olimpiese Somerspele 1924 op die Colombes-stadion in Parys geskeduleer. Van Roemenië en die VSA is verwag dat hulle teen die Europese rugbynasies net min weerstaan kon ontbied. Op Sondag, 11 Mei, het die VSA 39–0 met Roemenië afgereken, insluitende nege drieë. Die eindstryd is op 18 Mei op Colombes-stadion voor ’n verwagte skare van 30 000 gespeel – 50 000 het saamgetrek om die rugbyeindstryd en die toekenning van die eerste medalje tydens die Olimpiese Somerspele 1924 te sien.[11][13] Bookmakers het die kans op vyf teen een met ’n 20-punteverskil gestel.[14] Die Amerikaners was egter nie geïntimideer nie, en hul kaptein Babe Slater het voor die wedstryd in sy dagboek geskryf “ons sal hulle sekerlik laat weet dat hulle in ’n geveg was.”[11] Ondanks die kanse het die VSA onder kaptein Colby “Babe” Slater goed begin, en het teen halftyd met 3–0 voorgeloop. Swaar duikslae deur die Amerikaners, ontleen van Amerikaanse voetbal, het die Franse geïntimideer en uitgeput, terwyl die VSA vier drieë in die tweede helfte gedruk het om die Franse met 17–3 te verslaan.[15] Vir die dokumentêr “A Giant Awakens: the Rise of American Rugby” is skaars destydse filmmateriaal van die 1924-goue medalje-wedstryd vrygestel. Kort ná die Olimpiese Somerspele 1924 het die Internasionale Olimpiese Komitee (IOC) rugby van die Olimpiese sportsoorte verwyder. Sonder die Olimpiese aansporing is die groei van die sport in Amerika gekniehalter en die spel het inaktief gebly.

Die 1960’s en 1970’s[wysig | wysig bron]

Die sport het vanaf die 1960’s ’n herlewing ervaar, wat in die 1970’s aangehou het. Dit het die behoefte aan ’n nasionale beheerliggaam om die Verenigde State in die internasionale rugbygemeenskap te verteenwoordig geskep. Die Verenigde State van Amerika Rugbyvoetbalunie (nou bekend as VSA Rugby) is in 1975 deur vier plaaslike beheerliggame (Pasifiese kus, Weste, Middel-weste en Ooste) gestig.[16] Die eerste wedstryd van die Arende is in 1976 teen die Wallabies in Anaheim beslis, Australië het met 24–12 gewen.[16] Die VSA het ook goed vertoon teen Frankryk in Chicago, toe hulle met 33–14 geklop is. Die volgende seisoen het die Arende twee internationale wedstryde gespeel, een teen Engeland XV op Twickenham tydens hul 1977-toer na Engeland, wat hulle met 37–11 verloor het, en die ander teen Kanada, wat hulle ook verloor het, met 17–6. Die VSA het in 1978 weer teen Kanada gespeel, en hulle met 12–7 in Baltimore geklop. Die VSA het in 1979 na Kanada vertrek, maar in Toronto met 19–12 verloor.[17]

Die 1980’s[wysig | wysig bron]

Die Amerikaanse nasionale rugbyspan het gedurende die 1980’s verdere prominensie verkry, en vanaf die begin van dié dekade het hulle ’n groter aantal wedstryde tydens elke seisoen gespeel. Hulle het egter al hul drie tuiswedstryde in 1980 verloor. In 1981 het hulle ook nie ’n oorwinning aangeteken nie, nadat hulle teen Kanada met 3–6 en teen Suid-Afrika met 7–38 verloor het. In 1982 het die VSA in ’n 3–3-gelykop teen Kanada gespeel. Hulle het in 1983 na Australië getoer, maar in Sydney met 49–3 verloor. Die VSA het in 1985 hul eerste wedstryd teen Japan gespeel, en op die Prins Chichibu Memorial Stadion met 16–15 gewen.[18]

Die VSA het in 1987 aan die eerste rugbywêreldbekertoernooi in Nieu-Seeland en Australië deelgeneem. Die VSA is saam met die medegasheer Australië, Engeland en Japan in Poel A geloot. Die VSA het hul eerste wedstryd teen Japan op Ballymorestadion in Brisbane met 21–18 gewen, nadat die heelagter Ray Nelson 13 punte aangeteken het.[19] Die VSA het egter hul twee volgende wedstryde verloor: met 47–12 teen die Wallabies en met 34–6 teen Engeland. Die VSA het derde in hul poel geëindig, en het nie tot die uitklopfase gevorder nie.

