Gaan na inhoud

Olimpiese Somerspele 1956

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spele van die XVIe Olimpiade
Olimpiesespele van 1956

Gehou in Melbourne, Australië
Deelnemende lande 72 Nasionale Olimpiese Komitees
Deelnemende atlete 3 155 (2 791 mans, 364 vroue)[2]
Items 151 in 17 sporte[4]
Openingseremonie 22 November 1956
Sluitingseremonie 8 Desember 1956
Amptelik geopen deur Prins Philip[6]
Atlete-eed John Landy (atletiek)
Beampte-eed (sedert 1972)
Olimpiese vlam Ron Clarke (atletiek)
Vorige Spele 1952: Helsinki (Finland)
Volgende Spele 1960: Rome (Italië)

Die Olimpiese Somerspele 1956 (Engels: 1956 Summer Olympics), amptelik bekend as die Spele van die XVIde Olimpiade, is tussen 22 November en 8 Desember 1956 in Melbourne, Australië, aangebied. Melbourne is verkies bo Buenos Aires, Meksikostad en ses Amerikaanse stede op 28 April 1949 op die 43ste IOK-kongres. Vanweë die Australiese kwarantynreëls kon die ruitersport-wedstryde nie daar plaasvind nie. Hierdie is daarom in Stockholm, Swede, gehou. Daarmee is dit die eerste en tot dusver enigste Spele waarby wedstryde in verskillende lande plaasgevind het. Dit is die eerste Olimpiese Somerspele wat in die Suidelike Halfrond, Oseanië asook buite Europa en Noord-Amerika gehou is. Daarbenewens is Melbourne die mees suidelike stad waar Olimpiese Spele gehou is. Die Olimpiese Winterspele 1956 is in Cortina d'Ampezzo, Italië, aangebied.

Die Olimpiese Somerspele 1956 is deur ag lande geboikot. Egipte, Irak en Libanon het hierdie spele weens die Suezkrisis geboikot, as gevolg van die inval van Israel, Frankryk en die Verenigde Koninkryk in Egipte, nadat dié land die Suezkanaal genasionaliseer het. Terselfdertyd het die Sowjetunie die Hongaarse Rewolusie onderdruk en die Sowjetunie se deelname het tot die boikot deur Nederland, Kambodja, Spanje en Switserland gelei. Die Volksrepubliek China het net twee weke voor die spele se begin hul boikot aangekondig weens die toelating van die Republiek China op Taiwan.[7]

Toewysing

[wysig | wysig bron]
Wilfrid Kent Hughes, president van die Australiese reëlingskomitee
Fakkel van die Olimpiese Somerspele 1956 in Melbourne

Melbourne is op 28 April 1949 in Rome deur die Internasionale Olimpiese Komitee gekies as die gasheer vir die Olimpiese Somerspele in 1956. Ander kandidate was: Buenos Aires, Los Angeles, Detroit, Meksikostad, Chicago, Minneapolis, Philadelphia, San Francisco en Montreal.

Die stemming het as volg verloop:

Stemming vir gasheer van die Olimpiese Somerspele 1956[8]
Stad Land Rondte 1 Rondte 2 Rondte 3 Rondte 4
MelbourneVlag van Australië Australië14181921
Buenos AiresVlag van Argentinië Argentinië9121320
Los AngelesVlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State545
DetroitVlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State244
MeksikostadVlag van Meksiko Meksiko93
ChicagoVlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State1
MinneapolisVlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State1
PhiladelphiaVlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State1
San FranciscoVlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State0
MontrealVlag van Kanada Kanada0

Sporte

[wysig | wysig bron]

17 Olimpiese sportsoorte in 151 dissiplines is tydens die Spele beoefen. Tydens die Spele is 153 goue medaljes oorhandig. Daarbenewens is wedstryde in verskeie demonstrasiesporte beslis.

Stadions

[wysig | wysig bron]

24 sportplekke is tydens die Olimpiese Somerspele 1956 gebruik:

Melbourne

[wysig | wysig bron]
Melbourne-krieketveld, Olimpiese Stadion vir die Olimpiese Somerspele van 1956, in 2010
By die Royal Exhibition Building in Melbourne is die Basketbal-eindstryd, skermsport van die Moderne vyfkamp, gewigoptel en stoeiwedstryde beslis
Stadion Sporte Kapasiteit
BroadmeadowsFietsry (pad)Nie gelys nie
Wendoureemeer, BallaratKanovaart, Roei14 300
HokkieveldVeldhokkie21 048
Melbourne-krieketveldAtletiek, Veldhokkie (eindstryd), Sokker (eindstryd)104 000
Oaklands JagklubModerne vyfkamp (perdry, hardloop)25 700
Olimpiese ParkstadionSokker40 000
Port PhillipSeilvaartNie gelys nie
Koninklike Australiese Lugmag, Laverton LugmagbasisSkyfskiet (haelgeweer)Nie gelys nie
Royal Exhibition BuildingBasketbal (eindstryd), Moderne vyfkamp (skermsport), Gewigoptel, Stoei3 500
St Kilda StadsaalSkermsportNie gelys nie
Swem/SierduikstadionSierduik, Moderne vyfkamp (swem), Swem, Waterpolo6 000
VelodromeFietsry (baan)7 900
Wes-Melbourne-stadionBasketbal, Boks, Gimnastiek7 000
WilliamstownModerne vyfkamp (skietsport), Skyfskiet (pistool, geweer)Nie gelys nie

