Gereformeerde kerk Kathu

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Die Gereformeerde kerk Kathu is ’n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika. Einde 2014 was dit met 232 belydende en 79 dooplidmate die vierde grootste van die 18 gemeentes in die Klassis Griekwaland-Wes, waar die gemiddelde getal belydende lidmate per gemeente toe 108 was.

Yskor het in 1952 met die ontginning ystererts begin en in dieselfde jaar is bouwerk aan die dorpie Sishen begin. Op 12 Oktober 1968 het die wyk Sishen van die Gereformeerde kerk Olifantshoek afgestig. Aanvanklik is eredienste in die linkersysaal van die klubsaal op Sishen gehou waar ds. J.S. du Plooy van Olifantshoek (41 km van Sishen af geleë) elke derde Sondag twee eredienste gehou het. Destyds was hier sowat 102 belydende en 69 dooplidmate.

Bouwerk aan die eerste kerk was ’n spanpoging. Jan en Truia Kotze het die hoeksteen gelê, terwyl Drienie Bester die kerk oopgesluit het. In 1974 is die eerste huise op die nuwe dorp Kathu gebou en algaande het die lidmate begin oorskuif daarheen. Die pastorie daar is ontwerp deur ds. J.S. du Plooy van die Gereformeerde kerk Postmasburg en in 1975 voltooi.

Onder ds. Kobus Venter se leiding was ’n ieder en ’n elk betrokke by die kerkbou op Kathu. Op 25 Junie 1981 is die nuwe kerk gebou met dankbaarheid in gebruik geneem.

Die NG gemeente Kathu is in 1975 van die gemeente Sishen afgestig, maar die moedergemeente is eindelik by die dogtergemeente ingelyf. Einde 2014 was Kathu die grootste gemeente in die Sinode van Noord-Kaapland met 1 772 belydende en 719 dooplidmate. Die Nederduitsch Hervormde Kerk se gemeente Kathu is op 17 Julie 1976 gestig en het einde 2014 114 belydende en 26 dooplidmate gehad, die kleinste van die drie Susterkerke.

Predikante[wysig | wysig bron]

  1. Van der Walt, Louis Jacobus, 1975 – 1977
  2. Venter, Jacobus Daniël, 1977 – 1984
  3. Van der Walt, Jacobus Philippus Benjamin, 1985 – 2000
  4. Ligthelm, Gysbertus Johannes, 2001 – 2005 (aanvaar sy emeritaat)
  5. Van der Walt, Stephen Francois Flemming, 2005 – hede

Bronne[wysig | wysig bron]