Japanse nasionale rugbyspan

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Japan
Unie Japanse Rugbyvoetbalunie
Bynaam(e) Die Kersiebloeisels, Dapper Bloeisels
Embleem die Sakura
Afrigter(s) Vlag van Australië Eddie Jones
Kaptein(s) Michael Leitch
Spankleure


Alt. kleure

Statistiek
Meeste toetse Hitoshi Ono (96)
Meeste toetspunte Ayumu Goromaru (695)
Meeste drieë Daisuke Ohata (69)
Eerste internasionale wedstryd
Vlag van Japan Japan 9–8 Kanada Vlag van Kanada
(31 Januarie 1932)
Grootste oorwinning
Vlag van Japan Japan 155–3 Taiwan Vlag van Republiek van Sjina
(7 Julie 2002)
Grootste nederlaag
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland 145–17 Japan Vlag van Japan
(4 Junie 1995)
Wêreldbeker
Verskynings 8 (Eerste in 1987)
Beste uitslag Drie oorwinnings in 2015 (kloppende Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika, Vlag van Samoa Samoa en Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State)

Die Japanse nasionale rugbyspan (ook bekend staan as "Die Kersiebloeisels" of die Dapper Bloeisels bekend staan) is tradisioneel die sterkste rugbymag in Asië maar het oor die jare gemengde resultate teen nie-Asiese spanne gehad. Rugby word in Japan deur die Japan Rugbyvoetbalunie wat in 1926 gestig is geadministreer. Die span neem jaarliks deel aan die Stille Oseaan Nasiesbeker teen Australië A, Fidji, die Junior All Blacks, Samoa en Tonga. Die span het ook aan elke Rugbywêreldbeker deelgeneem maar hulle het tot dusver net vier wedstryde in die toernooi gewen; teen Zimbabwe in 1991 en teen Suid-Afrika, Samoa en die Verenigde State by die Rugbywêreldbeker in 2015.

Rugby is in 1899 na Japan ingevoer en Japan se eerste internasionale wedstryd was teen 'n Kanadese span in 1932. Noemenswaardige wedstryde sluit Japan se oorwinning oor die Junior All Blacks in 1968, 'n noue 6–3 nederlaag teen Engeland in 1971. Japan se beroemdste oorwinning was 'n 28–24 uitslag teen Skotland in 1989, en die 34–32 oorwinning oor die Springbokke by die wêreldbeker in 2015.[1][2][3]

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Afbeelding van 'n rugbywedstryd in Japan in Harpers Magazine in 1874

Die eerste gedokumenteerde geleentheid waarop daar in Japan rugby gespeel is was in 1874 toe Britse matrose 'n wedstryd in Yokohama gespeel het. Die sport is in 1899 deur Professor Edward Bramwell Clarke en Tanaka Ginnosuke aan studente by Keio Universiteit voorgestel. Japan se eerste internasionale wedstryd het op 31 Januarie 1932 toe 'n handelsending van Kanada 'n rugby span na die eilandnasie gebring het. Die Japannese het 9 - 8 gewen.

Japan het die Junior All Blacks in 1968 23–19 verslaan nadat hulle die eerste vier wedstryde in 'n toer na Nieu-Seeland verloor het. Die span het egter die laaste vyf gewen. Die Japannese (afgerig deur Waseda University Professor Onishi Tetsunosuke) het op 29 September 1971 in die RFU se eeufeesjaar met slegs 3–6 teen Engeland in Tokio verloor. Op 2 Oktober 1983 het Japan geskok met 'n nederlaag van slegs 24–29 by Cardiff Arms Park.

