Gereformeerde kerk Lydenburg

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Gereformeerde Kerk
Lydenburg
Embleem van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika.jpg
Sluit in  Burgersfort
Lydenburg
Ohrigstad
Steelpoort
Tubatse
Rusoord-ouetehuis
Estralita-skool vir
Verstandelik Gestremdes
Wenakker-nasorgsentrum
Klassis  Lydenburg
Huidige predikant(e)  A.H. (Abel) Steyn
Belydende lidmate  236
Dooplidmate  81
Adres De Beerstraat 46
Lydenburg
Geskiedenis
Stigtingsdatum  1859
Afgestig van  Oorspronklike gemeente
Eerste predikant  M.P.A. Coetsee sr. (1889–1903)
Die Gereformeerde kerk Lydenburg. Ds. N. Malan het die hoeksteen gelê op 24 Februarie 1962. Die argitek was Hendrik Vermooten.
Die kerkgebou wat in gebruik was van 1886 tot 1961.
Ds. G.H.J. Kruger was in 1902 as student aan die Teologiese Skool Burgersdorp leier van die “Vioolband”. Hy sit in die middel, tweede van links. Voor: D.J. du Plessis, L. du Plessis. Middel: A. Pienaar, G.H.J. Kruger (dirigent), J. du Plessis (pianiste), J.J.A. Coetsee, H.J.J. van der Walt. Agter: N. van der Walt, J.C. van der Walt, P. Lion Cachet en J. Buys.

Die Gereformeerde kerk Lydenburg is die oudste gemeente in die gelyknamige Klassis van die GKSA. Einde 2015 toe hier 240 belydende en 82 dooplidmate was, was dit die vierde grootste van die 16 gemeentes in die Klassis. Buiten die hoofdorp, Lydenburg, sluit die gemeente ook dorpe soos Burgersfort, Ohrigstad en Steelpoort in.

Ds. Dirk Postma, die grondlegger van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika, het die gemeente Lydenburg in Augustus 1859 gestig, net ses maande ná die eerste gemeente, Rustenburg. Op 5 Junie 1886 is die hoeksteen van die eerste kerkgebou gelê wat 20 m lank en 6,5 m breed was. Dit is op 29 Oktober daardie jaar ingewy. Later is hierdie gebou vergroot met die aanbou van ’n syvleuel. Die oorspronklike muurbalke is met osrieme vasgebind.

Die kerkraad het reeds in die 1930’s die begeerte uitgespreek om ’n nuwe kerkgebou op terig en in 1943 is £150 in ’n afsonderlike boufonds gestort. Nadat ds. Nico Malan in 1955 bevestig is, het die planne om ’n nuwe kerk op te rig vorm begin aanneem. Die vrouelidmate het ywerig pannekoek en koeksisters vir die boufonds gebak terwyl spesiale kollektelyste in die gemeente gesirkuleer is.

Ten spyte van dié geesdrif was daar verdeelheid onder die lidmate oor waar die kerk gebou moes word. Omdat pres. Paul Kruger, ’n stoere lidmaat van die Gereformeerde Kerk, die grond geskenk het waarop die bestaan kerk gebou is, het sommige lidmate sterk gevoel die nuwe kerk moes ook daar opgerig word. Dit het daartoe gelei dat eers op 25 September 1961 tydens ’n gemeentevergadering besluit is om die kerk dan wel elders op te rig. Die ou gebou sou gesloop word, soos alte dikwels destyds die gebruik was, terwyl net die orrel en preekstoel behou sou word en die meeste kerkbanke aan die sendingkerk geskenk sou word.

Nelspruit 1201 Bouers se tender van £35 9850 is aanvaar en die plan van die argitek Hendrik Vermooten goedgekeur. Die hoeksteenlegging is gehou op 24 Februarie 1962 en op 18 Augustus 1962 kon die gemeente haar nuwe kerkgebou in gebruik neem toe boodskappe van gelukwensing oorgedra is deur verteenwoordigers van plaaslike kerke en die dorpsraad. Die argitek, Vermooten, het die sleutels aan mev. ds. Malan oorhandig wat die gebou oopgesluit het. Theunis du Plessis het die Kanselbybel die kerk binnegedra. Met die ingebruikneming was die gebou amper reeds ten volle betaal terwyl die vrouelidmate vir die orrel betaal het.

Predikante[wysig | wysig bron]

  1. Coetsee, Maarten Petrus Albertus, 1889–1903 (in kombinasie met Wakkerstroom; aanvaar sy emeritaat)
  2. Kruger, Gert Hendrik Jacobus, 1903–1905 (in kombinasie)
  3. Postma, Ammi, 1928–1940 (in kombinasie)
  4. Van der Walt, Dirk Jacobus, 1942–1944 (in kombinasie)
  5. Van der Walt, Johannes Christiaan, 1945–1949
  6. Lessing, Johannes Christiaan, 1951–1953
  7. Malan, Nicolas Johannes, 1955–1963
  8. Van der Walt, Philippus Johannes Jacobus, 1963–1969
  9. Buys, Gert Hendrikus, 1970–1975
  10. Van der Merwe, dr. Carel Nicolaas, 1975–1982
  11. Ten Haaf, Wouter, 1982–1992 (aanvaar sy emeritaat)
  12. Van Dyk, Philippus Daniël, 1992–2001
  13. Steyn, Abel Hendrik, 2001 – hede

Galery[wysig | wysig bron]

Bronne[wysig | wysig bron]