Die Arende het in November 1987 hul eerste wedstryd teen Wallis in Cardiff gespeel, as hul laaste wedstryd tydens die 1987-toer, waarin Wallis, wat in die Rugbywêreldbeker 1987 derde geëindig het, ’n 46–0-oorwinning behaal het. In 1988 het die Arende gemengde resultate tydens hul toer na Europa aangeteken; hulle het Roemenië verslaan, maar is deur die Sowjetunie geklop.[20]

Die 1990’s[wysig | wysig bron]

Die Arende voor hul wedstryd teen die All Blacks tydens die Rugbywêreldbeker 1991

Die VSA het tussen September en Mei 1991 drie agtereenvolgende oorwinnings aangeteken — almal teen Japan — die eerste reeks van drie oorwinnings in die Amerikaanse rugbygeskiedenis.[21] Die VSA het hul pad deur die kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 1991 in die Verenigde Koninkryk gebaan, en is in ’n taai poel met die verdedigende kampioen Nieu-Seeland, die nominale gasheer Engeland en Italië geloot. In hul eerste wedstryd van dié toernooi is die VSA deur Italië met 30–9 verslaan. In die volgende wedstryde klop Nieu-Seeland hulle met 46–6. Die gasheer Engeland reken op Twickenham 37–9 met hulle af. Die VSA eindig vierde in die poel. In rondte 1 van die Amerikas se kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 1995 verslaan die VSA Bermuda met 60–3 om tot rondte 2 te vorder. Argentinië verslaan die Arende twee keer in taai wedstryde, waarvolgens die VSA nie vir die Rugbywêreldbeker 1995 in Suid-Afrika gekwalifiseer het nie, die enigste toernooi tot dusver wat hulle misgeloop het. Die Arende was op die punt om ’n vername rugbynasie te klop tydens hul wedstryd teen Australië op Riverside in 1993, maar die Wallabies klop die VSA met 22–26.

Die Arende het in 1998 ’n suksesvolle toer na Europa onderneem en het beide Spanje en Portugal geklop.[20] Later daardie jaar het die VSA vir die eerste keer teen Fidji gespeel, maar in Suva met 9–18 verloor.[22]

Die Arende het aan die kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 1999 in Wallis deelgeneem. In rondte 4 van die Amerikas se kwalifisering in Buenos Aires het die VSA teen Argentinië met 52–24 verloor en met 31–14 teen Kanada, maar het Uruguay in hul laaste wedstryd met 21–16 verslaan en sodoende vir die 1999-toernooi gekwalifiseer. Die VSA het aan die 1999 Pasifiese Rim-kampioenskap deelgeneem, en het hul eerste oorwinnings oor beide Fidji (met 25–14) en Tonga (met 30–10) aangeteken.[22] Die Arende is tydens die Rugbywêreldbeker 1999 in Poel E, saam met Australië, Ierland en Roemenië, geloot. In hul eerste wedstryd teen Ierland is die VSA met 53–8 verneder. Hulle het toe teen Roemenië met 27–25 verloor. Australië verslaan die Arende met 55–19 in hul laaste wedstryd van die toernooi, waarvolgens die VSA vierde in hul poel eindig. Die VSA was egter die enigste span wat ’n drie teen die latere kampioen, die Wallabies, gedruk het.[23]

Die 2000’s[wysig | wysig bron]

Die Arende tydens die Rugbywêreldbeker 2007
Die VSA se Arendegelukbringer tydens die 2010 Churchillbeker
Die Arende teen Ierland in Santa Clara, Kalifornië, 2009

Tydens die Amerikas se kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 2003 het die VSA derde geëindig. Die VSA het die uitspeelwedstryd teen Spanje met 62–13 en met 58–13 gewen en sodoende vir die 2003-toernooi gekwalifiseer. Die Superbeker is in 2003 vir die eerste keer tussen Japan, Rusland en die VSA uitgespeel.[24] Die VSA het toe oorwinnings oor Japan en Kanada aangeteken. Dit was die eerste keer wat die Arende vier agtereenvolgende toetswedstryde sedert hul internasionale debuut in 1976 gespeel het.[21]

Tydens die Rugbywêreldbeker 2003 het die Arende vierde in hul poel van vyf geëindig. In die eerste wedstryd teen Fidji het die VSA vroeg in die tweede helfte met 13–3 voorgeloop, maar Fidji het die voortou gekry en die wedstryd met 19–18 beklink, dit was die Arende se negende agtereenvolgende nederlaag gedurende ’n rugbywêreldbekertoernooi. Die VSA het toe teen Skotland verloor. Die Arende het Japan met 39–26 verslaan, nadat Mike Hercus 17 punte in die VSA se eerste oorwinning tydens ’n rugbywêreldbekertoernooi sedert 1987 aangeteken het (ook teen Japan).[25] Die VSA sluit die toernooi met ’n nederlaag teen Frankryk af, en behaal ’n rekord van 1–3 in die toernooi.

Vir die 2004 Superbeker het Kanada by dié toernooi aangesluit. Die VSA het Rusland in die klein finale om die derde plek geklop. Die VSA het in November 2004 na Europa getoer, maar verloor met 55–6 teen Ierland en met 43–25 teen Italië. Die 2005 Superbeker is tussen die VSA, Kanada, Japan en Roemenië uitgespeel. Die VSA is met 30–26 deur Kanada geklop, maar het ’n verswakte Roemeense span – wat sonder sy in Frankryk gebaseerde spelers moes uitdraf – in die klein finale om die derde plek met 23–16 geklop.

Die VSA se veldtog vir die Rugbywêreldbeker 2007 het in 2006 afgeskop. Kanada verslaan die VSA met 56–7, wat tot ’n tuis/weg-uitspeel teen Uruguay lei. Die VSA het Uruguay met 42–13 in die eerste wedstryd en met 26–7 in die tweede wedstryd klop en sodoende vir die Rugbywêreldbeker 2007 in Frankryk gekwalifiseer.[26] Gedurende die Rugbywêreldbeker 2007 is die VSA saam met Engeland, Samoa, Suid-Afrika en Tonga in Poel A geloot. Die Arende, destyds 13 op die wêreldranglys,[4] verloor al vier wedstryde in die poelfase en het net een bonuspunt in die wedstryd teen Samoa behaal. Die Arende, afgerig deur die Nieu-Seelander Peter Thorburn, het met ’n taai wedstryd teen die verdedigende wêreldkampioen Engeland afgeskop, maar met 28–10 verloor. Die VSA is toe deur Tonga met 25–15 verslaan, met 25–21 deur Samoa geklop, en het hul laaste wedstryd teen die groot gunsteling Suid-Afrika met 64–15 verloor. Die Arende het nogtans ’n hoogtepunt tydens die wedstryd teen Suid-Afrika beleef. Ná ’n onderskepping deur Todd Clever en ’n aantal passe het Takudzwa Ngwenya langs die kantlyn gejaag en die spoedvraat Bryan Habana uitgehardloop om ’n drie te druk wat later deur die IRR as die “drie van die jaar” benoem is.[27]

Ná die aftrede van Scott Johnson op 5 Maart 2009 is Eddie O'Sullivan as nuwe hoofafrigter benoem.[28] Die Arende het ’n soliede 2009-veldtog met ’n merk van 4–5, waarvan ’n 4–3-rekord in volle internasionale wedstryde, afgesluit. Tydens die 2009 Churchillbeker het die Arende teen Ierland en Wallis verloor, maar hulle het Georgië verslaan om die beker in te palm.[29]

Rugbywêreldbeker 2011[wysig | wysig bron]

Die Wallabies skrum teen die VSA tydens die Rugbywêreldbeker 2011

Die Arende deel ’n kwalifiseringsreeks met Kanada vir die Rugbywêreldbeker 2011, maar het volgens algehele punte verloor. Die Arende het toe tydens ’n tweespel-uitspeelwedstryd teen Uruguay te staan gekom. In November 2009 het die VSA hul plek by die Rugbywêreldbeker 2011 ná twee oorwinnings oor Uruguay bespreek, en die tuiswedstryd in Florida met 27–6 beklink.[30]

Die Arende het sewe wedstryde in 2010 gespeel: drie tuiswedstryde in Junie tydens die Churchillbeker, wat hulle met ’n rekord van 1–2 afgesluit het, en vier wedstryde in Europa gedurende herfs, en eindig 1–3. In die Junie 2010 Churchillbeker het die VSA Rusland met 39–22 geklop, voordat hulle teen die Engeland Saxons met 32–9 en Frankryk A met 24–10 verloor. Tydens die 2010-einde-van-die-jaar-rugby-toetse het die Arende na Europa getoer. Die VSA het Portugal met 22–17 verslaan,[31] maar verloor teen Skotland A met 25–0, en is deur Georgië met 19–17 geklop. Die Arende sluit 2010 op die 16de plek van die wêreldranglys af,[4] en met ’n rekord van twee oorwinnings (Rusland en Portugal) en een nederlaag (Georgië) in toetswedstryde.