Op 28 Mei 1989 het 'n sterk Japannese span afgerig deur die gedugte taktikus Hiroaki Shukuzawa 'n verswakte Skotland, wat sonder nege Britse Leeus wat op toer na Australië was moes speel, vir die eerste keer by die Chichibunomiya rugbystadion 28–24 verslaan. Die Japannese span het Kobe Staal staatmakers soos die senter Seiji Hirao (kaptein), en slot Atsushi Oyagi en Toshiyuki Hayashi (wat 38 keer vir Japan gespeel het en 'n lid van Oxford Universiteit se beste XV van alle tye was) ingesluit. Sinali Latu, die agsteman was toe 'n vierdejaar student by Daito Bunka Universiteit en die vinnige Yoshihito Yoshida wat vleuel gespeel het, (nommer 14) was 'n derdejaar student by Meiji Universiteit. Skotland het 'n ongelooflike aantal strafskoppe misgeskop en geweier om die skoppen wat aangebied is te gebruik. Dit was so te sê dieselfde span wat Japan se oorwinning in die Rugbywêreldbeker oor Zimbabwe in 1991 behaal het.

Japan in die Rugbywêreldbeker[wysig | wysig bron]

Japan het as Asië in sewe Rugbywêreldbekers sedert die eerste toernooi in 1987 verteenwoordig.

Japan afgerig deur Hiroaki Shukuzawa het die span se enigste oorwinning tot dusver in 1991 behaal met 'n beslissende 52–8 oorwinning teen Zimbabwe in Belfast.

Met die rugbywêreldbeker in 1991 het 'n onverskrokke Niue-Seeland All Blackspan Japan met 'n Wêreldbekerrekord telling van 145–17 in Bloemfontein verslaan. Die uitslag het die ontwikkeling van rugby in Jpana vbir verskeie jare erg geknou.

Sedertdien het Japan Taiwan 155–3 geklop in 'n 2003 kwalifiseringwedstryd op 5 Julie 2002.[4] Dit het gehelp om die publiek se siening ietwat te verbeter en Japan se oorheersing in Asië bevestig.

In die vyfde Wêreldbeker in 2003 wat in Australië gehou is, is Japan wat deur Shogo Mukai afgerig is gereken as een van die beste van die kleiner rugbylande en het die span baie vriende gewen. Die span het egter nie daarin geslaag om enige wedstryde te wen nie.

Onder Mitsutake Hagimoto (afrigter in 2004)[wysig | wysig bron]

Die nasionale afrigter, Mitsutake Hagimoto (aangestel in 2004 nadat hy die Top Liga-titel met die Kobe Kobelco Steelers gewen het) het versoek om die "Dapper Bloeisel" meer konsekwent sukses te laat behaal. Die kaptein was Takuro Miuchi (No. 8), van NEC Green Rockets. Hagimoto se eerste wedstryd was 'n teleurstellende 19–19 gelykop uitslag teen Korea[5] in Tokio op 16 Mei 2004.

In Mei 2004 het Japan die tweede Super Powers-beker tussen vier nasies in Tokio gewen toe die land Rusland 29–12 (27 Mei) en Kanada 34–21 (30 Mei) in die proses verslaan het. Die VSA het Rusland in die wedstryd om die derde plek verslaan.

Japan het in Julie teen Italië 19–32 verloor - die uitslag kon egter maklik anders gewees het as Daisuke Ohata nie die bal laat val het en so 'n seker drie verlore laat gaan het nie. Op Saterdag 13 November 2004 het 'n verrassend swak Japan toerspan 8–100 verloor teen 'n volsterkte Skotland op McDiarmid Park in Perth in die Kaledoniese Skotse rugbystreek, 'n rekordtelling vir Skotland.[6] 'n Week later, op 20 November, het die span 10–25 teen Roemenië op die Steaua sokker stadion in Boekarest verloor; en op 26 November moes Japan 'n vernederende 0–98 nederlaag teen Wallis by die Millennium-stadion deurmaak.[7] Dit was Wallis se grootste wenmarge ooit op 'n Vrydagaand in Cardiff voor 'n reuse 56 380 skare.

Onder Jean-Pierre Elissalde (2005–2006)[wysig | wysig bron]

Japan teen Tonga by Honjo stadion op 4 Junie 2006
Japan teen Australië A op 8 Junie 2008

Japan het die Arabiese Golf (41ste op die Wêreldranglys) op 16 April 2006 82–9 geklop. Die kaptein was Daisuke Ohata. 'n Week later het Japan Korea 50–14 geklop, weer op die Chichibunomiya rugby stadion. Japan het Georgië op 14 Mei 2006 32–7 geklop. In die wedstryd het Daisuke Ohata 'n driekuns behaal om die wêreldrekord vir die meeste toetsdrieë in te palm. Hy het in die wedstryd die 65 merk gehaal, een meer as die vorige rekordhouer David Campese.