Stockholm

[wysig | wysig bron]
Stadion Sporte Kapasiteit
Lill-JansskogenRuitersport (driegangkampioenskap)Nie gelys nie
Olimpiese Stadion StockholmRuitersport (dressuur, driegangkampioenskap, spring)21 000
UlriksdalRuitersport (driegangkampioenskap)Nie gelys nie

Deelnemende nasies

[wysig | wysig bron]

Hier volg 'n alfabetiese lys van al die Nasionale Olimpiese Komitees wat deelgeneem het. Waar beskikbaar word die getal atlete per land in hakies aangedui:

Vyf lande het aan die ruitersport-wedstryde in Stockholm deelgeneem, maar nie aan die Olimpiese Somerspele in Melbourne nie:

Suid-Afrikaanse deelname

[wysig | wysig bron]

Daniel Wepener Bekker (swaargewig) en Henry Loubscher (ligweltergewig) wen bronsmedaljes.

Fietsry

[wysig | wysig bron]

Alfred Swift wen brons in die 1 km tydtoets op die baan.

Die Suid-Afrikaanse vrouespan wen die bronsmedalje in die 4x100 m vryslag aflos.

Getal medaljes

[wysig | wysig bron]
Kaart van deelnemende nasies in 1956:

 Neem vir die eerste keer deel

 Het reeds vantevore deelgeneem

     Gasheerstad Melbourne

 Neem slegs aan die ruitersport-wedstryde in Stockholm deel

     Ruitersport-wedstryde in Stockholm
Kaart van die Olimpiese boikot van 1956

Hier is die top tien lande wat medaljes by die Spele verower het:

 Plek Land Deelnemers Goud Goud Silwer Silwer Brons Brons Totaal
1Vlag van Sowjetunie Sowjetunie (URS)27237293298
2Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State (USA)29732251774
3Vlag van Australië Australië (AUS)2941381435
4Vlag van Hongarye Hongarye (HUN)108910726
5Vlag van Italië Italië (ITA)12988925
6Vlag van Swede Swede (SWE)8885619
7Vlag van Duitsland Duitsland (GER)158613726
8Vlag van Verenigde Koninkryk Verenigde Koninkryk (GBR)189671124
9Vlag van Roemenië Roemenië (ROU)4453513
10Vlag van Japan Japan (JPN)110410519
33Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika (RSA)500044

Sien ook

[wysig | wysig bron]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. (en) "Factsheet – The Games of the Olympiad" (PDF). Internasionale Olimpiese Komitee. Desember 2017. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 23 Desember 2018. Besoek op 4 Maart 2018.
  2. (en) "Factsheet – The Games of the Olympiad" (PDF). Internasionale Olimpiese Komitee. Desember 2017. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 23 Desember 2018. Besoek op 4 Maart 2018.
  3. (en) "Factsheet – The Programme of the Games of the Olympiad" (PDF). Internasionale Olimpiese Komitee. Oktober 2017. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 22 April 2020. Besoek op 4 Maart 2018.
  4. (en) "Factsheet – The Programme of the Games of the Olympiad" (PDF). Internasionale Olimpiese Komitee. Oktober 2017. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 22 April 2020. Besoek op 4 Maart 2018.
  5. (en) "Factsheet – Opening Ceremony of the Games of the Olympiad" (PDF). Internasionale Olimpiese Komitee. 11 Januarie 2018. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 25 Desember 2018. Besoek op 4 Maart 2018.
  6. (en) "Factsheet – Opening Ceremony of the Games of the Olympiad" (PDF). Internasionale Olimpiese Komitee. 11 Januarie 2018. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 25 Desember 2018. Besoek op 4 Maart 2018.
  7. (en) "Melbourne 1956 Olympic Games". Encyclopædia Britannica. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 April 2020. Besoek op 4 Maart 2018.
  8. (en) "Past Olympic host city election results". GamesBids. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 November 2018. Besoek op 4 Maart 2018.

Verdere leesstof

[wysig | wysig bron]
  • (en) David Wallechinsky (2004). The Complete Book of the Summer Olympics, Athens 2004 Edition. SportClassic Books. ISBN 978-1-894963-32-9.
  • (en) Bijkerk, Anthony T. (2004). "Pierre de Coubertin". In John E. Findling, Kimberly D. Pelle (red.). Encyclopedia of the Modern Olympic Movement. Greenwood Publishing Group. ISBN 0-313-32278-3. OCLC 52418065.
  • (de) Volker Kluge (1998). Olympische Sommerspiele. Die Chronik Teil 2. London 1948 – Tokio 1964. Berlin: Sportverlag. ISBN 3-328-00740-7.

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]
Olimpiese Spele Logo van die Olimpiese Spele

Olimpiese Somerspele: 1896   1900   1904   1906*   1908   1912   1916   1920   1924   1928   1932   1936   1940   1944   1948   1952   1956   1960   1964   1968   1972   1976   1980   1984   1988   1992   1996   2000   2004   2008   2012   2016   2020   2024   2028   2032

Olimpiese Winterspele: 1924   1928   1932   1936   1940   1944   1948   1952   1956   1960   1964   1968   1972   1976   1980   1984   1988   1992   1994   1998   2002   2006   2010   2014   2018   2022   2026   2030   2034
Internasionale Olimpiese KomiteeNasionale Olimpiese Komitee
(*) Die spele van 1906 is deur die IOK georganiseer, maar word nie amptelik deur die IOK erken nie.