Die VSA se voorbereiding vir die Rugbywêreldbeker 2011 het in Junie met drie wedstryde tydens die Churchillbeker begin. Die Arende het hul eerste wedstryde teen die Engeland Saxons met 87–8 verloor[32] en teen Tonga met 44–13,[33] voordat hulle Rusland met 32–25 verslaan het.[34] In 2011 is die laaste Churchillbeker uitgespeel.[35]

Die Arende het hul voorbereidings vir die Rugbywêreldbeker 2011 in Augustus met drie toetswedstryde afgesluit.[36] Die Arende verloor teen Kanada met 28–22,[37] hul tweede wedstryd teen Kanada met 27–7,[38] en is toe deur Japan met 20–14 verslaan. Die Arende het ’n wenrekord van 1–5 in toetse tydens hul voorbereidings vir die Rugbywêreldbeker 2011 aangeteken.[39]

Tydens hul openingswedstryd van die Rugbywêreldbeker 2011 teen Ierland het die Arende se verdediging aanvanklik weerstand ontbied, voordat hulle hul eerste drie tydens die 39ste minuut moes afstaan. Die eindtelling was 22–10.[40] Die Arende het die Rugbywêreldbeker 2011 betree met die hoop om minstens een oorwinning aan te teken, waarin hulle teen Rusland geslaag het. Die VSA het in die eerste helfte met 10–3 voorgeloop en die wedstryd met 13–6 beklink.[41] In hul derde wedstryd het Australië gedomineer, en die Arende uiteindelik met 67–5 verslaan, die ergste nederlaag van ’n Amerikaanse span teen die Wallabies nog.[42] Tydens hul laaste wedstryd het die Arende teen Italië om die derde plek van hul poel gespeel. Italië het dié wedstryd met 27–10 gewen.[43] Dié nederlaag was die einde van die Rugbywêreldbeker 2011 vir die VSA.

Die Arende het 2011 met ’n toetsrekord van 2–7 afgesluit. Hul prestasie tydens die Rugbywêreldbeker 2011 het vordering gesien, en die oorwinning oor Rusland laat die Arende die toernooi met ’n wenrekord van 1–3 afsluit, wat as ’n beskeie sukses beskou kan word. Tydens die Rugbywêreldbeker 2011 het die stut Mike MacDonald die Amerikaanse speler met die meeste wedstryde (11) tydens rugbywêreldbekertoernooie geword en dié speler met die meeste wedstryde (65) ooit. Die vertoning van die slot John van der Giessen is ook noemenswaardig, aangesien hy die meeste lynstane tydens die Rugbywêreldbeker 2011 verower het, alhoewel hy in slegs drie wedstryde verskyn het.[44]

Rugbywêreldbeker 2015[wysig | wysig bron]

Die VSA teen die Māori All Blacks op PPL Park in 2013
Die Arende teen die Springbokke tydens die Rugbywêreldbeker 2015

Die Arende het drie wedstryde in Noord-Amerika tydens die 2012-somertoere gespeel. Dit was ’n gereelde reeks van internasionale toetse vir die VSA teen teenstanders van Vlak 1 (Italië) en Vlak 2 (Kanada, Georgië), omdat die Churchillbeker nie meer aangebied word nie. Die hoogtepunte tydens die Junietoetse was ’n oorwinning oor die hoër gekeurde Georgië, en ’n wedstryd teen Italië op BBVA Compassstadion in Houston, wat ’n rekordskare van 17 214 gelok het.[45]

Die Arende het ook tydens die November 2012-toetse drie wedstryde in Europa gespeel. Die Arende het hul Europese toer met twee oorwinnings (Roemenië, Rusland) en een nederlaag (Tonga) afgesluit — die eerste keer sedert 1998 wat die VSA ’n Europese toer met ’n wenrekord beklink het — en het in die wêreldranglys van die 17de na die 16de plek gevorder.[4][20] Die VSA het vyf wedstryde tydens die Junie 2013-toetse gespeel, waarvan een toets teen Ierland en vier wedstryde tydens die IRR se 2013 Pasifiese Nasiesbeker. Die VSA het met taai wedstryde teen Kanada (met 9–16), Ierland (met 12–15) en Tonga (met 9–18) begin, maar met dubbelsyfer-nederlae teen Fidji (met 10–35) en Japan (met 20–38) geëindig, waarna hulle na die 18de plek gegly het.[4] Gedurende Augustus 2013 het die VSA ’n tuis-en-weg-reeks teen Kanada as deel van die kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 2015 gespeel. Die VSA het albei wedstryde volgens ’n algehele telling van 20–40 verloor, waarvolgens die VSA in 2014 teen Uruguay moes speel. Gedurende November 2013 het die VSA teen die Māori All Blacks op ’n uitverkope PPL Park in Philadelphia voor ’n skare van 18 500 met 19–29 verloor.[46]

In laat 2013 en vroeg 2014 het ’n aantal Amerikaanse spelers kontrakte gesluit om oorsee te gaan professioneel speel. Van die spelers is in Maart 2014 in die Amerikaanse span vir twee tuis-en-weg-wedstryde tydens die kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 2015 teen Uruguay ingespan, 14 van 26 spelers het oorsee professionele rugby gespeel, waarvan tien in Engeland. 16 spelers het buite die VSA gespeel, waarvan twee van hulle in amateurligas — Nick Wallace met James Bay in Kanada, en Tom Coolican met Richmond in Engeland se derde vlak.[47]

Die Arende het in 2014 Uruguay met 59–40 volgens algehele punte in twee toetse verslaan om vir die Rugbywêreldbeker 2015 te kwalifiseer. Gedurende die Junie 2014-toetse het die VSA taai wedstryde teen die hoër geplaaste Skotland en Japan gespeel, en die toetse met ’n 38–35-oorwinning oor Kanada afgesluit. Daarna is die Arende deur Nieu-Seeland in November 2014 met 74–6 verslaan; dié wedstryd is voor ’n skare van meer as 61 000 op Soldier Field, Chicago, aangebied.[48] Die Arende het ’n lang opbou in voorbereiding vir die Rugbywêreldbeker 2015 met die 2015 Pasifiese Nasiesbeker begin. Op 18 Julie is die VSA in die openingswedstryd deur Samoa met 21–16 verslaan.[49] Die span het herstel en toe Japan met 23–18 verras. Die Arende is egter toe deur Tonga met 33–19 geklop. In die gevolglike wedstryd om die vyfde plek het die Arende Kanada met 15–13 verslaan. Dié oorwinning was die tweede agtereenvolgende sege oor Kanada. Drie weke later het die VSA en Kanada vir ’n opwarmingswedstryd herontmoet. Vir die eerste keer het die VSA ’n wenreeks van drie wedstryde oor die noordelike bure aanteken, nadat die Arende Kanada met 41–23 verslaan het.[50] Tydens hul voorbereiding vir die Rugbywêreldbeker 2015 het die VSA teen die Engelse Premierskapspan Harlequins te staan gekom, maar die Arende is deur die besoekers met 24–19 verslaan.[51] Die Arende het na Soldier Field teruggekeer om teen die destyds tweede span op die wêreldranglys, die Wallabies, te staan te kom. Die Arende het in die eerste helfte met 14–10 voorgeloop. In die tweede helfte het die Wallabies egter foute van die Amerikaners uitgeput en die wedstryd met 47–10 beklink.[52]

Professionele tydperk (2016–hede)[wysig | wysig bron]

Wedstryd tussen Uruguay en die VSA tydens die Amerikas Pasifiese-uitdaging in 2016

Die Professionele Rugbyorganisasie (PRO Rugby) het in 2016 ’n professionele rugbytoernooi van stapel gestuur.[53] Vanaf April tot Julie het vyf spanne ’n skedule van tien wedstryde uitgespeel. Elke PRO Rugbyspan het oor ’n kwota vir oorsese spelers en VSA-Arende internasionale spelers beskik.[54][55] Die Amerikaanse span het 14 professionele spelers in die beginspan vir die Junie 2015-toets teen Italië ontbied — ses VSA-gebaseerde professionele en agt oorsese professionele.[56] PRO Rugby het egter nie lank gehou nie, nadat die kompetisie ná slegs een seisoen afgelas is.

Professionele rugby het in 2018 teruggekom met die Major League Rugby, ’n sewespannetoernooi wat van April tot vroeg Julie uitgespeel word. Die Amerikaanse afrigter Gary Gold het ’n volledige professionele span vir die Junie 2018-toetse saamgeroep, bestaande uit ’n mengsel van Major League Rugby-spelers en professionele spelers van oorsese ligas. Gedurende die Junie 2018-toetse het die VSA Skotland met 30–29 geklop, die Arende se eerste oorwinning oor ’n Vlak 1-span sedert hul oorwinning oor Frankryk tydens die Olimpiese Somerspele 1924.[verwysing benodig] Tydens die November-toetse het die VSA oorwinnings oor Kanada (met 42–17), Samoa (met 30–29) en Roemenië (met 31–5) in hul langste wenreeks van tien toetse aangeteken. Die prestasie is deur ’n nederlaag teen Ierland in Dublin beëindig. In hul eerste wedstryd tydens die Rugbywêreldbeker 2019 is die Arende deur Engeland met 45–7 geklop.[57]

Tuisstadions[wysig | wysig bron]

Infinity Park in Denver, Colorado, is al vir tuiswedstryde van die Arende ingespan

Die Arende beskik nie oor ’n amptelike tuisstadion nie. Die VSA het verskeie van hul tuiswedstryde op Infinity Park in Denver, Colorado, gespeel, maar sedert die toenemende gewildheid van die nasionale rugbyspan het die Arende sedert Junie 2012 nie meer daar gespeel nie. Sedert 2012 speel die VSA hul tuiswedstryde gewoonlik in groter Major League Soccer-stadions dwarsdeur die land. Sedert Junie 2012 speel die Arende elke Juniemaand ’n tuiswedstryd teen ’n Vlak 1-span voor ’n groot skare op BBVA Compass-stadion in Houston, Texas.[58] Sedert 2012 het die Arende ook op ander MLS-stadions soos PPL Park in Philadelphia en die Dignity Health Sports Park in Los Angeles gespeel. Die Arende speel van hul minder hoëprofielwedstryde op kleiner sokkerstadions.

Die internasionale rugbywedstryd in die VSA met die hoogste toeskouerbywoning het nie die span van die Verenigde State betrek nie; ’n skare van 62 000 het die wedstryd tussen Ierland en Nieu-Seeland bygewoon, waarin die Iere die All Blacks met 40–29 op Soldier Field op 5 November 2016 geklop het.[59]

Rekords[wysig | wysig bron]

Algehele rekord[wysig | wysig bron]

Die Verenigde State se plek op Wêreldrugby se ranglys vanaf 10 Oktober 2003 tot op hede

Die Verenigde State het teen 6 September 2020 95 van hulle 261 toetswedstryde gewen, ’n wenrekord van 36,4%.[60]

Teen Gespeel Gewen Verloor Gelykop % Gewen
Vlag van Argentinië Argentinië 9 0 9 0 0
Vlag van Argentinië Argentynse Jaguars 1 0 1 0 0
Vlag van Australië Australië 8 0 8 0 0
Vlag van Australië Australië XV 1 0 1 0 0
Vlag van Barbados Barbados 1 1 0 0 100
Vlag van Bermuda Bermuda 1 1 0 0 100
Vlag van Brasilië Brasilië 4 3 1 0 75
Vlag van Chili Chili 6 5 1 0 83,33
Vlag van Duitsland Duitsland 1 1 0 0 100
Vlag van Engeland Engeland 6 0 6 0 0
Vlag van Engeland Engeland XV 2 0 2 0 0
Vlag van Engeland Engeland Saxons 4 0 4 0 0
Vlag van Fidji Fidji 6 1 5 0 16,67
Vlag van Frankryk Frankryk 8 1 7 0 12,50
Vlag van Frankryk Frankryk XV 1 1 0 0 100
Vlag van Georgië Georgië 6 3 3 0 50
Vlag van Hongkong Hongkong 7 3 4 0 42,86
Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland 10 0 10 0 0
Vlag van Ierland Ierland XV 1 0 1 0 0
Vlag van Ierland Ierland Wolfhounds 2 0 2 0 0
Vlag van Italië Italië 5 0 5 0 0
Vlag van Japan Japan 24 13 10 1 56,25
Vlag van Kanada Kanada 63 23 38 2 36,51
Vlag van Nieu-Seeland Māori All Blacks 1 0 1 0 0
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland 3 0 3 0 0
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland XV 1 0 1 0 0
Vlag van Portugal Portugal 2 2 0 0 100
Vlag van Roemenië Roemenië 9 7 2 0 77,78
Vlag van Rusland Rusland 8 8 0 0 100
Vlag van Samoa Samoa 7 2 5 0 28,57
Vlag van Skotland Skotland 6 1 5 0 16,67
Vlag van Skotland Skotland XV 1 0 1 0 0
Vlag van Skotland Skotland A 1 0 1 0 0
Vlag van Sowjetunie Sowjetunie 1 0 1 0 0
Vlag van Spanje Spanje 3 3 0 0 100
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika 4 0 4 0 0
Vlag van Tonga Tonga 10 1 9 0 10
Vlag van Tunisië Tunisië 1 1 0 0 100
Vlag van Uruguay Uruguay 18 14 3 1 77,78
Vlag van Wallis Wallis 7 0 7 0 0
Vlag van Wallis Wallis XV 1 0 1 0 0
Totaal 261 95 162 4 36,4

Wêreldbekerrekord[wysig | wysig bron]

Jaar Uitslag
1987 Poelfase
1991 Poelfase
1995 Geen deelname
1999 Poelfase
2003 Poelfase
2007 Poelfase
2011 Poelfase
2015 Poelfase
2019 Poelfase
2023 N.v.t.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) "Most matches". ESPNscrum. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2020. Besoek op 6 September 2020.
  2. (en) "Most points". ESPNscrum. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2020. Besoek op 6 September 2020.
  3. (en) "Most tries". ESPNscrum. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2020. Besoek op 6 September 2020.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 (en) "World Rugby Rankings". Wêreldrugby. Besoek op 6 September 2020.
  5. (en) "Rugby in USA". Rugby Football History. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 November 2019. Besoek op 6 September 2020.
  6. (en) "Gridiron football". Encyclopædia Britannica. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2020. Besoek op 6 September 2020.
  7. (en) "The president who saved football". CNN. 5 Februarie 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Desember 2019. Besoek op 6 September 2020.
  8. (en) "Can American rugby move beyond the college campus?". The Guardian. 25 September 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Desember 2019. Besoek op 6 September 2020.
  9. 9,0 9,1 (en) Huw Richards (29 Oktober 2013). "The tour that killed American rugby". ESPNscrum. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 September 2019. Besoek op 6 September 2020.
  10. (en) "Laird Monterey Morris". The Rugby History Society. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Maart 2016. Besoek op 6 September 2020.
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 (en) "1924 Rugby: A Wild Olympic Rematch". California Golden Blogs. 20 Junie 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Augustus 2019. Besoek op 6 September 2020.
  12. (en) "A.A.U. to Pay Expenses of Rugby Team to Olympics". The New York Times. Stanford-universiteit, Kalifornië. 4 Junie 1920. Besoek op 6 September 2020 – via Newspapers.com.
  13. (en) U.S. Team is Hissed by French When it Wins Olympic Title, N.Y. Times, 19 Mei 1924
  14. (en) "Rugby at the 1924 Olympics". Wesclark. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 November 2019. Besoek op 6 September 2020.
  15. (en) "Olympic Rugby: Rugby and the Olympics". ESPNscrum. 26 Julie 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Januarie 2014. Besoek op 6 September 2020.
  16. 16,0 16,1 (en) "SCRFU History". Southern California RFU. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Oktober 2014. Besoek op 13 September 2014. [dooie skakel]
  17. (en) Vivian Jenkins, red. (1980). Rothmans Rugby Yearbook 1980–81. Queen Anne Press. p. 56. ISBN 0-362-02018-3.
  18. (en) "IRB Match Preview: Japan v USA" (PDF). Wêreldrugby. Junie 2013. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 26 Junie 2013. [dooie skakel]
  19. (en) "USA play a different ball game". BBC. 26 September 2003. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 November 2019. Besoek op 6 September 2020.
  20. 20,0 20,1 20,2 (en) "Notes on USA v Romania". Rugby Mag. 23 November 2012. [dooie skakel]
  21. 21,0 21,1 (en) "Test matches – Team records – USA". ESPNscrum. Besoek op 6 September 2020.
  22. 22,0 22,1 (en) "IRB Match Preview: Fiji v USA" (PDF). Wêreldrugby. Junie 2013. [dooie skakel]
  23. (en) "Retro Friday: Juan Grobler scores for USA v Australia in 1999". Rugby World Cup – Argentina 2023. 22 Mei 2015. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Desember 2019. Besoek op 6 September 2020.
  24. (en) "USA hammers Japan". ESPNscrum. 18 Mei 2003. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Desember 2019. Besoek op 6 September 2020.
  25. (en) "Wallabies send All Blacks home". ESPNscrum. 24 Maart 2015. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Augustus 2019. Besoek op 6 September 2020.
  26. (en) "USA secures place at RWC'07". ESPNscrum. 8 Oktober 2006. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2020. Besoek op 6 September 2020.
  27. (en) "Rugby World Cup 2011: USA's story". Rugby World. 1 Augustus 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2020. Besoek op 6 September 2020.
  28. (en) "O'Sullivan lands Eagles job". ESPNscrum. 5 Maart 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2020. Besoek op 6 September 2020.
  29. (en) "Churchill Cup returns to America". Rugby 365. 22 Februarie 2010. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Desember 2019. Besoek op 6 September 2020.
  30. (en) "Eagles claim 2011 World Cup berth". BBC. 22 November 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2020. Besoek op 6 September 2020.