Japan het 16–57 teen Tonga verloor in die openingswedstryd in die IRB Stille Oseaan Vyf-Nasies wedstryd op 4 Junie 2006 - ondanks 'n goeie eerste helfte wat 15–13 in die guns van Tonga geëindig het.

Ten spyte van die span se teleurstellende vertoning in die toernooi waarin Japan slegs die "houtlepel" kon wen is Jean-Pierre Elissalde as hoof-afrigter bevestig op 14 Julie 2006. Hy is in September 2006 afgedank toe hy 'n pos aanvaar het by 'n Franse klub, Aviron Bayonnais, sonder om dit met die JRFU te bespreek. Osamu Ota het daarna as afrigter waargeneem. Op 26 Oktober 2006 het die Japan Rugbyvoetbalunie algemene bestuurder Osamu Ota aangekondig dat John Kirwan van 1 Januarie 2007 as hoofafrigter sou oorneem.

Onder John Kirwan (2007–2011)[wysig | wysig bron]

John Kirwan is op 25 Oktober 2006 deur die JRFU as Japan se hoofafrigter aangestel van 1 Januarie 2007 af. Voor hy die pos aanvaar het, het hy reeds as raadgewer vir die span opgetree. Hy het verklaar dat hy van plan is om van die begin af 'n Japannese vorm van rugby te kweek wat die "Samoeraigees" sou reflekteer en het hom ten doel gestel om ten minste twee wedstryde in die Rugbywêreldbeker 2007 te wen. In die kwalifiserende wedstryde het Japan vir Hongkong 52–3 en Korea 54–0 in November 2006 geklop om die span se plek in Poel B gemaklik te verseker.

Op 9 April 2007 het die span by hulle eerste oefenkamp sedert Kirwan se aanstelling op die NHK nasionale nuus verskyn, 'n teken van die groeiende verwagtings en belangstelling in die span. Hy het voor die kamera verklaar dat: "Ons wil die wêreld se fiksste span wees," 'n tipiese uitspraak van vertroue deur die afrigter. Hy het bygevoeg dat hy wou hê dat Japan op sy sterk punte moes bou wat hy gesê het spoed en ratsheid is, en dat die span rugby moes speel "waarvan groot manne nie hou nie."

Die eerste wedstryd onder Kirwan op 22 April 2007 teen Korea, het die Kersiebloeisels maklik gewen met 82–0, en sewe nuwe spelers is ingevoer. James Arlidge het twee van die veertien drieë gedruk en tien uit tien verdoel.

Onder Eddie Jones (2012–)[wysig | wysig bron]

Eddie Jones het in 2012 by Kirwan oorgeneem. Hy het op 19 September 2015 tydens die Rugbywêreldbekertoernooi 'n skokoorwinning in hul eerste wedstryd teen die Springbokke behaal. Die telling was 34–32 in Japan se guns. Op 3 Oktober 2015 het Japan Samoa met 26–5 geklop en op 11 Oktober 2015 die Verenigde State met 28–18.

Wêreldbekerrekord[wysig | wysig bron]

Jaar Uitslag
1987 Poelfase
1991 Poelfase
1995 Poelfase
1999 Poelfase
2003 Poelfase
2007 Poelfase
2011 Poelfase
2015 Poelfase

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) Japan pull off greatest shock in World Cup history”. ESPN. 19 September 2015. URL besoek op 21 September 2015.
  2. (en) Rugby World Cup: Japan’s Shocking Upset Commands Attention”. New York Times. 21 September 2015. URL besoek op 7 Oktober 2015.
  3. (en) Japan beat South Africa in greatest Rugby World Cup shock ever”. Guardian. 19 September 2015. URL besoek op 21 September 2015.
  4. (en) Japan Times
  5. (en) Japan Times
  6. (en) BBC
  7. (en) BBC

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons het meer media verwant aan: