Gereformeerde kerk Amanzimtoti

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Gereformeerde Kerk
Amanzimtoti
Embleem van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika.jpg
Sluit in  Amanzimtoti en
gebied van Athlonepark tot Sezela
Denominasie  Gereformeerde Kerk
Klassis  KwaZulu-Natal-Suid
Huidige predikant(e)  J.F.K. (Frikkie) Mulder
In kombinasie met  Durban
Belydende lidmate  127
Dooplidmate  17
Adres Taborsaal, Middletonweg 5
Winklespruit
Geskiedenis
Stigtingsdatum  23 Junie 1985
Afgestig van  Durban
Eerste predikant  G.H.J. Kruger (1985–'86)
Dit was deur die toedoen van ds. P.J. de Klerk, leraar van die Gereformeerde kerk Durban van 1945 tot 1968, dat die Mooi Hawens oord vir bejaardes tot stand gekom het en eindelik ook die Gereformeerde kerk Amanzimtoti.
Ds. G.B.C. Bester, van 1987 tot 1991 die tweede leraar, en sy gesin: Anita, Alrina en Bone.

Die Gereformeerde kerk Amanzimtoti is ’n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika met sy middelpunt in Winklespruit by Kingsburgh, suid van Durban, aan die KwaZulu-Natalse suidkus.

Dié gemeente se geskiedenis is nou verbonde met dié van Mooi Hawens, die Residentia-stigting se oord vir bejaardes op Winklespruit. In die laat vyftigerjare het afgevaardigdes na ’n diakonale konferensie op Ladysmith besluit om hulle vir die oprigting van ’n ouetehuis aan die Natalse Suidkus te beywer. In 1965 het die Gereformeerde kerk Durban se kerkraad die Gereformeerde Stigting vir die Versorging van Oues van Dae en die Jeug (die latere Residentia-stigting) genader om hulp met die bou en bestuur van ’n ouetehuis. ’n Voorvereiste was dat daar ’n saal moes wees waarin die Gereformeerde Kerk eredienste kon hou.

Durban se kerkraad het ’n meewerkende liggaam van die Stigting geword en onder leiding van ds. P.J. de Klerk het hulle persele op Winklespruit gekoop en begin met die oprigting van Mooi Hawens. Die idee was van die begin af om ’n kerkgebou op die perseel op te rig, maar die tehuis se bouplan het die hele perseel beslaan sodat daar geen plek vir die kerk was nie. Omdat die kerkraad met ’n tehuis sonder ’n kerk niks uit te waai wou hê nie, is besluit om voorsiening te maak vir ’n gemeenskapsaal onder die tehuis.

Mooi Hawens se eerste inwoners is op Maandag 1 Maart 1971 ontvang en op Sondag 7 Maart het ds. P.J. de Klerk, wat sy emeritaat in 1968 aanvaar het en hom jare lank vir die oprigting van die tehuis beywer het, die eerste erediens gelei. Die plan was om eers net vakansietye eredienste ’n Mooi Hawens te hou, maar binne ses maande het die lidmaattal so toegeneem dat, in samewerking met die drie Durbanse gemeentes (Durban, Durban-Noord en Durban-Wes), van September 1971 af elke Sondagmiddag ’n erediens in Mooi Hawens se saal gehou is. Die eerste Nagmaal is op 21 Mei 1972 hier bedien.

Eindelik stig die gemeente Amanzimtoti op 23 Junie 1985 af van die Gereformeerde kerk Durban. Intussen het die kerkraad van die moedergemeente drie erwe langs Mooi Hawens bekom en kon hulle Huis Lena de Klerk vir verswakte bejaardes en die Tabor-woonstelle vir afgetredenes laat bou. Tydens die beplanning van die Tabor-woonstelblok is weer voorsiening gemaak vir ’n dienssentrum, bekend as die Tabor-saal, en kon die eredienste einde 1988 na die nuwe saal verskuif.

Amanzimtoti het einde 1997 203 belydende en 54 dooplidmate gehad en einde 2014 onderskeidelik 162 en 19. Die plaaslike gemeente van die Hervormde Kerk, bekend as Saffierkus, is op 7 Februarie 2010 gestig en het einde 2014 100 belydende en 25 dooplede gehad. Die NG gemeente Suidkus is in 1958 op Amanzimtoti gestig. Dié gemeente was einde 2014 die NG gemeente in KwaZulu-Natal met die meeste belydende lidmate (1 400), maar die NG gemeente Richardsbaai het meer dooplidmate gehad.

Predikante[wysig | wysig bron]

  1. Kruger, Gerrit Hendrik Jacobus, 1985–1986 (as leraar van Durban)
  2. Bester, Gert Barend Cornelius, 1987–1991 (aanvaar sy emeritaat)
  3. Hattingh, Hermanus Bernardus, 1992–2005
  4. Aucamp, dr. Marius, 2001–2003
  5. Zwemstra, Dinant Gerrit, 2008–2010
  6. Venter, Maarten Petrus Albertus, 2011–2012
  7. Mulder, Johan Frederik Kelber, 2013 – hede

Bronne[wysig | wysig bron]