  31. (en) "United States of Amerika Tour". ESPNscrum. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Augustus 2019. Besoek op 6 September 2020.
  32. (en) "Rugby Union – ESPN Scrum – England Saxons v United States of America at Northampton, Jun 4, 2011". ESPNscrum. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Oktober 2019. Besoek op 6 September 2020.
  33. (en) "USA Poor in Loss to Tonga". Rugbymag.com. 8 Junie 2011. Besoek op 17 Oktober 2011. [dooie skakel]
  34. (en) "USA Wins Bowl at Churchill Cup". Rugbymag.com. 18 Junie 2011. Besoek op 17 Oktober 2011. [dooie skakel]
  35. (en) "Churchill Cup 2011 News : Final bow for Churchill Cup | Live Rugby News". ESPNscrum. 18 Junie 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2020. Besoek op 6 September 2020.
  36. (en) "50-Player Pool for World Cup". Rugbymag.com. 21 Junie 2011. Besoek op 17 Oktober 2011. [dooie skakel]
  37. (en) "Canada Comes Back to Beat USA". Rugbymag.com. 6 Augustus 2011. Besoek op 17 Oktober 2011. [dooie skakel]
  38. (en) "Eagles Squander Opportunity Against Canada". Rugbymag.com. 13 Augustus 2011. Besoek op 17 Oktober 2011. [dooie skakel]
  39. (en) "Japan Edges USA in Rain". Rugbymag.com. 22 Augustus 2011. Besoek op 17 Oktober 2011. [dooie skakel]
  40. (en) "Irish in Battle with Eagles, but Win". Rugbymag.com. 11 September 2011. Besoek op 17 Oktober 2011. [dooie skakel]
  41. (en) "USA Edges Russia in World Cup". Rugbymag.com. 15 September 2011. Besoek op 17 Oktober 2011. [dooie skakel]
  42. (en) "Wallabies Much Too Much for Eagles". Rugbymag.com. 23 September 2011. Besoek op 17 Oktober 2011. [dooie skakel]
  43. (en) "USA Brave in 27–10 Loss to Italy". Rugbymag.com. 27 September 2011. Besoek op 17 Oktober 2011. [dooie skakel]
  44. (en) Rugby World, Desember 2011, bl. 40.
  45. (en) "For Houston rugby fans, home turf is gaining ground". Houston Chronicle. 6 Junie 2014. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Desember 2019. Besoek op 6 September 2020.
  46. (en) Shannon, Kris (10 November 2013). "NZ Maori escape against Eagles". The New Zealand Herald. Besoek op 6 September 2020.
  47. (en) "Eagles Selected For First Uruguay Match". This Is American Rugby. 15 Maart 2014. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Desember 2019. Besoek op 6 September 2020.
  48. (en) "Wallaby greats say US 'sleeping giant' of rugby and hail All Blacks' Chicago Test". The Guardian. 7 November 2014. Besoek op 8 November 2014. [dooie skakel]
  49. (en) "USA Comeback Falls Short". Goff Rugby Report. 18 Julie 2015. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Desember 2019. Besoek op 6 September 2020.
  50. (en) "USA down Canada 41–23 in World Cup tune-up". ESPNscrum. 22 Augustus 2015. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Desember 2019. Besoek op 6 September 2020.
  51. (en) "Eagles Fall Short to Harlequins". Rugby Today. 30 Augustus 2015. Besoek op 6 September 2020.
  52. (en) "Eagles Fall to Wallabies in Last RWC Tune-Up". Rugby Today. 5 September 2015. Besoek op 6 September 2020.
  53. (en) "Archived copy". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 November 2015. Besoek op 14 November 2015.AS1-onderhoud: "Argiefkopie" as titel (link) [dooie skakel]
  54. (en) Pengelly, Martin (9 November 2015). "US professional rugby union competition to begin play in April". The Guardian. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Desember 2019. Besoek op 6 September 2020.
  55. (en) "Second PRO Rugby Team Confirmed for California". Americas Rugby news. 21 November 2015. Besoek op 6 September 2020.
  56. (en) Pat Clifton (16 Junie 2016). "Lineups named for USA vs. Italy". Rugby Today. Besoek op 6 September 2020.
  57. (en) Stadium, Robert Kitson at Kobe Misaki (26 September 2019). "Cokanasiga helps England crush USA as Quill sees World Cup's first red card". The Guardian. ISSN 0261-3077. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Desember 2019. Besoek op 6 September 2020.
  58. (en) "It's Official: USA Eagles vs Italy". Texas Rugby Union. 6 Maart 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2020. Besoek op 6 September 2020.
  59. (en) "Inspired Ireland record first ever win over All Blacks at Chicago's Soldier Field". News.com.au. 6 November 2016. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2020. Besoek op 6 September 2020.
  60. (en) "International Rugby Union Statistics – United States". ESPNscrum. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Junie 2018. Besoek op 6 September 2020.

Verdere leesstof[wysig | wysig bron]

  • (en) "Rugby reborn in the USA". BBC. 13 Oktober 2006. Besoek op 15 Desember 2019.
  • (en) "Rugby Football," in Microsoft(R) Encarta(R) 97 Encyclopedia 1993–1996 Microsoft Corporation. (Hersien deur USA Rugby)

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]